Iwermektyna dla psów

Iwermektyna to środek przeciwpasożytniczy o szerokim spektrum działania. Skutecznie zwalcza pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne. Może być stosowana w profilaktyce i leczeniu kleszczy, pcheł, tęgoryjców, robaków i wszy. Przed zastosowaniem iwermektyny u psów należy uważnie przeczytać ulotkę i skonsultować się z lekarzem weterynarii, ponieważ niewłaściwe stosowanie może powodować poważne skutki uboczne.

Skład i forma wydania

Dostępne w trzech formach:

• roztwór do wstrzykiwań;
• żel;
• rozpylać.

Głównym składnikiem aktywnym jest iwermektyna, która działa szkodliwie na dorosłe pasożyty, niszcząc ich larwy i unieszkodliwiając jaja. W zależności od składu preparatu, zawarte są również inne substancje czynne.

Roztwór do wstrzykiwań

Każdy 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 10 mg iwermektyny i 40 mg tokoferolu (witaminy E). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy i wodę do wstrzykiwań.

Roztwór jest klarownym płynem, czasami z lekko żółtym odcieniem. Jest pakowany w szklane fiolki o różnej pojemności (od 1 ml do 500 ml). Jest zamknięty gumowymi korkami i zabezpieczony folią aluminiową. Po otwarciu roztwór można zużyć w ciągu 42 dni, po czym należy go wyrzucić.

Żel

Oprócz iwermektyny żel zawiera pantenol i lidokainę, a także substancje pomocnicze:

• kwas cytrynowy;
• alkohol;
• olej rycynowy;
• woda oczyszczona;
• gliceryna itp.

Ponieważ stężenie substancji czynnej jest znacznie niższe niż w roztworze (1,0 mg iwermektyny na 1 ml żelu), produkt jest uważany za mniej toksyczny i bezpieczniejszy dla psów.

Lek ma postać hydrofilowego, przezroczystego żelu, niekiedy o jasnożółtym odcieniu. Jest pakowany w tubki o pojemności 15 i 30 ml lub jednorazowe strzykawki o pojemności od 2 do 50 ml. Po otwarciu produkt należy zużyć w ciągu 60 dni.

Rozpylać

Spray zawiera następujące substancje czynne:

• Iwermektyna (stężenie 2,5 mg na 1 ml leku);
• chlorheksydyna;
• pantenol;
• lidokaina.

Składnikami pomocniczymi są woda do wstrzykiwań i kremofor.

Jest pakowany w butelki szklane lub polimerowe, wyposażone w specjalne nakrętki z rozpylaczem. Pojemność butelki wynosi od 25 do 350 ml.

Niezależnie od formy uwalniania, do każdej jednostki iwermektyny dołączona jest instrukcja użycia; przed użyciem należy ją przeczytać.

Właściwości farmakologiczne

Główny składnik aktywny wykazuje silne działanie przeciwpasożytnicze na uszy, oczy, żołądek, jelita, skóra i inne pasożytyDziała zarówno na dorosłe, jak i larwy pasożytów, dzięki czemu jest skuteczny w zwalczaniu nicieni, robaków, kleszczy, pcheł i wszy.

Iwermektyna działa na receptory GABA i kanały chlorkowe wrażliwe na glutaminian u owadów. Zaburza to przekazywanie impulsów nerwowych, prowadząc do paraliżu i śmierci pasożytów. Po podaniu w iniekcji substancja czynna szybko przenika do krwiobiegu i jest rozprowadzana po wszystkich układach i narządach. Jej maksymalne stężenie osiąga już po godzinie, a jej działanie utrzymuje się przez 12-14 dni. Jest wydalana z organizmu z moczem i żółcią.

Spray i żel zawierają również pantenol, który stymuluje procesy regeneracyjne, oraz lidokainę, która działa przeciwbólowo i łagodzi swędzenie oraz inne nieprzyjemne objawy. Chlorheksydyna ma silne działanie antybakteryjne, zapobiegając rozprzestrzenianiu się infekcji i rozwojowi powikłań, takich jak ropienie i stan zapalny.

Wskazania do stosowania

W medycynie weterynaryjnej iwermektynę przepisuje się psom w postaci zastrzyków w celu leczenia następujących chorób:

• otodektoza;
• sarkoptoza;
• nużyca;
• łuszczyca;
• toksokaroza;
• tęgoryjec;
• zaraza uncinariowa;
• inne choroby wywołane przez nicienie, robaki lub pasożyty zewnętrzne.

Cechą charakterystyczną żelu i sprayu do użytku zewnętrznego jest to, że substancja czynna pozostaje na powierzchni skóry i nie przenika do krwiobiegu. Z tego powodu nie są one stosowane do zwalczania pasożytów wewnętrznych (tasiemców i robaków bytujących w przewodzie pokarmowym i innych narządach).

Chociaż lek jest bezpieczny dla zwierząt w zalecanych dawkach, iwermektyna jest wysoce toksyczna. Należy ją stosować w leczeniu lub zapobieganiu chorobom pasożytniczym wyłącznie po konsultacji z lekarzem weterynarii.

Cena

Koszt iwermektyny dla psów zależy od formy wydania i objętości opakowania:

• roztwór do wstrzykiwań – od 60 rubli (1 ml) do 2400-2700 rubli (500 ml);
• żel – ok. 400-500 rubli za tubkę 30 ml;
• spray – 380-440 rubli za butelkę 30 ml.

Instrukcja użytkowania

Stosowanie leku bezpośrednio z postaci leku.

Roztwór do wstrzykiwań

Podczas podawania psom iniekcji iwermektyny ważne jest, aby nie przekraczać zalecanej dawki: 0,2 ml leku na 10 kg masy ciała. Przekroczenie zalecanej dawki jest surowo zabronione. Odmierzenie wymaganej dawki leku u psów małych ras jest dość trudne, dlatego preferowane są formy mniej stężone. W przypadku konieczności podania roztworu, rozcieńcza się go dziesięciokrotnie wodą do iniekcji, aby uniknąć przekroczenia zalecanej dawki.

Podczas stosowania tego rozwiązania należy przestrzegać następujących zaleceń:

1. Zastrzyk podaje się domięśniowo jednorazowo. W przypadku silnego zarażenia pasożytami zabieg powtarza się po 8-10 dniach. Badanie jest obowiązkowe.
2. Iniekcje stosuje się łącznie z lekami wspomagającymi pracę wątroby, ponieważ jest ona poddawana dużemu obciążeniu.
3. Do podawania leku lepiej jest używać strzykawki insulinowej z cienką igłą.
4. Zastrzyki z iwermektyny należy podawać psom w górną część uda. Zastrzyk można również podać w fałd kłębu.
5. Podczas zabiegu należy zachować wszelkie środki ostrożności aseptyczne. Używaj wyłącznie sterylnych strzykawek.

Podczas leczenia iwermektyną (w postaci iniekcji) zwierzę musi znajdować się pod nadzorem lekarza. Ze względu na wysokie stężenie substancji czynnej, producent nie zaleca stosowania roztworu do iniekcji u psów i kotów. Pierwotnie był on przeznaczony dla świń, koni, owiec i bydła.

Żel

W przypadku świerzbu, kleszczy, pcheł lub wszy, nanieść cienką warstwę żelu na zmienione chorobowo miejsca. Podczas stosowania leku nie należy przekraczać zalecanej dawki 0,2-0,3 ml na 1 kg masy ciała zwierzęcia.

Przed nałożeniem żelu należy oczyścić ranę ze strupów. Założyć psu kaganiec lub obrożę, aby uniemożliwić mu zlizywanie leku. Obrożę można zdjąć po 20–30 minutach.

Zabieg wykonuje się 2-4 razy w odstępach 5-7 dni, w zależności od nasilenia inwazji pasożytów i stanu zwierzęcia. Dokładne dawkowanie i czas trwania leczenia powinien ustalić lekarz.

Rozpylać

Stosować na obszary dotknięte pasożytami. Postępować zgodnie z poniższymi wskazówkami:

1. Dawka leku nie powinna przekraczać 0,2 ml na 1 kg masy ciała zwierzęcia.
2. Zabieg należy wykonywać na zewnątrz lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Nie należy wykonywać oprysku w pomieszczeniu z akwarium, ponieważ preparat jest zabójczy dla ryb.
3. Nie dopuść, aby pies zlizał lek. W tym celu załóż mu obrożę lub kaganiec i zdejmij go dopiero po wyschnięciu.
4. Lek należy rozpylać z odległości 10-20 cm, stosując rękawice i inny sprzęt ochrony osobistej.
5. Zabieg wykonuje się 2-4 razy w odstępie 3-5 dni, aż do całkowitego wyzdrowienia zwierzęcia.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

W ulotce podano, że iwermektyny nie należy stosować u psów w następujących przypadkach:

• do ukończenia 3 miesiąca życia;
• w czasie ciąży;
• w okresie laktacji;
• w przypadku wyczerpania;
• w przypadku zaostrzenia chorób przewlekłych;
• w okresie rekonwalescencji (kiedy organizm zwierzęcia nie jest jeszcze silny).

Nie zaleca się stosowania leku u collie, sheltie i innych ras psów wrażliwych na laktony makrocykliczne.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić następujące skutki uboczne:

• wymiotować;
• zwiększona częstotliwość wypróżnień i oddawania moczu;
• zwiększone wydzielanie śliny;
• apatia;
• drżenie;
• drgawki;
• zaburzenia koordynacji ruchów.

W przypadku stwierdzenia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i podjąć działania mające na celu usunięcie go z organizmu.

Nie wolno stosować leku łącznie z innymi środkami przeciwpasożytniczymi.

Recenzje właścicieli

Irina, właścicielka 6-letniego chow chow:

„Po zdiagnozowaniu u naszego psa nużycy, weterynarz przepisał zastrzyki z iwermektyny. Podaliśmy mu w sumie cztery zastrzyki. Nasz pupil dobrze tolerował lek, ale weterynarz ostrzegł, że jest on toksyczny i nigdy nie należy przekraczać jego dawki”.

Jekaterina, właścicielka bullterriera:

„Kiedy wykryto nużycę, mojemu psu przepisano zastrzyki z iwermektyny. Przyjmowaliśmy również leki wzmacniające odporność. Leczenie nie pomogło, więc musieliśmy udać się do innej kliniki. Nie wiem, czy lek był nieskuteczny, czy przepisano niewłaściwą dawkę, ale nie rozwiązało to naszego problemu”.

Recenzje weterynarzy

Anastazja, weterynarz:

„Nie zalecam stosowania zastrzyków z iwermektyną u psów. Ze względu na wysokie stężenie substancji czynnej (przeznaczonej dla dużych zwierząt) jest ona wysoce toksyczna dla domowych zwierząt futerkowych. Może powodować poważne skutki uboczne”.

Marina, lekarz weterynarii w klinice w stolicy:

„Iwermektyna jest skutecznie stosowana w leczeniu nużycy i innych zakażeń pasożytniczych. Głównym problemem jest to, że lek jest wysoce toksyczny, a przedawkowanie może mieć poważne konsekwencje, w tym śmierć. Jeśli przepisuję iwermektynę, zawsze przepisuję Essentiale, ponieważ wątroba jest pod dużym obciążeniem. Zawsze udzielam właścicielom jasnych instrukcji i ostrzegam ich, że lek jest toksyczny”.

Przeczytaj także:

• Otodectin dla kotów
• Jak często należy odrobaczać psa?
• Mój pies został ugryziony przez kleszcza: co robić