Kot Khao Mani

Ta śnieżnobiała piękność o niebieskich oczach pochodzi z Tajlandii. Khao Mani jest uważana za jedną z najstarszych ras. Przez wieki rozwijała się równolegle z Koty syjamskie, ale najwyraźniej nie było mu pisane stać się tak popularnym. Khao Manee to bardzo rzadka rasa, więc niełatwo ją kupić.

Treść

1 Historia pochodzenia
2 Wygląd
3 Charakter
4 Konserwacja i pielęgnacja
5 Zdrowie i oczekiwana długość życia
6 Gdzie kupić kociaka kao mani, cena
7 Zdjęcia

Historia pochodzenia

Pierwsza wzmianka o kocie o śnieżnobiałym futrze i niebieskich lub wielobarwnych oczach pochodzi z XIII wieku. Koty Khao Manee opisane są w najstarszym tajskim piśmie o kotach, Tamra Maew. Zazwyczaj były trzymane wyłącznie przez wysoko postawionych urzędników. Wczesna nazwa rasy brzmiała Khao Plort, co oznacza „całkowicie biały”. Współczesna nazwa Khao Manee oznacza „biała perła”.

Pod koniec XIX wieku pierwsze koty, podarowane brytyjskiemu konsulowi przez samego króla Tajlandii, przybyły na Wyspy Brytyjskie i nazwano je „królewskimi syjamskimi”. Białe koty nie rozpowszechniły się. W 1999 roku pierwsze koty Khao Manee dotarły do Stanów Zjednoczonych, gdzie hodowcy zaczęli umacniać i popularyzować rasę.

Prześledzenie genetycznych korzeni rasy, której historia sięga wieków, jest praktycznie niemożliwe. W 2012 roku koty uzyskały rejestrację i prawa wystawowe, ale wciąż nie uzyskały pełnego uznania wymaganego do uzyskania statusu championa. Hodowcy Khao Manee działają pod auspicjami ekspertów z International Cat Fanciers' Association (TICA) i British Cat Foundation (GCCF).

Rasa ta jest trudna w hodowli i dlatego pozostaje bardzo rzadka. Nawet w swojej ojczystej Tajlandii Khao Manee jest krytycznie zagrożony wyginięciem. Oficjalnie zarejestrowanych kotów jest tam nie więcej niż sto.

Film o rasie kotów Khao Manee:

Wygląd

Khao Manee to śnieżnobiały kot o krótkiej sierści i niebieskich oczach. Możliwa jest również heterochromia (różnokolorowe oczy), ale jest ona mniej powszechna, niż mogłoby się wydawać, i jest wysoko ceniona przez kupujących.

Głowa ma kształt klina, jest lekko wydłużona i szczupła. Kości policzkowe są wysokie, policzki zaokrąglone i jędrne, a broda szeroka i silna. Stop jest umiarkowanie zaznaczony. U dorosłych kotów może występować w tym miejscu lekkie wypukłości. Czoło jest szerokie i płaskie. Oczy mają kształt migdałów, są okrągłe i rozstawione umiarkowanie szeroko. Kolor oczu jest niebieski, ale u kotów z heterochromią drugie oko może być żółte, zielone lub szare. Uszy są duże lub średniej wielkości, szeroko rozstawione i ustawione pionowo.

Ciało jest wydłużone, z dobrze rozwiniętą muskulaturą, silniejszą niż u ich wschodnich odpowiedników. Klatka piersiowa jest głęboka. Grzbiet szeroki i prosty. Koty te są uważane za stosunkowo małe: samce ważą 3-4 kg, samice 2-3 kg. Nogi są silne i średniej długości. Ogon jest średniej długości, proporcjonalny do tułowia. Linia dolna jest równoległa do podłoża, dobrze podkasana, a luźna skóra w okolicy brzucha jest dopuszczalna.

Sierść jest krótka, miękka i gęsta. Podszerstek jest nieobecny lub słabo rozwinięty. Sierść jest biała, bez żadnych przebarwień ani plam, a poduszki łap są jasnoróżowe, bez plamek. Kocięta mogą mieć małą, ciemną plamkę na głowie, która znika z wiekiem.

Charakter

Hodowcy i właściciele Khao Manee twierdzą, że są to kochające, przyjazne i spokojne zwierzęta, które szybko nawiązują więź ze swoimi właścicielami i źle znoszą samotność. Te śnieżnobiałe koty są bardzo wrażliwe. Preferują spokojne otoczenie i cierpią, jeśli się je zignoruje. Podobnie jak inne rasy orientalne, mogą być zazdrosne, a nawet mściwe. Potrafią wytrwale zabiegać o uwagę i są bardzo gadatliwe. Khao Manee nie tylko miauczą; wydają szeroką gamę dźwięków.

Khao Manees są bardzo aktywne, ciekawskie i chętne do zabawy. Zawsze starają się być w centrum uwagi i przejąć kontrolę. Uważane są za zwierzęta stadne, dlatego zaleca się trzymanie dwóch lub więcej kotów, a nie tylko jednego.

Konserwacja i pielęgnacja

Khao Manee to kot, którego trzyma się nie tylko jako pupila, ale także jako ozdobę. Te śnieżnobiałe stworzenia o oczach jak klejnoty uwielbiają przebywać w domu. Jeśli wyjdą na zewnątrz, trzeba się przyzwyczaić do tego, że ich białe futro czasami wygląda nieatrakcyjnie.

Warto pamiętać, że białe koty są wrażliwe na promieniowanie ultrafioletowe, dlatego w ciepłych porach roku na ich delikatnych uszach mogą pojawić się plamy. oparzenie słoneczne.

Pielęgnacja Khao Manee obejmuje standardowe procedury, takie jak cotygodniowe szczotkowanie, czyszczenie uszu i oczu, czyszczenie zębów oraz przycinanie pazurów. Nie ma specjalnych zaleceń dietetycznych. Większość hodowców karmi swoje koty pełnoporcjową karmą suchą lub mokrą.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Jednym z głównych problemów tej rasy jest głuchota w jednym lub obu uszach. Jest to problem wielu zwierząt o białym umaszczeniu. Inne schorzenia są również powszechne, ale trudno stwierdzić, czy mają podłoże genetyczne. Średnia długość życia wynosi 13 lat.

Koty rasy Khao Manee są bardzo rzadkie na świecie, co negatywnie wpływa na zdrowie tej rasy. Wiadomo, że długotrwałe kojarzenie krewnych ma konsekwencje, w tym choroby dziedziczne i różne patologie. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tych problemów i zwiększyć populację, program hodowlany dopuszcza krzyżowanie z rodzimymi kotami o odpowiednich fenotypach z Tajlandii, Birmy, Malezji i Wietnamu.

Gdzie kupić kociaka kao mani, cena

Białe koty i kocięta o niebieskich oczach są dość powszechne, ale nie każdy biały kot jest przedstawicielem tej rzadkiej rasy. Khao Manee ma swój własny zestaw genetyczny, który determinuje jego status rasowy.

Większość kotów rasy Khao Manee jest skoncentrowana w Tajlandii. Kilku hodowców można znaleźć również w Stanach Zjednoczonych, Francji i Słowenii. Ponieważ rasa jest wciąż w fazie rozwoju, pozyskanie zwierząt hodowlanych jest bardzo trudne. Nawet zwierzęta o jakości domowej (wykastrowane lub wysterylizowane), w tym ich wysyłka, są dość drogie.

Średnia cena kota rasy Khao Manee w USA wynosi 500 dolarów. Kocury są zazwyczaj nieco tańsze od kotek. W Europie kocięta kosztują mniej więcej tyle samo, ale pojedyncze osobniki tej rasy mogą kosztować nawet 1 000 000 rubli.