Padaczka u psów

Padaczka u psów jest niestety dość powszechna. Choroba ta jest związana z nagłym zaburzeniem funkcji komórek nerwowych w mózgu, gdy pewna grupa neuronów zaczyna uwalniać nadmierną energię. Powoduje to zaburzenie równowagi, a przez układ nerwowy zwierzęcia przepływają chaotyczne impulsy, porównywalne do wyładowań elektrycznych. Impulsy te powodują drgawki.

Niektórzy właściciele, ulegając panice, nieprofesjonalnym poradom lub błędnym zaleceniom, podejmują trudną decyzję o eutanazji swojego pupila. Jednak w praktyce psy z padaczką mogą żyć długo i zdrowo, jeśli zastosuje się odpowiednie leczenie i wyeliminuje czynniki wywołujące napady. Dzięki odpowiedniemu podejściu częstotliwość napadów może zostać znacznie zmniejszona, a czasami zwierzę pozostaje bezobjawowe przez lata.

W większości przypadków odpowiednio przepisane leki mogą ograniczyć liczbę napadów do minimum – na przykład do zaledwie kilku epizodów w roku. Zdarza się również, że dzięki regularnemu przyjmowaniu leków pies przez dłuższy czas nie ma napadów i czuje się stabilnie.

Rodzaje i przyczyny choroby

Na początek warto zrozumieć, jakie formy padaczki występują u psów i dlaczego występują.

Padaczka pierwotna

Nazywa się ją również prawdziwą, idiopatyczną lub wrodzoną. Uważa się, że ta forma jest dziedziczna, chociaż dokładny mechanizm dziedziczenia wciąż nie jest w pełni poznany. Nie ma znaczenia, czy pies jest rasowy, czy pospolity – choroba może wystąpić u każdego zwierzęcia, niezależnie od jego pochodzenia i cech zewnętrznych.

Naukowcy odkryli jednak pewną predyspozycję. Na przykład boksery, owczarki bengalskie i niemieckie, jamniki, psy gończe, husky syberyjskie, bernardyny, pudle, labradory, golden retrievery, collie, cocker spaniele, setery irlandzkie, sznaucery miniaturowe i teriery szorstkowłose są najczęściej dotknięte tą chorobą.

Ten rodzaj padaczki pojawia się zazwyczaj u psów w wieku od sześciu miesięcy do pięciu lat. Nawet jeśli u Twojego psa rozwinie się w tym okresie, nie oznacza to, że jest to spowodowane defektem genetycznym. Być może jakiś czynnik predysponujący odegrał rolę, a Ty po prostu tego nie zauważyłeś.

Padaczka wtórna

W wyniku tego rozwija się wtórna padaczka

• nowo powstające guzy lub urazy mózgu,
• zatrucia (w tym wywołane działaniem robaków jelitowych),
• cukrzyca/hipoglikemia,
• przebyte choroby (serca, wątroby, a także o podłożu zakaźnym, np. dżuma),
• ukąszenia jadowitych owadów, węży,
• hipokalcemia (niski poziom wapnia we krwi),
• niedoczynność tarczycy (dysfunkcja gruczołu tarczycy).

Objawy i symptomy

Jak objawia się padaczka u psów? Poniżej omówimy najbardziej oczywiste objawy tej choroby. W stanie prawidłowym pies z padaczką nie wykazuje żadnych objawów choroby. Objawy pojawiają się w trakcie napadu. Jednak uważny właściciel zauważy zmiany w zachowaniu swojego pupila, co pomoże mu szybko podać niezbędne leki.

Jeśli jednak mówimy o oczywistych objawach padaczki u psa, to są to:

1. Zwierzę upada na bok.
2. Drgawki/skurcze. Mięśnie zwierzęcia kurczą się w kończynach (jakby pies gdzieś biegł) lub w całym ciele, zachowując się, jakby zwierzę było sznurkiem.
3. Pies doświadczający napadu padaczkowego może mieć oczy zmrużone lub, przeciwnie, wpatrzone w różne strony. Mogą się one zapadać lub drgać nieregularnie.
4. Mimowolne opróżnianie pęcherza i jelit.
5. Szczęki są mocno zaciśnięte, ale z ust może wydobywać się spieniona ślina.

Napad padaczkowy u psa może trwać od kilku sekund do 15 minut (jeśli trwa dłużej, należy natychmiast wezwać lekarza weterynarii lub zabrać zwierzę do kliniki). Po ataku zwierzę może wykazywać różne zachowania.

• Niektóre koty wąsate wyglądają na przestraszone, próbują ukryć się przed właścicielem, przyciskają uszy i ogon, pokazując całym swoim wyglądem, że nie rozumieją, co się z nimi dzieje.
• Pozostałe zwierzęta zasypiają zaraz po ataku padaczkowym (nie można budzić zwierzęcia, jego układ nerwowy musi się uspokoić; jeśli obudzimy psa, atak padaczkowy może się powtórzyć).
• Jeszcze inni zaczynają zjadać wszystko, co zobaczą (nawet rzeczy niejadalne, dlatego musisz bardzo uważnie obserwować swojego pupila, aby mieć pewność, że nie zje niczego, co mogłoby mu zaszkodzić, a co mogłoby mu utknąć w gardle).

Jak rozpoznać, że u zwierzęcia zbliża się atak padaczki?

Napad padaczkowy nie pojawia się ot tak. Zawsze poprzedzają go pewne objawy, zwane „aurą”. Podczas niej u zwierzęcia rozwija się nerwowość, utrata koordynacji, zwiększone wydzielanie śliny i chęć ukrycia się. Zwierzę ma wrażenie, jakby było nieprzytomne, jakby przeżywało wybuch emocji. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, konieczne jest natychmiastowe podanie leków przeciwpadaczkowych przepisanych przez lekarza weterynarii (jeśli diagnoza została potwierdzona). Ważne jest, aby zrozumieć, że „aura” może pojawić się kilka dni przed napadem lub zaledwie kilka sekund wcześniej. Wszystko jest indywidualne.

Co powinien zrobić właściciel?

Co należy zrobić, jeśli u psa wystąpią napady padaczkowe? Instrukcja krok po kroku, jak je powstrzymać i pomóc swojemu pupilowi:

1. Zabierz dzieciWidok jest przerażający; nie wszyscy dorośli potrafią spokojnie patrzeć na drgawki psa. Należy również wyprosić inne zwierzęta z pokoju (psy i koty mogą instynktownie atakować chore lub osłabione zwierzęta, a pies w napadzie padaczkowym jest bezbronny).
2. Zabezpiecz obszar wokół zwierzęciaNie ma potrzeby ciągnąć go na łóżko czy sofę. Wystarczy usunąć wszystko, co mogłoby zaszkodzić zwierzęciu (upaść, zranić lub skaleczyć). Możesz położyć głowę zwierzaka na kolanach lub przynajmniej podłożyć ręce pod jego szyję (zwierzę mogłoby uderzyć o podłogę podczas drgawek). Zachowaj jednak ostrożność. Szczęki zaciskają się bardzo mocno, więc zwierzę, zupełnie tego nieświadome, może ugryźć ("ściśle się trzymać").
3. Połóż swojego zwierzaka na bokuObróć głowę, aby zapobiec zadławieniu się zwierzęcia wymiocinami lub śliną. Co więcej, obrócenie głowy na bok znacznie zmniejsza ryzyko ugryzienia się psa w język podczas napadu padaczkowego lub jego opadnięcia, co może prowadzić do uduszenia. Niektórzy próbują włożyć łyżkę do kącika pyska, aby przytrzymać język. Jednak z powodu braku doświadczenia, spanikowanych właścicieli lub silnych drgawek może to doprowadzić do urazu języka i policzków.
4. Nie naciskaj na głowę i szyję zwierzęciaUnikaj trzymania psa za głowę lub ciało. Nie wpłynie to na czas trwania napadu, ale może spowodować obrażenia. Uważaj tylko, żeby nie zrobić psu krzywdy.
5. Leki przeciwdrgawkoweJeśli pacjentowi przepisano już leki przeciwdrgawkowe, można je podać domięśniowo, aby zatrzymać napady, ale napady zazwyczaj ustępują samoistnie i dość szybko. Jeśli napady nie ustępują, należy natychmiast zwrócić się o pomoc do lekarza weterynarii.

Leczenie psa z padaczką

Jak leczyć padaczkę u psa? Czy możliwe jest zatrzymanie napadów za pomocą terapii? Zacznijmy od diagnozy.

Nawet jeśli zauważyłeś, że Twój pies ma padaczkę (objawy są zgodne), nie oznacza to, że możesz przepisać leczenie bez konsultacji z lekarzem weterynarii. Faktem jest, że niezwykle rzadko przepisuje się tylko jeden lek. Często leczenie jest łączone w taki sposób, że właściciel musi podawać dwa, a nawet trzy leki przeciwdrgawkowe. Całkowite wyleczenie psa z padaczki (zwłaszcza prawdziwej padaczki) jest niemożliwe. Można skrócić czas trwania lub liczbę napadów, ale ryzyko ich nawrotu zawsze pozostanie. Niektóre zwierzęta, dzięki odpowiedniemu leczeniu, karmieniu i opiece, mogą nie mieć napadów przez lata!

Leczenie wyłącznie pod nadzorem specjalisty

Nie denerwuj się na lekarza weterynarii, jeśli leki przepisane Twojemu psu z padaczką nie powstrzymają całkowicie napadów. Skuteczny lek często znajduje się metodą prób i błędów. Leczenie psów z padaczką rozpoczyna się od minimalnych dawek, stopniowo je zwiększając, aż do osiągnięcia pożądanego efektu.

Nie przepisuj leków, a tym bardziej nie przerywaj ich (nieprawidłowo lub gwałtownie nie zmniejszaj ich dawkowania) na własną rękę! Doprowadzi to jedynie do częstszych i dłuższych ataków.

Zaufaj więc swojemu lekarzowi weterynarii. Tylko on wie, jak leczyć psa z padaczką. Prawdą jest, że znalezienie skutecznego schematu leczenia nie zawsze jest łatwe, ponieważ każde zwierzę wymaga indywidualnego podejścia. Niektóre zwierzęta są uczulone na lek, inne wymiotują, a jeszcze inne odczuwają zwiększone zmęczenie. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę nie tylko na ustąpienie napadów, ale także na to, jak zwierzę czuje się przez resztę czasu.

Chroń swój dom lub wybieg dla psa. Nie możesz być ze swoim pupilem bez przerwy. Nigdy nie wiesz, kiedy nastąpi kolejny atak. Możesz nie być w pobliżu, a Twój pies może zostać ranny. Dlatego najlepiej przeznaczyć dla niego część pokoju, odgrodzić go i usunąć meble oraz niebezpieczne przedmioty.

W niektórych przypadkach psy z padaczką wcale nie potrzebują tabletek (jeśli napady ustępują szybko samoistnie lub występują niezwykle rzadko). Mimo to najlepiej mieć zawsze pod ręką lek (najlepiej w roztworze do wstrzykiwań i strzykawce do podania domięśniowego i szybkiego złagodzenia napadów). Leczenie psa z padaczką metodami ludowymi nie wchodzi w grę! Wszystkie te staromodne metody są bezużyteczne.

Zapobieganie napadom padaczkowym

Aby zapobiec napadom padaczkowym u psa, samo podawanie leków przepisanych przez lekarza weterynarii nie wystarczy. Należy również przestrzegać pewnych zaleceń.

• Nie stresuj swojego zwierzaka.Ani fizycznie, ani emocjonalnie. Minimalizuj stres. Nie zmuszaj psa do spacerów, nawet jeśli jest impulsywny. Nie wykluczaj kontaktu z innymi zwierzętami. Padaczka nie jest chorobą zakaźną. Inne psy się nią nie zarazą, ale chory pies będzie smutny bez kontaktu z innymi psami (w końcu to zwierzę stadne). Pamiętaj tylko, że te zabawy nie powinny być zbyt intensywne, aby nie przeciążać jego układu nerwowego.
• Stosuj specjalną dietęBędziesz musiał ograniczyć spożycie białka przez psa. Nie da się go całkowicie wyeliminować, ponieważ białko jest budulcem wszystkich komórek (nie tylko mięśni, jak wiele osób myśli). W sprzedaży dostępne są karmy zawierające białka, które szybko się rozkładają. To idealne rozwiązanie dla właścicieli psów z padaczką.
• WitaminyNajlepiej podawać suplementy witaminowe. Wybieraj te zawierające witaminę B6, mangan i magnez. To doskonałe „środki uspokajające”, które zmniejszają ryzyko wystąpienia napadów. Jednak leki te nie działają leczniczo! Pomagają jedynie zmniejszyć ryzyko wystąpienia napadów.

Diagnostyka

Wykrywanie padaczki u psów to złożony i wieloetapowy proces, który odbywa się w kilku następujących po sobie etapach.

1. Najpierw lekarz weterynarii przeprowadza wywiad z właścicielem i zbiera szczegółowy wywiad medyczny. Obejmuje on szczegółowy charakter napadów, czas ich trwania, zachowanie zwierzęcia po napadach oraz ewentualne występowanie podobnych problemów zdrowotnych u bliskich krewnych zwierzęcia.
2. Następnie przeprowadzane jest dokładne badanie kliniczne. Specjalista ocenia odruchy, reakcję na bodźce zewnętrzne, poziom świadomości oraz mierzy temperaturę ciała, ciśnienie krwi i inne ważne wskaźniki ogólnego stanu zdrowia.
3. Badania laboratoryjne są obowiązkowym elementem badania. Krew psa bada się za pomocą morfologii krwi i analizy biochemicznej. W przypadku podejrzenia padaczki zazwyczaj zleca się kompleksowy panel badań w celu sprawdzenia poziomu elektrolitów, stężenia glukozy i wykluczenia patologii wątroby. Można również wykonać badanie stężenia kwasów żółciowych i amoniaku. W celu wykluczenia zaburzeń endokrynologicznych bada się również hormony tarczycy – tyreotropinę i tyroksynę.
4. Aby wykluczyć infekcje mogące powodować drgawki, stosuje się diagnostykę PCR. Pozwala ona wykryć lub wykluczyć choroby wirusowe i pasożytnicze, takie jak nosówka czy toksoplazmoza.
5. Ostatni etap badania zazwyczaj obejmuje rezonans magnetyczny mózgu z użyciem środka kontrastowego oraz analizę płynu mózgowo-rdzeniowego. Badania te są niezbędne do wykluczenia procesów zapalnych, infekcji lub zmian strukturalnych w układzie nerwowym.
6. Elektroencefalografia nie jest często stosowana w praktyce weterynaryjnej, ponieważ generuje znaczne zakłócenia podczas badania zwierzęcia w stanie czuwania. Jednak w niektórych przypadkach metoda ta pozwala nadal zidentyfikować obszary o wzmożonej aktywności padaczkowej w mózgu.

Kompleksowa, specjalistyczna prezentacja na temat padaczki u psów dla lekarzy weterynarii:

Masz pytania? Możesz je zadać lekarzowi weterynarii obsługującemu naszą stronę w komentarzach poniżej, a my odpowiemy na nie najszybciej, jak to możliwe.

Przeczytaj także:

• Astma oskrzelowa u psów
• Pszczoła użądliła mojego psa: co robić?
• Zantac dla psów