Zęby stałe i mleczne u psów

Zęby psa, podobnie jak u człowieka, zmieniają się przez całe życie, ale proces ten przebiega różnie u poszczególnych zwierząt i przebiega w przyspieszonym tempie. W większości przypadków właściciele nie muszą ingerować w te procesy, więc nie ma potrzeby zagłębiania się w zawiłości rozwoju uzębienia. Warto jednak, aby właściciele psów mieli ogólną wiedzę na temat procesów wzrostu i odnowy zębów, aby mogli szybko udzielić pomocy w przypadku wystąpienia nietypowych sytuacji.

Treść

1 Mleczarnia
- 1.1 Proces zmian
- 1.2 Jak objawia się zmiana zębów?
2 Rdzenny
3 Przydatne wskazówki dotyczące ząbkowania

Mleczarnia

Szczenięta rodzą się całkowicie bezzębne. Zęby zaczynają wyrzynać się między 20 a 30 dniem życia, a w wieku 6-8 tygodni pojawia się pełny zestaw 28 zębów mlecznych (po 14 w każdej szczęce). Zęby te mają swoje własne nazwy:

4 kły;
12 siekaczy;
12 przedtrzonowców.

U przedstawicieli ras karłowatych i ozdobnych pierwsze zęby pojawiają się bliżej 1,5 miesiąca życia.

Najpierw w szczęce i żuchwie u psów wyrastają mleczne kły, a następnie między nimi pojawiają się dolne i górne siekacze. Czas wyrzynania się zębów mlecznych wynosi zazwyczaj kilka dni.

W porównaniu z siekaczami, kły mleczne są dłuższe. Mają szablasty kształt, ale są również delikatne. W miarę jak się wykluwają, szczenięta są stopniowo odstawiane od matki, ponieważ karmienie staje się bolesne. Jako ostatnie wychodzą przedtrzonowce, które pełnią funkcję zębów trzonowych u szczeniąt.

Proces ząbkowania jest dość bolesny, dlatego szczeniak potrzebuje w tym okresie szczególnej uwagi. Będzie stale gryźć przedmioty, aby złagodzić dyskomfort, dlatego ważne jest, aby zapewnić mu gumowe zabawki, krakersy żytnie lub chrząstkę.

Proces zmian

W wieku 3-4 miesięcy zęby mleczne zaczynają wypadać, zaczynając od siekaczy. Pod korzeniem rozwija się szczątkowy ząb trzonowy, a korzeń zęba mlecznego ostatecznie rozpuszcza się i wypada. Psy zazwyczaj nawet nie zauważają tego procesu, połykając lub tracąc zęby mleczne.

Po wymianie siekaczy, zęby przedtrzonowe zaczynają zastępować zęby, a zęby trzonowe zaczynają rosnąć. Kły wymieniane są jako ostatnie, najpierw w żuchwie, a potem w szczęce. Cały proces trwa średnio około dwóch miesięcy, ale może się różnić w zależności od rasy i powinien zakończyć się w ciągu 6-8 miesięcy.

U dużych ras proces ten przebiega nieco szybciej niż u małych ras miniaturowych. U tych ostatnich zęby stałe często zaczynają wyrzynać się przed wypadnięciem zębów mlecznych, dlatego zaleca się regularne kontrole stomatologiczne małych zwierząt w celu wykrycia wszelkich odchyleń w procesie transformacji uzębienia.

Niektóre psy mogą mieć problemy z higieną jamy ustnej z powodu różnic anatomicznych w budowie szczęki. Dotyczy to psów o średniej i długiej kufie. Zęby stałe rosną zgodnie z zasadą najmniejszego oporu, czyli wzdłuż kanału pozostawionego przez zęby mleczne. Dlatego jeśli zęby mleczne z jakiegoś powodu nie wypadną, zęby stałe mogą wyrosnąć w niewłaściwym miejscu lub wcale. Może to stanowić poważną przeszkodę dla zwierzęcia, jeśli chce ono uczestniczyć w wystawach lub hodowli.

Jak objawia się zmiana zębów?

Zazwyczaj proces ten przebiega bezobjawowo i zwierzę go nie zauważa. Czasami może wystąpić gorączka, utrata apetytu, letarg i lekkie rozstroje żołądka. W takim przypadku ważne jest, aby zapewnić zwierzęciu dietę bogatą w białko i chronić je przed potencjalnymi czynnikami stresu, takimi jak przegrzanie, hipotermia, zmęczenie i długie podróże.

W niektórych przypadkach konieczna jest interwencja weterynaryjna, dlatego gdy w szczęce zachodzą zmiany związane z wiekiem, właściciel musi monitorować proces. Przyczyny mogą być różne, od predyspozycji rasowych po indywidualne cechy zwierzęcia. Nawet sama procedura przycinanie uszu może spowodować opóźnienie w odnowie składu zębów.

Jeśli zęby nie zaczną się zmieniać do czwartego miesiąca życia, najlepiej skonsultować się ze specjalistą. Najpierw jednak możesz spróbować samodzielnie pomóc psu przesuwać zęby: codziennie, używając palca owiniętego bandażem lub czystą szmatką.

Ważne! Ta metoda raczej nie pomoże w przypadku kłów, ponieważ mają one głębokie, mocne korzenie i powinny być usuwane wyłącznie przez lekarza weterynarii.

Rdzenny

Zdrowy zwierzak ma zazwyczaj 42 zęby w pysku: 20 w szczęce górnej i 22 w żuchwie. Każdy z tych zębów zawiera:

6 siekaczy każdy
2 kły;
8 przedtrzonowców;
4 zęby trzonowe w szczęce górnej i 6 w żuchwie;

W niektórych przypadkach obserwuje się brak jednego zęba trzonowego w żuchwie, co jest uważane za normalne. U dużych ras (rottweilery, dogi niemieckie i mastify) często występują dodatkowe siekacze.

Schemat uzębienia dorosłego psa wygląda następująco:

Siekacze znajdują się na przedniej powierzchni szczęki: siekacze centralne, siekacze brzeżne i siekacze przyśrodkowe znajdujące się między nimi. Górne siekacze są większe od dolnych. Są one używane przez zwierzę najrzadziej, jedynie do odgryzania małych kawałków mięsa, czesania sierści lub skubania ofiary. Cztery kły służą do przytrzymywania ofiary i rozrywania mięsa na kawałki. Znajdują się one bezpośrednio za siekaczami, z niewielką przerwą między nimi, co pozwala żuchwie na zamknięcie się i utworzenie „zamka” dla silnego i bezpiecznego chwytu. Za nimi znajdują się największe zęby trzonowe – ostre przedtrzonowce i guzowate trzonowce – niezbędne do kruszenia twardego pokarmu. Spośród nich najmasywniejsze narządy żucia – czwarty w szczęce górnej i piąty w żuchwie – nazywane są zębami mięsożernymi, a następnie prawdziwe zęby trzonowe.

Przydatne wskazówki dotyczące ząbkowania

Prawidłowy rozwój narządów żucia u zwierząt zależy od wielu czynników, w tym diety. Aby zapewnić mocne zęby, zwierzę potrzebuje wapnia, fluoru i fosforu w codziennej diecie w okresie intensywnego wzrostu. Można je znaleźć w twarogu, serze, kefirze, warzywach lub specjalnych suplementach witaminowo-mineralnych.

Niewłaściwa dieta może prowadzić do niedorozwoju mięśni szczęki. Wpływa to nie tylko na zbilansowanie diety, ale także na strukturę pokarmu. Zwierzęta, których dieta składa się głównie z miękkich i półpłynnych pokarmów (takich jak konserwy mięsne), doświadczają słabej lub żadnej stymulacji szczęki, co może prowadzić do problemów z ząbkowaniem. Psy powinny otrzymywać pokarm stały, kości i zabawki, aby stymulować rozwój szczęki i zębów, w tym prawidłowe i terminowe wyrzynanie się zębów.

Jeśli chodzi o gry, lepiej unikać tych, w których szczeniak musi ciągnąć za sznurek lub zabawkę, gdy właściciel próbuje mu ją odebrać, gdyż może to skutkować uszkodzeniem zębów mlecznych lub niedojrzałych zębów stałych.

Proces zmiany znacznie osłabia układ odpornościowy zwierzęcia, dlatego w tym czasie nie wykonuje się szczepień ochronnych: lepiej zrobić to przed rozpoczęciem zmiany lub po jej zakończeniu.

Zęby mleczne, które nie wypadną na czas, muszą zostać usunięte, aby zrobić miejsce zębom stałym. W przeciwnym razie zęby stałe mogą wyrosnąć zdeformowane i krzywe, wystając w drugim rzędzie z dowolnego punktu linii dziąseł. Oczywiście, taka wada jest niedopuszczalna u zwierzęcia wystawowego. Co więcej, nieprawidłowo ukształtowany zgryz powoduje dyskomfort i ból u każdego zwierzęcia w codziennym życiu, na przykład podczas żucia, co może prowadzić do bólu i pogorszenia ogólnego samopoczucia.

Aby wykluczyć potencjalne problemy stomatologiczne, niezbędne są regularne badania jamy ustnej. Ważne jest, aby przyzwyczaić szczeniaka do tej procedury od szczenięcia, aby nie nabawił się lęku. Wczesne wykrycie problemów pozwala na korektę zgryzu, unikając potencjalnych wad zębowych i związanego z nimi dyskomfortu.