Przepuklina u kociąt: przyczyny i leczenie

Przepuklina to schorzenie anatomiczne, w którym część narządu wewnętrznego uwypukla się do sąsiedniej jamy lub przez otwór w ścianie mięśniowej. Przepukliny często występują u kotów, ale mogą zagrażać życiu, gdy wypadnięta część narządu zostaje uwięziona, blokując dopływ krwi.

Treść

1 Przyczyny i objawy przepuklin u kotów
2 Rodzaje przepuklin
3 Diagnoza i leczenie
4 Zapobieganie

Przyczyny i objawy przepuklin u kotów

Do powstania przepukliny może dojść w wyniku:

wrodzone wady otrzewnej lub przepony;
urazy obejmujące zerwanie mięśnia;
parcie podczas wypróżnień spowodowane zaparciami;
częste wzdęcia;
słabe mięśnie brzucha;
ciąża mnoga lub trudny poród;
komplikacje po operacji (rozerwanie szwów na ścianie brzucha).

Jeśli przepuklina jest mała i nie jest uwięźnięta, objawy mogą być inne niż łatwo wciągana wypukłość. Jeśli przepuklina jest uwięźnięta, w tym miejscu pojawi się obrzęk, a kot będzie odczuwał silny ból. W zależności od umiejscowienia przepukliny wewnętrznej mogą wystąpić wymioty, utrata apetytu, ogólne złe samopoczucie i utrata aktywności. Przepuklina przeponowa może powodować problemy z oddychaniem.

Rodzaje przepuklin

W zależności od etapu rozwoju, przepukliny u kotów mogą być wrodzone lub nabyte. Postać wrodzona jest typowa dla kociąt i występuje, gdy pępowina noworodka nie zamyka się prawidłowo, powodując przepuklinę sieciową lub część jelita przebijającą skórę.

Przepukliny dzieli się ze względu na rodzaj na wewnętrzne i zewnętrzne. W pierwszym przypadku zmiana przepuklinowa przemieszcza się do sąsiedniej jamy, natomiast w drugim worek przepuklinowy uwypukla się do mięśni podskórnych i tkanki tłuszczowej, nie powodując uszkodzenia skóry. Przepukliny zewnętrzne z kolei dzieli się na odprowadzalne i nieodprowadzalne, czyli uwięźnięte. W przypadku przepukliny nieodprowadzalnej, wypadniętego narządu nie można cofnąć; z powodu upośledzonego krążenia krwi zawartość worka przepuklinowego ulega zapaleniu, a ostatecznie martwicy.

Przepukliny klasyfikuje się również według ich umiejscowienia.

Pępkowy

Występuje jako miękkie w dotyku wybrzuszenie. Znajduje się na kresie białej i rozwija się, gdy w ścianie brzucha tworzy się szczelina lub otwór.

Przepuklina brzuszna u kociąt często znika samoistnie w wieku trzech-czterech miesięcy, gdy pierścień pępowinowy, utworzony przez splot ścięgien, się zagoi.

Pachwinowy

Występuje, gdy część jelita wypada między mięśnie i więzadła zlokalizowane w okolicy pachwiny. Jest to często odwracalne i nie wymaga interwencji chirurgicznej.

Przeponowy (rozworu przeponowego)

Występuje, gdy narząd znajdujący się w jamie brzusznej uwypukla się przez otwór w przeponie do klatki piersiowej. Powstaje w wyniku urazu lub wrodzonych nieprawidłowości anatomicznych (ten typ nazywany jest „przepukliną wślizgową”, ponieważ ma tendencję do samoistnego pojawiania się i zanikania).

Moszna

Wypadnięty narząd zostaje utknięty w workowatej strukturze znajdującej się w kroczu. Przepukliny mosznowe u kotów są stosunkowo rzadkie i najczęściej rozwijają się w wyniku naciągnięcia mięśni brzucha.

Osierdziowo-otrzewnowe

Inny, dość rzadki rodzaj przepukliny u kotów, występuje, gdy narządy wystające z jamy brzusznej do klatki piersiowej uciskają mięsień sercowy. Zazwyczaj jest to skomplikowana postać przepukliny rozworu przełykowego.

Międzykręgowy

Występuje z powodu deformacji krążka międzykręgowego, a w większości przypadków stwierdza się również uszkodzenie rdzenia kręgowego. Przepuklina krążka międzykręgowego zazwyczaj powoduje silny ból. Ponieważ koty nie są ssakami o wyprostowanej postawie, ten typ przepukliny najczęściej rozwija się u starszych kotów.

Diagnoza i leczenie

W większości przypadków badanie fizykalne wystarcza do rozpoznania przepukliny zewnętrznej u kota. Na przykład, przepuklinę pachwinową można łatwo wykryć, stawiając kota na tylnych łapach. Przepuklina pępkowa u kociaka staje się widoczna, gdy leży on na grzbiecie. Jeśli jednak przepuklina wykryta podczas badania jest duża, lekarz weterynarii może zlecić wykonanie zdjęcia rentgenowskiego w celu wykluczenia uduszenia.

Przepukliny przeponowe wewnętrzne, osierdziowe i kręgowe można wykryć jedynie za pomocą metod diagnostyki sprzętowej: rentgenowskiej, ultrasonograficznej, obrazowania metodą rezonansu magnetycznego.

Każda przepuklina u kotów jest leczona w klinice weterynaryjnej. W przypadku małych przepuklin pępkowych, pachwinowych i mosznowych, lekarz weterynarii może podjąć próbę delikatnego wepchnięcia przepukliny z powrotem na miejsce. Jeśli to się powiedzie, zwierzę jest umieszczane w sztywnym, podtrzymującym usztywniaczu, aby zapobiec nawrotowi. Kot będzie musiał nosić ten usztywniacz przez około miesiąc. Leczenie zachowawcze nie jest możliwe w przypadku przepuklin przeponowych, osierdziowych ani międzykręgowych ze względu na ich wewnętrzne umiejscowienie.

Duże przepukliny u kotów usuwa się chirurgicznie, ale jeśli narządy wewnętrzne zostaną uwięzione przez ściany mięśni, kot wymaga natychmiastowej operacji.

Herniorafia jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Przed zabiegiem kot przechodzi badania w celu oceny ogólnego stanu zdrowia. W przypadku stanu zapalnego w organizmie, planowy zabieg chirurgiczny nie jest przeprowadzany.

Ponieważ przepukliny zdarzają się częściej u kociąt niż u dorosłych kotów, lekarze weterynarii często sugerują łączenie zabiegu naprawy przepukliny ze sterylizacją lub kastracją, aby ograniczyć liczbę interwencji chirurgicznych.

Etapy operacji:

Zwierzę jest unieruchomione w pozycji leżącej na grzbiecie.
Do otrzewnej u podstawy przepukliny wstrzykuje się środek znieczulający. Roztwór znieczulający wstrzykuje się najpierw do warstwy podskórnej, a następnie do mięśni głębokich.
Skórę w okolicy uwypuklenia przepukliny nacina się skalpelem.
Obszar otrzewnej, z którego wystaje przepuklina, oddziela się gazikiem.
Jeżeli w zawartości przepukliny znajdują się martwe (martwicze) obszary, przeprowadza się ich resekcję.
Przepuklina powraca do pierwotnego położenia w jamie brzusznej. Jej brzegi są bliznowate (nacinane), aby ułatwić gojenie się tkanek wewnętrznych.
Po zmniejszeniu zawartości przepukliny, amputuje się pusty worek surowiczy.
Jeżeli pomiędzy przepukliną a otrzewną występuje zrost, rozdziela się je skalpelem guzikowym.
W przypadkach, gdy istnieje ryzyko nawrotowego wypadania przepukliny ze względu na szerokie ujście pierścienia przepuklinowego, stosuje się endoprotezę w postaci siatki polipropylenowej, która z czasem zrasta się z tkankami ciała.
Rana (otwór przepukliny) zszywana jest samowchłanialną nicią za pomocą szwu pętelkowego.

Aby zapobiec zakażeniu rany pooperacyjnej, przez kilka dni stosuje się antyseptyk (chlorheksydynę lub nadtlenek wodoru). Aby zapobiec rozwojowi infekcji bakteryjnej, zwierzęciu można przepisać pięciodniową kurację antybiotykową (Amoksycylina, Oksacylina, Cefazolina).

Aby zapobiec lizaniu lub drapaniu nacięcia przez kota, zakłada się mu bandaż ochronny lub specjalną, sztywną obrożę w kształcie lejka. Przez pierwsze kilka tygodni po zabiegu kot nie może wychodzić na zewnątrz ani brać udziału w aktywnych zabawach.

Po zabiegu zaleca się kotu dietę lekkostrawną – menu powinno składać się głównie z pokarmów miękkich, półpłynnych i łatwostrawnych.

Zapobieganie

Przepukliny u kotów mogą być spowodowane problemami narządów wewnętrznych, dlatego ważne jest regularne badanie weterynaryjne, szczepienie i leczenie wszelkich zidentyfikowanych chorób. Aby zachować zdrowie, ważne jest zapewnienie kotu odpowiedniego odżywiania i ochrona przed urazami i nadmiernym wysiłkiem. Ponieważ przepukliny wrodzone mogą być dziedziczne, nie zaleca się rozmnażania kotów z tą przypadłością.

Przeczytaj także:

Polecamy