Zapalenie okrężnicy u psów

Zapalenie jelita grubego u psów to schorzenie spowodowane stanem zapalnym jelita grubego. Znajomość charakterystycznych objawów pozwala właścicielom szybko wykryć problemy zdrowotne i zabrać pupila do lekarza weterynarii w celu postawienia trafnej diagnozy, leczenia i zalecenia odpowiedniej opieki.

Przyczyny patologii

W organizmie psa jelito grube odpowiada za trawienie składników odżywczych, wchłanianie wody i formowanie kału. Może ulec zapaleniu z powodu następujących czynników:

• Zła dieta jest jedną z najczęstszych przyczyn. Nadmierne spożycie surowych warzyw i owoców, tłustych lub słonych potraw, niskiej jakości pożywienia oraz zbyt duże porcje mogą wywołać stan zapalny.
• Zewnętrzne urazy jamy brzusznej i wewnętrzne urazy jelita grubego spowodowane dostaniem się ciał obcych (fragmentów kości, przypadkowo połkniętych części zabawek itp.).
• Zarażenie pasożytami (zwłaszcza nicieniami), których aktywność może wywołać zapalenie jelit i silny ból u psa.
• Choroby zakaźne związane z ekspozycją na bakterie, wirusy, pierwotniaki (salmonella, clostridia, parwowirus, koronawirus, lamblia, rzęsistek polny).
• Nietolerancja pokarmowa i reakcje alergiczne (na leki, żywność). Schorzenie to rozwija się jako reakcja organizmu na określone białko, wysoką zawartość tłuszczu lub obecność niektórych dodatków w żywności.
• Nowotwory jelita grubego (łagodne i złośliwe).
• Zaburzenia mikroflory jelitowej spowodowane długotrwałym stosowaniem antybiotyków.

Objawy

Głównym objawem zapalenia jelita grubego jest bolesna, częsta potrzeba oddania stolca, spowodowana nadmierną stymulacją receptorów jelitowych. Te parcia są często nieskuteczne lub stolec jest niewielki (z domieszką krwi i śluzu), co sprawia, że ​​właściciele psów mylą te schorzenia z zaparciami. Aby złagodzić zaparcia, stosuje się lewatywy lub środki przeczyszczające, co tylko pogarsza sytuację.

Do charakterystycznych objawów choroby zalicza się również:

• wymioty (z silnym zapaleniem ścian jelita grubego);
• bębnica;
• zaburzenia jelitowe;
• odbijanie, burczenie w jelitach;
• letarg i apatia;
• gwałtowny spadek apetytu;
• odczuwalny dyskomfort przy palpacji okolicy brzucha;
• zapalenie odbytu;
• wyczerpanie (anoreksja).

Szczególną uwagę należy zwrócić na tego typu problemy zdrowotne u psów ras najbardziej podatnych na patologie jelitowe, takich jak: boksery, buldogi (angielskie i francuskie), shar-pei i owczarki niemieckie.

Zapalenie okrężnicy u psów może wystąpić w dwóch postaciach:

• ostra – objawiająca się wyraźnymi objawami (częste wypróżnienia do 10 razy na dobę, wymioty, ospałość, gorączka, niechęć do jedzenia);
• przewlekły – występuje ogólne osłabienie organizmu spowodowane odwodnieniem, okresowe rozstroje żołądka i brak apetytu.

Przejście zapalenia jelit z postaci ostrej w przewlekłą często wiąże się z błędną diagnozą we wczesnym stadium choroby lub brakiem terminowego leczenia.

Diagnoza i leczenie

Jeśli Twój pupil wykazuje którykolwiek z powyższych objawów, warto zabrać go do lekarza weterynarii na badanie. Lekarz przeprowadzi badanie i zleci niezbędne badania diagnostyczne:

• badania laboratoryjne (krew, mocz, kał);
• prześwietlenie klatki piersiowej i jamy brzusznej;
• Diagnostyka ultrasonograficzna jamy brzusznej;
• endoskopia jelita grubego.

Leczenie będzie miało na celu:

• eliminacja przyczyny wywołującej patologię;
• przywrócenie prawidłowego funkcjonowania jelit i ich mikroflory.

Dieta

Jednym z głównych sposobów leczenia zapalenia okrężnicy jest specjalna dieta. Zaleca się zaprzestanie podawania psu wszelkich karm przez pierwsze 24–48 godzin, aż do ustąpienia biegunki, ale należy zapewnić mu odpowiednią ilość płynów. Po poprawie stanu zdrowia można dodać do diety następujące produkty:

• mięso z kurczaka, indyka, królika;
• produkty mleczne o obniżonej zawartości tłuszczu;
• warzywa poddane obróbce cieplnej (marchew, rzepa),
• niewielka ilość ryżu, kaszy gryczanej.

Podczas leczenia należy całkowicie wykluczyć z diety wszelkie pokarmy stałe, produkty mączne, konserwy, mięso duszone, tłuste mięso, kości, mocne buliony, masło, pełne mleko i tłuste produkty mleczne.

Jeśli karmienie psa naturalną karmą nie jest możliwe, skonsultuj się z lekarzem weterynarii w sprawie wyboru karmy leczniczej, która odbuduje błonę śluzową jelit i dostarczy organizmowi niezbędnych składników odżywczych. Specjalistyczne diety ProPlan, Hills i Eukanuba są uważane za najlepsze w tym celu.

W każdym przypadku zaleca się karmienie małymi porcjami 4-5 razy dziennie. Dieta lecznicza zazwyczaj wystarcza na około 1-2 miesiące.

Terapia lekowa

Leki stosowane w leczeniu zapalenia jelita grubego dobierane są na podstawie wyników diagnostyki. W zależności od objawów, w celu wyeliminowania przyczyn choroby i przywrócenia prawidłowego funkcjonowania organizmu, przepisuje się następujące leki:

• Antybiotyki: Kanamycyna, Cobactan, Sinulox, Enrofloksacyna.
• W celu złagodzenia biegunki: Loperamid, Imodium.
• W celu zwalczania odwodnienia: płyny Ringera, glukoza, chlorek sodu (podanie podskórne lub dożylne);
• Do niszczenia pasożytów: Furazolidon, Dekaris, Piperazyna.
• W celu zahamowania procesów zapalnych: Sulfasalazyna, Prednizolon.
• Aby złagodzić skurcze: No-shpa, Papaweryna, Baralgin.
• Aby przywrócić prawidłową mikroflorę: Colibacterin, Bifidum-bacterin, Linex.
• Jako adsorbenty: Polysorb, Enterosgel.

Zazwyczaj terapia może znacząco poprawić stan psa w ciągu 2-3 dni, ale specjalnie opracowana, długotrwała dieta pomoże całkowicie wyleczyć zwierzę i utrzymać efekty. Nieprzestrzeganie prawidłowej diety może skutkować nawrotem zapalenia jelit i koniecznością ponownego leczenia.

Ignorowanie choroby może prowadzić nie tylko do silnego bólu, wyczerpania, anemii, a nawet śmierci u psów. Jednak leczenie, zwłaszcza po zidentyfikowaniu przyczyny, zazwyczaj daje pomyślne rokowanie. Wyjątkiem są zwierzęta z chorobami nowotworowymi, gdzie rokowanie zależy od rodzaju komórek nowotworowych i ich reakcji na terapię.

Środki zapobiegawcze

Poniższe wskazówki pomogą zapobiec rozwojowi zapalenia okrężnicy i późniejszym, nieprzyjemnym konsekwencjom, jakie ono powoduje u Twojego psa:

• zbilansowana dieta bez dodawania stałych produktów;
• żywienie uwzględniające cechy rasy i wagę, bez przekarmiania;
• zakaz podnoszenia różnych przedmiotów z ziemi podczas spacerów;
• wybieranie bezpiecznych miejsc na spacery;
• okresowe i terminowe odrobaczanie organizmu;
• kontrola higieny;
• usuwanie z pola widzenia rzeczy, które mogłyby zaszkodzić zdrowiu zwierzęcia (chemikalia gospodarstwa domowego, leki, śmieci nie wyniesione na czas).

Przeczytaj także:

• Żółtaczka u psa po ukąszeniu kleszcza
• Wodobrzusze u psów: objawy i leczenie
• Mój pies oddaje śluz i krew: przyczyny i co robić

Przeczytaj także:

• Mój pies wymiotuje żółtą lub białą pianą: co mam zrobić?
• Zapalenie pęcherzyka żółciowego u psów: objawy i leczenie
• Żółte wymioty u psów: przyczyny i leczenie