Korat (kot)

Kot Korat Urzekł wszystkich swoim niesamowitym pięknem i wdziękiem. Początki kotów niebieskich sięgają starożytnej „Kociej Księgi Wierszy” (1350–1767). To właśnie tam można znaleźć pierwsze wzmianki o mieszkańcach wysokogórskiego płaskowyżu Korat, położonego na północno-wschodniej granicy Tajlandii. Koraty są przedstawicielami bardzo rzadka rasa kotów Nawet dziś ich liczebność jest uważana za niewielką. Przygotowaliśmy dla Ciebie mnóstwo zdjęć oraz szczegółowy opis rasy Korat.

Historia pochodzenia rasy

Szare kocięta po raz pierwszy wystawiono na wystawie Cat Club w Wielkiej Brytanii w 1896 roku pod nazwą syjamską (Siam, dawna nazwa Tajlandii). Jednak nowy przybysz nie wzbudził zainteresowania. Czytaj także Jak nazwać szare koty na naszej stronie internetowej.

Kolejna próba spopularyzowania rasy miała miejsce w latach 50. XX wieku. Para koratów została sprowadzona do Ameryki w 1959 roku, stanowiąc materiał hodowlany i rozmnożeniowy. Koraty były uznawane za odrębną rasę przez praktycznie wszystkie organizacje felinologiczne do 1965 roku. Koty przybyły do ​​Anglii ze Stanów Zjednoczonych w 1972 roku. Tym razem traktowano je inaczej, z zainteresowaniem i szacunkiem. W 1982 roku rasa została oficjalnie uznana przez FIFE, a przedstawiciele, choć w niewielkich ilościach, zaczęli rozprzestrzeniać się po całym świecie.

Największa populacja występuje w Stanach Zjednoczonych, gdzie obowiązują surowe wymogi dotyczące rodowodu dla tej rasy. Poza Ameryką, koty te są hodowane w Australii, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Nowej Zelandii i RPA. Koty wystawowe muszą posiadać udokumentowany dowód na pochodzenie ich bezpośrednich przodków z Tajlandii. W swojej ojczyźnie koty rasy korat są uważane za święte i nie mogą być przedmiotem handlu ani sprzedaży.

Z szacunkiem nazywa się je „si-souvat”, co oznacza „ten, który przynosi szczęście”. Kota rasy korat można podarować wyłącznie w prezencie!

Jeśli taki kot zostanie podarowany nowożeńcom w prezencie ślubnym, ich rodzina na zawsze będzie przepełniona miłością, szczęściem i dobrobytem. Koty rasy korat od zawsze były integralną częścią ceremonii świeckich i religijnych w Tajlandii. Do dziś są uważane za dobro narodowe. Niestety, nawet w ich ojczyźnie ich populacja jest bardzo ograniczona, a ich eksport jest prawnie ograniczony.

Recenzja wideo rasy kotów Korat:

Opis i standardy rasy

Koty rasy korat wyróżniają się smukłą, krępą sylwetką, nie będąc przy tym przesadnie masywnymi. Ich linie są gładkie i eleganckie, a duże, okrągłe, zielone oczy nadają im czujny i wyrazisty wygląd. Koty te, zarówno z wyglądu, jak i w życiu, są zawsze gotowe do działania. Podnoszone na rękach, wydają się zauważalnie cięższe niż można by się spodziewać.

Głowa i pysk

Oglądana z przodu i z góry głowa przypomina serce, z wyraźnym łukiem brwiowym i delikatnymi liniami po obu stronach pyska, aż do brody. Szczyt jest lekko zaznaczony. Nos korata jest „lwi”, z lekką wypukłością przed płatem nosa. Policzki i broda są dobrze rozwinięte. Koraty charakteryzują się dużymi, wysoko osadzonymi uszami, zaokrąglonymi u góry i szerokimi u nasady. Zewnętrzna część pancerza pokryta jest gęstym futrem. Oczy są wyłupiaste, szeroko rozstawione i okrągłe. Dopuszczalny jest wyłącznie kolor jasnozielony lub bursztynowy. Kolor ten w pełni rozwija się w wieku 2-4 lat. Otwarte oczy korata są szeroko otwarte, a zamknięte – „azjatyckie”.

Ciało

Ciało jest średniej wielkości, wyrafinowane i pełne gracji, z dobrze rozwiniętą muskulaturą. Klatka piersiowa jest szeroka, podobnie jak przestrzeń między przednimi kończynami. Grzbiet jest delikatnie wysklepiony, a kończyny są proporcjonalne do tułowia i charakteryzują się średnią długością i umięśnieniem. Łapy są owalne. Ogon jest gruby u nasady, średniej długości i zwęża się ku końcowi. Wzorzec dopuszcza drobne załamania.

Sierść i kolor

Sierść jest krótka, cienka i miękka, bez podszerstka. Podczas ruchu na grzbiecie mogą tworzyć się „przerwy”. Lśniąca sierść przylega ściśle do ciała. Z wyglądu korat nieco przypomina kota birmańskiego niebieskiego, a genetycznie… orientalny Niebieski. Umaszczenie kota rasy korat jest wyłącznie niebieskie ze srebrzystym odcieniem, wynikającym z nieco jaśniejszych końcówek. W literaturze kolor ten określany jest mianem „solid ticked silver blue”. Skóra nosa, warg i poduszek łap jest ciemnoniebieska lub lawendowa. Ich potomstwo ma dokładnie takie samo ubarwienie jak rodzice.

Charakter i temperament

Koty rasy korat mają wspaniały charakter, są łagodne i urocze, a także głęboko przywiązane do tych, którzy obdarzają je miłością i uczuciem, często bardzo za nimi tęskniąc, jeśli są nieobecne przez dłuższy czas. To bardzo oddana rasa kotów, potrafiąca obdarzać ludzi miłością i uczuciem.

Koraty to koty ciekawskie i bardzo inteligentne, są energiczne i umiarkowanie aktywne.

Koraty mają pogodne usposobienie; są towarzyskie i spostrzegawcze, więc nic nie pozostaje niezauważone. Chociaż koty rasy korat nie są kapryśne ani głośne, mają dobrą wokalizację i zawsze potrafią jasno zakomunikować swoje potrzeby właścicielom. Właściciele tej rasy twierdzą, że ich wyraziste pyski i przyciągające wzrok, inteligentne spojrzenie robią wszystko, co w ich mocy, aby jasno zakomunikować swoje potrzeby.

Konserwacja i pielęgnacja

Koraty to idealne koty do życia w mieszkaniu lub w domu. Z natury są spokojne i czyste, a dzięki braku podszerstka praktycznie nie linieją.

Pielęgnacja koratów jest łatwa, a koty te doskonale radzą sobie z pielęgnacją. Ich sierść jest krótka, bez podszerstka i nigdy się nie plącze, dlatego szczotkowanie jest konieczne tylko raz w tygodniu. Unikaj niepotrzebnego kąpania swojego pupila. Częste kąpiele mogą spowodować utratę ochronnej warstwy sierści i przesuszenie skóry, co może wpłynąć na jego wygląd. Uszy należy czyścić regularnie, a oczy – w razie potrzeby, a nie według ustalonego harmonogramu. Okazuj kotom dużo miłości, sadzaj je na kolanach i głaszcz – będą Ci wdzięczne.

Dieta

Kocięta rasy korat są bardzo zależne od matki w wieku jednego miesiąca i potrzebują wyłącznie jej mleka. Następnie należy stopniowo wprowadzać pokarmy uzupełniające, takie jak mleko o obniżonej zawartości tłuszczu i twaróg. Nie zaleca się karmienia kota mlekiem krowim ani niskiej jakości karmą komercyjną.

Należy zacząć urozmaicać dietę korata w wieku 2,5-3 miesięcy. Karma powinna zawierać wystarczającą ilość białka. Zazwyczaj używa się w tym celu siekanego surowego mięsa, z wyjątkiem wieprzowiny. Wieprzowina jest przeciwwskazana dla koratów nawet w wieku dorosłym, ponieważ może powodować rozstrój żołądka oraz uszkodzenia wątroby i trzustki. Dorosłe koty mogą teraz otrzymywać karmę suchą co najmniej najwyższej jakości.

Zdrowie

Rasa Korat jest uważana za zdrową, a obecnie rozpoznaje się tylko dwie choroby dziedziczne: atelosteogenesis imperfecta (dziedziczna choroba charakteryzująca się niepełnym, nieprawidłowym rozwojem kości) typu I i II. Niestety, oba typy są śmiertelne dla kotów. Ich objawy są determinowane mutacją genetyczną.

Jednak śmiertelne skutki u kotów z tą chorobą obserwuje się tylko wtedy, gdy odziedziczą wadliwe geny od obojga rodziców. Jeśli geny odziedziczone są tylko od jednego rodzica, kot będzie jedynie nosicielem wadliwych genów i będzie bezpieczny. Koty rasy korat wymagają pełnej profilaktyki weterynaryjnej, tak jak inne rasy. Wymagają regularnych szczepień i leczenia pasożytów zewnętrznych i wewnętrznych. Należy zadbać o jakość ich karmy i czystość wody pitnej. Przy odpowiedniej pielęgnacji i utrzymaniu, kot korat będzie cieszył swojego właściciela zdrowiem i doskonałym samopoczuciem przez długi czas.

Średnia długość życia wynosi 13-14 lat.

Jak wybrać kociaka

Wybierając kociaka korata, należy zacząć od określenia celu jego nabycia. To rzadka rasa, a koraty kupuje się głównie do hodowli lub na wystawy. Kupno pupila „dla siebie” jest kosztowne, ale takie przypadki się zdarzają.

Jeśli celem zakupu korata jest udział w wystawach lub hodowla, pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, są dokumenty kociaka. Sprawdź rodowód korata, koniecznie poznaj rodziców kociaka i obejrzyj przynajmniej zdjęcia ich rodziców. Kocię bez dokumentów jest automatycznie uznawane przez ekspertów za nieodpowiednie do takich celów, choć będzie ono znacznie tańsze.

Jeśli chcesz, aby Twój kociak rasy korat w przyszłości zdobywał nagrody, zapoznaj się z jego rodowodem. Jeśli w rodzinie Twojego pupila są zwycięzcy wystaw, szanse kota na zwycięstwo w przyszłości automatycznie rosną.

Po sprawdzeniu, czy dokumentacja jest w porządku, obejrzyj kociaka. Zwróć uwagę na następujące szczegóły:

1. Brzuch. Brzuch kociaka nie powinien przypominać kuli. Wzdęcia są pierwszym objawem możliwego zapalenia błony śluzowej żołądka lub innych problemów żołądkowo-jelitowych.
2. Jama ustna. Idealny kolor pyszczka kociaka to różowy. Jama ustna kociaka rasy korat powinna być również bezwonna. Wszelkie odchylenia w kolorze lub nieprzyjemny zapach wskazują na problem zdrowotny.
3. Odbyt. Obszar pod ogonem powinien być czysty i suchy. Splątane futro wokół odbytu wskazuje na cierpienie dziecka. biegunka.
4. Stan ciała. Skóra kociaka powinna być całkowicie pokryta futrem, bez łysych miejsc. Należy zbadać kociaka dotykiem; wszelkie grudki lub obrzęki są sygnałem ostrzegawczym.
5. Stan ogólny. Najlepiej nie kupować ospałego kociaka. Jest jednak pewien haczyk. Jeśli zauważysz, że kociak jest ogólnie zdrowy i odpowiedni dla ciebie, ale zachowuje się ospale, odczekaj chwilę. Kociak mógł się niedawno obudzić lub zjeść obfity posiłek, a ospałość po jedzeniu i spaniu jest normalna.

Nie zapominaj o charakterze korata. Jego osobowość można od razu rozpoznać, obserwując zachowanie szczeniaka. Wybierz umiarkowanie aktywnego pupila, niezbyt ospałego, ale też nie nadpobudliwego.

Pierwsze krycie kota rasy korat

Kot rasy korat może być rozmnażany dopiero po ukończeniu 10. miesiąca życia, nie wcześniej. Przed pierwszym kryciem kot powinien mieć kilka cykli rujowych – dwa lub trzy. Nie zaleca się czekania dłużej niż trzy cykle rujowe, a jeśli kotka często ma ruję, najlepiej rozmnażać ją nieco wcześniej niż zwykle.

Przygotuj zwierzę do krycia:

• przeprowadzić odrobaczanie;
• poddać się badaniu lekarskiemu;
• Zaszczep swoje zwierzę przeciwko infekcjom.

Koraty są bardzo płodne, średnio rodzą 4-5 kociąt, ale zdarza się, że kotka może urodzić nawet 9 kociąt. Wszystkie kocięta rodzą się z szarym futrem i żółtymi lub jasnozielonymi oczami, które z wiekiem stają się jaśniejsze.

Hodowla kotów rasy korat

W Rosji i krajach WNP kotów tej rasy jest niewiele i tylko kilka hodowli się nimi zajmuje, z czego jedna jest zarejestrowana w klubie Felidae.

Jeśli pociąga Cię egzotyczny urok tych kotów, możesz rozważyć innych hodowców kotów tajskich. A jeśli podoba Ci się unikalne umaszczenie korata, rozważ podobnego kota rosyjskiego niebieskiego.

Kot rasy Korat: cena kociaka

Ponieważ kociaka rasy korat można kupić tylko za granicą lub, jeśli masz szczęście, od rzadkiego hodowcy, który transportuje koraty, ważne jest, aby zrozumieć, że cena kota korat jest z natury wysoka. Może się ona różnić w zależności od takich czynników, jak:

• Klasa;
• genealogia;
• miejsce dostawy itp.

Jeśli masz szczęście, możesz kupić rasowego kociaka w bardzo rozsądnej cenie. Będziesz jednak musiał go wysterylizować lub wykastrować, aby zapobiec dalszemu rozmnażaniu. Starszy korat również jest w przystępnej cenie, jeśli masz taką możliwość. Hodowcy to w końcu ludzie, więc zawsze możesz negocjować cenę i inne warunki zakupu. Pamiętaj, że chociaż ceny kociąt różnią się w zależności od kraju, zazwyczaj nie spadają poniżej 500 dolarów.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy zachować ostrożność, gdy ktoś oferuje kupno kociaka korata w ogłoszeniach internetowych, a zwłaszcza na targu ptaków.

Zdjęcia

Zdjęcia kotów rasy Korat: