Jak nauczyć psa komendy „aport”

Kontynuując temat szkolenia zwierząt w domu, przyjrzymy się dziś szczegółowo, jak nauczyć szczeniaka lub dorosłego psa komendy „Aport” i jak zapewnić jej prawidłowe wykonanie.

Treść

1 Co oznacza polecenie „Przynieś” dla psów?
2 Wiek rozpoczęcia treningu
3 Krok po kroku nauka komendy „Pobierz” w domu
4 Typowe błędy
5 Porady od przewodników psów

Co oznacza polecenie „Przynieś” dla psów?

Komenda „Fetch” jest częścią obowiązkowego szkolenia podstawowego. Nazwa komendy pochodzi od angielskiego słowa „apporter”, które oznacza „przynosić”.

Standard. Przed rzuceniem przedmiotu pies siada przy lewej nodze właściciela. Aporter jest rzucany na odległość do 15 metrów. Pies powinien spokojnie obserwować scenę, nie ruszając się z miejsca. Zwierzę rozpoczyna poszukiwania rzuconego przedmiotu na komendę „Przynieś”, wydaną słownie i uzupełnioną gestem dłoni. Po znalezieniu przedmiotu pies powinien wrócić do właściciela, zatoczyć koło za nim i usiąść przy jego lewej nodze, trzymając aportera w pysku, aż właściciel wyda komendę „Daj”.

Nauka wykonywania komend zgodnie ze standardem to długi i trudny proces, który nie każdemu psu przychodzi łatwo, ale nauczenie pupila aportowania i oddawania rzuconych przedmiotów „na poziomie gospodarstwa domowego” naprawdę nie jest trudne.

Wiek rozpoczęcia treningu

Doświadczeni trenerzy psów zalecają wprowadzenie komendy „Przynieś” do szkolenia psów, które znają już podstawowe komendy, takie jak „Siedzieć», «W pobliżu„ i „Daj”. Jeśli jednak sobie tego życzysz, pierwsze lekcje mogą odbywać się już od pierwszych dni po przybyciu szczeniaka do domu, utrwalając umiejętności niezbędne do dalszego szkolenia poprzez zabawę.

Krok po kroku nauka komendy „Pobierz” w domu

Technika nauczania komendy „Przynieś” opiera się na instynktownej, naturalnej potrzebie przynoszenia rzuconych przedmiotów, która jest wrodzona u większości psów.

Jeśli Twój pies przejawia to instynktowne zachowanie w wysokim stopniu, będziesz w stanie szybko osiągnąć sukces w szkoleniu. Inne psy będą wymagały bardziej intensywnego szkolenia, ale doświadczeni trenerzy psów uważają, że każdego psa, niezależnie od wieku, można nauczyć aportowania od podstaw.

Sukces w nauce opiera się na następujących ważnych czynnikach:

wybór właściwego przedmiotu do aportowania (powinien on wzbudzać zainteresowanie psa);
kolejność szkolenia (przejście do kolejnego etapu możliwe jest dopiero po utrwaleniu umiejętności z etapu poprzedniego);
cierpliwość ze strony trenera (brak negatywnych reakcji, presji psychicznej lub fizycznej na psa).

Etap 1. Skupienie się na obiekcie.

Po wybraniu przedmiotu, którego będziesz używać do aportowania (patyka, piłki, zabawki), musisz nauczyć psa skupiania się na nim. Zazwyczaj osiąga się to poprzez zabawę przedmiotem przed psem, zachęcając go do udziału i złapania go.

Szczeniak lub dorosły pies może podnieść przedmiot i uciec z nim. To zachowanie jest naturalne podczas pierwszych kilku lekcji, ale należy je jak najszybciej wyeliminować, w przeciwnym razie pies nabierze złego nastawienia.

Etap 2. Możliwość zwrotu obiektu właścicielowi.

Świetnie, jeśli Twój szczeniak zna już komendę „Daj”. Jeśli jednak jeszcze go jej nie nauczyłeś, możesz połączyć ją z treningiem aportowania, ćwicząc oddawanie przedmiotu właścicielowi w zamian za nagrodę (smakołyk).

Jeśli Twój pies natychmiast ucieknie z zabawką po otrzymaniu pożądanego przedmiotu, nie próbuj odbierać mu jej siłą. Podejdź do psa, skieruj jego uwagę na smakołyk i przyłóż go do pyska. Twój pupil sam puści zabawkę, aby zjeść pożądany kawałek.

Etap 3. Noszenie przedmiotu w zębach.

Gdy szczeniak nauczy się, że może wziąć przedmiot, który go interesuje i oddać go właścicielowi w zamian za smakołyk, uczymy go trzymać zabawkę w pysku, spacerując na smyczy.

Świetnie, jeśli Twój pies zna już komendę „Noga”. Ale nawet jeśli szkolisz młodego szczeniaka, możesz pozwolić mu przynieść przedmiot i wydać mu komendę „Chodź”, delikatnie szarpiąc smycz i prowadząc go kilka kroków. Gdy pies się do tego przyzwyczai, koniecznie go pochwal.

Na początku pies puści przedmiot po zrobieniu zaledwie kilku kroków. Należy zaangażować szczeniaka w przedmiot, włożyć go z powrotem do pyska i ponownie zacząć się poruszać.

Etap 4. Odzyskiwanie rzuconego przedmiotu.

Na tym etapie szkolenia psa dodaje się komendę „Przynieś”.

Rozpocznij szkolenie od powtórzenia umiejętności, które już opanowałeś:

aktywne chwytanie przedmiotu;
zwrócenie obiektu na komendę "Daj";
poruszanie się na smyczy z przedmiotem w zębach.

Skup uwagę psa na zabawce, którą aportuje, rzuć ją na niewielką odległość (do 1 metra) i wydaj komendę „Aport”. Szczeniak najprawdopodobniej instynktownie pobiegnie za zabawką. Jeśli to się nie stanie, zaprowadź psa do zabawki i ponownie ją zaatakuj.

Na tym etapie kluczowa jest gotowość psa do podniesienia zabawki z ziemi i pogoni za rzuconym przedmiotem. Jeśli ta reakcja nie występuje, być może wybrałeś niewłaściwy przedmiot do aportowania i czas poszukać czegoś bardziej angażującego.

Doświadczeni trenerzy psów, którzy uczą właścicieli psów służbowych, jak uczyć swoje psy komendy „aport”, zalecają skupienie się na rozwijaniu u psa chęci do aportowania rzuconego przedmiotu i zwracania go właścicielowi. Każde udane aportowanie powinno wiązać się z pozytywną reakcją emocjonalną, pochwałą i smakołykiem.

Gdy pies zacznie rozumieć znaczenie komendy „Przynieś”, można nagradzać go smakołykiem nie po każdym rzucie, ale zastąpić jedzenie wzmocnieniem emocjonalnym i wspólną zabawą z przedmiotem do przyniesienia, co samo w sobie sprawia psu przyjemność.

Krok 5. Stopniowo zwiększaj trudność zadania.

Gdy pies opanuje poprzedni etap szkolenia (szczęśliwie aportuje rzuconą w pobliżu zabawkę, podaje ją właścicielowi bez oporu lub ucieczki), można wprowadzić następujące, bardziej złożone aktywności:

ćwiczyć umiejętność poza domem;
zwiększyć zasięg rzutu;
oferować różne obiekty do odzyskania;
powielanie polecenia za pomocą gestu;
ćwiczyć cierpliwość pomiędzy rzutem a komendą „Przynieś”;
ćwiczenie prawidłowej prezentacji przedmiotu do aportowania poprzez obejście go od tyłu i umieszczenie go w pobliżu lewej nogi.

Ostatnie dwa punkty na liście są dla psów najtrudniejsze, więc możesz zacząć nad nimi pracować dopiero wtedy, gdy Twój pupil będzie potrafił bezbłędnie wykonywać polecenie z różnymi przedmiotami i w różnych warunkach.

Typowe błędy

Doświadczeni trenerzy psów wskazują początkującym właścicielom psów na następujące częste błędy szkoleniowe:

Niewłaściwy wybór obiektu (pies nie jest nim zainteresowany).
Niejednoznaczne wydawanie komend (od razu zdecyduj, w jakim języku będziesz szkolić psa — rosyjskim, angielskim, francuskim czy innym — i zawsze wymawiaj komendę w ten sam sposób).
Próba zabrania siłą znalezionego przedmiotu (takie działanie tylko nasili u psa chęć ucieczki i ukrycia się po zdobyciu tego, czego chce).
Obecność kar (nie można krzyczeć na zwierzę, bić go, mocno ciągnąć za smycz ani w żaden inny sposób okazywać agresji za nieprawidłowe wykonanie polecenia).
Zbyt szybkie przechodzenie z jednego poziomu na drugi. Jeśli pies nie wykona zadania, nie jest gotowy na kolejny etap. Należy powrócić do poprzedniego poziomu szkolenia i go wzmocnić.