Hiszpański pies dowodny

Hiszpański pies dowodny to bardzo stara rasa, która została odrodzona pod koniec XX wieku. Często używa się określenia „wiejski”, aby ją opisać: silny, wytrzymały, wydajny i wszechstronny. Hiszpański pies dowodny sprawdził się jako pies rodzinny i towarzysz dla osób aktywnych. Jego kręcona sierść wymaga regularnego strzyżenia; w miarę wzrostu zwija się w sznury.

Treść

1 Historia pochodzenia
- 1.1 Stosowanie
2 Wygląd
3 Charakter i zachowanie
4 Funkcje treści
5 Pielęgnacja
6 Zdrowie i oczekiwana długość życia
7 Gdzie kupić szczeniaka hiszpańskiego psa dowodnego
- 7.1 Cena
8 Zdjęcia i filmy
- 8.1 Film o rasie hiszpańskiego psa dowodnego

Historia pochodzenia

Hiszpański pies dowodny był jednym z pierwszych psów, które pojawiły się na Półwyspie Iberyjskim. Przez wiele stuleci znany był jako „pies turecki”. Jego przodkowie prawdopodobnie wywodzili się od tureckich owczarków uniwersalnych, zdolnych do stróżowania i zaganiania bydła. Następnie krzyżowano go z innymi rasami, zarówno lokalnymi, jak i z sąsiednich regionów. Genetycznie można doszukiwać się powiązań z… pudel, Irlandzki spaniel wodny, Portugalski pies dowodny i kilku innych.

Do niedawna hiszpańskie psy dowodne żyły głównie na obszarach wiejskich Hiszpanii, niemal całkowicie odizolowane. W 1975 roku Santiago Montesinos i Antonio García Pérez, podróżując po południowej Hiszpanii, zakupili kilka psów w odległych wioskach Andaluzji. Wierzyli, że to właśnie te psy dawnego typu mogą stanowić podstawę programu hodowlanego. W 1980 roku powstał Klub Hiszpańskiego Psa Dowodnego. W 1985 roku rasa uzyskała oficjalny status w Hiszpanii i nazwę Hiszpański Pies Dowodny (hiszp. Perro de agua español). Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) ostatecznie uznała rasę w 1999 roku.

Stosowanie

Hiszpański pies dowodny jest wszechstronny, nadaje się do szerokiego zakresu zadań, jest inteligentny, posłuszny i łatwy w tresurze. Rybacy wykorzystywali go do komunikacji między łodziami a lądem, aportowania sprzętu wędkarskiego i innych zadań. Myśliwi postrzegali go jako psa do towarzystwa i dobrego aportera ptactwa wodnego. Dla andaluzyjskich rolników był to przede wszystkim pies pasterski i stróżujący.

Hiszpański pies dowodny znany jest ze swojej zdolności do głębokiego nurkowania i pozostawania tam przez długi czas. Największa odnotowana głębokość to 6 metrów.

Nawet dziś hiszpańskie psy dowodne nie są leniwymi kanapowcami. Są szkolone w różnych dyscyplinach, w tym w wyprowadzaniu psów, ratownictwie i pasterstwie. Doskonale radzą sobie w posłuszeństwie, zwinności, zawodach posłuszeństwa i innych.

Wygląd

Hiszpański pies dowodny jest średniej wielkości, proporcjonalnie zbudowany i umiarkowanie wydłużony. Mięśnie dobrze rozwinięte. Sierść kręcona, rosnąca w sznury. Dymorfizm płciowy jest wyraźny.

Wysokość samców wynosi 44-50 cm, a waga 18-22 kg.
Wysokość samic wynosi 40-46 cm, waga 14-18 kg.

Czaszka jest płaska, z gładkim stopem. Kufa jest nieco krótsza od mózgoczaszki, z prostym grzbietem nosa. Nos, z dobrze rozwiniętymi nozdrzami, jest w kolorze sierści lub nieco ciemniejszy. Wargi ściśle przylegające, o dobrze zaznaczonych kącikach. Zęby duże i białe. Oczy lekko skośne, wyraziste, w różnych odcieniach brązu, bez widocznych białek. Uszy trójkątne, opadające, osadzone na średniej wysokości.

Szyja krótka i dobrze umięśniona, bez podgardla. Ciało silne i dość wydłużone. Linia górna prosta. Kłąb lekko zaznaczony. Grzbiet silny i prosty. Zad lekko opadający. Klatka piersiowa głęboka, szeroka i dość pełna, z dobrze wysklepionymi żebrami. Brzuch lekko podkasany. Ogon długi, szablasty, lekko zakrzywiony na końcu i noszony wysoko w stanie podniecenia. W krajach, gdzie nie jest to zabronione, kopiuje się go na poziomie 2–4 kręgu. Możliwy jest wrodzony krótki ogon. Kończyny proste, silne, z dobrze rozwiniętą muskulaturą i średnim kościec. Łapy zaokrąglone, z zwartymi palcami i twardymi opuszkami.

Skóra jest cienka i elastyczna. Sierść jest kędzierzawa i zawsze kręcona. Jeśli jest krótka, jest kręcona; jeśli długa, jest sznurowata. Szczenięta rodzą się z kręconą sierścią. Zabarwienie:

Jednolity (czarny, biały, brązowy w różnych odcieniach);
Dwukolorowe (czarno-białe lub biało-brązowe w różnych odcieniach).

Charakter i zachowanie

Hiszpański pies dowodny ma zrównoważoną osobowość. Jest wesoły, spostrzegawczy, oddany rodzinie, posłuszny i bardzo podatny na szkolenie. Uwielbia zabawy na świeżym powietrzu i cierpi na brak pracy. Nie znosi samotności przez długi czas i stara się dzielić z właścicielem wszelkie zainteresowania. Chociaż współczesny hiszpański pies dowodny jest uważany za psa do towarzystwa, posiada dobrze rozwinięty instynkt łowiecki, doskonały wzrok, słuch i węch. Cechy te należy uwzględnić podczas szkolenia. Jego wyjątkowa inteligencja i zdolność adaptacji do otoczenia czynią go wspaniałym psem do towarzystwa i psem rodzinnym.

Hiszpański pies dowodny to inteligentny, wszechstronny i utalentowany pies, który w zależności od wychowania i wymagań właściciela może zostać psem pasterskim, myśliwskim, nurkiem, sportowcem, gwiazdą wystaw lub po prostu psem do towarzystwa.

Wcześnie socjalizowany, hiszpański pies dowodny dobrze dogaduje się z dziećmi w każdym wieku; jest cierpliwy i skory do zabawy. Jego stosunek do obcych zależy od wychowania; zazwyczaj jest powściągliwy i ostrożny. Jego instynkt obronny jest dobrze rozwinięty, co czyni go czujnym i odważnym stróżem domu, ale bez nadmiernej agresji. Dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, w tym psami, kotami i małymi zwierzętami, co jest niezbędne dla psa pracującego.

Funkcje treści

Hiszpański pies dowodny nadaje się zarówno do życia w domu, jak i na zewnątrz. Pod warunkiem odpowiedniej ilości ruchu, będzie się rozwijał w mieszkaniu w mieście. Bardziej odpowiednim wyborem jest mieszkanie w domu z dużą ilością czasu na świeżym powietrzu i regularnymi spacerami z właścicielem. Hiszpański pies dowodny jest bardzo podatny na szkolenie i najlepiej reaguje na pozytywne metody szkolenia. przysmak i pochwał. Jeśli jest źle traktowany, może stać się wycofany.

Choć nie jest przesadnie energiczny ani wybredny, ta rasa wymaga dużo ruchu. Gdy osiągnie pełną dojrzałość, może stać się towarzyszem swojego właściciela podczas joggingu i długich wędrówek. Pływanie i aportowanie w wodzie (możliwe jest szkolenie nurkowe) to doskonałe hobby dla tego nurka.

Pielęgnacja

Opieka nad hiszpańskim psem dowodnym nie jest trudna, wystarczy przestrzegać kilku zasad:

Sierści hiszpańskiego psa dowodnego nigdy nie szczotkuje się;
Loki należy regularnie sprawdzać ręcznie i w razie potrzeby ostrożnie rozdzielać, zapobiegając ich splątaniu;
Jeśli powstało dużo kołtunów, wełnę się obcina;
Pierwsze strzyżenie szczeniąt ma miejsce w wieku około 4 miesięcy. Następnie strzyże się je 2-3 razy w roku;

Hiszpański pies dowodny wymaga regularnej pielęgnacji. Standard zakłada jednolitą długość sierści na całej długości. Strzyżenie modelowe jest zabronione na wystawach. Maksymalna długość sierści na wystawach wynosi 12 cm (z rozpuszczonymi lokami nie więcej niż 15 cm), a minimalna 3 cm (ta długość pozwala na uwidocznienie jakości loków).

Kąpać tylko w przypadku silnego zabrudzenia, w ciepłej wodzie z neutralnym szamponem. Pozostawić sierść do wyschnięcia na powietrzu;
Uszy należy regularnie czyścić, aby usunąć nagromadzoną woskowinę i brud. Kręcone włosy w kanale słuchowym utrudniają prawidłowe samooczyszczanie;
Oczy należy przecierać codziennie, uważając, aby włosy nie spadały na rogówkę;
W miarę jak paznokcie rosną, należy je przycinać;
Zalecony regularne mycie zębów.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Hiszpańskie psy dowodne są bardzo wytrzymałe i łatwo przystosowują się do różnych warunków klimatycznych. Przy dobrej opiece i odżywianiu średnia długość życia wynosi 12-14 lat. Warto zaznaczyć, że rasa ta ma choroby dziedziczne, które występują z różną częstością w różnych liniach:

dysplazja stawu biodrowego;
choroby układu endokrynologicznego (wrodzona niedoczynność tarczycy z wolem, niedoczynność tarczycy, niedoczynność kory nadnerczy);
choroby okulistyczne (zaćma, postępujący zanik siatkówki, districhiasis, wiśniowe oko);
alergia;
niewydolność trzustki;
dystrofia neuroaksanalna.

Gdzie kupić szczeniaka hiszpańskiego psa dowodnego

Hiszpański pies dowodny zyskuje coraz większą popularność poza granicami swojego kraju ojczystego. Duzi hodowcy istnieją w krajach WNP, zwłaszcza w Rosji i na Ukrainie. Jednak większość hodowców koncentruje się w Europie Południowej.

Wybierając psa, należy pamiętać, że hodowca to osoba, która będzie wspierać psa od najmłodszych lat. Powinien on posiadać wiedzę na temat hodowli, szkolenia i żywienia hiszpańskich psów dowodnych. Mile widziane są testy potwierdzające stan zdrowia rodziców (co najmniej genetyczne badanie wzroku i badanie przesiewowe w kierunku dysplazji). Rodzice i szczenięta powinni spełniać standard rasy pod względem wyglądu i charakteru. Szczenięta powinny zostać odebrane nie wcześniej niż w wieku 2,5-3 miesięcy.

Cena

Średnia cena szczeniaka hiszpańskiego psa dowodnego w Rosji wynosi 60 000 rubli. W Europie wysokiej jakości szczeniak kosztuje około 2000 euro. Cena obiecujących szczeniąt może sięgać 3500 euro. Psy rasowe kosztują mniej więcej tyle samo w USA.