Pasożyty zewnętrzne u psów i leczenie ich występowania

Psie ektopasożyty (z greckiego „ἔκτος”) to żywe organizmy, które wykorzystują powierzchnię ciała zwierząt stałocieplnych jako siedlisko i źródło pożywienia. Właściciele zwierząt domowych powinni wiedzieć, jak chronić swoje pupile przed tymi szkodliwymi „lokatorami”, ponieważ przenoszą one wiele infekcji.

Treść

1 Jak pies może się zarazić?
2 Rodzaje pasożytów zewnętrznych i choroby, które przenoszą
3 Objawy i diagnoza
4 Metody ochrony psów przed pasożytami zewnętrznymi
5 Sprzęt ochronny

Jak pies może się zarazić?

Pasożyty zewnętrzne mogą znaleźć się na ciele psa:

poprzez bezpośredni kontakt ze zwierzęciem będącym nosicielem tych pasożytów;
podczas korzystania z przedmiotów wspólnych z innymi zwierzętami: miski, toaleta, posłanie;
podczas chodzenia, wchodząc w kontakt z roślinami lub glebą, gdzie mogą tymczasowo bytować niektóre pasożyty;
Szczenięta mogą zarazić się od matki karmiącej.

Właściciele zwierząt domowych mogą przenosić pasożyty do domów na butach lub ubraniach. Dlatego pasożyty zewnętrzne można wykryć u psów, nawet jeśli nigdy nie wychodzą z domu.. Pasożyty rozprzestrzeniają się szczególnie szybko w miejscach, w których przetrzymywane są duże ilości zwierząt.

Rodzaje pasożytów zewnętrznych i choroby, które przenoszą

Ze względu na tryb życia pasożyty zewnętrzne dzielimy na trwałe (żyją, odżywiają się i rozmnażają się na ciele jednego żywiciela) i tymczasowe (dla nich skóra psa stanowi jedynie źródło pożywienia).

Kleszcze

Kleszcze to stawonogi z gromady pajęczaków, których jest ponad 54 000 gatunków. Są najgroźniejszymi pasożytami zewnętrznymi u psów, przenoszącymi patogeny wywołujące wiele chorób:

Otodektozę (roztocze uszne) wywołuje roztocz Otodectes cynotis. Roztocze te bytują w zewnętrznym przewodzie słuchowym, żywiąc się naskórkiem. Limfa wydzielana z uszkodzonych miejsc tworzy swędzące strupy. W przypadku rozwoju mikroflory chorobotwórczej może dojść do zapalenia ucha środkowego i wewnętrznego.
Nużyca. U psów chorobę tę wywołują roztocza z rodzaju Demodex canis, które atakują mieszki skórne, powodując rozległe zmiany skórne. Choroba ta najczęściej dotyka młode psy poniżej pierwszego roku życia.
Świerzb sarkoptyczny (świerzb) to inwazyjne zapalenie skóry wywoływane przez roztocza z rodzaju Sarcoptes. Roztocze sarkoptyczne żyją, odżywiają się i rozmnażają w naskórku. Poza organizmem żywiciela zachowują żywotność nie dłużej niż 3-4 tygodnie.
Notoedroza to wysoce zaraźliwa choroba, która powoduje stan zapalny skóry i wypadanie włosów (zwykle na skórze głowy). Wywołuje ją roztocz świerzbowca kociego (Notoedres cati), który bytuje i rozmnaża się w głębokich warstwach skóry, drążąc przez nią korytarze.
Kleszcze z rodziny kleszczowatych (Ixodidae) i kleszczowatych (Argasidae) są głównymi żywicielami dwóch niebezpiecznych chorób (w których rozmnażają się pasożyty wewnątrzkomórkowe). Są to piroplazmoza (wywoływana przez pierwotniaki eukariotyczne z rodzaju Babesia) i hemobartenelloza (wywoływana przez Gram-ujemną bakterię Mycoplasma haemofelis). Po przedostaniu się do krwiobiegu psa poprzez ukąszenie kleszcza, mikroorganizmy te niszczą czerwone krwinki, co prowadzi do ostrej anemii, a także uszkadzają nerki i inne narządy.
EhrlichiozaChorobę wywołuje wewnątrzkomórkowa bakteria Ehrlichia canis. Przenosi ją kleszcz brunatny Rhipicephalus sanguineus. Po ukąszeniu przez kleszcza bakterie przedostają się do krwiobiegu po całym organizmie, atakując jednocześnie kilka układów, przede wszystkim wątrobę, śledzionę i węzły chłonne.

Kleszcze najczęściej przeskakują na psy podczas spacerów: z gleby, trawy i roślin na wysokość nie większą niż 1 metr; stawonogi nie potrafią wspinać się na drzewa. Pomimo względnej „specyficzności” pasożyta, pojedynczy kleszcz może być nosicielem różnych mikroorganizmów chorobotwórczych, potencjalnie zarażając psa kilkoma chorobami jednocześnie. Dlatego leczenie psów przeciwko tym pasożytom zewnętrznym jest niezbędne.

Pchły (Ctenocephalides)

Są to małe owady, grupa obejmująca około 200 rodzajów. Pchły z rodzaju Ctenocephalides canis zamieszkują psy. Ciało pchły jest bezskrzydłe, bocznie spłaszczone i wyposażone w trzy pary odnóży z kolczastymi szczecinami, za pomocą których przyczepia się do skóry lub sierści żywiciela. Pchły żywią się krwią, poruszają się głównie skacząc, a samica składa jaja w dowolnym miejscu.

Pchły powodują u psów silny świąd, zapalenie skóry, drapanie i plackowate wypadanie sierści (łysienie). Owady te mogą zarażać psy robaczycą (dipylidozą). Pchły najczęściej rozpoznaje się po obecności małych, czarnych odchodów.

Wszy (Pediculus)

Te pasożyty zewnętrzne spędzają całe swoje życie na ciele jednego „żywiciela”. Wszy ssące, czyli wszy właściwe, żywią się krwią, limfą i cząsteczkami naskórka. Rozmnażają się bardzo szybko. Leczenie psów z pasożytów zewnętrznych żywiących się wszami zapobiegnie rozwojowi u nich szczególnego rodzaju zapalenia skóry zwanego siphunkulatosis. Choroba ta charakteryzuje się takimi objawami, jak swędzenie, stan zapalny w miejscu ukąszenia, matowienie sierści i łysienie plackowate. Obecność tych pasożytów osłabia układ odpornościowy zwierzęcia i zwiększa podatność na infekcje.

Wszy (Trichodectidae)

Te maleńkie, mierzące 1-2 mm, pasożytnicze owady należą do rzędu Pseudomonas. Samice składają do stu jaj w ciągu swojego życia, przyklejając je do skóry głowy. Po 3-4 tygodniach z jaj (gnid) wylęgają się młode owady, które żywią się komórkami naskórka, keratyną włosów i sebum (produktem gruczołów łojowych).

Ukąszenia wszy (zjadających wszy) powodują u psów chorobę skóry zwaną trichodektozą, której towarzyszy swędzenie i łysienie obrączkowe (wypadanie sierści).

Objawy i diagnoza

Jednym z głównych objawów pasożytów zewnętrznych u psów jest silny świąd i ślady po zadrapaniach. Pies staje się niespokojny, stale się drapie i źle śpi. Jego sierść staje się zaniedbana, traci połysk i pojawiają się na niej łyse placki.

W przypadku poważnej inwazji ektopasożytów pies staje się ospały, traci apetyt, odmawia zabawy i okazjonalnie przejawia nieuzasadnioną agresję. Dokładne badanie sierści lub skóry zwierzęcia może ujawnić przyczynę tego zachowania – pasożyta.

Lekarz weterynarii stawia diagnozę na podstawie historii choroby właściciela oraz badania mikroskopowego owada znalezionego na ciele psa. Pasożyta można również zidentyfikować, pobierając zeskrobinę z zakażonego miejsca. Zeskrobina umieszczana jest w kropli oleju i badana pod mikroskopem w celu określenia obecności i liczby pasożytów, ich jaj i larw.

Metody ochrony psów przed pasożytami zewnętrznymi

Ważne jest regularne stosowanie preparatów przeznaczonych do zwalczania pasożytów zewnętrznych u psów, szczególnie wiosną i latem. Ważne jest również, aby pozbyć się sierści z mieszkania, sprzętu do pielęgnacji zwierząt i okolicy, jeśli pies jest tam tylko wyprowadzany.

Środki owadobójcze zawierają jedną lub więcej substancji o działaniu przeciwpasożytniczym. Najczęściej spotykane to:

Imidakloprid jest insektycydem z klasy neonikotynoidów;
Pyriproksyfen to pestycyd skuteczny przeciwko większości owadów;
Permetryna jest estrem kwasu dimetylocyklopropanokarboksylowego, insektycydem i akarycydem;
Pyretryna jest naturalnym insektycydem występującym w roślinach;
Metoprena to insektycyd hamujący wzrost i rozwój owadów,
Fipronil jest lekiem przeciwpasożytniczym o szerokim spektrum działania;
Amitraz jest środkiem roztoczobójczym powodującym paraliż i śmierć stawonogów;
Selamektyna ma działanie nicieniobójcze, owadobójcze i roztoczobójcze.

Niektóre miejscowe leki przeciwpasożytnicze mogą powodować reakcje alergiczne u psów, w tym wysypkę skórną, łzawienie i nadmierne ślinienie. W takim przypadku lek należy dokładnie spłukać wodą i przerwać jego stosowanie.

Sprzęt ochronny

Wybierając środki owadobójcze i roztoczobójcze, należy wziąć pod uwagę czas ich działania oraz cel zabiegu – leczenie czy profilaktyka. Leki przeciwpasożytnicze dostępne są w różnych postaciach.

Krople na kłębie

Spot-on to najprostszy i najskuteczniejszy sposób leczenia ektopasożytów. Po nałożeniu na podstawę głowy psa lub grzbiet (gdzie pies nie może zlizać preparatu), preparat szybko rozprowadza się po ciele zwierzęcia. Po zastosowaniu preparatu należy psa wykąpać. krople Nie należy go odczekać 1-2 dni; dla zapewnienia skutecznej ochrony przed pasożytami zewnętrznymi, leczenie takie wystarcza zazwyczaj na 2-3 miesiące.

W tej kategorii popularne są następujące leki:

Linia frontuPrzeznaczony do zabijania pcheł, wszy i kleszczy. Substancją czynną jest fipronil, produkowany we Francji.
Flevox. Chroni przed atakami owadów i kleszczy. Substancja czynna: fipronil, produkowany przez Vetoquinol, Francja.
AnimAll VetLine. Kombinacja insektycydów i roztoczy. Zawiera permetrynę, imidaklopryd i 2% pyriproksyfenu. Wyprodukowano w Niemczech.
Kompleks prazycydowySkładniki: prazikwantel, iwermektyna, lewamizol, tiametoksam. Producent: Apicenna, Rosja.
Advokat. Lek przeciwpasożytniczy złożony. Składniki: imidakloprid, moksydektyna. Producent: Bayer, Niemcy.
BlokhNetPrzeznaczony do zabijania pcheł, wszy i kleszczy. Zawiera fipronil, benzoesan benzylu, dietylotoluamid i juvemon. Producent: Astrapharm, Ukraina.
Lampart, syntetyczny insektycyd na bazie fipronilu. Wyprodukowany przez Agrovetzashita, Rosja.

Spraye

Spraye to roztwory pakowane w butelki z rozpylaczem. Większość leków przeciwpasożytniczych w aerozolu działa długotrwale. Stosuje się je na wszystkie części ciała psa, zapewniając, że produkt zwilży zarówno sierść, jak i skórę, unikając jednocześnie kontaktu z błonami śluzowymi. Zaleca się również spryskiwanie psiego legowiska, miejsca odpoczynku oraz kuwety.

Preparaty do ochrony psów przed pasożytami zewnętrznymi w formie sprayu:

ProVet Insektostop. Skuteczny przeciwko pchłom, wszom, wszołom i kleszczom. Substancją czynną jest fipronil. Wyprodukowany przez Priroda Pharmaceuticals, Ukraina.
Bars. Syntetyczny insektycyd przeciwko owadom i kleszczom na bazie fipronilu. Wyprodukowany przez Agrovetzashchita, Rosja.
SUPERIUM. Kompleksowy produkt chroniący przed większością rodzajów ektopasożytów. Składniki aktywne: fipronil i pyriproksyfen. Produkt firmy Priroda, Ukraina.
Hartz. Substancja czynna - Tetrachlorfenfos, pochodna organofosforanowa. Kraj pochodzenia: USA.
Vitomax Platinum. Lek złożony na bazie fipronilu i iwermektyny. Wyprodukowany przez Astrapharm, Ukraina.
BolfoAerozol do zabijania pcheł, wszy i kleszczy. Substancja czynna: proposcur, produkowany przez firmę Bayer, Niemcy.
Sentry PRO. Kompleksowy produkt zawierający pyretrynę, piroproksifen i butoksyd piperonylu. Wyprodukowano w USA.
Frontline. Uniwersalny francuski insektycyd w aerozolu na bazie fipronilu.
Vet's Best. Naturalny środek chroniący psy przed pasożytami zewnętrznymi. Składniki: eugenol (fenol), olejek miętowy.

Rozwiązania

Są to ampułki zawierające insektycydalne środki roztoczobójcze w stężonym roztworze. W celu leczenia psów z pasożytów zewnętrznych, zawartość ampułki rozcieńcza się w wodzie i stosuje do opryskiwania, kąpieli lub przemywania uszu.

Popularne produkty w tej grupie:

AkaroKILL. Składniki aktywne: fipronil, cyflutryna i pyriproksyfen. Kraj pochodzenia: Ukraina.
Deltox. Substancja czynna: deltametryna. Wyprodukowano na Ukrainie.
Barrier Super. Substancja czynna: fipronil. Wyprodukowano przez Product, Ukraina.
Ectosan. Składniki: alfametryna, butoksyd piperonylu. Kraj pochodzenia: Ukraina.
Neostomazan, zawiera Transmix, tetrametrynę. Wyprodukowano przez CEVA Sante Animale, Francja.
Decta Forte. Składniki aktywne: fipronil, chloramfenikol, chlorowodorek lidokainy. Wyprodukowano przez Apicenna, Rosja.

Pigułki

Mimo że tabletki są nieco droższe niż leki miejscowe, stanowią jedną z najpopularniejszych metod zwalczania pasożytów zewnętrznych. Zaletami tej formy dawkowania są skuteczność, długotrwałe działanie i łatwość użycia.

Przedstawiciele tej grupy:

Kołnierz Superium (firma COLLAR, Ukraina);
Inspector Quadro Tabs (Ecoprom, Rosja);
Zoetis 'Simparica' (Niemcy, USA);
Neoterica Protecto (Niemcy).

Kołnierze

Takie środki odstraszające lub zabijające szkodniki stosuje się samodzielnie lub w połączeniu z innymi środkami ochronnymi. kołnierz nasączone substancjami owadobójczymi, roztoczobójczymi lub odstraszającymi, które są stale uwalniane w małych dawkach na skórę psa i zapewniają ochronę przed kleszczami i owadami przez okres od trzech do sześciu miesięcy.

Lekarze weterynarii zalecają obroże: