Buldog francuski

Buldogi francuskie były hodowane jako psy o lekkim charakterze bojowym, ale później stały się rasą wyłącznie dekoracyjną, bez nacisku na zdolności użytkowe. Dziś są idealnymi towarzyszami i niezawodnymi obrońcami rodziny.

Treść

1 Historia pochodzenia
2 Wygląd
3 Trening i ćwiczenia
4 Treść
5 Charakter
6 Dieta i zdrowie
7 Zdjęcia

Historia pochodzenia

Chociaż rasa ta jest stosunkowo młoda, istnieje kilka teorii na temat jej pochodzenia, z których żadna nie została w pełni potwierdzona. Według jednej z nich ich przodkami były buldogi hiszpańskie (Alany), które obecnie są wymarłe.

Bardziej powszechna teoria głosi, że buldog francuski odziedziczył wiele po buldogu staroangielskim i porównując ich wygląd, nie sposób nie doszukać się pewnego podobieństwa. Buldog angielski Rasa wywodzi się od molosów, psów bojowych z rodziny greckiej. W każdym razie ostateczny rozwój rasy miał miejsce we Francji. Uważa się, że buldog hiszpański został tam skrzyżowany z buldogiem angielskim, wraz z mopsami i terierami, co przyczyniło się do niewielkich rozmiarów i zwinności rasy.

Buldog francuski uzyskał swój ostateczny wygląd dzięki pracy francuskich kynologów pod koniec XIX wieku. W tym czasie powstał pierwszy klub rasy i zatwierdzono wzorzec, który następnie wielokrotnie modyfikowano. Po kilku wystawach rasa zyskała zasłużoną popularność nie tylko we Francji i Anglii, ale także za granicą, m.in. w Stanach Zjednoczonych, gdzie lokalni hodowcy, nieskrępowani standardami, nieznacznie zmodyfikowali rasę, dodając do tradycyjnych umaszczeń rudą i płową.

Wygląd

Buldogi francuskie wyróżniają się zwartą, proporcjonalną budową i są dość silne jak na swój rozmiar. Ich sierść jest gładka, przylegająca i lśniąca. Ich pysk jest krótki i lekko zadarty.

Głowa jest szeroka i kwadratowa, z symetrycznymi fałdami skórnymi. Czoło jest lekko wypukłe, z wyraźnie zaznaczonymi łukami brwiowymi. Uszy są stojące, szeroko rozstawione i średniej wielkości, zawsze z zaokrąglonymi końcami. Małżowiny uszne skierowane do przodu. Szczęki są silne, z lekkim przodozgryzem, ale zęby powinny być ukryte za wargami.

Mięśnie są dobrze rozwinięte, ale nie wystające. Grzbiet szeroki, z lekko opadającym zadem. Ogon nisko osadzony i krótki, nie noszony powyżej linii grzbietu. Przednie i tylne kończyny proste i równoległe. Pies porusza się swobodnie. Maść może być jednolita (pręgowana, płowa lub czarna) lub łaciata (z cętkami na białym tle).

Buldog francuski

Trening i ćwiczenia

Buldogi francuskie są łatwe w tresurze, ale czasami bywają uparte. Szkolenie szczeniaka należy rozpocząć natychmiast po jego przyjściu na świat. Należy pamiętać, że podstawowe komendy, takie jak „siad” czy „przynieś kapcie”, są szybko przyswajane, natomiast „nie” i „chodź” opanowuje się w młodym wieku. Dorosłe zwierzęta również można nauczyć wykonywania poleceń o dowolnej złożoności, ale będzie to wymagało nieco więcej czasu i cierpliwości. Nawet właściciel z niewielkim doświadczeniem może wyszkolić buldoga francuskiego. Kluczem jest regularne i konsekwentne, ale nie brutalne szkolenie.

Buldogi nie przepadają za intensywnymi ćwiczeniami, bieganiem ani długimi treningami, ale zawsze chętnie się bawią. To czyni je idealnymi towarzyszami dla dzieci i zapracowanych profesjonalistów, którzy chętnie poświęcą swojemu pupilowi cały swój wolny czas.

Treść

Psy tej rasy będą się dobrze czuły nawet w małym mieszkaniu, a prywatny ogródek będzie idealny. Jednak w chłodne dni należy je zabierać do domu i wyprowadzać na spacery w ciepłych ubraniach. Są bardzo wrażliwe na zimno, a także na ekstremalne upały. Najlepiej unikać długich spacerów na słońcu.

Przyszli właściciele powinni wiedzieć, że buldogi francuskie często chrapią podczas snu. 🙂

Psy te mają krótką sierść i nie linieją obficie, dlatego pielęgnacja ogranicza się do cotygodniowego szczotkowania specjalną szczotką z naturalnego włosia. Kąpie się je w razie potrzeby, nie częściej niż cztery razy w roku. Pazury przycina się w razie potrzeby. Regularnie sprawdza się uszy i oczy. Właściciele powinni również regularnie pielęgnować fałdy pyska. Nagromadzoną wilgoć i brud można usunąć wacikami, aby zapobiec stanom zapalnym skóry.

Charakter

Buldogi francuskie mają przyjazną, towarzyską naturę i odważne serce. Ich gotowość do walki odziedziczyli po przodkach. Mogą być nieufne wobec obcych i przejawiają agresję tylko wtedy, gdy ktoś narusza ich własność. Bardzo przywiązują się do swoich właścicieli i nie tolerują samotności. Zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, choć czasami próbują przejąć inicjatywę. Nie zawsze są wyrozumiałe i cierpliwe wobec bardzo małych dzieci, zwłaszcza jeśli były wychowywane osobno, ale lubią bawić się ze starszymi.

Przedstawiciele tej rasy są towarzyscy i przyjacielscy, nieskłonni do agresji, ale potrafią być bardzo odważni w obliczu zagrożenia. Buldogi francuskie są stosunkowo ciche, szczekają tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Psy te zawsze starają się być blisko swojego właściciela i często wolą jego legowisko od dywanu.

Często są zazdrosne i jeśli zauważą, że właściciel poświęca im mniej uwagi, mogą rozwinąć niechęć do sąsiada. Temperament psów tej rasy w dużej mierze zależy od środowiska, w którym się wychowały, nawyków i osobowości właściciela, dlatego każdy pupil ma swój własny, indywidualny charakter.

Dieta i zdrowie

Dieta buldoga francuskiego powinna składać się wyłącznie z naturalnych składników lub wysokiej jakości suchej karmy premium. Kwestia, która karma jest lepsza, pozostaje nierozstrzygnięta, dlatego właściciele wolą wybrać opcję, która jest dla nich najwygodniejsza. Twój pupil powinien mieć zawsze swobodny dostęp do czystej wody. Ważne jest również, aby pamiętać, że buldogi francuskie mają tendencję do przejadania się i szybkiego przyrostu masy ciała, na co nie należy sobie pozwalać.

Ogólnie rzecz biorąc, rasa ta jest dość zdrowa. Do najczęstszych problemów zdrowotnych, na które jest podatna, należą zapalenie skóry w fałdach skórnych i między palcami, alergie oraz entropium. Często występują również kamica moczowa i hipotrychoza, wrodzona choroba powodująca symetryczne wypadanie włosów. Samice mogą doświadczać trudności podczas porodu, zwłaszcza przy pierwszym porodzie. Długość życia samicy wynosi do 12 lat.