Hemoroidy u psów: czy występują, jakie są przyczyny i leczenie

Uważa się, że hemoroidy u ludzi są spowodowane przesunięciem środka ciężkości w kierunku miednicy. Dzieje się tak z powodu chodzenia w pozycji wyprostowanej i siedzenia na pupie. Chociaż psy nie doświadczają tego typu przeciążeń, hemoroidy u nich występują. Szybkie leczenie może zapobiec niebezpiecznym powikłaniom i umożliwić zwierzęciu normalne życie.

Czym są hemoroidy i co je powoduje u psów?

Patologia rozwija się w dolnej części odbytnicy (okolicy odbytu) z powodu rozszerzenia się znajdujących się tam żył hemoroidalnych. Początek procesu patologicznego jest związany z powolnym, wewnętrznym procesem zapalnym, który przyspiesza wraz z zagęszczeniem krwi i upośledzeniem jej przepływu.

W rezultacie dochodzi do zastoju krwi, ściany żył stopniowo się rozciągają, stają się cieńsze i, pod wpływem czynników wewnętrznych lub zewnętrznych, puchną, tworząc węzły chłonne. Węzeł wnika do odbytnicy lub wystaje na zewnątrz, a następnie stopniowo wypełnia się krwią i wypada. Nieleczone, z czasem ściany żył nie wytrzymują ciśnienia krwi i rozpoczyna się krwawienie.

Główną przyczyną hemoroidów u psów jest przekrwienie miednicy, które prowadzi do obniżenia napięcia naczyń. Schorzenia te najczęściej występują u starszych psów i ras miniaturowych. Ich wystąpieniu sprzyjają:

• złej jakości sucha karma i nieprzestrzeganie reżimu picia (picie małej ilości wody), co powoduje zaparcia;
• niezrównoważona dieta;
• niska aktywność fizyczna lub odwrotnie, nadmierny stres;
• niedrożność jelit;
• zaburzenia hormonalne prowadzące do otyłości;
• zaburzenia krążenia w obrębie miednicy związane z częstymi ciążami i stanami poporodowymi;
• zaawansowane zarażenie robakami pasożytniczymi;
• choroby układu moczowo-płciowego;
• nowotwory jelit (łagodne, złośliwe);
• cukrzyca;
• choroby endokrynologiczne.

Lekarze weterynarii zauważają, że jeśli szczeniakowi nie podaje się wystarczającej ilości witamin, makro- i mikroelementów w okresie rozwoju układu mięśniowo-szkieletowego, może to później prowadzić do rozwoju hemoroidów.

Objawy

Właściciela należy poinformować o wszelkich zachowaniach nietypowych dla zdrowego psa oraz o wszelkich oznakach wskazujących na zmianę jego stanu:

• liże odbyt z powodu silnego swędzenia;
• zaczerwienienie i obrzęk odbytu;
• stolec stał się suchy i twardy;
• obecność śluzu i skrzepów krwi w kale;
• skomlenie (pisk) podczas wypróżniania spowodowane bolesnymi odczuciami;
• Podczas chodzenia rozstawia szeroko łapy, jego chód jest napięty.

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, powinieneś udać się do lekarza weterynarii.

Lokalizacja i stadia rozwoju choroby

Hemoroidy mogą być wewnętrzne, gdy stan zapalny występuje w odbytnicy, lub zewnętrzne, gdy naczynia odbytu są zaatakowane i wypadają. Hemoroidy wewnętrzne mogą powodować zmiany w chodzie, krwawe plamy w stolcu i bolesne wypróżnienia. Hemoroidy zewnętrzne są widoczne.

Choroba może mieć przebieg ostry lub przewlekły. W ostrej postaci pies odczuwa ból podczas wypróżniania, stale wylizuje odbyt, a w stolcu pojawia się krew, czasami krwawiąca z odbytu.

Jeśli zwierzę nie otrzyma leczenia w ostrej fazie lub jeśli jest ono nieskuteczne, choroba staje się powolna i przechodzi w postać przewlekłą. W takim przypadku objawy typowe dla postaci ostrej występują okresowo. Czas trwania okresów remisji zależy od obecności czynników wywołujących.

W przebiegu klinicznym hemoroidów wyróżnia się kilka stadiów rozwoju:

• I – dokuczliwy świąd, który pies próbuje złagodzić liżąc odbyt, pocierając o szorstką powierzchnię, błona śluzowa odbytu jest spuchnięta, zaczerwieniona;
• II – do objawów początkowego stadium dołączają się bolesne odczucia podczas wypróżniania, gdyż stolec staje się twardy i uszkadza zapalone ściany żyły;
• III – w badaniu wzrokowym widoczne są opadnięte węzły chłonne, w stolcu obecna jest krew;
• IV – krwawienia okresowe (krew jest szkarłatna), niedokrwistość.

Objawy wielu chorób u psów są podobne do objawów hemoroidów, dlatego w celu postawienia dokładnej diagnozy należy skonsultować się ze specjalistą.

Choroby o podobnych objawach

Niektóre choroby mają podobne objawy kliniczne jak hemoroidy, a samodiagnoza może być błędna.

Robaczyca

Helminty są powszechne u psów domowych. Bez odrobaczania pasożyty szybko się rozmnażają, prowadząc do zmian patologicznych w organizmie. Po osiągnięciu dojrzałości płciowej samice pasożytów zagnieżdżają się w okolicy odbytu i składają jaja.

Wszystko to powoduje swędzenie i podrażnienie błony śluzowej, które pies próbuje złagodzić, liżąc i pocierając odbytem o ziemię, trawę lub dywan. W rezultacie błona śluzowa staje się jeszcze bardziej zaczerwieniona. Objawy te są czasami mylone z początkowymi stadiami hemoroidów.

Wypadanie odbytnicy

U starszych psów funkcja przewodu pokarmowego stopniowo zanika, a mięśnie podtrzymujące zwieracz słabną. W rezultacie odbytnica wypada, co przypomina obraz kliniczny późnych hemoroidów.

Zapalenie gruczołów przynasadowych

Proces zapalny powstaje w wyniku zaburzenia odpływu wydzieliny z gruczołów zlokalizowanych na styku odbytu i odbytnicy. Gromadzi się w nich płyn, co prowadzi do stanu zapalnego, którego początkowy etap przypomina objawy zakażenia pasożytniczego.

Zapalenie przyodbytnicze

Zapalenie przyodbytnicze to proces zapalny tkanek otaczających odbyt i odbytnicę. Jest ono spowodowane infekcją bakteryjną. Psy odczuwają swędzenie, ból i uczucie ucisku w okolicy odbytu. Powiększone gruczoły przyodbytnicze są widoczne gołym okiem.

Przepuklina krocza

Ten rodzaj przepukliny zazwyczaj występuje w okolicy odbytu (po jednej lub obu stronach). Może powstać w wyniku przerwania ciągłości struktur mięśniowych przepony miednicy. Widoczne jest zaokrąglone wybrzuszenie w kroczu, wypróżnienia są utrudnione, a zaparcia częste.

Diagnoza i leczenie

Jeśli Twój pies ma hemoroidy, konieczne jest badanie w celu postawienia trafnej diagnozy. Pozwoli nam to na różnicowanie patologii i podjęcie decyzji, co robić w konkretnym przypadku.

Badanie obejmuje badanie wzrokowe, palpację gruczołów okołoodbytniczych i odbytnicy oraz, w razie potrzeby, instrumentalne badanie odbytnicy. Dodatkowo, próbka kału jest badana pod kątem krwi utajonej, pasożytów, krzepnięcia krwi, poziomu cukru, hormonów i szeregu innych cech.

 

Wczesne rozpoznanie, tj. we wczesnym stadium choroby, hemoroidy można leczyć w domu. W zaawansowanych przypadkach konieczne będzie złożone leczenie zachowawcze lub zabieg operacyjny.

Leki stosowane w leczeniu stadiów I-II:

• Duphalac, Guttalax, Lactusan, Metamucil, olej rycynowy – łagodne środki przeczyszczające, które ułatwiają wypróżnianie;
• Venarus, Detralex, Phlebodia 600 – zwiększają napięcie żył, poprawiają przepływ krwi;
• Procto-Glivenol, Relief – czopki hemostatyczne (wkładać 10-15 minut po wypróżnieniu);
• Olej rokitnikowy, maści z antyseptykami - smarować odbyt, wkładać tampony.

Do wody pitnej można dodać napar z krwawnika i rumianku.

Leczenie zaawansowanych hemoroidów (stadia III-IV) odbywa się w sposób kompleksowy, z zastosowaniem leków:

• Diklofenak, Ketanov – środki znieczulające miejscowo i ogólnie;
• Levomekol, Posterisan, Proctosan - maści o działaniu antybakteryjnym i przeciwzapalnym;
• Natalsid, Neo-Anuzol, Relief – czopki tamujące krwawienie;
• Venarus, Detralex, Diosmin, Troxerutin – leki wenotoniczne;
• antybiotyki o szerokim spektrum działania, sulfonamidy – zapobiegają wystąpieniu stanów zapalnych i zakażeń wtórnych;
• Gamavit, Immunofan, Katozal, Kinoron, Salmosan – immunomodulatory.

Po wypróżnieniu lub spacerze zaleca się przemycie odbytu chłodną wodą z dodatkiem naparu z dziurawca, nagietka i rumianku.

Interwencja chirurgiczna

Jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, hemoroid jest duży, występuje obfite krwawienie lub silny obrzęk odbytu, konieczne jest leczenie operacyjne. Hemoroid nie jest usuwany, lecz podwiązywany u podstawy specjalną nicią. Bez dopływu krwi hemoroid stopniowo obumiera. Wycina się również naskórek i błonę śluzową odbytnicy powyżej miejsca zmienionego chorobowo.

Odżywianie

Każde leczenie rozpoczyna się od modyfikacji diety. Powinna ona zawierać błonnik, kaszki z różnych zbóż (z wyjątkiem semoliny, kukurydzy i prosa), chude gotowane mięso, warzywa i fermentowane produkty mleczne. Warzywa można dodawać do kaszek pod koniec gotowania lub podawać osobno, gotowane.

Głównym składnikiem diety jest mięso – 25 g na 1 kg masy ciała psa. Aby zapobiec opistorchizie, ryby słodkowodne należy gotować. Z jadłospisu należy wykluczyć kości, słodycze i wędliny. Duże kawałki karmy należy pokroić, aby uniknąć uszkodzenia błon śluzowych.

Jeśli preferujesz karmy gotowe, wybierz specjalne linie dietetyczne przeznaczone dla psów z problemami żołądkowo-jelitowymi, na przykład Farmina Vet Life Gastrointestinal, Pro Plan Veterinary Diets EN Gastrointestinal, Royal Canin Gastro Intestinal i Hill's Prescription Diet.

Środki zapobiegawcze

Działania profilaktyczne mają na celu wyeliminowanie przyczyn powodujących hemoroidy.

Zalecenia:

• spaceruj co najmniej 1 godzinę dziennie, baw się aktywnie ze swoim pupilem;
• brać pod uwagę cechy charakterystyczne rasy, tj. zapewniać psom służbowym odpowiednią aktywność fizyczną i regulować ilość ćwiczeń dla psów ozdobnych;
• odrobaczanie należy przeprowadzać raz na 3 miesiące;
• kontrola ciąży;
• regularnie badaj zwierzę, aby w porę zauważyć oznaki choroby;
• trzymaj się zdrowej diety;
• utrzymuj odpowiedni poziom płynów i unikaj odwodnienia;
• terminowe leczenie chorób przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego;
• Regularnie oczyszczaj odbyt, myjąc go chusteczkami antybakteryjnymi, a następnie smaruj go bogatym kremem, aby zapobiec pęknięciom i stanom zapalnym.

Chociaż hemoroidy u psów diagnozuje się rzadko, nie należy zaniedbywać profilaktyki. Przy odpowiednim podejściu wszystkie te środki mogą stać się częścią Twojej rutyny i nawyków.

Przeczytaj także:

• Mój pies oddaje śluz i krew: przyczyny i co robić
• Gruczoły przynosowe u psów: leczenie stanu zapalnego, czyszczenie
• Czarny stolec u psów: przyczyny