Drahthaar (wyżeł niemiecki szorstkowłosy) to rasa psa

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy (Drahthaar) to wszechstronna rasa psów myśliwskich. Drahthaary zyskały szacunek myśliwych dzięki wyjątkowej inteligencji, doskonałym umiejętnościom roboczym, potulności i przyjacielskiemu usposobieniu. Psy te są niestrudzonymi pomocnikami w terenie, a w domu są czułymi towarzyszami i niezawodnymi stróżami.

Historia pochodzenia

Na początku XVIII wieku w Europie istniało kilka ras psów myśliwskich o szczeciniastej sierści. We Francji występowały gryfoniki, a na terenie dzisiejszej Polski psy myśliwskie o szorstkowłosej sierści, które powstały ze skrzyżowania wyżłów gładkowłosych z barbetami. Niemcy również miały rodzime psy o szczeciniastej sierści, ale nie były one wówczas szeroko rozpowszechnione, ponieważ niemieccy myśliwi byli zafascynowani krótkowłosymi angielskimi wyżłami. Dopiero kilkadziesiąt lat później Niemcy zauważyli, że ich rodzime psy o szorstkowłosej sierści pojawiają się na wystawach w niedopuszczalnie małej liczbie i postanowili temu zaradzić.

Założono stowarzyszenie o nazwie „Deutsch-Drahthaar” (DD), którego celem było zjednoczenie wszystkich istniejących ras szorstkowłosych i wyhodowanie wszechstronnego psa pracującego, nadającego się do polowań na ptaki i zwierzynę łowną, dobrze zbudowanego i o praktycznej sierści. Jako bazę wykorzystano istniejące rasy wyżłów szorstkowłosych pochodzenia niemieckiego, francuskiego i belgijskiego: gryfona Korthalsa, stilhaara, pudla-wyżeła i krótkowłosego. Wyżeł niemiecki krótkowłosyWzorzec rasy zatwierdzono już w 1924 roku.

Nazwa rasy podkreśla główną cechę wyróżniającą psy i powstała z połączenia dwóch niemieckich słów: Draht – „drut” i Haar – „włosy”.

Drahthaary zaczęły pojawiać się w Rosji jeszcze przed rewolucją październikową, ale rozpowszechniły się dopiero w latach powojennych, kiedy z Niemiec sprowadzono różne rasy wyżłów szorstkowłosych. Późniejsza hodowla koncentrowała się na doskonaleniu umiejętności łowieckich: wzmacnianiu węchu, wzmacnianiu postawy psa i przyspieszeniu jego tempa aportowania. Niemieckiego Drahthaara uznano za standard i zasadniczo przehodowano, podążając śladami niemieckich hodowców, ale lepiej przystosowano do surowego klimatu.

Recenzja wideo niemieckiej rasy psów Drahthaar:

Wygląd i standardy

Wyżły niemieckie szorstkowłose wyróżniają się szlachetnym wyglądem; są krzepkie, energiczne i silne. Ich wysokość jest równa lub maksymalnie 3 cm dłuższa od długości ciała. Dymorfizm płciowy jest bardzo wyraźny. Psy mierzą 60-68 cm, a suki są o 10 cm niższe. Nie ma sztywnego limitu wagowego; ważne jest, aby pies był harmonijnie zbudowany.

W Rosji obowiązują dwa standardy rasy Drahthaar: standard przyjęty przez Wszechzwiązkową Radę Kynologiczną Ministerstwa Rolnictwa ZSRR w 1979 r. (obowiązujący tylko na „terytorium” wspólnot - MOOiR i LOOiR) oraz standard FCI (Międzynarodowej Federacji Kynologicznej) - nr 98/29.11.2000/D, opracowany przez niemieckich kynologów (przestrzegany przez wszystkie inne organizacje zajmujące się hodowlą Drahthaarów).

Głowa jest proporcjonalna do tułowia. Czoło jest płaskie, a stop wyraźnie zaznaczony. Nos jest dość duży, z szeroko rozwartymi nozdrzami i pigmentowany. Wargi ściśle przylegające. Szczęki silne, z zgryzem nożycowym. Oczy małe i ciemne. Uszy średniej wielkości, wysoko osadzone i szerokie u nasady.

Szyja jest dość ruchliwa, sucha i średniej długości. Linia górna prosta, ale umiarkowanie opadająca do tyłu. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, z wyraźnie zaznaczonym mostkiem i dobrze wysklepionymi żebrami. Linia dolna jest podwinięta w elegancki łuk. Ogon podąża za linią grzbietu. W krajach, gdzie nie jest to prawnie zabronione, można go skrócić. Nogi silne, proste i żylaste.

Sierść jest gęsta, z podszerstkiem, przylegająca do ciała. Ma do 4 cm długości i jest bardzo twarda i gęsta w dotyku. Zapewnia psu dobrą ochronę przed urazami i niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Pysk zdobi sztywna broda i brwi.

Dozwolone są cztery kolory:

• Czarno-biały;
• Łaciaty;
• Brązowo-srokaty;
• Brązowy lub brązowy z „krawatem” (biała łata na piersi).

Charakter

Standard opisuje charakter Drahthaara dość sucho, ale trafnie: poważny, autorytatywny, zrównoważony, nie nieśmiały i nie agresywny.

Drahthaary to aktywne, inteligentne i lojalne psy, którym trzeba zapewnić zajęcie. Jako szczenięta mogą być nadmiernie aktywne i nieco drażliwe. Dojrzewają późno, dopiero w wieku 2-3 lat. Drahthaary często mają skłonność do nadmiernego szczekania. Źle znoszą rozłąkę z właścicielem i bywają zazdrosne i uparte, zwłaszcza jeśli nie otrzymują wystarczającej ilości uwagi.

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy zazwyczaj dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, nie jest wrogo nastawiony do kotów (nie dotyczy to jednak kotów w pobliżu) i pokojowo dzieli terytorium z psami, jednak nadal będzie dążył do dominacji.

Wyżły niemieckie są bardzo nieufne wobec obcych i czasami bywają agresywne, pełniąc rolę psów stróżujących. Warto zauważyć, że nie jest to dobra cecha dla wyżła i nie należy go nadmiernie pielęgnować, ponieważ pies ten natknie się na wielu obcych podczas polowania. Powinien być spokojny i nie poświęcać całej swojej duszy pilnowaniu broni i plecaka właściciela.

Zapalczywy i agresywny na polowaniu, wyżeł niemiecki szorstkowłosy jest zazwyczaj spokojny i dobroduszny w domu, co czyni go doskonałym towarzyszem, który cierpliwie znosi dziecięce wybryki. Wyżeł niemiecki szorstkowłosy przywiązuje się do wszystkich członków rodziny, ale tylko jeden z nich może zostać przywódcą.

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy to urodzony myśliwy. Nie powinien być trzymany wyłącznie jako towarzysz lub opiekun dzieci. Rasa ta będzie nieszczęśliwa, jeśli nie sprawdzi się w terenie, a znalezienie odpowiedniej alternatywy dla polowań w mieście jest bardzo trudne.

Edukacja i szkolenia

Pierwszy rok życia psa jest najważniejszy. To okres, w którym rozpoczyna się jego rozwój, który kończy się około osiemnastego miesiąca życia. Wszelkie braki w szkoleniu będą trudne do uzupełnienia lub skorygowania. Okres do 10 miesiąca życia jest szczególnie ważny. Właściciele powinni skupić się nie tylko na prawidłowym rozwoju psychicznym, ale także fizycznym. Szkolenie powinno rozpocząć się nie wcześniej niż w wieku 7 miesięcy, ale dopiero po tym, jak pies opanuje ogólny tok szkolenia i będzie w stanie wykonywać polecenia z dystansu. W trzecim roku życia pies staje się w pełni ukształtowaną jednostką, a wszystkie umiejętności użytkowe są utrwalone.

Drahthaar ma bardzo upartą naturę, ale przy odpowiednim szkoleniu pies na pierwszy rzut oka zrozumie swego właściciela, stanie się potulny i łatwy do kontrolowania.

Najlepiej ćwiczyć komendy w formie zabawy. Lekcje powinny być krótkie i urozmaicone. Każdy przerobiony materiał powinien być powtarzany i utrwalany. Wszystkie komendy są zazwyczaj nauczane w domu i utrwalane na zewnątrz. Dziesięciominutowe sesje kilka razy dziennie są lepsze niż godzina bez przerwy. Wyżeł niemiecki szorstkowłosy jest uważany za psa o wysokiej inteligencji, a karanie go w jakikolwiek inny sposób niż tonem wyrzutu jest niepożądane.

Polowanie z Drahthaarem

Wyżły niemieckie szorstkowłose, zgodnie z pierwotnym zamysłem, stały się wszechstronnymi psami pracującymi, zarówno przy polowaniu na ptaki (błotne, polne, łąkowe i leśne), jak i na zwierzynę łowną (lisy, zające, dziki i sarny). Psy te tropią, aportują, wskazują i szczekają na zwierzynę. Wyżły niemieckie szorstkowłose sprawdzają się równie dobrze przed i po strzale, choć w terenie znacznie ustępują wyżłom angielskim.

Łowcy cenią Drahthaarów za ich wszechstronność w pracy, inteligencję i potulną naturę.

Zasięg poszukiwań Drahthaara w terenie wynosi do 70 metrów. Pies ten porusza się w każdym terenie i przy każdej pogodzie, galopując lub kłusując, trzymając głowę na wysokości grzbietu, jedynie okazjonalnie opuszczając nos, aby sprawdzić postępy. Rasa charakteryzuje się dobrym tropieniem ptaków i zajęcy. Drahthaar jest zdolny do ścigania dzików i tropienia rannej zwierzyny.

Treść

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy nadaje się zarówno do mieszkania w mieszkaniu, jak i w kojcu. Jeśli pies będzie przebywał na zewnątrz przez cały rok, kojec powinien być ocieplony, z przedsionkiem i wystarczająco przestronny (około 4 metrów kwadratowych na psa). W mieszkaniu wyżeł niemiecki szorstkowłosy jest spokojny, czysty i posłuszny, oczywiście pod warunkiem, że właściciel zapewni mu odpowiednią dawkę ruchu. Wyżeł niemiecki szorstkowłosy szybko adaptuje się do zmian otoczenia i dobrze znosi podróże. Jednak niektóre psy (zwłaszcza młode) mogą cierpieć na chorobę lokomocyjną.

Aktywność fizyczna

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy wymaga dużo ruchu. W każdym wieku niezbędny jest swobodny bieg z przyspieszeniem i hamowaniem po zróżnicowanym terenie, a także pływanie. Od 1,5 roku życia można dodać bieganie z obciążeniem lub jazdę na sankach, a od 2 roku życia trening siłowy i noszenie w pysku przedmiotów imitujących wygląd i wagę zająca, lisa lub ptaka. Jeśli wyżeł niemiecki szorstkowłosy nie ma wystarczającej ilości ruchu, może stać się niespokojny i lgnąć do innych.

Pielęgnacja

Pielęgnacja wyżła niemieckiego szorstkowłosego jest umiarkowanie trudna, ponieważ szorstkowłosa sierść psa wymaga trymowania dwa razy w roku. Szorstkowłosa sierść nie linieje łatwo, nawet w okresie linienia. Pies potrzebuje pomocy w odnowie sierści poprzez usuwanie przerośniętych włosów. Pomiędzy zabiegami pielęgnacyjnymi, wyczesywanie wyżła niemieckiego szorstkowłosego raz lub dwa razy w tygodniu jest wystarczające, najlepiej grubą szczotką z naturalnego włosia. Kąpać psa w razie potrzeby, zazwyczaj częściej latem niż w chłodniejsze miesiące.

Wiele osób zaniedbuje konieczność trymowania wyżła niemieckiego szorstkowłosego, co zakłóca rozwój nowej, twardej sierści i znacznie zmniejsza jej właściwości ochronne.

Uszy psa powinny być regularnie sprawdzane i czyszczone w razie potrzeby, a także monitorowany stan poduszek łap. Pazury ścierają się same podczas regularnych ćwiczeń i nie wymagają przycinania. Należy również monitorować stan oczu; brwi nie powinny dotykać rogówki i jej podrażniać. Aby zapobiec gromadzeniu się płytki nazębnej, zaleca się szczotkowanie zębów psa co najmniej raz lub dwa razy w tygodniu, zwłaszcza jeśli pies je naturalną dietę.

Dieta

To, czy karmić psa karmą naturalną, czy gotową, zależy wyłącznie od właściciela. Chociaż karma sucha jest znacznie wygodniejsza, ponieważ oszczędza czas potrzebny na przygotowanie pełnego posiłku, wielu hodowców poleca karmy naturalne. Najlepsza jest surowa wołowina, a polecane są dobrze ugotowane podroby. Owsianka powinna być półpłynna. Dobrymi produktami mlecznymi są kefir i jogurt. Do owsianki można również dodać twardy ser i podawać jako przekąskę podczas treningu. Chleb z otrębami jest odpowiedni, ale nie miąższ, a lekko wysuszona skórka. W diecie psa powinny znaleźć się warzywa, owoce i zielenina. Jaja i ryby należy podawać raz lub dwa razy w tygodniu.

Ważne jest, aby właściciel przestrzegał harmonogramu karmienia i utrzymywał mniej więcej równe porcje. Wyżły niemieckie szorstkowłose nie są skłonne do przejadania się i mogą być wybredne w kwestii jedzenia. W chłodniejszych miesiącach i sezonie łowieckim dieta powinna być bardziej kaloryczna.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Drahthaarowie są bardzo dobrze zbudowani fizycznie i genetycznie, cieszą się dobrym zdrowiem i mają krótką listę chorób, do których są najbardziej podatni:

• Dysplazja stawu biodrowego;
• Cukrzyca;
• Niedoczynność tarczycy;
• Zapalenie ucha;
• Zapalenie skóry między palcami;
• Wzdęcia i wzdęcia jelit;
• Choroby oczu (entropium, zaćma, postępujący zanik siatkówki);
• Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego;
• Czerniak;
• Zwężenie zastawki aortalnej;
• Rak komórek tucznych.

Wyżły niemieckie szorstkowłose są bardzo odporne i szybko adaptują się do różnych warunków. Jednak profilaktyka jest dla nich równie ważna, jak dla każdej innej rasy. Coroczne szczepienia są niezbędne, a pies powinien być regularnie odrobaczany na pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne. Wiosną i jesienią należy zwrócić uwagę na ochronę przed kleszczami i pasożytami przenoszącymi je. piroplazmozaŚrednia długość życia Drahthaara wynosi 12-13 lat.

Wybór szczeniaka i cena

Wyżły niemieckie szorstkowłose to bardzo popularna i rozpowszechniona rasa wśród rosyjskich myśliwych. Świadczy o tym liczba psów na wystawach i próbach. Niestety, to tylko komplikuje proces wyboru dobrego szczeniaka. W ostatnich latach psy z krajów europejskich stają się coraz bardziej popularne w Rosji, a wielu uważa, że ​​niemiecki rodowód automatycznie otwiera im drogę do hodowli. Jednak oprócz psów z renomowanych hodowli importują również psy z defektami.

Jeśli kupujesz psa za granicą, powinieneś wybrać hodowlę, która od dziesięcioleci zajmuje się tą rasą, a której hodowcy uczestniczą w Hegewaldzie, złożonym systemie testowania opracowanym przez Niemców dla wyżłów, i uzyskują w nim wysokie noty. Ocenia się je również pod kątem budowy. Cały proces jest dość złożony, czasochłonny i pracochłonny. Psy kupowane za granicą najczęściej kupują osoby planujące hodowlę.

Jeśli potrzebujesz psa do towarzystwa i pomocy w polowaniach, możesz ograniczyć się do znalezienia i zakupu dobrego szczeniaka w swoim kraju. Rodzice szczeniaka muszą mieć ocenę co najmniej „Doskonałą” oraz co najmniej dwa dyplomy: jeden za zwierzynę polną i jeden za zwierzynę bagienną. Dodatkowe dyplomy za tropienie krwi i kaczek są bardzo pożądane. Im wyższa ranga w zawodach, tym większe szanse na odziedziczenie talentów przez potomstwo. Za granicą szczenięta są zazwyczaj sprzedawane nie wcześniej niż w wieku 3,5 miesiąca; w tym wieku można już rozpoznać najbardziej obiecujące szczenięta. W naszym kraju jest to rzadkość; szczenięta sprzedawane są w wieku 1,5-2 miesięcy i nawet znawcy rasy nie zawsze są w stanie wybrać najlepsze.

Nie kupuj szczeniąt na targu ornitologicznym ani z ogłoszeń internetowych ze zdjęciami, nawet jeśli cena wydaje się bardzo atrakcyjna. Szczenięta z dobrych miotów są zazwyczaj sprzedawane na zasadzie rezerwacji, ale lepiej ustawić się w kolejce, niż później cierpieć z powodu psa o wątpliwym pochodzeniu.

Cena szczeniaka niemieckiego szorstkowłosego pointera jest bardzo zróżnicowana i zależy od wielu czynników: osiągnięć rodziców, statusu hodowcy/hodowli oraz lokalizacji. Średnio dobry szczeniak kosztuje 20 000–25 000 rubli. Dojrzałe, sprawdzone psy osiągają niekiedy znacznie wyższe ceny. Ogłoszenia internetowe mogą kosztować 10 000–15 000 rubli.

Zdjęcia

Wybór zdjęć niemieckich psów rasy Drahthaar:

Przeczytaj także:

• Łajka (pies)
• Rosyjski pies gończy (pies gończy anglo-rosyjski)
• Jamnik miniaturowy