Kampylobakterioza u kotów: objawy i leczenie

Kampylobakterioza jest wywoływana przez bakterie jelitowe i rozwija się u kotów z charakterystycznymi objawami. Nieleczone zwierzęta z osłabionym układem odpornościowym mogą rozwinąć poważne powikłania. Dlatego przy pierwszych oznakach choroby należy natychmiast udać się do lekarza weterynarii i stosować się do wszystkich zaleceń. Nieleczony właściciel i członkowie jego rodziny mogą zarazić się chorobą.

Przyczyny kampylobakteriozy

Choroba jest wywoływana przez infekcję bakteryjną. Winowajcą jest bakteria Campylobacter, która jest niebezpieczna dla ludzi i zwierząt. Zwierzęta domowe zarażają się poprzez żywność – Campylobacter przenoszone są przez wodę pitną, surowe mięso i produkty mleczne. Mikroorganizm może również przedostać się do przewodu pokarmowego drogą fekalno-oralną, przenoszoną przez wodę. Ta choroba zakaźna jest szczególnie narażona u kociąt poniżej 6. roku życia, starszych kotów z osłabionym układem odpornościowym oraz zwierząt, które przeszły operację lub wracają do zdrowia po chorobie.

Istnieje ryzyko zakażenia u małych dzieci, które zjadły karmę dla kotów. Dlatego po nakarmieniu kota zaleca się wyjęcie miski i umieszczenie wody poza zasięgiem dzieci.

Objawy kampylobakteriozy

Chorobie towarzyszy szereg specyficznych objawów, które mogą pomóc w rozpoznaniu zakażenia we wczesnym stadium. Objawy u kociąt i osłabionych zwierząt domowych pojawiają się kilka dni po zakażeniu. Zwierzę:

• traci apetyt;
• doświadcza wymiotów;
• cierpi na biegunkę i wzmożone wzdęcia;
• odmawia picia;
• temperatura.

Stopniowo zwierzę słabnie i chowa się w ustronnych miejscach. Wraz z postępem patologii jelitowej pojawiają się bóle żołądkowo-jelitowe, a w stolcu wyraźnie widać śluz i ślady krwi. U kociąt choroba jest szczególnie ciężka, z obfitą, wodnistą biegunką i wysokim ryzykiem śmierci bez opieki weterynaryjnej.

Patologia może rozwijać się stopniowo, z objawami pojawiającymi się na początku i nagle ustępującymi. Obraz kliniczny trwa zazwyczaj od dwóch tygodni do miesiąca. Okresy spokoju trwają od kilku dni do kilku tygodni.

Czasami, u kotów z silnym układem odpornościowym, infekcja może przebiegać bezobjawowo lub powodować jedynie łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, charakteryzujące się krótkotrwałą biegunką. W takim przypadku zwierzę samo wyzdrowieje. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy, należy zabrać zwierzę do kliniki weterynaryjnej w celu przeprowadzenia badania i zaplanowania leczenia.

Diagnoza choroby

Lekarz weterynarii zleci badania w celu wykrycia obecności bakterii Campylobacter w organizmie. Zazwyczaj zleca się pobranie próbki kału. Próbkę dostarcza się do kliniki w plastikowym pojemniku. Do badania wystarczy niewielka ilość kału – mniej więcej wielkości orzecha laskowego. Najlepiej wybrać próbkę, w której wyraźnie widoczna jest krew lub śluz.

Ponieważ między wypróżnieniem kota a wysłaniem próbki na posiew może upłynąć kilka godzin, najlepiej przechowywać pojemnik z kałem w lodówce w temperaturze 2-8°C. Przetworzenie próbki może zająć od 3 do 7 dni. Dlatego, aby ustalić dokładną przyczynę, lekarz weterynarii zaleci leczenie, które złagodzi ogólne objawy u zwierzęcia.

Przeprowadza się również badania krwi. Objawy choroby przypominają zapalenie żołądka i jelit, a także ostrą czerwonkę i robaczycę. W celu postawienia diagnozy lekarz weterynarii może zalecić dodatkowe badania, takie jak USG jamy brzusznej.

Jakie leki stosuje się w leczeniu kampylobakteriozy?

W skomplikowanych przypadkach i gdy stan pacjenta jest ciężki, leczenie odbywa się w klinice weterynaryjnej. Zwierzę otrzymuje leki dożylne i płyny odżywcze, aby utrzymać jego stan i zapobiec odwodnieniu.

W domu kotom przepisuje się antybiotyki przeznaczone specjalnie dla zwierząt, takie jak tylozyna. Można również stosować leki przeznaczone dla ludzi, takie jak doksycyklina i erytromycyna. Należy unikać samodzielnego podawania antybiotyków. Schemat leczenia jest dostosowany do potrzeb kota, uwzględniając wszelkie schorzenia podstawowe oraz jego masę ciała.

Opieka nad chorym zwierzęciem

Podczas leczenia w domu ważne jest zapewnienie spokojnego otoczenia, aby zwierzę czuło się komfortowo. Ważne jest, aby:

• przestrzegaj czasu przyjmowania leków i karmienia;
• zapewnić łatwy dostęp do wody i pożywienia;
• Stosuj dietę zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii.

Regularne wizyty u weterynarza są niezbędne w celu monitorowania stanu kota i modyfikacji planu leczenia. W domu zwierzę powinno być izolowane od innych zwierząt i ludzi, aby zapobiec zakażeniu.

Brak leczenia lub jego nieskuteczność prowadzi do niebezpiecznych konsekwencji dla zdrowia kota, rozwijających się na tle osłabionej odporności. Możliwa jest utrata masy ciała, zmiany w nawykach behawioralnych, wyczerpanie i apatia. Możliwa jest posocznica – niedobór pożytecznych mikroorganizmów we krwi. Jeśli leczenie zostanie rozpoczęte szybko, stan zwierzęcia szybko się stabilizuje, a rokowanie jest pomyślne.

Zapobieganie kampylobakteriozie

Ponieważ zakażenie najczęściej przenosi się za pośrednictwem żywności, konieczne jest podjęcie działań mających na celu zapewnienie jej bezpieczeństwa i przestrzeganie zasad sanitarnych:

1. Mięso, podroby i drób należy długo gotować lub dusić. Prawidłowe gotowanie zabija bakterie.
2. Bakterie Campylobacter dobrze znoszą niskie temperatury, dlatego nie zaleca się spożywania surowego mięsa, nawet jeśli było ono długo zamrożone.
3. Lepiej jest zmieniać wodę codziennie i myć miskę po każdym posiłku.
4. Okresowo należy dezynfekować podłogi w pokojach środkami dezynfekującymi.
5. Częściej myj kuwetę i zmieniaj żwirek.
6. Nie zaniedbuj badań weterynaryjnych swojego pupila, zabieraj go do lekarza co najmniej raz na pół roku, a nie tylko wtedy, gdy pojawią się objawy choroby.

Ponieważ ludzie mogą łatwo zarazić się bakterią Campylobacter, należy używać gumowych rękawiczek podczas mycia misek z jedzeniem i wodą oraz podczas wymiany żwirku w kuwecie. Zaleca się również częste mycie rąk mydłem, jeśli u kota zdiagnozowano lub podejrzewa się tę chorobę.

Kampylobakterioza to infekcja jelitowa, której objawy zależą od układu odpornościowego zwierzęcia. Przy osłabionym układzie odpornościowym choroba może mieć ciężki przebieg. Aby zapobiec powikłaniom, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii już przy pierwszych objawach choroby.

Przeczytaj także:

• Kokcydioza u kotów: objawy i leczenie
• Mykoplazmoza u kotów: objawy i leczenie
• Wirus niedoboru odporności kotów