Zaćma u psów

Zaćma u psów to jedna z najczęstszych chorób oczu. Najbardziej charakterystycznym objawem jest zmętnienie soczewki. Dlaczego tak się dzieje? W tym artykule wyjaśnimy, jak rozpoznać tę chorobę i jak ją leczyć u psów.

Zaćma jest spowodowana denaturacją (koagulacją) białek. W rezultacie wewnątrz soczewki pojawiają się nierozpuszczalne, mlecznobiałe włókna. Co zatem powoduje koagulację białek wewnątrz „naturalnej soczewki” i co może wywołać zaćmę u psów?

Powody

Naukowcy wciąż próbują ustalić, co dokładnie powoduje zmętnienie soczewki. Jednogłośnie ustalili, że jedną z przyczyn zaćmy u psów są predyspozycje genetyczne. Udowodniono już, że 8 na 10 szczeniąt rozwinie zaćmę, jeśli przynajmniej jedno z ich rodziców miało tę chorobę. Istnieją jednak inne czynniki, które prowadzą do zaćmy, a właściwie się do niej przyczyniają. Należą do nich:

• Uraz. Uderzenie, zadrapanie, ciągłe podrażnienie mechaniczne.
• Oparzenia oczu. Chemiczne, termiczne (choć rzadsze), ultrafioletowe.
• Cukrzyca jest najczęstszą przyczyną zaćmy u psów.
• Problemy z układem odpornościowym (słaba odpowiedź immunologiczna). Również, jeśli pies zapada na tę samą chorobę zakaźną więcej niż raz w roku.
• Zatrucie. Lekami i chemikaliami, ale najczęściej alkoholem. Nigdy nie podawaj psu alkoholu!
• Zmiany związane z wiekiem. No cóż, kogo nie dotyka starość? Zarówno ludzie, jak i zwierzęta cierpią z powodu wielu dolegliwości związanych z wiekiem. Jedną z nich jest zaćma.

Predyspozycje rasowe

Najczęściej dotknięte tą przypadłością są pudle (zwłaszcza miniaturowe, duże i miniaturowe), spaniele (amerykańskie i angielskie), sznaucery miniaturowe, teriery i golden retrievery. Jednak zmętnienie soczewki może wystąpić również u innych ras.

Typy

U psów występują dwa rodzaje zaćmy:

1. Pierwotna. W tym typie zaćmy choroba jest wrodzona (szczeniak rodzi się z tą patologią) lub nabyta (może rozwinąć się po przebytej chorobie). Ale jak to możliwe, że szczeniak urodził się z zamglonymi oczami? To bardzo proste: mógł zarazić się chorobą zakaźną w łonie matki (razem z matką), ucierpiał wskutek działania toksyn (jeśli matka została otruta), a nawet urazu (jeśli ciężarne zwierzę zostało pobite, upadło itp.). Zaćma pierwotna u psów również rozwija się w wyniku starzenia. Przechodzi przez cztery etapy.
   1. Wtórna. W tym przypadku zaćma współwystępuje z inną chorobą. Oznacza to, że soczewka psa ulega zmętnieniu, ale jednocześnie zwierzę cierpi na inną chorobę. Zaćma wtórna jest objawem innej patologii rozwijającej się w organizmie.

Etapy rozwoju choroby

Rozpoznając objawy problemów ze wzrokiem u swojego pupila, możesz rozpocząć leczenie, a tym samym zachować jego wzrok na dłużej. Istnieją cztery etapy rozwoju zaćmy u psów:

Szybkość rozwoju zaćmy u psa zależy od indywidualnych cech i stanu zdrowia zwierzęcia, a także od czynników zewnętrznych.

Niestety, właściciele często zbyt późno zauważają problemy ze wzrokiem swoich pupili i szukają pomocy weterynaryjnej, gdy zaćma jest już dojrzała lub przerośnięta, co uniemożliwia leczenie. W takiej sytuacji pies jest kierowany na operację.

Objawy

Najbardziej oczywistym i wiarygodnym objawem zaćmy u psów jest zmętnienie samej soczewki. Patrząc w oczy zwierzęcia, można zobaczyć biały okrąg w środku (w miejscu, gdzie kiedyś była źrenica), przypominający zaćmę. Ta biała plama może pojawić się w jednym lub obu oczach jednocześnie.

• Na początku choroby to zmętnienie może być niewielkie. Plama będzie stopniowo zwiększać swoją średnicę. Z czasem to „zmętnienie” obejmie całą źrenicę. Zasadniczo źrenica to „otwór”, którego średnica może się rozszerzać i kurczyć. Promienie światła wpadające przez nią do oka nie mogą przejść przez soczewkę, która pełni funkcję soczewki. Zazwyczaj soczewka jest przezroczysta, więc światło przechodzi przez nią bez przeszkód. W rezultacie źrenica staje się czarna.

• W przypadku zaćmy światło odbija się od zmętniałej soczewki, powodując, że widzimy biały okrąg. W ten sposób, nawet bez specjalistycznego sprzętu, można stwierdzić, czy pies ma problemy ze wzrokiem.

• Wzrok jest osłabiony. W wyniku tego objawu zaćmy Twój pies zaczyna wpadać na przedmioty. Chodzi bardzo ostrożnie, niespiesznie i odmawia zabawy w swoje ulubione gry.

Nie należy jednak wykluczać możliwości, że Twój pies może mieć inną chorobę oczu, której objawy są podobne do zaćmy. Dlatego, jeśli nie jesteś wykwalifikowanym okulistą psów, najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii w sprawie tego nowotworu.

Wykorzystując nowoczesne metody diagnostyczne i najnowocześniejszy sprzęt medyczny, specjaliści klinik weterynaryjnych rzetelnie identyfikują objawy związane z zaćmą. Zwierzęta są badane zarówno tradycyjnymi, jak i nowoczesnymi metodami, co pozwala na postawienie trafniejszej diagnozy.

Poniżej znajdują się zdjęcia przykładów zaćmy u psów różnych ras:

Leczenie

Jak leczyć zaćmę u psów? Niestety, leczenie w tym przypadku jest wyłącznie zachowawcze – chirurgiczne.

Leki na zaćmę u psów nie dają 100% wyleczenia; pomagają jedynie spowolnić proces zmętnienia soczewki. Leki są przepisywane na samym początku choroby (przed operacją). Najczęściej wymagane są suplementy witaminowe i enzymatyczne. Dostępny jest również szeroki wybór kropli do oczu. Jednak nadal nie są one w stanie całkowicie wyleczyć zwierzęcia. Naukowcy wciąż próbują opracować lek, który zatrzyma proces zmętnienia.

Im szybciej właściciel rozpozna pierwsze objawy poważnej choroby i zabierze swojego pupila na leczenie, tym większa szansa na szybką interwencję chirurgiczną. Usunięcie zaćmy u psów jest uważane za jedną z najbardziej skomplikowanych technicznie operacji wykonywanych na błonach śluzowych, a najlepszych rezultatów można oczekiwać we wczesnych stadiach choroby.

Przygotowanie przedoperacyjne

Jeśli planowane jest częściowe lub całkowite usunięcie soczewki, zwierzę powinno przejść pełne badanie lekarskie około cztery tygodnie przed planowanym zabiegiem. Ponieważ zabieg będzie wykonywany w znieczuleniu ogólnym, lekarz weterynarii musi upewnić się, że zwierzę jest w dobrej kondycji fizycznej. Obejmuje to badania krwi i moczu, monitorowanie ewentualnych zmian ciśnienia krwi oraz ocenę historii choroby zwierzęcia.

Jeśli Twój pupil choruje na cukrzycę, niezwykle ważne jest wykonanie wszystkich badań krwi przed operacją.

Dodatkowo, weterynarze mogą zalecić podawanie psu kropli przez 14 dni w celu złagodzenia stanu zapalnego. krople do oczu Przed zabiegiem chirurgicznym. W tym celu zazwyczaj stosuje się flurbiprofen, sprawdzony przeciwzapalny lek na zaćmę u psów.

Operacja zaćmy u psów

Jeśli mówimy o chirurgicznej metodzie leczenia, warto wspomnieć, że istnieją dwie metody.

1. Jedna z nich jest najstarsza. Polega na usunięciu starej, zmętniałej soczewki i zastąpieniu jej sztuczną.
2. Druga metoda, zwana fakoemulsyfikacją, daje pozytywne wyniki już we wczesnych stadiach.

Nazwa jest długa i nieco onieśmielająca, ale metoda wcale nie jest skomplikowana. To bardziej współczesne podejście. W skrócie:

W rogówce wykonuje się niewielkie nakłucie, a soczewkę kruszy się za pomocą ultradźwięków. Rozdrobniony materiał usuwa się przez to samo nakłucie (nie więcej niż 2 mm). W jego miejsce wszczepia się złożoną, specjalną sztuczną soczewkę (IOL, czyli soczewkę wewnątrzgałkową). Gdy IOL znajdzie się w torebce soczewki (nie powinno pozostać nic z oryginalnej soczewki), soczewka się rozkłada. Zwierzę odzyskuje wzrok.

Podczas zabiegu zaleca się stosowanie wiskoelastyków – żelopodobnych roztworów leczniczych wstrzykiwanych do oka w celu ochrony przed uszkodzeniem i zakażeniem podczas zabiegu. Zastosowanie dodatkowej ochrony oka, a także zastosowanie lepkiej substancji w narzędziach chirurgicznych, zwiększa bezpieczeństwo zabiegu fakoemulsyfikacji i zmniejsza związany z nim ból.

Szwy na oku zazwyczaj nie są zakładane bez uzasadnionego powodu. Nakłucie stopniowo „zasklepia się samoistnie” i goi się w ciągu około 10 dni.

Według ekspertów, najwyższej jakości soczewki sztuczne produkuje niemiecka firma „Acrivet”.

Koszt operacji różni się w zależności od stopnia zaawansowania choroby, miasta, kwalifikacji lekarza oraz wyposażenia kliniki weterynaryjnej. Nie należy jednak oczekiwać ceny poniżej 12 000 rubli za oko. Jeśli oba oczy są zmętniałe, lekarz rozpocznie operację od oka z najmniejszą ilością zaawansowania choroby. Drugie oko jest operowane około trzy miesiące później. Wynika to z faktu, że we wczesnym i niedojrzałym stadium soczewka jest nadal elastyczna, a fakoemulsyfikacja jest przeprowadzana z minimalnymi powikłaniami.

Leczenie bez operacji: fakt czy fikcja

Niestety, bezoperacyjne leczenie zaćmy u psów jest niemożliwe. Jak wspomniano wcześniej, jedynym sposobem na pozbycie się zaćmy jest zabieg chirurgiczny, podczas którego zmętniałą soczewkę zastępuje się sztuczną, niezależnie od tego, czy zabieg się powiedzie, czy nie (w zależności od różnych czynników).

Zapobieganie

Nie ma konkretnego sposobu zapobiegania zaćmie u psów. Żadna dieta, karma o bardzo wysokiej jakości ani regularna suplementacja witaminowa nie uchronią Twojego pupila przed tą chorobą. Mogą one jednak znacznie zmniejszyć ryzyko rozwoju chorób oczu i innych narządów.

Jedyne, co możesz zrobić, to zbadać oczy swojego pupila i odwiedzić weterynarza co najmniej raz w roku (zwłaszcza jeśli Twój pies ma rasę lub predyspozycje genetyczne). Kluczowe jest sprawdzenie rodowodu Twojego pupila. Jeśli Twój pies ma w rodzinie przypadki zaćmy, istnieje duże ryzyko, że u niego również wystąpią problemy ze wzrokiem. Niestety, zmętnienie soczewki u psów jest dziedziczne.

Badanie zaćmy

Zaćma dziedziczna u psów to wrodzona choroba oczu spowodowana mutacją genetyczną. Objawy choroby mogą pojawić się w różnym wieku, od 1. do 6. roku życia. Choroba może rozwijać się szybko lub stopniowo, z czasem uszkadzając soczewkę. W obu przypadkach prowadzi do całkowitej ślepoty.

Ponieważ usunięcie zaćmy u psów jest zabiegiem kosztownym i technicznie skomplikowanym, a jak potwierdzają eksperci, nie zawsze skutecznym, głównym celem hodowców jest zapobieganie narodzinom chorych zwierząt.

Być może w niedalekiej przyszłości hodowcy psów, stopniowo usuwając najpierw chore psy, a następnie nosicieli z hodowli, całkowicie wyeliminują straszną chorobę zaćmy u psów. Przynajmniej prace w tym kierunku są aktywnie prowadzone.

Dlatego planując hodowlę, tak ważne jest, aby już we wczesnym wieku przebadać psa pod kątem zaćmy, aby wykluczyć możliwość rozwoju patologii.

Badania genetyczne w kierunku zaćmy dziedzicznej są już dostępne w Rosji, w laboratoriach zlokalizowanych w Moskwie i Sankt Petersburgu.

Za pomocą metod laboratoryjnych bada się ślinę lub krew pobraną z żyły zwierzęcia.

Masz pytania? Możesz je zadać lekarzowi weterynarii obsługującemu naszą stronę w komentarzach poniżej, a my odpowiemy na nie najszybciej, jak to możliwe.

Przeczytaj także:

• Choroby oczu u psów
• Ataksja u psów: czym jest, objawy i leczenie
• Wnętrostwo u psów: czym jest, objawy i leczenie
• Hemoroidy u psów: czy występują, jakie są przyczyny i leczenie