Pasożyty jelitowe u kotów
Pasożyty jelitowe u kotów mogą powodować biegunkę z różnych przyczyn. Częstą przyczyną jest inwazja jednokomórkowych pasożytów jelitowych. Aby ustalić, który z nich jest przyczyną, należy: pasożyty u kotów powszechnie spotykane w Austrii, naukowcy z Wiedeńskiego Uniwersytetu Weterynaryjnego przebadali około 300 kotów.
Patogeny powodujące biegunkę u kotów
Najczęstszym czynnikiem wywołującym biegunkę jest tzw. Giardia. Jednym z gatunków występujących Giardia może zostać przeniesiona na ludzi.
Barbara Hinney i jej współpracownicy z Instytutu Parazytologii Uniwersytetu Weterynaryjnego w Wiedniu przeprowadzili badanie w całej Austrii, badając 298 próbek kału kotów pod kątem obecności jednokomórkowych pasożytów jelitowych, znanych jako pierwotniaki. Próbki pobrano od kotów z domów prywatnych, hodowli i schronisk dla zwierząt. U co najmniej 56 z 298 kotów stwierdzono zakażenie pasożytami jelitowymi.
Zakażenia pasożytnicze często rozprzestrzeniają się w gospodarstwach domowych, w których mieszka duża liczba kotów.
Ryzyko zarażenia pasożytami jelitowymi jest szczególnie wysokie w domach z dużą liczbą kotów. Kocięta są również szczególnie narażone na pasożyty jelitowe, ponieważ nie wykształciły jeszcze na nie odporności. Koty te wydalają pasożyty i zarażają w ten sposób inne koty, dlatego ryzyko zakażenia jest wyższe w domach z dużą liczbą kotów, twierdzi Hinney.
Możliwość przeniesienia zakażenia z kotów na ludzi
Ponad 12% badań wykryło Giardię. Bakterie te są przenoszone ze zwierząt w postaci cyst, na przykład poprzez spożycie, przedostając się do jelita cienkiego i potencjalnie tam się rozmnażając. Cysty te są wydalane z kałem i uwalniane z powrotem do środowiska. „Znaleźliśmy gatunki Giardii, które występują wyłącznie u kotów. Jednak jeden z nich występuje również u ludzi, więc nie można wykluczyć przeniesienia zakażenia z kotów na ludzi” – wyjaśnia Hinney.
„Zagrożenie jest tu szczególnie dotkliwe dla osób z osłabionym układem odpornościowym. Wiele zakażeń lambliozą przenosi się z człowieka na człowieka. Często zdarza się to podczas podróży do gorących krajów, takich jak Indie. W takich przypadkach do zakażenia dochodzi często poprzez picie wody” – mówi Hinney.
U wielu kotów zarażonych lambliozą choroba nie daje żadnych objawów, jednak w niektórych przypadkach może wystąpić biegunka, nudności i ból brzucha.
Higiena w miejscach, w których przebywają koty
„Cysty Giardia są bardzo odporne i trudne do usunięcia, dlatego istnieje ryzyko ponownego zakażenia nawet po skutecznym leczeniu” – mówi Hinney. Aby skutecznie leczyć Giardię u kotów, należy przestrzegać pewnych zasad higieny. Cysty Giardia, wydalane z kałem, szczególnie dobrze znoszą wilgotny i gorący klimat. Hinney zaleca pranie koców i posłań, które mają kontakt ze zwierzętami, w temperaturze co najmniej 60 stopni Celsjusza. Miski dla kotów należy regularnie myć w gorącej wodzie i suszyć.
Kocie odchody należy wyrzucać do kosza na śmieci, a nie spłukiwać w toalecie, ponieważ lamblia jest przenoszona drogą wodną. Czasami, pomimo konsekwentnego stosowania tych środków, nie udaje się wyeliminować zakażenia lamblią.
Należy skonsultować się z lekarzem weterynarii w sprawie możliwości przerwania leczenia, jeśli kot nadal wydala pasożyty Giardia, pomimo terapii przeciwgiardiozowej, bez objawów choroby. Należy jednak pamiętać, że zakażone zwierzę bez objawów choroby może przenosić zakażenie na inne zwierzęta.
Inne patogeny biegunkowe występujące w środowisku, w którym trzymane są koty
Co więcej, parazytolodzy potwierdzili obecność Trichomonas, pasożyta wywołującego biegunkę, u jednego kota. Trichomonas powoduje biegunkę i wzdęcia u zwierząt, ale nie przenosi się na ludzi.
Dwanaście kotów zostało zakażonych kokcydiami. Pasożyty te występują głównie u młodych zwierząt (kociąt). Cryptosporidium wykryto u pięciu zwierząt. Wykryto jednak tylko te gatunki kokcydiów, które zakażają wyłącznie koty.
„Kiedy kot ma silną biegunkę, traci dużo płynów, dlatego kluczowe jest ich uzupełnienie. Istnieją leki na wiele infekcji pasożytniczych, które można również stosować w celu zapobiegania kryptosporydiozie” – mówi Hinney.
Artykuł opublikowano w czasopiśmie naukowym Parasitology.
Autorami artykułu są Barbara Hinney, Christina Ederer, Karina Stengel, Kathrin Wilding, Gabriella Strykolkova, Josef Harl, Eva Fläcksi, Hans-Peter Fuhrer i Anja Joachim.
Przetłumaczone przez Ryndinę O. V.
Przeczytaj także:
1 komentarz
Zina1234
Nasza kotka kiedyś zaczęła wymiotować i miała biegunkę, a do tego robaki. Poszliśmy do weterynarza, który zalecił jej podanie Dironetu. Nie spodziewałam się, że wyzdrowieje w ciągu jednego dnia. Była bardzo ospała, ale po podaniu leku natychmiast nabrała dużo więcej energii.
Dodaj komentarz