Zapalenie pęcherzyka żółciowego u psów: objawy i leczenie

Zapalenie pęcherzyka żółciowego u psów to choroba zapalna pęcherzyka żółciowego spowodowana dysfunkcją dróg żółciowych i gromadzeniem się żółci. W rezultacie żółć staje się bardziej żrąca i lepka, uszkadzając wewnętrzne ściany narządu i wywołując stan zapalny. Choroba często ma charakter przewlekły, ale nieleczona może się pogorszyć i zakończyć śmiercią. Zapalenie pęcherzyka żółciowego praktycznie nie daje żadnych specyficznych objawów we wczesnym stadium, dlatego ważne jest, aby właściciele zwierząt domowych uważnie monitorowali zachowanie swojego pupila i przy najmniejszych odchyleniach konsultowali się z lekarzem weterynarii w celu zbadania i leczenia.

Treść

1 Powody rozwoju
2 Objawy patologii
3 Metody diagnostyczne
4 Leczenie choroby
- 4.1 Specjalna dieta

Powody rozwoju

Do rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego mogą przyczynić się następujące czynniki:

Nieprawidłowe odżywianie: przekarmianie lub długie przerwy między posiłkami, złej jakości karma, podawanie produktów szkodliwych dla psa (wędliny, kiełbasy), niedobór wody przy podawaniu karmy suchej, niedobór witaminy A.
Choroby zakaźne jelit: zapalenie pęcherzyka żółciowego może rozwinąć się jako powikłanie po zapaleniu jelit, dżumie, salmonellozie i innych chorobach, w których drobnoustroje przedostają się przez drogi żółciowe do pęcherzyka żółciowego, wywołując procesy zapalne.
Zarażenia robakami (szczególnie częste przy karmieniu surowym mięsem): pasożyty osiedlają się w narządach wewnętrznych i wydzielają toksyczne substancje, które przedostają się do krwiobiegu, m.in. do pęcherzyka żółciowego, powodując podrażnienie i zapalenie jego błon śluzowych.
Patologie układu pokarmowego (zapalenie okrężnicy(zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, wrzody).
Kamienie żółciowe. Kiedy się przemieszczają, mogą uszkodzić ściany pęcherzyka żółciowego i zablokować jego przewody.
Predyspozycje dziedziczne i rasowe.
Nieprawidłowości strukturalne pęcherzyka żółciowego, które upośledzają przepływ żółci. Mogą być wrodzone lub spowodowane urazem jamy brzusznej.

Objawy patologii

Zapalenie pęcherzyka żółciowego u psów może występować w jednej z dwóch postaci: przewlekłej lub ostrej. Pierwsza postać często przebiega bez wyraźnych objawów. Jednak przy uważnej obserwacji można zauważyć następujące objawy:

okresowe zaburzenia jelitowe (zaparcia lub biegunka);
zmniejszona aktywność, senność;
zmniejszony apetyt i utrata masy ciała;
napady wymiotów;
matowość i wypadanie włosów, suchość skóry spowodowana odwodnieniem;
jasnopomarańczowy odcień moczu (spowodowany zwiększonym stężeniem bilirubiny);
Typową pozycją zwierzęcia jest leżenie na brzuchu z wygiętym grzbietem i podciągniętymi łapami.

W przypadku braku leczenia lub nieprawidłowego doboru terapii przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego przechodzi w fazę ostrą, która charakteryzuje się:

pojawienie się zażółcenia błon śluzowych i skóry;
zmiana koloru stolca;
wzrost temperatury spowodowany procesami zakaźnymi lub działalnością pasożytów;
wzdęcia i wzmożone tworzenie się gazów o ostrym, nieprzyjemnym zapachu;
niepokój lub wyraźny ból przy palpacji okolicy wątroby;
gorączka i wstrząs septyczny;
zablokowanie przewodów i gromadzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym.

Ważne! Zaostrzenie zapalenia pęcherzyka żółciowego zagraża życiu psa. Gdy drogi żółciowe ulegną zablokowaniu, pęcherzyk żółciowy stopniowo się rozciąga, zwiększając ryzyko pęknięcia, co może prowadzić do… zapalenie otrzewnej i śmierć zwierzaka.

Metody diagnostyczne

Aby zdiagnozować zapalenie pęcherzyka żółciowego, lekarz weterynarii przeprowadza badanie kliniczne zwierzęcia, obejmujące obowiązkowe badanie palpacyjne jamy brzusznej oraz ocenę błon śluzowych, sierści i skóry. Aby potwierdzić chorobę, wykonuje się następujące badania:

ogólne badanie krwi w celu wykrycia procesów zapalnych (ze wzrostem poziomu leukocytów i OB);
analiza moczu i kału w celu określenia poziomu bilirubiny;
USG jamy brzusznej w celu wykrycia niedrożności dróg żółciowych i patologii mogących wywołać zapalenie pęcherzyka żółciowego;
Diagnostyka rentgenowska w celu wykrycia obecności/braku kamieni;
Biopsja wątroby w celu określenia lepkości żółci i jej przekrwienia.

Leczenie choroby

Lekarz weterynarii ustala sposób leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego na podstawie obrazu klinicznego, indywidualnych cech zwierzęcia oraz obecności chorób współistniejących. W nagłych przypadkach, gdy istnieje ryzyko zapalenia otrzewnej, wykonuje się pilny zabieg chirurgiczny, zwany laparotomią, w celu usunięcia zajętego narządu. W innych przypadkach zaleca się kompleksową terapię farmakologiczną, mającą na celu:

likwidacja skutków toksycznego działania substancji i odwodnienia organizmu;
eliminacja przyczyn choroby;

W tym celu mogą zostać przewidziane następujące przepisy:

Antybiotykoterapia – w przypadku zidentyfikowania zakaźnej przyczyny zapalenia pęcherzyka żółciowego, w celu wyeliminowania patogennej mikroflory wywołującej ostrą postać choroby. Leki przepisuje się po zidentyfikowaniu konkretnego patogenu. Cefalosporyny są uważane za najbezpieczniejsze.

Ważne! Leki tetracyklinowe, które negatywnie wpływają na wątrobę, nie są absolutnie wskazane w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Roztwory dożylne – w celu wyeliminowania odwodnienia (glukoza, sól fizjologiczna, reopoliglucyna), w celu zmniejszenia toksycznego uszkodzenia wątroby (sól fizjologiczna z glukonianem wapnia)
Terapia przeciwpasożytnicza – ma na celu zniszczenie pasożytów, które mogą bytować w jelitach, komórkach wątroby, płucach, krwi i mózgu. Leki dobierane są do zwalczania zarówno nicieni, jak i tasiemców (Troncil, Pratel, Milprazon, Pirantel).

Terapia wspomagająca detoksykację organizmu po zniszczeniu pasożytów: enterosorbenty, probiotyki.
Leki rozkurczowe – rozluźniające ściany jamy brzusznej, pęcherzyka żółciowego i łagodzące ból (No-shpa, siarczan atropiny).
Środki przeciwbólowe – na silny ból (Baralgin, Besalol).
Leki żółciopędne: allochol, siarczan magnezu, cholagon, kwas ursodeoksycholowy (rozrzedzający żółć).
Hepatoprotektory – przywracające funkcje wątroby (Essentiale forte, LIV-52, Heptral).
Fizjoterapia (z wyjątkiem przypadków ostrych) – w celu rozluźnienia ścian pęcherzyka żółciowego, pobudzenia krążenia i złagodzenia bólu. Zabiegi termiczne są zlecane po wstępnym badaniu psa.

Dawkowanie i czas trwania leczenia powinien ustalić lekarz weterynarii. Właściciel psa powinien przestrzegać zaleceń i nie przerywać leczenia przedwcześnie, nawet jeśli poważne objawy ustąpią.

Specjalna dieta

Niezbędnym elementem skutecznego leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego jest specjalna dieta, która minimalizuje obciążenie przewodu pokarmowego. Wymaga to zastąpienia suchych karm o wątpliwej jakości gotowymi dietami terapeutycznymi lub pokarmami naturalnymi. Podczas podawania pokarmów naturalnych dozwolone są następujące:

chude mięso (indyk, kurczak, wołowina);
kasze (gryczana, ryżowa);
produkty mleczne o obniżonej zawartości tłuszczu (twaróg, niesłodzone fermentowane produkty mleczne);
jajka;
warzywa poddane obróbce cieplnej zawierające witaminę A (marchew, dynia);

Optymalny schemat żywienia to co najmniej pięć małych posiłków. Karma powinna być świeża, ciepła i zmiksowana. Taka dieta wspomaga prawidłową pracę pęcherzyka żółciowego i wątroby, zapobiegając zastojom. W ciężkich przypadkach zaleca się 12-24-godzinną przerwę między karmieniami. Zaleca się utrzymanie diety nie tylko w trakcie leczenia, ale także po rekonwalescencji zwierzęcia.

Przeczytaj także:

Polecamy