Dandie Dinmont Terrier

Właściciele tych zabawnych małych piesków słyszeli od przechodniów najróżniejsze rzeczy. Dobrze, gdy po prostu zapyta się ich, jakiej są rasy. Czasami są nawet nazywane przezwiskami: mieszańce, skrzaty, jamniki w kapeluszach. Jakże obraźliwe byłoby dla Sir Waltera Scotta, gdyby usłyszał coś podobnego o swojej ulubionej rasie, dandie dinmont terrierze. Te małe, energiczne psy o charakterystycznym wyglądzie były kiedyś hodowane do polowań w norach. Dziś służą wyłącznie jako psy do towarzystwa i gdyby nie ich bogata historia, można by je zaklasyfikować jako psy ozdobne.

Historia pochodzenia

Niewiele wiadomo o pochodzeniu Dandie Dinmont Terriera. Podobno psy tego typu pojawiły się w połowie XVII wieku na pograniczu Szkocji i Anglii i zostały sztucznie wyhodowane ze starych szkockich terierów, używanych do polowań w norach. W selekcji brały również udział Skye Terriery I Bedlington TerrieryDandie Dinmont Terrier pojawiał się na obrazach słynnych artystów, dzięki czemu możemy na własne oczy zobaczyć zmiany, jakie zaszły w jego wnętrzu na przestrzeni ponad trzech stuleci.

W XVIII wieku Dandie Dinmont Terriery cieszyły się popularnością wśród wędrownych muzyków, wędrownych rzemieślników i Cyganów. Nie były wykorzystywane do ciężkiej pracy, lecz brały udział w pokazowych polowaniach na borsuki, podczas których obstawiano zakłady. W latach 1882–1982 edynburska firma produkowała whisky o nazwie Dandie Dinmont Scotch Whisky, co świadczy o ich popularności.

Rasa otrzymała swoją nazwę dzięki pisarzowi Walterowi Scottowi. Był wielkim miłośnikiem małych terierów z czapeczkami. W 1815 roku ukazała się jego powieść „Guy Mannering”. Jednym z bohaterów powieści był myśliwy o imieniu Dandie Dinmont, który trzymał sześć psów, które nazywał „nieśmiertelną szóstką”. Twierdził, że jego teriery potrafią upolować wszystko, co ma futro. Z opisu psów można się domyślić, że są to te same szkockie teriery, znane dziś jako Dandie Dinmont. Wzorem dla Dandiego Dinmonta był słynny myśliwy z Oxham, James Davidson. Na jego nagrobku widnieje nawet napis „Dandie Dinmont” obok jego nazwiska.

Pierwszy klub Dandie Dinmont Terriera został założony w 1875 r. w Selkirk, a pierwszy standard rasy opracowano w Szkocji w 1876 r.

Film o rasie psów Dandie Dinmont Terrier:

Wygląd

Dandie Dinmont bardzo różni się od innych psów z rodziny terierów. Ma wydłużone ciało, krótkie nogi i dość dużą głowę z charakterystyczną dla tej rasy czupryną z jedwabistego włosa. Psy pracujące ważą od 8 do 11 kg. Zalecana jest minimalna waga.

Głowa jest duża, ale proporcjonalna do wielkości psa. Mięśnie są dobrze rozwinięte, zwłaszcza górnej szczęki. Czaszka jest szeroka, stopniowo zwężająca się w kierunku oczu. Czoło jest wypukłe. Cała głowa jest pokryta bardzo miękkim włosem. Długość kufy do długości czaszki wynosi 3:5. Górna część kufy ma trójkątny obszar pozbawiony włosa. Szczyt tego obszaru jest skierowany w stronę oczu, a podstawa ma około 2,5 cm szerokości przy nosie. Szczęki są silne, z zgryzem nożycowym. Zęby są bardzo dobrze rozwinięte, a kły wydają się duże jak na tak małego psa. Oczy są koloru orzechowego, osadzone nisko i szeroko, duże, okrągłe, a białka nie powinny być wystające. Uszy są osadzone blisko tyłu głowy, nisko i zwisające. Ze względu na chrząstkę, odstają nieznacznie od głowy u podstawy. Kolor włosów na uszach powinien być ciemniejszy od koloru sierści bazowej, ale w harmonii z nią. Owłosienie na uszach kształtuje się w wieku dwóch lat.

Szyja jest dobrze rozwinięta, bardzo muskularna i silna. Ciało jest giętkie, długie i silne. Linia górna jest wyraźnie wysklepiona: niska na poziomie łopatek, następnie wznosi się, tworząc łuk i zwęża się ku nasadzie ogona. Najwyższy punkt to miejsce, gdzie grzbiet łączy się z lędźwiami. Klatka piersiowa jest obniżona między przednimi nogami i jest dobrze rozwinięta. Żebra są dobrze wysklepione. Ogon jest krótki i dość gruby. W stanie spoczynku jest noszony radośnie, nieco powyżej linii grzbietu; w stanie pobudzenia jest prawie pionowy. Kończyny są krótkie, o dobrze rozwiniętych mięśniach i kościach, szeroko rozstawione, proste i równoległe. Tylne nogi są nieco dłuższe od przednich, z dobrym kątowaniem. Łapy są zaokrąglone z czarnymi pazurami i mocnymi opuszkami; tylne łapy są nieco mniejsze od przednich.

Dandie Dinmont to jedyny terier, którego wygląd zewnętrzny nie składa się z żadnej prostej linii, co nie jest typowe dla tej rodziny.

Sierść jest ważną cechą rasy. Jest podwójna, z miękkim podszerstkiem i szorstką, ale nie szorstką warstwą okrywową. Sierść na grzbiecie układa się w pasma i przechodzi przez miękki podszerstek. Na nogach znajdują się pióra o długości około 5 cm. Górna część ogona pokryta jest twardym włosem, a dolna jest bardziej miękka, tworząc frędzle. Pysk całkowicie pokryty jest miękkim włosem, dłuższy włos na górnej części tworzy czapeczkę. Uszy również powinny mieć dobrze rozwinięte pióra.

Zabarwienie:

• Pieprz – od ciemnoczarnego do jasnosrebrnego. Preferowane są odcienie pośrednie. Spód ciała i nogi są w kolorze od ciemnoczerwonego do płowego. Kapelusz jest jasnosrebrny.
• Musztardowy – kapelusz jest jasnokremowy. Kolor ciała waha się od rudawobrązowego do płowego. Kończyny i łapy są ciemniejsze niż głowa.

Niezależnie od koloru, upierzenie powinno być jaśniejsze niż futro na przedniej stronie nóg. Dopuszczalne są drobne białe plamki na palcach i klatce piersiowej. Spód ogona jest jaśniejszy niż wierzch.

Charakter i zachowanie

Niepopularność i rzadkość rasy poza jej ojczyzną zrodziły niezliczone plotki i spekulacje. O tych małych „pieskach w kapeluszach” krążyły najróżniejsze historie. Zostały wyhodowane przez Cyganów, stworzone do łapania szczurów i myszy, są niezdarnymi psami-amatorami. Dandie Dinmont Terrier od dawna nie mieszkał na farmach ani nie był psem pracującym. Kiedyś popularna rasa wśród francuskiej i angielskiej szlachty, dziś uważana jest za krzyżówkę psa-amatora z prawdziwym terierem. Doskonale uosabia prawdziwie szkocki charakter: „mały, ale bardzo dumny”.

Dandie Dinmont Terriery są wesołe, przyjazne psySą bezgranicznie oddane rodzinie, bardzo łagodne i czułe w stosunku do dzieci, energiczne i skore do zabawy. Są nieufne wobec obcych, ale po bliższym poznaniu szybko traktują ich jak przyjaciół. Zazwyczaj uznają tylko jedną osobę za swojego właściciela, a pozostałym okazują niechęć lub wybiórcze posłuszeństwo.

Dandie Dinmont Terrier ma zrównoważony temperament; jest zdecydowany i niezależny, ale nie samowolny. Jest posłuszny i, dobrze wyszkolony, nie próbuje dominować nad rodziną, choć rozpieszczony Dandie może często sprawiać problemy. Właściciele powinni pamiętać, że Dandie Dinmont Terrier ma wrodzone poczucie własnej wartości, silny charakter i skłonność do samodzielnego podejmowania decyzji.

Dandie Dinmont Terrier jest poważny i niewzruszony, co zaskarbiło mu przydomek „dżentelmena psiego świata”. Nie jest kłótliwy i trudno go rozgniewać, ale jeśli już, ten uroczy mały cudak przeradza się w furię, która nie zna strachu w walce. Nie przejmuje się tym, z iloma przeciwnikami przyjdzie mu się zmierzyć – czy to kotami, zwierzętami, czy psami. Na co dzień Dandie nie jest skłonny do konfrontacji i dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami domowymi, ale często wykazuje zainteresowanie kotami, ptakami i innymi małymi zwierzętami na zewnątrz.

Edukacja i szkolenia

Dandie Dinmont Terrier jest bardzo inteligentny i podatny na szkolenie, ale wychowanie posłusznego psa, nie mówiąc już o nauczeniu go podstawowych komend, wymaga sporo czasu i cierpliwości. Dandie są niezależne i nie są skłonne do bezwarunkowego posłuszeństwa. Już jako szczenięta często wolą realizować własne, ważniejsze zainteresowania niż pracować z właścicielem. W miarę dojrzewania, pod warunkiem utrzymywania bliskiego kontaktu z właścicielem, Dandie staje się bardziej posłuszny i reaguje na polecenia.

Sesje szkoleniowe z dandie powinny być krótkie. Pies uczy się prostych komend po kolei. Po ich pełnym opanowaniu, przechodzi się do bardziej złożonych. Podczas szkolenia ważne jest, aby nie ulegać przebiegłemu szczeniakowi i nie żądać od niego wykonywania poleceń. Nie należy nadmiernie rozpieszczać dinmonta. Powinien być wychowywany w umiarkowanie surowym środowisku, w którym rozumie się, kto tu rządzi. Nie oznacza to bicia ani stosowania innych kar fizycznych. Surowy ton i dezaprobujące spojrzenie zazwyczaj wystarczą.

Funkcje treści

Dandie Dinmont Terrier dobrze adaptuje się do każdego środowiska. Jednak idealnym środowiskiem dla tego psa jest dom lub mieszkanie. Wielkość pomieszczenia nie ma większego znaczenia. Dandie Dinmont Terrier nie zajmie dużo miejsca.

Przy regularnej pielęgnacji ich sierść praktycznie nie linieje i jest bezwonna. Co więcej, są naturalnie czyste i schludne.

Umiarkowana aktywność fizyczna jest niezbędna. Dwa spacery dziennie, trwające około 60 minut, połączone z zabawą i ćwiczeniami, wystarczą, aby utrzymać psa w dobrej formie. Warto zauważyć, że dandysy dobrze dostosowują się do osobowości i stylu życia swoich właścicieli. U osób prowadzących siedzący tryb życia uczą się zadowalać mniejszą ilością. U osób energicznych dostosowują się do tego samego aktywnego trybu życia. Chętnie wspierają każdą inicjatywę, są zdolne do długich wędrówek i dobrze znoszą podróże.

Pielęgnacja

Pielęgnacja Dandie Dinmont Terriera wymaga czasu i pieniędzy. Właściciele twierdzą, że codzienna pielęgnacja nie jest tak trudna, jak mogłoby się wydawać. Co 7-10 dni Dandie należy kąpać z użyciem szamponu i odżywki. Po umyciu, mokrą sierść rozczesuje się grzebieniem. Jeśli pojawią się kołtuny, należy je ostrożnie rozczesać, zwilżając je specjalnym preparatem do czesania. W miarę wzrostu sierści, liczy się włosy na ciele, a czapkę, brodę i pióra przycina nożyczkami.

Oczy mają tendencję do nadmiernego łzawienia, co często powoduje brązowienie kanalików łzowych. Aby rozjaśnić kolor, stosuje się specjalne środki wybielające lub nadtlenek wodoru.

Aby utrzymać suchość opadających, kudłatych uszu i zapobiec infekcjom, zaleca się stosowanie pudru osuszającego. Włosy w uszach można usunąć palcami lub pęsetą. Oczy należy codziennie przecierać. Ważne jest, aby były suche i czyste. Uszy należy czyścić i wyrywać raz w tygodniu. Pazury należy przycinać w miarę ich wzrostu, zazwyczaj co 3-4 tygodnie. Zaleca się, aby psa uczyć tego od szczenięcia. pies do czyszczenia zębówU młodych psów choroby zębów pojawiają się rzadko, ale już w wieku 6-7 lat zaczynają się u nich rozwijać kamień, powodując związane z tym problemy.

Odżywianie

Odżywianie należy traktować poważnie. Niedobór składników odżywczych wpłynie nie tylko na stan sierści, ale także na zdrowie zwierzęcia. Zbilansowaną dietę można zapewnić na dwa sposoby: z produktami naturalnymi lub gotową suchą karmą. Powinny to być karmy super premium lub holistyczne, przeznaczone dla małych psów o normalnym trybie życia. Podawanie produktów naturalnych wymaga okresowej suplementacji witamin i minerałów.

Dandie mają tendencję do przejadania się i przybierania na wadze, dlatego ważne jest, aby kontrolować ich dietę, zawartość kalorii i liczbę smakołyków, jakie im dają.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Dandie Dinmont Terrier jest uważany za zdrową rasę. Wieki selekcji naturalnej zapewniły tym psom silne zdrowie i odporność, które hodowcom udało się zachować do dziś. Kilka chorób dziedzicznych jest rzadkich i większość z nich nie zagraża życiu:

• Choroby oczu (zaćma, jaskra, wrzód rogówki) rozwijają się zwykle w wieku dorosłym;
• Choroby ortopedyczne (zwichnięcie rzepki, dysplazja stawu biodrowego, choroby krążka międzykręgowego);
• Reakcje alergiczne;
• Choroby hormonalne (niedoczynność tarczycy, Choroba Cushinga);
• Problemy z zębami i dziąsłami;
• Mięsak limfatyczny.

Słaba wentylacja kanału słuchowego może predysponować je do infekcji ucha. Co więcej, ich gęste futro utrudnia dostrzeżenie skaleczeń lub zadrapań, co może prowadzić do infekcji skóry.

Obowiązkowe środki profilaktyki weterynaryjnej obejmują szczepienia i leczenie pasożytów zewnętrznych i wewnętrznych. Zalecane jest coroczne badanie lekarskie. Średnia długość życia wynosi 12 lat.

Wybór szczeniaka Dandie Dinmont Terrier

Rosyjska populacja Dandie Dinmont Terrierów liczy zaledwie kilkadziesiąt psów i tylko kilka hodowli zajmuje się profesjonalnie ich hodowlą.

Ważne jest, aby kupić szczeniaka od renomowanego hodowcy lub hodowli, chociażby dlatego, że szczenięta Dandie Dinmont Terrier bardzo różnią się od dorosłych psów. W pogoni za darmowym lunchem możesz natknąć się na oszustów i skończyć z psem, który jedynie mgliście przypomina rasę, nie tylko wyglądem, ale także charakterem. Wskazane jest, aby osobiście zobaczyć przynajmniej jednego z rodziców i ocenić warunki życia psa. Do drugiego miesiąca życia szczenięta powinny mieć już tatuaż, dokumenty i pierwsze szczepienia. Powinny być odrobaczone i odrobaczone. Wszystkie szczenięta powinny być całkowicie zdrowe, bez oznak choroby. Lekkie łzawienie jest dopuszczalne ze względu na specyficzną budowę kanalików łzowych. Zaleca się, aby zabrać szczeniaka do nowego domu nie wcześniej niż po ukończeniu drugiego miesiąca życia.

Cena

Średnia cena szczeniaka Dandie Dinmont Terriera z hodowli wynosi 45 000 rubli. Na cenę duży wpływ mają osiągnięcia wystawowe rodziców, ale niestety nie gwarantuje to, że wszystkie szczenięta zostaną championami.

Zdjęcia

Galeria zawiera żywe zdjęcia Dandie Dinmont Terrierów.

Przeczytaj także:

• Australijski terier
• Norfolk Terrier
• Sealyham Terrier