Clumber Spaniel

Clumber spaniel to angielska rasa psa myśliwskiego o francuskich korzeniach. Jego wygląd znacznie różni się od wyglądu innych przedstawicieli rodziny dużych spanieli, ale jest równie sprawny w pracy. Ma spokojny, zrównoważony temperament, jest lojalny i posłuszny. Jest łatwy w utrzymaniu i nie wymaga częstej pielęgnacji.

Treść

1 Historia pochodzenia
- 1.1 Polowanie z clumber spanielem
2 Wygląd
3 Charakter i zachowanie
4 Edukacja i szkolenia
5 Funkcje treści
6 Wybór szczeniaka Clumber Spaniela
- 6.1 Cena
7 Zdjęcia

Historia pochodzenia

Clumber Spaniel został wyhodowany pod koniec XVIII i na początku XIX wieku. Co ciekawe, angielscy kynolodzy przypisują jego pochodzenie Francji, podczas gdy Francuzi z kolei uważają tę rasę za angielską.

Psy podobne do współczesnych clumber spanieli zostały pierwotnie wyhodowane we Francji przez księcia de Noailles. Na początku rewolucji francuskiej arystokrata wysłał swoje najlepsze psy do posiadłości księcia Newcastle w Nottinghamshire, zwanej Clumber Park. Rasa później wzięła swoją nazwę od tego miejsca i tam się rozwinęła. Podczas rewolucji de Noailles zmarł, ale jego spaniele pozostały w Wielkiej Brytanii. Według zapisów angielskiego hodowcy Jamesa Farrella, clumber spaniele wywodzą się od dawnych spanieli alpejskich. Możliwe, że w procesie hodowli uczestniczył również… BernardyniW Anglii przelewają krew, aby wzmocnić kręgosłup. psy gończe.

W 1860 roku clumber spaniel został po raz pierwszy zaprezentowany na wystawie i stał się ulubieńcem arystokratów. Dopiero w latach powojennych XX wieku, po jego przywróceniu, rasa stała się dostępna dla innych grup społecznych. Clumber spaniel znajduje się w pierwszej dziesiątce psów zarejestrowanych przez American Kennel Club (AKC) od momentu jego powstania w 1884 roku. Międzynarodowe Stowarzyszenie Kynologiczne (ICF) oficjalnie opublikowało standard nr 109 dla clumber spaniela w 1954 roku.

Polowanie z clumber spanielem

Clumber spaniel to utalentowany myśliwy. Nie wymaga skomplikowanego szkolenia i szybko rozumie, czego się od niego oczekuje. Jest aktywny i chętny do pracy, ale nieco ciężki, przez co znacznie wolniejszy niż inne spaniele. Jest skrupulatnym tropicielem i doskonale nadaje się do polowań w słabo zalesionych terenach.

Film o rasie psów Clumber Spaniel:

Wygląd

Wygląd Clumber Spaniela emanuje siłą. Jest harmonijnie zbudowany, ma mocną kość i żywy, zamyślony wyraz twarzy. Musi być zdrowy i wystarczająco silny, aby pracować w polu przez cały dzień. Dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony. Średnia waga samców wynosi 29,5-34 kg, a suk 25-29,5 kg. Wysokość waha się od 40 do 50 cm.

Głowa jest duża, kwadratowa i średniej długości. Czaszka szeroka w górnej części. Guz potyliczny dobrze zaznaczony. Łuk brwiowy jest masywny. Stop głęboki. Kufa kwadratowa. Wargi dobrze rozwinięte. Szczęki silne, z zębami złączonymi w zgryzie nożycowym. Oczy przejrzyste i ciemnobursztynowe. Powieki mogą być lekko zasklepione, ale nie jest to przesadne. Uszy duże, w kształcie liści winorośli, pokryte gładkim włosem i zwisające do przodu.

Szyja jest gruba i średniej długości. Ciało jest silne, z dobrze rozwiniętą muskulaturą. Grzbiet szeroki, prosty i długi. Lędźwie muskularne. Klatka piersiowa głęboka. Boki dobrze opadające. Ogon nisko osadzony, noszony na poziomie grzbietu. Ogon może być cięty. Kończyny muskularne, silne i o dobrej strukturze kości.

Sierść jest bardzo gęsta, gładka i jedwabista w dotyku. Klatka piersiowa i nogi pokryte są długim, puszystym włosem. Preferowany kolor: jednolita biel z cytrynowymi znaczeniami; dopuszczalny jest jasnopomarańczowy. Drobne znaczenia i cętki występują również na głowie i pysku.

Charakter i zachowanie

Temperament Clumber Spaniela idealnie współgra z jego wyglądem. Pies ten z powodzeniem łączy pogodne usposobienie ze spokojnym usposobieniem. Brakuje mu kaprysu mniejszych spanieli i melancholii bernardynów. To prawdziwie intelektualny, odważny, nieustępliwy pies o zdecydowanej postawie i poczuciu własnej wartości.

W gronie rodzinnym Clumber jest przyjazny i niezawodny. Dobrze dogaduje się z dziećmi w każdym wieku, toleruje psikusy małych dzieci i uważnie słucha nastolatków. Jest powściągliwy w stosunku do obcych i przyjacielski, gdy przedstawia się właścicielowi. Clumber nie jest znany z agresywnego zachowania, ale ma silne poczucie terytorializmu. Jeśli ktoś wkracza na jego posesję lub grozi właścicielowi, potrafi się bronić, wykazując się niezwykłą odwagą. Rzadko szczeka.

Niezależnie od tego, czy poluje, czy jest na spacerze, Clumber zawsze dba o to, by jego właściciel był w zasięgu wzroku. Kontakt z właścicielem jest niezbędny, niezależnie od czynników zewnętrznych. Nie wymaga specjalnego nadzoru.

Wiele osób lubi kontakt z Clumberami. Chętnie słuchają poleceń, są zaskakująco spokojne i prawie nigdy nie oddalaja się zbytnio, nie wdają się w bójki ani nie psują spokoju w domu.

Edukacja i szkolenia

Clumber spaniel jest bardzo pilny w szkoleniu. Dzięki konsekwentnej i systematycznej pracy można osiągnąć dobre rezultaty. Chociaż nie uczy się komend tak szybko jak owczarek belgijski i wykonuje je znacznie wolniej niż border collie, zawsze stara się zadowolić swojego właściciela.

Socjalizacja jest ważną częścią życia szczeniąt rasy clumber. Jest to szczególnie istotne w przypadku psów mieszkających w mieście. Od najmłodszych lat są one zapoznawane z nowymi miejscami, dźwiękami, zwierzętami i ludźmi. Są chwalone za dobre zachowanie, a niepożądane zachowania są identyfikowane i korygowane.

Szkolenie rozpoczyna się, gdy Clumber opanuje podstawowe komendy i będzie w stanie wykonywać je precyzyjnie w terenie, ale nie wcześniej niż w wieku pięciu miesięcy. Clumber dobrze radzi sobie z każdym gatunkiem ptaków, ale kluczem do sukcesu są częste wyprawy w teren i bliska więź z właścicielem.

Funkcje treści

Clumber spaniel nie znosi upałów, ale bardzo dobrze znosi zimno. Znany jest ze swojej wytrzymałości i niewymagającej natury. Większość kojców dla psów trzyma psy w przestronnych wybiegach, gdzie odchowywane są szczenięta. Mieszkańcy miast mogą trzymać clumbery w mieszkaniach, ale tylko pod warunkiem zapewnienia im odpowiedniej ilości ruchu oraz jeśli właściciel nie ma nic przeciwko dużej ilości futra w domu i umiarkowanemu ślinieniu się czworonożnego przyjaciela.

Clumber spaniel potrzebuje dużo ruchu. Nie oznacza to konieczności codziennego biegania, ale przynajmniej raz w tygodniu powinien mieć możliwość swobodnego biegania na łonie natury. Pływanie jest również korzystne. Kluczowe jest, aby clumber miał możliwość samodzielnego chodzenia i wąchania wszystkiego, czego zapragnie i kiedy tylko zechce. Pozostały czas spacerów można urozmaicić, ćwicząc stare i nowe komendy oraz bawiąc się w różne gry. Zazwyczaj spaniel preferuje aportowanie.

Pielęgnacja

Aby utrzymać schludny wygląd oraz zdrową skórę i sierść, Clumber wymaga cotygodniowego szczotkowania. Zapobiega to również tworzeniu się kołtunów. Skóra jest również sprawdzana pod kątem uszkodzeń, zaczerwienień lub wysypek. Wiosną i jesienią pies jest również sprawdzany pod kątem kleszczy i inne pasożyty.

Pielęgnacja wystawowa Clumber Spaniela obejmuje mycie, czesanie, suszenie i delikatne przycinanie sierści w celu nadania jej schludnego wyglądu.

Czyszczenie uszu Raz w tygodniu usuwaj nagromadzony wosk i kurz. Ważne jest, aby oczy były suche i czyste, dlatego należy je codziennie przecierać, szczególnie u psów, których powieki odsłaniają spojówkę. Pazury mogą się ścierać samoistnie, jeśli pies spędza dużo czasu na asfalcie. W przeciwnym razie należy je spiłować lub przyciąć w miarę wzrostu, aby utrzymać prawidłowe ustawienie łapy. Włosy między palcami i opuszkami również należy przycinać dla komfortu. Kąpiel zaleca się co 7-10 dni. Stosuje się szampony i odżywki do miękkiej sierści.

Odżywianie

Ważne jest, aby tak zorganizować dietę psa, aby nie przybierał na wadze, co może obciążać kości i stawy. To, czy podawać psu karmę naturalną, czy gotową karmę suchą, zależy od właściciela. Obie opcje są dopuszczalne. Clumber spaniele dobrze adaptują się do tego typu diety i rzadko cierpią na problemy żołądkowo-jelitowe.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Clumber spaniel to generalnie zdrowa rasa. Większość problemów zdrowotnych występujących u tej rasy jest zazwyczaj spowodowana niewłaściwą opieką, złymi warunkami bytowymi lub niezbilansowaną dietą. Długość życia wynosi 11-13 lat. Jednak rasa ta ma również choroby dziedziczne, które występują z różną częstością u różnych linii:

Niedoczynność tarczycy;
Choroby dermatologiczne;
Skłonność do infekcji ucha;
Odwrócenie i wywinięcie powiek;
Postępujący zanik siatkówki;
Kardiomiopatia;
Dysplazja staw biodrowy;
Choroba krążka międzykręgowego w odcinku szyjnym i piersiowym;
Niedokrwistość hemolityczna wywołana lekami sulfonamidowymi.

U szczeniąt w okresie intensywnego wzrostu, szybki przyrost masy ciała może prowadzić do rozwoju eozynofilowego zapalenia panosty. Dlatego w tym okresie zaleca się podawanie suplementów witaminowo-mineralnych w celu wzmocnienia kości, stawów i ścięgien.

W rzadkich przypadkach rasa ta jest podatna na anasarcę, objaw niewydolności nerek lub wątroby u szczeniąt, powodujący, że szczenięta rodzą się opuchnięte i zazwyczaj martwe.

Wybór szczeniaka Clumber Spaniela

Clumber spaniel to rzadka rasa, ale nie na tyle rzadka, by szczeniaka trzeba było importować z Anglii lub Ameryki. Kilka hodowli w Rosji i WNP zajmuje się ich profesjonalną hodowlą. Szczenięta są często rezerwowane z wyprzedzeniem, ale czasami udaje się znaleźć dostępne.

Zgodnie z klasyfikacją FCI, clumber spaniel należy do Grupy 8, Sekcji 2. Oznacza to, że psy są dopuszczone do hodowli dopiero po uzyskaniu wysokich wyników wystawowych i dyplomu z prób pracy. Gwarantuje to, że ich talenty i cechy charakteru zostaną w jak największym stopniu zachowane. Odpowiedzialni hodowcy starannie dobierają psy również pod kątem ich stanu zdrowia. Psy są badane pod kątem najczęstszych chorób genetycznych i przechodzą prześwietlenia w celu potwierdzenia braku dysplazji stawów biodrowych.

Szczenięta clumber spaniela powinny być zdrowe. Świadczy o tym czysta, lśniąca sierść, jasne oczy oraz brak strupów i smug. Około drugiego miesiąca życia potrafią pewnie stać na silnych nogach, a ich ruchy nie powinny wykazywać kulawizny ani wahania. Głównymi cechami charakteru w tym wieku są ciekawość i przyjacielskość. Ważne jest również, aby ocenić ich zgodność ze standardem, jeśli planują udział w wystawach.

Szczenię rasowe musi mieć tatuaż i metrykę urodzenia, którą można później wymienić na rodowód. Ponadto musi być odrobaczone i zaszczepione stosownie do wieku.