Kot egejski: opis rasy

To nie hodowcy stworzyli te pełne wdzięku zwierzęta, lecz sama natura. Kot egejski jest przedstawicielem naturalnej fauny Grecji. Znalezienie kotów rasowych poza Grecją jest trudne – rasa ta nie ma charakterystycznych cech zewnętrznych, dlatego główne hodowle skupiają się w tym kraju. Międzynarodowe uznanie utrudnia brak standardów na listach stowarzyszeń felinologicznych. Chociaż rasowe „greki” nie cieszą się popularnością na wystawach, hodowcy nie tracą nadziei i dążą do popularyzacji tego gatunku kotów domowych.

Charakterystyka rasy

Chociaż prawdziwe koty egejskie nie mają charakterystycznych cech zewnętrznych i niektórym mogą wydawać się bardzo podobne do swoich kundli, to jednak posiadają szczególny urok, potrafią obdarzyć swoich właścicieli morzem miłości i przywiązania, a także są doskonałymi myśliwymi.

Sugerujemy, abyś dowiedział się więcej o zachowaniu kotów egejskich w rodzinie, zapoznając się z tabelą kluczowych cech, sporządzoną na podstawie opinii hodowców:

Pochodzenie kota egejskiego

Początkowo przedstawiciele tej rasy żyli w izolacji jedynie na Cykladach. Do Grecji zostali sprowadzeni przez żeglarzy, którzy wykorzystywali je do polowań na szczury na szkunerach.

Powszechnie wiadomo, że koty egejskie to urodzeni myśliwi polujący na małe gryzonie. Możliwe, że ten dobrze rozwinięty instynkt łowiecki wpłynął na fizjologię kota, zapewniając mu wysoką wytrzymałość i dobre zdrowie.

Pierwsze okazy sprowadzono na kontynent około 100 lat temu. Jednak hodowla rozpoczęła się dopiero w latach 90. XX wieku.

Dziś Grecy uważają tę rasę za skarb narodowy. To „ubóstwienie” nie jest zaskakujące – badania genetyczne potwierdziły wyjątkowość populacji, ujawniając unikalny zestaw genów. Archeolodzy twierdzą, że rasa ta była jedną z pierwszych udomowionych przez człowieka, około 10 000 lat temu. Starożytni Grecy wierzyli, że obecność kota tego gatunku w domu zapewniała powodzenie w romansach i zwiększała atrakcyjność kobiety w oczach adoratorów.

Opis rasy – cechy zewnętrzne

Dla osoby niebędącej ekspertem odróżnienie kota bezpańskiego od kota egejskiego na podstawie zdjęcia jest praktycznie niemożliwe – podobieństwo jest uderzające. Przeciętny kot waży 2-4 kg, a niektóre okazy osiągają wagę 5 kg.

Jak wygląda kot egejski?

1. Budowa ciała gęsta, z dobrze zarysowanym gorsetem mięśniowym.
2. Wysokość osiąga 25-28 cm.
3. Tułów lekko wydłużony, kończyny dość silne, klatka piersiowa mocna.
4. Łapy Mają okrągły kształt, ostre, duże pazury i długi ogon równomiernie pokryty krótkim włosem.
5. Głowa klinowaty, lekko kanciasty kształt, mocna szyja.
6. Policzki pulchny, wyraźny podbródek, prosty i krótki nos.
7. Uszy Większość egejskich zwierząt ma zaokrąglone końcówki i jest pokryta futrem od wewnątrz. Ich narządy słuchu są szeroko rozstawione.
8. Oczy Migdałowate, często mrużące oczy. Kolor od żółtego do różnych odcieni zieleni.
9. Wełna Tekstura sierści może być zróżnicowana. Niektóre osobniki mają krótką sierść, a inne dość długą, sięgającą klatki piersiowej. Tekstura sierści może się zmieniać w zależności od pory roku.

Hodowle preferują krzyżowanie, aby uzyskać białą sierść z domieszką szarości lub rudości na czubku głowy, ogonie i grzbiecie. Jednak na wolności występują różne kolory – dwukolorowe lub trójkolorowe koty egejskie nie są rzadkością.

Klasyczne, śnieżnobiałe ubarwienie z drobnymi plamkami lub paskami jest bardziej typowe dla kotów egejskich. Białe tło nie powinno przekraczać dwóch trzecich powierzchni ciała kota.

Opcje palety bejcy:

• krem;
• czerwony;
• niebieski;
• srebrny.

Możliwy jest popularny wśród hodowców wzór pręgowany, z delikatnymi zmarszczkami na pysku, tworzącymi efekt eyelinera, oraz literą „M” na czole. Ten wzór, typowy dla dzikich zwierząt, można uznać za dowód naturalnego pochodzenia. W klasycznym ubarwieniu kota egejskiego trójkolorowy Połączono odcienie bieli, czerwieni i czerni.

Charakter

Z opisów i zdjęć kotów egejskich jasno wynika, że ​​zwierzęta te preferują aktywną zabawę i nie przepadają za długim wylegiwaniem się na kanapie. Ich smukłe i pełne gracji ciała są pełne energii, którą potrzebują spożytkować podczas długich biegów i polowań na małe gryzonie. Znalezienie w internecie zdjęcia otyłego kota tej rasy jest praktycznie niemożliwe.

Ciekawość to jedna z ich charakterystycznych cech. Młode kocięta mogą być jednak nieufne wobec obcych i długo nie potrafią się przekonać do swoich właścicieli. Jednak gdy już zadomowią się w domu, całkowicie otwierają się na członków rodziny. Kocięta uwielbiają zabawę z dziećmi i stają się towarzyszami dorosłych we wszystkich aktywnościach. Pomimo wysoko rozwiniętej inteligencji, są praktycznie niemożliwe do wytresowania i niszczą wszystko, co napotkają na swojej drodze.

Koty nie boją się wody, lubią pływać w naturalnych źródłach, a także łowią ryby, co jest ich szczególną pasją.

Te zwierzęta domowe są często trzymane w domach z gryzoniami – to urodzeni myśliwi, którzy szybko oczyszczają teren z myszy i szczurów. Jednak instynkt może się obrócić przeciwko nim. Koty egejskie nie odróżniają szczura od chomika, akwarium ani morza. Dlatego najlepiej nie wprowadzać kota do domu z ptakami, jaszczurkami, małymi gryzoniami ani do dużego akwarium. Kot nigdy nie zrezygnuje z prób dorwania potencjalnej ofiary.

Koty egejskie są z natury czułe, ale powściągliwe i niezbyt przywiązane. Dobrze dogadują się z całą rodziną, ale wybierają jednego właściciela. Są niezwykle lojalne i wszędzie podążają za swoimi opiekunami. Cenią sobie interakcje z ludźmi – uwielbiają „rozmawiać” z nimi, odpowiadając na to cichym miauczeniem lub mruczeniem.

Treść

Hodowcy ostrzegają osoby rozważające posiadanie kota przed wyzwaniami związanymi z trzymaniem go w mieszkaniu w mieście. Koty egejskie potrzebują swobodnego dostępu do przestrzeni na zewnątrz; czują się niekomfortowo w ciasnych pomieszczeniach. Krótkie spacery na smyczy z właścicielem nie wystarczą. Najlepszym rozwiązaniem jest prywatny dom z przestronnym terenem zewnętrznym, gdzie koty mogą swobodnie się poruszać przez wiele godzin.

Brak długich spacerów na świeżym powietrzu wywołuje stany depresyjne i negatywnie odbija się na zdrowiu pupila.

Funkcje karmienia

Zwierzę, którego przodkowie przez stulecia żyli na wybrzeżu morskim, jest genetycznie przystosowane do spożywania owoców morza i ryb, ale karmienie Morza Egejskiego wyłącznie ryby lub owoców morza nie jest zalecana, ponieważ taka dieta może prowadzić do rozwoju kamicy układu moczowego.

Jeśli zdecydujesz się na dietę naturalną, ryby mogą stać się kluczowym składnikiem Twojego menu, na zmianę z chudym mięsem:

• królik;
• indyk;
• kurczak;
• cielęcina;
• wołowina.

Naturalną żywność uzupełnia się drobno posiekanymi warzywami, gotowanymi ziarnami zbóż, jajami kurzymi i podrobami. Warzywa i zboża nie powinny stanowić więcej niż 10% całkowitej objętości. Składniki te są niezbędne do regulacji wypróżnień. Od czasu do czasu można podawać niskotłuszczowe produkty mleczne, ale odradza się wprowadzanie do diety mleka i śmietanki.

Dla młodych kotów preferowana jest karma sucha, oferująca zbilansowaną formułę zawierającą minerały, składniki organiczne i witaminy niezbędne dla utrzymania zdrowia. Karma sucha ma niezaprzeczalną zaletę, ponieważ pomaga usuwać płytkę nazębną z zębów żujących i wzmacnia dziąsła. Dodatkowo, kilka razy w tygodniu możesz podawać kotu ryby morskie, wstępnie ugotowane i odkostnione.

Mnóstwo przydatnych wskazówek, jak Czym karmić kotaznajdziesz w odpowiedniej sekcji naszej strony internetowej.

Przedstawiciele tej rasy praktycznie nigdy nie mają problemów z apetytem – koty egejskie chętnie spożywają zarówno karmę naturalną, jak i gotową.

Pielęgnacja

Przedstawiciele tej rasy, hodowani na wolności, linieją raz w roku. Linienie to ma miejsce przed latem, które w Grecji jest bardzo gorące. W pomieszczeniach nie są one narażone na sezonowe wahania temperatury, ponieważ centralne ogrzewanie utrzymuje względnie stałą temperaturę przez cały rok. Dlatego szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu jest niezbędne. Osobniki długowłose linieją intensywniej.

Kąpiel zaleca się w razie potrzeby, co najmniej raz na pół roku. Jeśli jednak zwierzę spędza dużo czasu na zewnątrz, kąpiel jest obowiązkowa. Po kąpieli wskazane jest osuszenie sierści ciepłym strumieniem powietrza lub owinięcie ciała ręcznikiem. Koty egejskie są ciepłolubne i źle znoszą hipotermię.

Obowiązkowe zabiegi obejmują czyszczenie zębów, uszu i oczu. Kocięta powinny być przyzwyczajane do szczoteczki do zębów od najmłodszych lat, aby wyrobić w sobie silny nawyk – szczotkowanie zębów wykonuje się codziennie.

Zaleca się czyszczenie uszu i oczu co najmniej raz w tygodniu, używając wilgotnych chusteczek do oczu i patyczków kosmetycznych do kanałów słuchowych.

Zwierzęta, które swobodnie wędrują na zewnątrz, zazwyczaj nie potrzebują przycinania pazurów. Wystarczy zamontować drapak w domu.

Problemy medyczne

Z uwagi na to, że rasa ta powstała w sposób naturalny, koty egejskie rzadko zapadają na choroby genetyczne, a kocięta mają dość silny układ odpornościowy.

Przez całe życie egejczycy zmagają się z tymi samymi problemami zdrowotnymi, co inne rasy. Najczęstsze z nich to:

1. Choroby zakaźne, wywołane przez wirusy i bakterie.
2. Kamica moczowaNieregularne podawanie owoców morza powoduje gromadzenie się soli w nerkach i pęcherzu, co powoduje silny ból. Dlatego najlepiej karmić ryby słodkowodne, które zawierają znacznie mniej soli.
3. Złamania i inne urazy. Ryzyko złamań jest szczególnie wysokie w ciasnym mieszkaniu wypełnionym meblami.
4. Zarażenia robakamiAktywność na świeżym powietrzu i spożywanie surowych ryb mogą sprzyjać rozwojowi pasożytów. W celach profilaktycznych należy podawać leki odrobaczające co sześć miesięcy.
5. Choroby układu krążenia.

Jeśli Twój kot wydaje się być przygnębiony, odmawia jedzenia lub woli leżeć niż się bawić, skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Zalecana jest również wizyta w klinice weterynaryjnej w celu rutynowych badań kontrolnych i szczepień.

Dzięki dobrej odporności i dobremu zdrowiu średnia długość życia sięga 15 lat, ale tylko przy właściwej opiece.

Reprodukcja

Do krycia nadają się zwierzęta starsze niż 1,5-2 lata, prawidłowo zbudowane i w dobrym zdrowiu.

W czasie ciąży przyszła mama potrzebuje: wzbogacone odżywianieWcześniej szczegółowo opisaliśmy wymagania dla zwierząt dopuszczonych do hodowli. Wymagania te dotyczą również przedstawicieli rasy egejskiej.

W miocie zwykle znajduje się do 7 kociąt, których ubarwienie może być bardzo różnorodne.

Nie należy jednak planować hodowli tej rasy w celach zarobkowych. Po pierwsze, kot egejski nie jest uznawany, a po drugie, nie wszyscy rozpoznają unikalny gen u tych uroczych zwierząt, wierząc, że są blisko spokrewnione ze zwykłymi kotami bezpańskimi. Oznacza to, że sprzedaż takiego kociaka za wysoką cenę jest praktycznie niemożliwa. Można jednak kupić wyjątkowego kota egejskiego stosunkowo niedrogo. Miłośnicy rasy oferują zdrowe, silne kocięta o unikalnym umaszczeniu nawet za 10 000 rubli.

Koszt kociaka

Brak międzynarodowych standardów utrzymuje niską cenę kota egejskiego – kupujący wiedzą, że ich pupil nie zostanie championem, nawet przy potwierdzonej czystości. Dlatego cena kociaka jest całkiem rozsądna – od 5000 do 25000 rubli.

Na ustalenie ceny wpływa kilka czynników:

• podłoga;
• obecność rodowodu;
• wygląd.

Przy wyborze możesz skorzystać ze zdjęć, opisów i filmów przesłanych przez właściciela hodowli. Warto zauważyć, że kastrowane i sterylizowane kotki są tańsze. Jeśli zwierzę jest kupowane w celach hodowlanych, cena jest znacznie wyższa.

Obecnie w Rosji nie ma hodowli tej rasy. Można jednak kupić kota rasowego od hodowców w Grecji lub na Cykladach.

Jeśli szukasz kociaka, który będzie czymś więcej niż tylko pupilem, ale prawdziwym towarzyszem, który z radością będzie towarzyszył właścicielowi podczas spacerów, rozważ kota pochodzącego z Grecji. Ten łatwy w jedzeniu kot o silnym układzie odpornościowym stanie się prawdziwym przyjacielem i spędzi wiele lat z rodziną, zachwycając wszystkich swoją wesołą naturą.

Zdjęcia kotów egejskich

Film o rasie

Przeczytaj także:

• Highland Straight (kot szkocki długowłosy)
• Złota szynszyla: jaka to rasa?
• Bohemian Rex