Wyprysk u psów

Egzema u psów to jedna z najczęstszych chorób skóry obserwowanych u szczekających zwierząt. Zasadniczo jest to rodzaj zapalenia skóry, ale atakuje głębsze warstwy skóry (nie tylko jej powierzchnię). Występuje najczęściej u starszych psów lub psów ze zmarszczkami lub gęstym podszerstkiem. Dzisiaj omówimy objawy egzemy u psów i sposoby leczenia w domu.

Rodzaje egzemy

Wyprysk neuropatyczny to reakcja skórna na zaburzenie autonomiczne (rzadko wrodzone, ale częściej rozwijające się po przebytej chorobie). W tym typie wyprysk pojawia się symetrycznie, lokalizując się wzdłuż kręgosłupa lub obejmując zewnętrzną powierzchnię ud. Po stresie nerwowym wysypka nasila się, a swędzenie nasila.

Wyprysk pourazowy to reakcja organizmu na podrażnienie lub uszkodzenie skóry. Może być nawet spowodowany przez obroże uciskające lub ocierające skórę (u zwierząt wrażliwych). Odmrożenia lub oparzenia również mogą poprzedzać stan zapalny. Rany zapalne, zadrapania po ukąszeniach pasożytów i inne nieleczone urazy są częstymi czynnikami wywołującymi wyprysk.

Wyprysk odruchowy to reakcja skóry na czynnik drażniący. Może wystąpić w wyniku działania czynników zewnętrznych (brudu, łupieżu, substancji chemicznych i toksycznych, pasożytów itp.) lub problemów wewnętrznych (robaków, niedoborów składników odżywczych, zaburzeń hormonalnych, alergii, chorób wewnętrznych).

Przyczyny egzemy u psów

Nawet pozornie nieistotny czynnik może powodować egzemę u psów. Może to być kurz, pasożyty skórnei czynniki drażniące. Przyjrzyjmy się jednak jak największej liczbie czynników:

• Pył.
• Środki chemiczne (kwasy, zasady). Należy również zachować ostrożność w przypadku detergentów (takich jak mydło). Produkty do pielęgnacji psów należy dobierać ostrożnie i z rozwagą, a nie na chybił trafił.
• Pasożyty skórne. Ślina tych krwiopijców zawiera substancje drażniące, które powodują stany zapalne w określonych obszarach skóry. Należy również pamiętać, że sam pies będzie drapał się pazurami, co może prowadzić do zapalenia skóry, a następnie egzemy.
• Pasożyty śródskórne. Należą do nich roztocza żyjące w skórze (świerzb, nużeńce i roztocza sarkoptyczne). Usunięcie tych roztoczy jest znacznie trudniejsze niż usunięcie „szkodników” skórnych.
• Upał. Nadmierna temperatura jest szkodliwa dla zdrowia Twojego pupila. Jeśli mieszkasz w domu z piecem, nie pozwalaj psu leżeć zbyt blisko niego. Jeśli Twój pupil się przegrzeje (na przykład przyciskając bok do pieca), istnieje wysokie ryzyko wystąpienia egzemy.

Psy krótkowłose lub jasnowłose powinny zachować szczególną ostrożność latem. Oparzenia słoneczne są również szkodliwe i niebezpieczne.

Czynniki wpływające na chorobę

Istnieją również czynniki predysponujące, które zwiększają ryzyko wystąpienia egzemy u psa. Należą do nich:

• Niewłaściwa pielęgnacja. Może to oznaczać niewystarczającą lub zbyt częstą pielęgnację. Zwierzęta nie potrzebują cotygodniowego szamponu i odżywki, tak jak ludzie. A jeśli wybierzesz niewłaściwe produkty pielęgnacyjne dla swojego pupila, problemy skórne są nieuniknione.
• Niewłaściwe odżywianie. Niezrównoważona lub źle skomponowana dieta może powodować wiele chorób u zwierząt. A egzema u psów to tylko wierzchołek góry lodowej.
• Słaby układ odpornościowy lub skłonność do alergii. A jeśli masz robaki, alergie rozwijają się jeszcze szybciej.
• Zmiany poziomu hormonów.
• Stres. Stres nigdy nie jest dobry. Stres może wywołać problemy zdrowotne nie natychmiast, ale z czasem (tydzień, miesiąc, a nawet dłużej). Czasami właściciele zastanawiają się, co spowodowało egzemę u ich psa. Wydaje się, że nie było stresu, ale potem okazuje się, że właściciele wyprowadzili się lub przeprowadzili kilka miesięcy temu.
• Choroby narządów wewnętrznych. Wszelkie patologie. Utajone, ostre lub przewlekłe.
• A także stan skóry. Czasami nadmierna suchość może wywołać zapalenie skóry i egzemę, ale nadmierna wilgotność skóry również powinna być powodem do obaw dla właścicieli psów. Zwłaszcza, że ​​psy nie mają gruczołów potowych.

Mechanizm rozwoju egzemy (przykład na przykładzie egzemy ludzkiej, ale dotyczy to również psów):

Objawy egzemy u psów

Objawy egzemy u psów trudno rozpoznać na samym początku, zwłaszcza jeśli mają one wyjątkowo owłosioną sierść. Dlatego pierwsze objawy mogą być widoczne tylko w miejscach „prawie pozbawionych sierści”, takich jak brzuch.

• Początkowo na dotkniętych obszarach pojawiają się małe czerwone plamki. Stopniowo łączą się one w większe. Z czasem w środku tych plamek tworzy się krosta, która następnie pęka. Na środku czerwonej plamki pojawia się brązowy strup. Jeśli krostek jest dużo i szybko pękają, skóra staje się naprawdę brzydka. Zamienia się w twardą, jaskrawoczerwoną, owrzodzoną powierzchnię. Wtedy weterynarze nazywają to wypryskiem sączącym u psów.
• Sierść również się zmienia. Najpierw staje się potargana i szorstka. A potem zupełnie… zaczyna wypadać.
• Zwierzę bardzo cierpi. Egzema u psów to dość wyniszczająca choroba, ponieważ dotknięty obszar się rozszerza, krosty pękają, a skóra staje się bolesna. A jeśli pies nie otrzyma niezbędnej opieki weterynaryjnej, środkowe warstwy skóry (sama skóra właściwa) zostają dotknięte.
• Swędzenie. Skóra nie tylko wygląda jak rana, ale też swędzi. Pazury psa powodują dalsze uszkodzenia, wprowadzając infekcję, która prowadzi do zakaźnego zapalenia skóry.

W przypadku przewlekłego (suchego) wyprysku u psów skóra staje się szorstka. W niektórych przypadkach łuszczy się, a w innych staje się błyszcząca i lśniąca. Wynika to z nadmiernego rozciągania skóry. Powoduje to jej pękanie, a wzdłuż brzegów rany, oprócz sączącego się płynu, widoczne są fragmenty martwej tkanki. Jednak wysypka, swędzenie, czerwone plamy i krostki utrzymują się, choć jest ich mniej niż w przypadku ostrego wyprysku.

Zdjęcie przedstawia kilka przykładów objawów egzemy u psów:

Leczenie psa z egzemą

Jak leczyć egzemę u psów w domu? Leczenie należy rozpocząć od ustalenia przyczyny. Dlatego ważna jest konsultacja z lekarzem weterynarii, który zleci dodatkowe badania (w razie potrzeby USG, badania krwi i moczu). Jeśli przyczyną jest alergia na pokarm lub lek, należy ją wyeliminować i podać zwierzęciu leki przeciwhistaminowe. W przypadku potwierdzenia egzemy należy rozpocząć eliminację wszystkich podejrzewanych czynników drażniących skórę:

• warstwa brudu;
• pasożyty – pchły, kleszcze itp.;
• nadmierne ciepło i nasłonecznienie;
• wilgoć;
• substancje chemiczne, z którymi pies mógł mieć kontakt.

Aby zapobiec drapaniu lub uszkodzeniu podrażnionej skóry przez zwierzę, specjaliści zalecają noszenie przez cały czas leczenia obroży o odpowiednim rozmiarze.

Zwykle to wystarcza, aby leczenie zadziałało i egzema u psa zniknęła.

Zalecenia dotyczące leczenia

Aby ułatwić leczenie dotkniętego obszaru, konieczne jest usunięcie sierści. Należy to robić ostrożnie, ponieważ każdy dotyk może powodować nieznośny ból. Jeśli egzema jest sącząca, należy przepisać antybiotyki, nawet po wyeliminowaniu przyczyny (otwarta rana jest wrotami zakażenia). Niezbędne są leki miejscowe (stosowane bezpośrednio na dotknięty obszar). Jednak przy długotrwałym leczeniu leki te mogą stać się nieskuteczne i należy je zmienić, w przeciwnym razie nie nastąpi poprawa. Leki te należy zmieniać wyłącznie za zgodą lekarza weterynarii; w przeciwnym razie stan może się pogorszyć i konieczne będzie rozpoczęcie leczenia od nowa. Sucha skóra wymaga maści (lepiej sprawdzą się maści antybakteryjne), a w przypadku egzemy sączącej u psów należy stosować środki osuszające.

Dbaj o to, by Twoja skóra była zawsze sucha i czysta. Uważaj też na otoczenie (nie powinno być przeciągów ani wysokiej wilgotności). Zmień dietę. Zwiększ spożycie cynku i siarki (aby wspomóc regenerację skóry), witamin (zwłaszcza kwasu askorbinowego i kwasu foliowego) oraz mikroelementów.

Wyprysk płaczący u psów – cechy leczenia

Należy pamiętać, że leczenie „mokrego” (a dokładniej: wilgotnego) wyprysku u zwierzęcia bez ostatecznej diagnozy nie wchodzi w grę. Diagnozowanie chorób skóry, zwłaszcza tych dotyczących wewnętrznych warstw naskórka, jest dość trudne. Tylko specjalista może to zrobić na podstawie wyników różnych badań.

Rozwój wyprysk wilgotny U psów w celu zatamowania krwawienia można zastosować leki, które pochłaniają wydzieliny (absorbenty) i mają właściwości ściągające oraz działają przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie.

Popularnym przedstawicielem tej grupy jest sprawdzony, wielofunkcyjny produkt Pasta Lassara. Składa się głównie ze skrobi (30%) i lanoliny, które nie tylko dobrze formują pastę, ale również doskonale ją absorbują. Cynk, również zawarty w paście, ma właściwości ściągające i gojące. Kolejny składnik, kwas salicylowy, działa przeciwzapalnie i bakteriobójczo. Co więcej, produkt ten nie zawiera hormonów, co praktycznie eliminuje ryzyko wystąpienia skutków ubocznych leków go zawierających.

Przyczyn tego typu egzemy jest wiele. Do najczęstszych należą:

• reakcja alergiczna;
• konsekwencje urazów;
• psychosomatyka (następstwa stresu).

Często postać wilgotna egzemy przechodzi w postać suchą, w której pozornie wyleczony stan zapalny pojawia się ponownie w okresach zaostrzenia.

Sucha egzema u psów – cechy leczenia

W przypadku wykrycia poważnych zmian spowodowanych suchym wypryskiem, psom przepisuje się kompleksowe leczenie. Czasami, w zależności od przyczyny, konieczne jest jedynie leczenie ogólne lub miejscowe. Najpierw eliminowane są czynniki drażniące. W przypadku leczenia ogólnego lekarz weterynarii przepisze leki przeciwhistaminowe lub hormonalne.

Do stosowania miejscowego przepisuje się spraye, szampony i maści o działaniu przeciwzapalnym, a także takie, które są w stanie zwalczać bakterie i grzyby, aby zapobiegać zakażeniom wtórnym i je leczyć.

Najważniejsze jest zidentyfikowanie przyczyn suchego wyprysku i niezwłoczna konsultacja z lekarzem weterynarii. Nieprawidłowe lub opóźnione leczenie może prowadzić do powikłań w postaci infekcji wtórnych i ryzyka zignorowania poważniejszej choroby.

Zapobieganie

Aby zapobiec egzemie u psa, unikaj wszelkich możliwych czynników i zachowaj czujność, jeśli występują jakiekolwiek predyspozycje. Stwórz rozsądną dietę, czesz swojego pupila (ale nie za dużo, bo to niezdrowe) i unikaj przegrzania lub wychłodzenia.

Regularnie odrobaczaj i lecz pasożyty skórne. I pamiętaj o wizycie u weterynarza co najmniej raz w roku (lub dwa razy w roku w przypadku starszych zwierząt) w celu wykonania badań. Dzięki temu nie przeoczysz żadnego stanu zapalnego (wykażą go badania krwi), a tym samym nie stracisz kontroli nad zdrowiem swojego pupila.

Upewnij się, że obroża i kaganiec nie ocierają skóry psa. Początkowo może to przekształcić się w proste zapalenie skóry, które bez odpowiedniego leczenia lub pod wpływem czynnika predysponującego może szybko przekształcić się w egzemę, znacznie trudniejszą do leczenia.

Masz pytania? Możesz je zadać lekarzowi weterynarii obsługującemu naszą stronę w komentarzach poniżej, a my odpowiemy na nie najszybciej, jak to możliwe.

Przeczytaj także:

• Obroża Foresto dla psów
• Liszaj płaczący u psów: objawy i leczenie
• Pasożyty zewnętrzne u psów i leczenie ich występowania