Nosówka u psów

Nosówka (lub, naukowo rzecz ujmując, nosówka) to bardzo niebezpieczna choroba, szczególnie dla szczeniąt. Który właściciel psa o niej nie wie? Dotyka ona nie tylko psy, ale także inne zwierzęta mięsożerne (lisy, wilki, fretki, sobole i inne). Podobną chorobę, panleukopenię, odnotowano u kotów. Jest ona zasadniczo taka sama jak nosówka, ale wirus jest specyficzny dla kotów. Dzisiaj opowiemy o pierwszych objawach nosówki, głównych objawach oraz o tym, co robić i jak leczyć swojego pupila w domu.

Czynnik wywołujący chorobę

Nosówka u psów Wywołuje ją wirus z rodziny paramyksowirusów (zawierający RNA). Patogen ten jest niezwykle podobny pod względem struktury i cech do wirusa wywołującego odrę u ludzi. Jest również podobny do patogenu dżumy u bydła (i oczywiście bydła małego). Dlatego bardzo ważne jest zachowanie ostrożności podczas kontaktu z chorymi, a nawet wyleczonymi zwierzętami.

Patogen jest niezwykle odporny. Ginie natychmiast, z wyjątkiem wrzącej wody, dlatego należy pamiętać o dezynfekcji przedmiotów, którymi opiekuje się chory zwierzak (misek, zabawek) w ten sposób. Nawet po całkowitym wyzdrowieniu (gdy u psów pojawią się objawy kliniczne nosówki), wirus, który może wywołać chorobę, pozostaje we krwi. W związku z tym zwierzę może zarażać inne zwierzęta. Nawet wydzielina z nosa zawiera niebezpieczny mikroorganizm. Jednak mocz i kał stanowią większe zagrożenie.

Jak pies może zarazić się nosówką?

Jak nosówka przenosi się u psów i czy można ją przenosić z psa na psa? Istnieją dwie główne drogi zakażenia:

• Przez drogi oddechowe;
• Przez przewód pokarmowy (wraz z pokarmem lub wodą zawierającą wirusa).

Zwierzęta domowe mogą zarazić się poprzez bezpośredni kontakt ze zwierzęciem (chorym lub wyleczonym 2-3 miesiące temu) lub pośrednio. Oznacza to, że pies musi jedynie powąchać lub polizać przedmiot skażony patogenem. Może on pozostać w środowisku przez długi czas. Dlatego nawet jeśli chory czworonożny pupil zostawił ślady (odchody, ślady na krzakach, ślinę lub wydzielinę z nosa) w miejscu, w którym wyprowadzasz swojego przyjaciela zaledwie kilka dni temu, ryzyko zakażenia jest wysokie.

Owczarki (niemieckie, wschodnioeuropejskie i południoworosyjskie) oraz ich mieszańce, husky syberyjskie, pekińczyki, moskiewskie psy stróżujące oraz rasy myśliwskie i miniaturowe są najczęściej (i ciężej) dotknięte chorobą. Kundelki (ze względu na częste zapadanie na chorobę przez matki i przekazywanie przeciwciał przez mleko) i teriery są bardziej odporne.

Rodzaje nosówki u psów

Jak objawia się nosówka u dorosłych i młodych psów? W rzeczywistości objawy i rodzaje tej choroby są bardzo zróżnicowane. Wynika to z faktu, że choroba występuje w kilku postaciach: jelitowej, nerwowej, płucnej, skórnej i mieszanej. Okres inkubacji nosówki u psów jest dość długi – około 40 dni. Dlatego nie zawsze jest możliwe określenie dokładnego momentu kontaktu zwierzęcia ze źródłem zakażenia.

Oprócz tak dużej liczby postaci, warto również zauważyć, że istnieją trzy odrębne przebiegi: ostry, podostry i przewlekły. Postacie nadostre są rzadkie.

U psów występuje kilka postaci nosówki. Przyjrzyjmy się każdej z nich szczegółowo:

Postać płucna

Wszystko zaczyna się od ropy w przewodach nosowych. Te „czopy” utrudniają oddychanie, powodując przyspieszenie oddechu. Ponieważ jest to postać płucna, atakowane są przede wszystkim płuca, które ulegają zapaleniu.zapalenie płuc), obrzęk. Osłuchiwanie powoduje świszczący oddech. Z powodu zapalenia płuc temperatura ciała ponownie gwałtownie wzrasta. Odnotowuje się również kichanie i kaszel (najpierw suchy, potem mokry i przewlekły). Zwierzę ma dreszcze, jest bardzo osłabione, a następnie pojawiają się drgawki.

Mimo że nosówka jest chorobą płucną, objawia się uszkodzeniem oczu: zapaleniem spojówek (ropnym), zapaleniem rogówki, owrzodzeniem rogówki i zapaleniem tęczówki, które może następnie rozprzestrzenić się na przednią komorę oka.

Forma jelitowa

Chociaż postać jest jelitowa, odnotowuje się zapalenie gardła/migdałów (ból gardła). Rozpoczyna się wzmożona produkcja śluzu, powodując wymioty u chorego psa. Wymioty są początkowo śluzowe i jasnożółte. Następnie pojawia się krew. Nie należy jednak zapominać o biegunce, która początkowo zawiera resztki pokarmu, a następnie śluz i krew. Zapach jest nieprzyjemny, często zgniły.

Forma skórna

Nosówka u psów objawia się następująco: na skórze pojawiają się czerwone plamy (głównie na udach, uszach, pysku, nosie i brzuchu), z ropnym lub surowiczym (ale żółtym) wysiękiem w środku. Pęcherze pękają, a na ich powierzchni tworzą się brązowe strupy. Wokół stawów rozwija się pogrubiony, zrogowaciały naskórek, zwany hiperkeratozą.

Forma nerwowa

Nosówka układu nerwowego u psów charakteryzuje się następującymi cechami. Pies z nosówką jest silnie pobudzony, może nawet lekko agresywny. Obserwuje się drgawki. Mięśnie twarzy kurczą się mimowolnie, co przypomina tik. Podobne drgania obserwuje się w mięśniach brzucha i kończynach dolnych. Objawy mogą również obejmować zaburzenia koordynacji ruchowej.

Podniecenie ustępuje miejsca apatii. Odnotowuje się paraliż. Prawdopodobnie widziałeś psy ciągnące tylne nogi lub skaczące na wszystkich trzech. Tak, to właśnie tylne nogi są najczęściej paraliżowane, podobnie jak zwieracze pęcherza moczowego i odbytnicy, przez co zwierzę traci kontrolę nad oddawaniem moczu lub kału.

Forma mieszana

Jak sama nazwa wskazuje, objawy nosówki u psów mogą być bardzo zróżnicowane. Oznacza to, że jelita, płuca i układ nerwowy mogą być dotknięte jednocześnie.

Objawy nosówki u psów

Jak rozpoznać nosówkę u psów? Nie próbuj tego robić samodzielnie; zaufaj ekspertom. Istnieje 5 głównych objawów nosówki u psów:

1. Światłowstręt (jeden z pierwszych objawów nosówki u psów);
2. Kaszel;
3. Dwukrotny wzrost temperatury (wzrost, a następnie po kilku dniach normalizacja lub nieznacznie podwyższona temperatura, a następnie znów gorączka do 39 stopni i powyżej) na tle utraty apetytu;
4. Albo normalne na tle wzmożonego, wręcz nadmiernego apetytu;
5. Uszkodzenie układu nerwowego

Jeśli zauważysz co najmniej dwa z tych objawów u swojego psa, możesz podejrzewać nosówkę. Jeśli występują trzy objawy, diagnozę zazwyczaj uznaje się za potwierdzoną. Jednak nadal najlepiej potwierdzić diagnozę badaniami laboratoryjnymi (testy biologiczne i różne reakcje). Badania krwi są rzadko wykonywane.

Ważne jest, aby nie mylić jej z innymi chorobami, które charakteryzują się podobnymi objawami klinicznymi: wścieklizną, leptospirozą, zakaźnym zapaleniem wątroby, parwowirusowe zapalenie jelit, choroba Aujeszky'ego, piroplazmoza, salmonelloza i niektóre inne choroby pasożytnicze.

Leczenie nosówki u psów

Jeśli lekarz weterynarii zdiagnozował u Twojego psa nosówkę, leczenie należy rozpocząć jak najszybciej. Najpierw należy podać mu specjalną surowicę zawierającą gotowe przeciwciała przeciwko patogenowi. To pomoże Twojemu psu szybciej wyzdrowieć. Układ odpornościowy zacznie „kopiować” przeciwciała, gdy tylko „uświadomi sobie”, że są skuteczne. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak leczyć nosówkę u psów w domu.

Immunomodulatory

Oprócz surowicy, lekarz weterynarii przepisze immunomodulatory i stymulatory, które nie tylko przywrócą układ odpornościowy chorego zwierzęcia, ale także przywrócą jego prawidłowe funkcjonowanie i wznowią produkcję przeciwciał. Nie bój się antybiotyków. Choć są nieskuteczne w walce z wirusami, zapobiegają one rozwojowi infekcji wtórnych.

Każdy z nas, a także nasze zwierzęta domowe, są nosicielami mikroorganizmów (bakterii), które są uśpione, co oznacza, że ​​nie wywołują chorób, dopóki układ odpornościowy jest silny. Jednak gdy tylko układ odpornościowy osłabnie, rozwija się choroba bakteryjna. I zastanawiamy się, skąd się wzięły, skoro nie mieliśmy z nimi kontaktu? Właśnie dlatego antybiotyki są niezbędne, aby zapobiec rozpraszaniu się układu odpornościowego przez bakterie i wirusy.

Witaminy

Witaminy wspomagają układ odpornościowy. W przypadku wymiotów i biegunki niezbędne są płyny nawadniające. Można je kupić w każdej aptece. Dostępne są w różnych markach, w tym Regidron i inne. Nie podawaj całego roztworu na raz. Podawaj po trochu, dosłownie łyżkę stołową, co 5-10 minut. Jeśli wstrzykniesz psu cały roztwór, zwymiotuje. Jeśli podasz go w małych ilościach, zwierzę nie zareaguje, ale nie pozwolisz, aby twój wąsaty przyjaciel od tego umarł.

Żadnych staromodnych metod z wódką! Żadnych eksperymentalnych, ludowych sposobów! Choroba rozwija się natychmiast, a każde opóźnienie lub brak odpowiedniego leczenia doprowadzi do śmierci chorego psa (tylko jeden lub dwóch na 10 pacjentów przeżywa, a to dzięki silnemu układowi odpornościowemu).

Zapobieganie nosówce u psów

Zapobieganie nosówce u psów jest proste: szczepienie. Zaraz po odstawieniu szczeniaka od matki należy go natychmiast odrobaczyć, a następnie zaszczepić około dwóch tygodni później. Szczepienie przeciwko nosówce zazwyczaj podaje się w wieku dwóch miesięcy, a powtórna dawka jest wymagana dwa tygodnie później (jest to konieczne do wyrobienia odporności). Należy odnotować to w paszporcie zwierzęcia. Regularnie powtarzaj szczepienia, aby zapobiec zachorowaniu. Oto szczegółowe wyjaśnienie wszystkich kroków. szczepienia dla szczeniąt do pierwszego roku życia.

Czy zaszczepiony pies może zachorować na nosówkę? Oczywiście! Szczepionka nie gwarantuje ochrony przed chorobą, a jedynie „przygotowuje” układ odpornościowy zwierzęcia do skuteczniejszej walki z chorobą. Z reguły zaszczepiony pies ma znacznie łagodniejszą reakcję na nosówkę.

Unikaj kontaktu z bezdomnymi zwierzętami. Ogranicz kontakt z podejrzanymi zwierzętami. Jeśli pies znajomego lub sąsiada ma nosówkę, unikaj spacerów z nim przez kilka miesięcy. Pamiętaj, że wyleczony pies może zarażać inne zwierzęta nawet przez 3 miesiące. Starannie wybieraj miejsce spacerów. Nie pozwalaj psu wąchać ani lizać odchodów, jeść trawy ani pić z kałuż (wszystkie te czynniki mogą być źródłem zakażenia).

Masz pytania? Możesz je zadać lekarzowi weterynarii obsługującemu naszą stronę w komentarzach poniżej, a my odpowiemy na nie najszybciej, jak to możliwe.

Przeczytaj także:

• Zapalenie jelit u psów
• Szczepienia dla psów przeciwko nosówce
• Opryszczka u psów: objawy i leczenie