Kiedy można dotykać i przytulać kocięta?

Nie zaleca się dotykania kociąt bezpośrednio po urodzeniu i w ciągu pierwszych dwóch tygodni życia, ponieważ może to spowodować urazy, infekcje i stres. Dotykanie noworodków jest dozwolone tylko w skrajnych przypadkach, aby uniknąć zdenerwowania matki. Jednak od drugiego lub trzeciego tygodnia życia rozpoczyna się socjalizacja, obejmująca bliski kontakt z ludźmi, w tym głaskanie, noszenie i siedzenie na kolanach.

Kiedy nie należy brać kociaka na ręce

Lekarze weterynarii są przekonani, że dotykanie noworodków nie zaszkodzi im. Jednak bezpośrednio po urodzeniu najlepiej nie dotykać kociąt, chyba że istnieje poważny powód – poważny stan, w którym kocię nie oddycha ani się nie porusza. Jeśli kocię jest nieaktywne po urodzeniu i nie ssie piersi, konieczna jest natychmiastowa pomoc, którą powinien zapewnić lekarz weterynarii. W takim przypadku dotyk ręczny jest niezbędny.

Dlaczego nie zaleca się zabawy z puchatymi kulkami w pierwszym tygodniu życia dziecka, zanim jeszcze otworzy oczy?

1. W pierwszych dniach po porodzie instynkt macierzyński u kotki jest bardzo silny. Kiedy jej potomstwo jest dotykane, kotka odczuwa silny niepokój, prowadzący nawet do niestabilności psychicznej. W przypadku silnego stresu kotka może odrzucić szczenięta, stając się obojętna, a nawet agresywna.
2. Kiedy dziecko się rodzi, jego szkielet nie jest w pełni ukształtowany. Nieostrożny ruch może złamać lub zdeformować kość.
3. Noworodki są stale w pobliżu matki; opuszcza ona łóżko tylko z dwóch powodów: załatwienia potrzeb fizjologicznych i karmienia. Matka jest nieobecna tylko przez kilka minut, ponieważ kocięta potrzebują jej ciepła. Niemowlę będzie czuło się niekomfortowo w ramionach właścicielki, ponieważ temperatura ciała człowieka jest o kilka stopni niższa niż kota.
4. Osłabiony organizm jest mniej podatny na choroby. Człowiek może nieświadomie zarazić małego zwierzaka infekcją bakteryjną, grzybiczą lub wirusową.

Branie dziecka na ręce, zanim otworzy oczy i poczuje się silniejsze, może łatwo wywołać stres, o czym świadczy nerwowy oddech i przyspieszone tętno. Najlepiej powstrzymać się od okazywania ciekawości i odłożyć zapoznanie z dzieckiem na później.

Powszechnie uważa się, że porzucenie kociaka może nastąpić, gdy matka wyczuje obcy zapach i pomyli go z wrogością. To założenie jest mitem; kot ma doskonały węch i nigdy nie pomyli zapachu swojego kociaka z zapachem obcej osoby.

Kiedy można dotykać?

Od drugiego tygodnia życia kocięta mogą być dotykane delikatnie raz dziennie, aby sprawdzić wagę i kondycję kociąt oraz określić ich płeć. Jeśli matka sprzeciwia się, kontakt powinien być jak najkrótszy – należy też unikać jej zdenerwowania, aby nie tracić mleka. W chwilach niepokoju kotka często przenosi kocięta w ustronne miejsce, gdzie właściciel nie będzie przeszkadzał rodzinie. Dopiero gdy całkowicie zaufa ludziom, kotka pozwoli na kontakt z kociętami.

W kontakcie należy przestrzegać ogólnych zasad:

• Przed dotknięciem należy umyć ręce lub użyć czystych rękawiczek;
• Wskazane jest głaskanie matki i kociaka na zmianę, przekazując im swój zapach;
• Możesz odebrać swojego pupila, gdy przybierze na wadze i nabierze sił - zwykle czas ten przypada na 2-3 tygodnie po narodzinach, równocześnie z wytworzeniem się dobrej odporności.

Należy pamiętać, że każde szczenię jest wyjątkowe. Najlepiej najpierw skonsultować się z lekarzem weterynarii, który zbada szczeniaka i oceni, czy jest gotowy na socjalizację.

Jak odebrać

Według felinolog Julii Iwanowej, autorki książki „Jak żyć z kotem”, ważne jest, aby prawidłowo podnieść kota, stosując specjalną technikę:

1. Czystymi rękami podnieś kociaka z legowiska. Umieść jedną rękę pod klatką piersiową i przednimi łapami kociaka, a drugą pod jego pupką. Grzbiet kociaka powinien pozostać prosty.
2. Delikatnie dociśnij ciało do klatki piersiowej, aby uzyskać uczucie bezpieczeństwa i komfortu.
3. Nie należy trzymać go dłużej niż 3-5 minut, aby dziecko nie stało się niespokojne i nie było mu zimno.
4. Jeśli kociak okazuje niepokój, piszczy i stawia opór, nie należy go przytrzymywać; lepiej oddać dziecko do kojca.

W pierwszych tygodniach życia dziecka należy poświęcić więcej uwagi stworzeniu optymalnych warunków dla jego wzrostu i rozwoju.

Opieka domowa

Aby zapobiec zdenerwowaniu kota i ograniczyć ilość niepokoju, jaki członkowie rodziny mogą wyrządzić noworodkom, należy zapewnić zwierzętom maksymalny komfort:

1. Przed porodem przygotuj wygodne miejsce, na przykład kojec z niskimi bokami, które ograniczą przestrzeń dla kociąt i nie będą przeszkadzać matce w poruszaniu się.
2. Przesuń kuwetę i miski bliżej kojca, aby maluchy były cały czas pod opieką matki.
3. Wyjaśnij swoim dzieciom, że nie mogą jeszcze brać na ręce małych, futrzanych pupili.
4. Utrzymuj pokój w czystości.

Szkielet jest w pełni ukształtowany po sześciu miesiącach, ale dziecko można nosić na rękach i siedzieć na kolanach od około trzech tygodni. Ciało jest nadal dość delikatne, ale ryzyko złamań jest znacznie zmniejszone. Ostrożne obchodzenie się z dzieckiem nie zaszkodzi jego zdrowiu.

W tym czasie oczy kociąt są już otwarte i rozpoczyna się socjalizacja, podczas której kocięta przyzwyczajają się do dotyku człowieka, jego wyglądu i kuwety. Kocięta naśladują zachowania matki – uczą się myć, korzystać z toalety i smakować specjalne jedzenie. W wieku 2-3 miesięcy te futrzane stworzonka aktywnie się bawią i wchodzą w interakcje.

Zaraz po urodzeniu i przez 2-3 tygodnie należy unikać niepokojenia kociąt. Matka będzie się nimi dobrze opiekować, dbając o ich czystość i karmiąc je mlekiem do syta. Nadmierna ciekawość może wywołać niepokój u matki, a nieostrożne obchodzenie się z kociętami może prowadzić do problemów zdrowotnych. Najlepiej odczekać chwilę, aż kocięta nabiorą sił, zanim zacznie się je wprowadzać do innych małych zwierząt.

Przeczytaj także:

• Mój kot boi się wszystkiego i się chowa: co robić?
• Dlaczego koty tak pysznie pachną?
• Dlaczego kot podąża za swoim właścicielem?