Jak psy postrzegają nasz świat
Zwierzęta widzą i odczuwają świat zupełnie inaczej niż ludzie. Aby lepiej zrozumieć swojego pupila i opracować skuteczne plany szkoleniowe, ważne jest, aby właściciele zrozumieli, jak widzą koty i psy, na co reagują najlepiej itd. Znajomość tych cech ułatwi interpretację zachowania pupila i pozwoli uniknąć wymagania od niego więcej, niż jest to naturalnie możliwe. Spróbujmy zatem odpowiedzieć na pytanie: jaki rodzaj wzroku mają psy i jak postrzegają otaczający je świat?
Treść
Jak widzą nas zwierzęta
Z pewnością każdy właściciel psa chciałby wiedzieć, jak postrzega go jego ukochany pies? Ilustratorka Kelly Engel zastanawiała się, jak zwierzę postrzega swojego właściciela i stworzyła całą serię rysunków na ten temat. Często postrzegamy tę relację w następujący sposób: człowiek jest właścicielem, a zwierzę tylko pupilem. Ale patrząc z innej perspektywy, dla zwierzęcia jego właściciel to nie tylko przeciętny człowiek, ale ucieleśnienie wszystkiego, co najlepsze na tym świecie: superbohater, szef kuchni, najpiękniejszy, odnoszący sukcesy i prawdziwy przywódca.
Jeśli czujesz się niechciany i bezużyteczny, Twój pies postrzega Cię jako najlepszą i najsilniejszą osobę na Ziemi. Dlatego w chwilach skrajnego smutku i zwątpienia, wspomnienie tego, co Twój pupil o Tobie myśli, natychmiast rozgrzeje Twoje serce.
Psy nie przywiązują wagi do dóbr materialnych; sama obecność ukochanego właściciela wystarcza, by je uszczęśliwić. Cenią przedmioty wokół siebie tylko ze względu na ich użyteczność. Na przykład drogie buty z prawdziwej skóry są miękkie i nadają się do gryzienia, przez co idealnie nadają się do drapania zębów.
Cechy anatomiczne
Różnica w sposobie, w jaki psy i ludzie postrzegają świat, wynika ze znacznych różnic w budowie ich narządów wzroku. Ich siatkówki są podzielone na dwie połowy:
- górny odpowiada za ostrość i widoczność obiektów w ciemności;
- Dolna część jest aktywowana w ciągu dnia i działa jak filtr, blokując jasne światło i światło słoneczne. Eliminuje to potrzebę noszenia okularów przeciwsłonecznych, choć niektórzy producenci próbują na tym zarobić.
Ciekawostka: struktura siatkówki sprawia, że oczy psów „świecą” w ciemności. Podobnie jak u innych zwierząt nocnych, między warstwą czopków i pręcików znajduje się dodatkowa warstwa włókienek i kryształów, która odbija światło, gdy na nie pada. To właśnie sprawia, że oczy wydają się świecić.
Jak psy widzą kolory
Do niedawna powszechnie uważano, że psy widzą świat w czerni i bieli, jednak amerykańskim naukowcom udało się udowodnić, że zwierzęta te odbierają otaczającą przestrzeń w jaśniejszych barwach.
Ludzkie oko ma trzy rodzaje czopków, które postrzegają czerwono-pomarańczowe, niebiesko-fioletowe i żółto-zielone części widma. Psy nie posiadają czopków, które wykrywają kolory czerwono-pomarańczowe (promienie długofalowe), co ogranicza ich paletę barw. Dla psa czerwone jabłko i zielona trawa wyglądałyby identycznie, a sygnalizacja świetlna również jest nie do odróżnienia. Psy przewodniki opierają się nie na kolorze, ale na sekwencji sygnałów. Prawdopodobnie psy widzą inne odcienie i postrzegają świat inaczej. w innym kolorze.
Osoba cierpiąca na daltonizm (ślepota na barwy czerwone i zielone) jest w stanie mniej więcej zrozumieć, w jaki sposób pies widzi otaczający go świat.
Uwaga: najbardziej kontrastowymi kolorami dla psa są żółty i niebieski, co należy brać pod uwagę podczas szkolenia (np. przy doborze sprzętu).
Zasięg i szerokość widzenia
Oprócz pręcików i czopków, siatkówka zawiera receptory, które wykrywają ruch obiektów, pojawianie się i znikanie sygnałów świetlnych oraz inne zjawiska. Oczy tych zwierząt odbierają jedynie informacje, podczas gdy mózg przetwarza je i tworzy pojedynczy obraz, analizując dane pochodzące z oczu (oboje oczu widzą niezależnie, a następnie obraz jest łączony). Psy i ludzie mają widzenie obuoczne, w którym obraz powstaje na podstawie częściowo nakładających się informacji pochodzących z obu oczu. Umożliwia to rozróżnianie rzeźby terenu, postrzeganie głębi i szacowanie odległości obiektu od oczu.
W przeciwieństwie do ludzi, psy nie mają dołka środkowego zawierającego czopki, co zapewnia im maksymalną ostrość widzenia. Dzięki temu widzą równie dobrze całą siatkówkę. Ich oczy zapewniają panoramiczny widok świata, eliminując potrzebę szybkiego śledzenia poruszającego się obiektu.
Brak tego dołka wyjaśnia również gorszą ostrość wzroku u zwierząt. Dotyczy to zwłaszcza obiektów znajdujących się blisko, które z odległości mniejszej niż 30 cm wydają się niewyraźne. Jednak z tej odległości ich węch jest bardzo czuły, co pozwala im rozpoznawać nawet niewyraźne obrazy, czy to miska z jedzeniem, czy twarz właściciela.
Psy potrafią dostrzec obiekty średniej wielkości z odległości 100-150 metrów. Odległość ta nie jest jednak tak istotna, jak u innych drapieżników, ponieważ reagują one bardziej na ruch, w tym na mimikę i gesty opiekunów.
Dla porównania, pies potrafi wykryć biegnącą osobę z odległości do 400 metrów (a nawet do 800 metrów po specjalnym szkoleniu). Jeśli osoba pozostaje nieruchoma, pies może jej nie zauważyć nawet z odległości 100 metrów, dopóki nie wyczuje jej zapachu.
Szczególną uwagę należy zwrócić na widzenie peryferyjne psów. Ich pole widzenia jest generalnie szersze (250 stopni) niż pole widzenia człowieka (180 stopni), a ich pole widzenia jest węższe. Wynika to również z czynników ewolucyjnych: drapieżnik musi patrzeć prosto przed siebie i koncentrować się na swojej ofierze, ale jednocześnie musi być świadomy otoczenia.
Cechy pola widzenia zależą również od rasy i budowa ciała:osobniki o szerokim pysku i małym nosie mają mniejsze pole widzenia w porównaniu do przedstawicieli ras myśliwskich.
Widoczność w ciemności
Psy widzą znacznie lepiej w ciemności lub o zmierzchu niż ludzie. Ich narządy wzroku mają znacznie większą liczbę i czułość pręcików, które odpowiadają za widzenie nocne, dlatego potrzebują mniej światła, aby określić rozmiar i kształt obiektu, a także jego prędkość i kierunek. W warunkach słabego oświetlenia psy widzą świat trzy do czterech razy wyraźniej niż ludzie.
Ostrość widzenia w nocy jest również determinowana przez zdolność rozróżniania prawie 40 odcieni szarości dzięki obecności dodatkowej błony, tapetum lucidum, w górnej części siatkówki. Dzięki temu, podczas gdy dla ludzi obiekty zlewają się z ciemnością, ich zwierzęta wyraźnie je rozróżniają i dobrze orientują się w otoczeniu. Zdjęcie może dać wyobrażenie o tym, jak psy widzą świat w ciemności.
Inne cechy postrzegania świata
U ludzi oczy dostarczają około 90% informacji o otaczającym świecie, podczas gdy najlepsi przyjaciele człowieka zdobywają wiedzę przede wszystkim poprzez węch i słuch. Który zmysł jest ważniejszy dla danej osoby – słuch czy węch – można określić na podstawie budowy anatomicznej uszu:
- z uszami wyprostowanymi (jak u pasterzy) – słuch;
- z wiszącymi uszami (jak spaniel) - zmysł węchu.
Obiekt, który nie wydaje dźwięku ani nie pachnie, może pozostać całkowicie niezauważony. Na przykład, człowiek może wydobyć znaczną ilość informacji nawet z czarno-białej fotografii, ale dla psa to tylko kawałek papieru pachnący chemikaliami i odczynnikami.
Psi nos zawiera ponad 200 milionów receptorów, co sprawia, że jego węch jest 100 000 razy ostrzejszy niż u człowieka. Dobrze rozwinięty węch pozwala zwierzęciu rozpoznać i wyczuć właściciela z odległości do 1,5 kilometra. Dokładna liczba receptorów różni się w zależności od rasy. Jamniki mają około 125 milionów, a owczarki niemieckie ponad 225 milionów. Bloodhound jest rekordzistą pod względem liczby receptorów – ma ich 300 milionów.
Przedstawiciele tej rasy potrafią wykryć cząsteczki substancji wydzielającej zapach nawet do 300 godzin po jej uwolnieniu. Nawet sądy w USA wykorzystują te umiejętności, uznając psy gończe za autorytety w sądach. Dzięki pracy i wyostrzonemu węchowi psa gończego Nicka Cartera, ponad 600 przestępców trafiło za kratki.
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz