Hovawart - rasa psa

Hovawart to pies pochodzenia niemieckiego, który łączy w sobie cechy niezawodnego psa stróżującego i oddanego towarzysza. Rasa ta jest łatwa w szkoleniu, charakteryzuje się stabilną psychiką i zrównoważonym charakterem. Hovawarty nie są agresywne w stosunku do ludzi, ale pozostają aktywne, czujne i zdyscyplinowane. Chociaż nie jest to powszechna rasa, największa liczba hovawartów jest nadal hodowana w Niemczech.

Historia pochodzenia

Historia rasy sięga setek lat. Pierwsza wzmianka o takich psach pojawia się w niemieckiej kronice „Der Schwabenspiegel” (1274). Wydarzenia opisane w książce miały miejsce w 1210 roku. Kiedy twierdza Ordensritterburg została oblężona przez plemiona z północy, pan zamku powierzył uratowanie swojego małego dziecka psu. Przywiązał niemowlę do grzbietu hovawarta i wypuścił je przed zamkiem. Wierny pies nie tylko uratował dziedzica, ale także wrócił z posiłkami. Dziecko nazywało się Eike von Repkow. Jako dorosły uznał za konieczne odnotowanie tego faktu w historii.

Uważa się, że nazwa Hovawart pochodzi od dwóch słów: hof (podwórze, majątek) i wachter (strażnik, strażnik).

W XV wieku psy znane jako hovawarty należały do ​​najbardziej czczonych ras w Niemczech. Od średniowiecza rasa ta przeżywała wzloty i upadki, ale nigdy nie została całkowicie zapomniana. Hovawarty były regularnie wspominane w literaturze kynologicznej przez cały okres swojego istnienia. Znaczącą rolę w historii rasy odegrali Kurt i Bertram Königowie, ojciec i syn, którzy rozpoczęli jej reaktywację na początku XX wieku. Prace te przebiegały w kilku etapach.

W 1915 roku hodowcy wyselekcjonowali wytrzymałe psy wiejskie, które miały stanowić rdzeń genetyczny. Następnie, z charakterystyczną dla Niemiec skrupulatnością, rozpoczęli udoskonalanie wyglądu i kształtowanie pożądanych cech. Według niektórych źródeł, Leonberger, Nowa Fundlandia, Kuvasz. Pierwsza hodowla została zarejestrowana już w 1922 roku. Do 1937 roku księga rodowodowa zawierała wpisy 125 miotów. Program hodowlany można uznać za praktycznie ukończony, ale II wojna światowa przyniosła własne niepowodzenia. Populacja została niemal całkowicie zniszczona i zaczęła się odradzać dopiero w 1949 roku. W 1959 roku Niemcy oficjalnie uznały rasę hovawart i nadały jej status psa służbowego. Międzynarodowa Federacja Hodowli i Wychowania (FCI) uznała hovawarta za rasę służbową w 1964 roku. Następnie uzyskał on międzynarodowe uznanie.

Recenzja wideo rasy psów Hovawart

Jak powinien wyglądać hovawart według wzorca?

Wygląd hovawarta potwierdza jego przeznaczenie użytkowe. Jest to silny, energiczny, długowłosy pies średniej wielkości, o nieco wydłużonej budowie. Dymorfizm płciowy jest bardzo wyraźny, szczególnie w budowie i kształcie głowy. Długość ciała stanowi 110-115% wysokości. Optymalna wysokość w kłębie dla psów wynosi 60-70 cm, a dla suk 58-65 cm. Wzorzec nie określa wagi psa; najważniejsza jest proporcjonalna budowa.

Głowa jest proporcjonalna do ciała, z szerokim, zaokrąglonym czołem. Stop jest dobrze zaznaczony. Kufa lekko zwęża się w kierunku nosa. Mocny grzbiet nosa jest równoległy w górnej części czaszki. Prosta długość czaszki i kufy są mniej więcej równe. Skóra nosa ma dobrze ukształtowane, otwarte nozdrza. Pigmentacja może być czarna lub jasna u psów o odpowiednim umaszczeniu. Wargi nie są obwisłe. Uzębienie jest kompletne. Zgryz nożycowy. Oczy są owalne, średniej wielkości, z dobrze przylegającymi powiekami. Kolor oczu jest ciemnobrązowy. Trójkątne uszy są szeroko i wysoko osadzone, luźno przylegające do głowy. Oglądane z przodu, optycznie poszerzają głowę. Są długie, sięgają kącików warg. Końce małżowin usznych są lekko zaokrąglone. W stanie spoczynku zwisają; w stanie pobudzenia są uniesione na chrząstce i skierowane do przodu.

Szyja jest średniej długości i mocna. Grzbiet prosty. Lędźwie nieco dłuższe niż zad, który jest umiarkowanie opadający. Klatka piersiowa głęboka, szeroka i mocna. Ogon normalnej długości, sięgający do stawów skokowych, bardzo gęsto porośnięty włosem. Zmienia położenie w zależności od nastroju: noszony nisko lub zawinięty nad grzbietem. Kończyny silne i ustawione pionowo. Łapy okrągłe i zwarte. Palce blisko siebie i lekko wysklepione. Wilcze pazury Zwyczajowo usuwa się je w krajach, gdzie nie jest to zabronione. Psy czarne i czarno-podpalane powinny mieć czarne poduszki i pazury.

Skóra jest ściśle przylegająca, zazwyczaj różowa u osobników płowych i ciemna z niebieskawym odcieniem u osobników czarnych. Sierść składa się z długiego, lekko falistego, średnio twardego włosa okrywowego, przylegającego płasko do ciała, z umiarkowaną ilością podszerstka. Sierść jest dłuższa na klatce piersiowej, tylnej stronie nóg i brzuchu. Sierść na ogonie, głowie i przedniej stronie nóg jest krótka. Ogólnie sierść jest bardzo gęsta i gruba.

Są trzy kolory

• Czarny – Sierść jest jednolicie czarna i lśniąca. Dopuszczalne są białe plamy na piersi oraz pojedyncze jasne włoski na końcu ogona lub palcach.
• Czarno-podpalany – maść bazowa jest czarna z rozproszonymi, płowymi znaczeniami. Znaczenia znajdują się na głowie (wzór zaczyna się tuż pod grzbietem nosa, opływa wargi i schodzi w kierunku gardła). Znaczenia punktowe powinny znajdować się nad oczami, na przednich kończynach w formie szerokiego paska, na tylnych kończynach szeroki pasek poniżej stawu skokowego i cienki pasek powyżej, aż do brzucha. Znaczenia występują również u nasady ogona i na klatce piersiowej.
• Płowy – Sierść jest lśniąca i płowa, im bogatsza, tym lepsza. Staje się jaśniejsza w kierunku brzucha i łap niż na grzbiecie. Dopuszczalne są pojedyncze białe plamki na klatce piersiowej, a także białe włosy na palcach i końcu ogona. Hovawarty płowe są często mylone z złoty retriever ze względu na podobieństwo zewnętrzne.

Charakter

Hovawart to pies zrównoważony, spokojny, o umiarkowanie pobudliwym temperamencie, ale w żadnym wypadku nie flegmatyczny. Pewny siebie, odporny i czujny, ma silny instynkt obronny. Hovawart ma silny układ nerwowy, co pozwala mu ignorować błahostki i unikać niepokojenia rodziny bezmyślnym szczekaniem. Nawiasem mówiąc, jego głos jest bardzo głośny i donośny.

Hovawart jest aktywny, zwinny i czujny, z bardzo energiczną etyką pracy. Spokojny w domu i na spacerach, jest radosnym i chętnym do zabawy towarzyszem, który uwielbia turlać się w trawie, skakać i brykać jak szczeniak. Hovawart wykazuje wszystkie zalety towarzysza, żyjąc w bliskim kontakcie ze swoim właścicielem. W razie potrzeby bez wahania broni swojego właściciela i jego mienia. W obronie jest nieustraszony, odważny i zdecydowany. Spacery z dużą grupą wymagają od hovawarta szczególnej odpowiedzialności i regularnego „liczenia” wszystkich uczestników, aby upewnić się, że nikt się nie zgubi.

Ich charakter charakteryzuje się niezależnością i samodzielnością. Nawet dobrze wyszkolone psy pozostają skłonne do podejmowania samodzielnych decyzji. Hovawart, jak pieszczotliwie nazywają go właściciele, jest silnie przywiązany do wszystkich członków rodziny, ale zazwyczaj słucha tylko jednego, którego uważa za przywódcę. Warto pamiętać, że hovawart łatwo się obraża, a jeśli poczuje, że jego właściciel przekroczył swoje uprawnienia, może stać się wycofany.

Hovawart to naturalny przywódca z wrodzonym instynktem terytorialnym. W towarzystwie innych psów zawsze będzie dążył do przejęcia inicjatywy, dlatego dobrze dogaduje się z rasami, które nie aspirują do roli przywódców stada. W przypadku psów skłonnych do dominacji, konflikty będą się stale pojawiać, szczególnie między samcami. Hovawart dobrze adaptuje się do nowych warunków, co ułatwia podróżowanie. Jest niewymagający w podróży i szybko się w niej zaaklimatyzuje.

Dla kogo są odpowiednie te psy?

Hovawart jest doskonałym wyborem dla właścicieli psów, którzy:

• Potrafisz poświęcić swojemu pupilowi ​​wystarczająco dużo czasu i uwagi;
• Planują zapewnić swojemu domowi i rodzinie niezawodną ochronę;
• Uwielbiają długie spacery i aktywny tryb życia z psem;
• Gotowość do regularnego udziału w szkoleniu i rozwoju cech użytkowych Hovawarta;
• Cenią imponujący wygląd i szlachetny charakter rasy;
• Chcą widzieć w swoim pupilu towarzysza wrażliwego i reagującego emocjonalnie;
• Wychowywanie dzieci w wieku nastoletnim;
• Szukasz stałego towarzysza do wędrówek, podróży i rekreacji na świeżym powietrzu;
• Uprawiaj sport, biegaj lub jeździj na rowerze;
• Masz już koty lub inne psy;
• Mieszkają w domu na wsi lub w przestronnym mieszkaniu;
• Potrzebny jest pies przewodnik lub asystent;
• Zajmują się działalnością poszukiwawczo-ratowniczą.

Hovawart nie jest odpowiedni dla właścicieli, którzy:

• Mieszkają w małych budynkach i nie mogą zapewnić psu wystarczająco dużo miejsca;
• Nie mają możliwości odbywania długich spacerów i regularnych wyjazdów poza miasto;
  Poszukują rasy dekoracyjnej lub „kanapowej”;
• Nie jesteś gotowy poświęcić czasu na szkolenie i wychowywanie swojego zwierzaka.

Edukacja i szkolenia

Warto zauważyć, że hovawart dojrzewa stosunkowo późno. Dorosły pies może zachować cechy behawioralne typowe dla szczeniąt. Szkolenie powinno być cierpliwe i delikatne; metody siłowe mogą sprawić, że pies stanie się wycofany, uniemożliwiając jego tresurę. Hovawarty często wykazują cechy psa stróżującego już w młodym wieku i często nie wymagają specjalnego szkolenia do pełnienia tej funkcji.

Hovawart wykonuje polecenia, nie tracąc przy tym własnej godności, i zawsze pozostaje przyjacielem, a nie sługą.

Hovawart ma wrodzony zmysł dyscypliny, wyjątkową inteligencję i jest bardzo podatny na szkolenie. Te cechy sprawiają, że pies ten jest bardzo łatwy w pracy. Hovawart nie dąży do dominacji w rodzinie, ale jeśli widzi, że jego właściciel nie wywiązuje się z roli przywódcy stada, będzie dążył do przejęcia tej pozycji i będzie decydował, jak zachować się w różnych sytuacjach.

Hovawarty przeznaczone do hodowli przechodzą próby pracy, sprawdzane są ich cechy stróżujące i strzeleckie.

Cechy konserwacji i pielęgnacji

Hovawart to silny, wytrzymały pies, który sprawdzi się w każdym środowisku. Rasa ta najlepiej nadaje się do życia na zewnątrz, ale nie na smyczy. Co więcej, nie powinno być sytuacji przejściowych; pies mieszka zarówno w domu, jak i na zewnątrz. Klatka jest opcjonalna, ale pies zdecydowanie nie powinien spędzać w niej większości wolnego czasu. Hovawarty są wystarczająco inteligentne i nie są na tyle ambitne, by przeskakiwać przez płoty czy kłócić się z psami sąsiadów. Ostatnio hovawarty stają się coraz bardziej popularne w mieszkaniach, ale wymaga to poświęcenia im znacznej ilości czasu na spacery.

Hovawarty wymagają dużo ruchu. Nawet jeśli pies mieszka na podwórku, należy go regularnie wyprowadzać poza teren chroniony. Regularne spacery powinny być przeplatane zabawami i ćwiczeniami. Hovawarty uwielbiają wodę i chętnie wskoczą do każdego zbiornika wodnego. Ważne jest jednak, aby od szczeniaka uczyć psa, że ​​nie każdy pływający człowiek potrzebuje ratunku.

Pielęgnacja

Sierść hovawarta jest średniej długości i nie plącze się, ale linieje dość obficie, szczególnie poza sezonem. Cotygodniowe szczotkowanie i regularne kąpiele zapewnią psu zawsze zadbany wygląd. Urządzenie do usuwania podszerstka o powierzchni roboczej około 10 cm to doskonałe rozwiązanie dla właścicieli hovawartów.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Hovawarty cieszą się doskonałym zdrowiem; chore psy tej rasy są rzadkie, dzięki rygorystycznym praktykom hodowlanym. Eksperci uważają hovawarta za wzór w walce z chorobami dziedzicznymi. Hodowcom udało się niemal całkowicie wyeliminować niedoczynność tarczycy, dysplazję stawów biodrowych i niewydolność serca. Niemniej jednak, osobniki wykorzystywane do hodowli muszą mieć wykonane prześwietlenie stawów biodrowych w celu potwierdzenia braku chorób.

Dobra genetyka i silny układ odpornościowy nie zwalniają z konieczności zapewnienia odpowiedniej opieki zdrowotnej. Obowiązkowe są zabiegi profilaktyczne przeciwko pasożytom wewnętrznym i zewnętrznym, a także szczepienia przeciwko poważnym chorobom zakaźnym. Długość życia wynosi 12-13 lat.

Wybór szczeniaka i cena

Przede wszystkim warto zauważyć, że jest to stosunkowo rzadka rasa. Szczenięta często wymagają wcześniejszej rezerwacji. Zakup szczeniaka od osoby bez dokumentów nie wchodzi w grę. Biorąc pod uwagę niewielką populację tej rasy, jest wysoce prawdopodobne, że właściciele hodujący swoje zwierzęta „dla zdrowia” lub dla zysku nie biorą pod uwagę pochodzenia psów i mogą hodować potomstwo od bliskich krewnych, co może prowadzić do problemów zdrowotnych. W Rosji istnieje Klub Hovawarta i najlepiej szukać hodowców i szczeniąt za jego pośrednictwem.

Warto zauważyć, że samce i samice znacznie różnią się temperamentem. Samice są łatwiejsze w tresurze i szybciej nawiązują więź z właścicielami. Samce są nieco trudniejsze w tresurze, ale dobrze wyszkolone są bardziej zdyscyplinowane.

Jeśli chodzi o cenę, jest ona mniej więcej taka sama w Rosji i za granicą. Szczenięta klasy „pet” w hodowlach kosztują 20 000–25 000 rubli. Szczenięta hovawarta z potencjałem na wystawę lub hodowlę zaczynają się od 30 000 rubli.

Zdjęcia

Galeria zawiera zdjęcia psów rasy Hovawart.

Przeczytaj także:

• Kurzhaar (wyżeł niemiecki krótkowłosy) to rasa psa
• Schipperke (Schipperke) to rasa psa
• Chodska dog (czeski pies pasterski, owczarek czeski)