Roztocze świerzbu u kotów

Roztocza świerzbu powodują u kotów nieznośny świąd. Jeśli Twój pupil staje się nerwowy, często się drapie, jego skóra zaczyna się łuszczyć, a sierść wypada, co skutkuje łysymi plackami, czas zabrać go do weterynarza.

Treść

1 Rodzaje roztoczy świerzbu
2 Diagnoza świerzbu
3 Leczenie
4 Zapobieganie świerzbowi u kotów

Rodzaje roztoczy świerzbu

Istnieje kilka gatunków roztoczy świerzbowca, które powodują choroby skóry u kotów. Wszystkie jednak działają w podobny sposób:

Osiedlają się w górnych warstwach skóry, gdzie składają jaja.
Żywią się łojem.
Produkty przemiany materii powstające w trakcie procesów życiowych powodują ropienie skóry, czego następstwem są rany u zwierzęcia.

Roztocza świerzbu na skórze kota nie da się zobaczyć gołym okiem, ale pod mikroskopem można dostrzec przerażający widok: dziesiątki maleńkich, wijących się stawonogów. W zaawansowanym stadium choroby badanie zwierzęcia może ujawnić wyraźne oznaki zarażenia roztoczami. Skala szkodliwości dla zdrowia zwierząt i ludzi zależy od gatunku pasożyta.

Notoendroza. Wywoływana przez patogen z rodzaju Notoendroza. Choroba ta jest również znana jako „świerzb koci”. Pierwszym objawem jest pojawienie się łysych plam na skórze głowy zwierzęcia, które zaczynają szybko krwawić, ponieważ kot drapie skórę pazurami, próbując złagodzić swędzenie. Im więcej krwi, tym bardziej aktywne stają się pasożyty, co powoduje szybkie rozprzestrzenianie się roztoczy po całym ciele. Notoendroza jest zaraźliwa dla ludzi.
Otodektoza, czyli roztocza uszne. Wywołuje je pasożyt Otodectes cynotis, który atakuje małżowinę uszną. W przeciwieństwie do Notoedres, roztocze to nie wymaga ciepłego, wilgotnego środowiska. Jednak otodektoza nie jest niegroźna: najpierw pojawiają się strupy na wewnętrznej stronie uszu, a następnie ropna wydzielina, którą czasami myli się z woskowiną. Nieleczone roztocza uszne mogą prowadzić do zapalenia przewodu słuchowego. Otodektoza nie jest niebezpieczna dla ludzi.

Świerzb sarkoptycznyJest wywoływana przez pasożyta z rodzaju Sarcoptes (świerzbowiec). Występuje rzadko u kotów, ale może prowadzić do zakażenia krwi i późniejszej śmierci. Objawy tego typu zarażenia świerzbowcem u kotów obejmują pojawienie się grudek i łysych plam z krótką sierścią. Występują one głównie na pysku, uszach, łokciach i brzuchu. Ludzie mogą również zarazić się świerzbem sarkoptycznym, który powoduje wysypkę i intensywny świąd dłoni. Choroba ustępuje w ciągu dwóch miesięcy, jeśli nie nastąpi nawrót zakażenia.

Uwaga! Roztocza mogą żyć na skórze kota, nie powodując dyskomfortu. Swędzenie pojawia się, gdy układ odpornościowy jest osłabiony.

Diagnoza świerzbu

Właściciele często konsultują się z lekarzem weterynarii, gdy wszystkie objawy zarażenia świerzbowcem są wyraźne. Ważne jest, aby znać konkretny rodzaj zarażenia, ponieważ od tego zależy leczenie.

Zeskrobina skóry zostanie zbadana pod mikroskopem. Lekarz może potrzebować wykonać niewielkie nacięcie, ponieważ kleszcze nie żyją tylko na powierzchni, ale wnikają głębiej, tworząc nory. Zeskrobina jest pobierana w znieczuleniu.
Badanie zmienionych chorobowo obszarów pod lampą Wooda. Charakter oświetlenia może pomóc w ustaleniu przyczyny zmiany skórnej.
Badanie kału. Kleszcze często dostają się do organizmu poprzez połknięcie fragmentów skóry.
Kontrola wzrokowa. Ważne jest, aby nie mylić inwazji pasożytów z alergiami, zapaleniem skóry i pozbawiony.

Podczas przeprowadzania testów ważne jest, aby odizolować kota od innych zwierząt i dokładnie umyć ręce po kontakcie ze zwierzęciem, aby uniknąć zakażenia.

Leczenie

Leczenie dobiera się w zależności od rodzaju świerzbowca, który zaraża kota. Leczenie trwa trzy tygodnie, ponieważ taki jest cykl rozwojowy pasożyta.

Całkowita izolacja od innych zwierząt.
W przypadku notoendrozy kota kąpie się w emulsji heksachloranu lub stosuje się zawiesinę benzoesanu benzylu (5-20%).
W przypadku nużycy zaleca się leczenie skóry i sierści roztworem amitrazy lub siarczku wapnia.
Otodektozę leczy się kroplami do uszu o działaniu roztoczobójczym. Oba uszy leczy się jednocześnie.
W przypadku sakroptozy stosuje się szampony keratolityczne.
Świerzb można leczyć maściami. Makroptozę i nużycę leczy się nalewką tanacetooctanową.
W przypadku notoendrozy chore miejsca leczy się 50-60% roztworem hyposulfitu.
Zastrzyki podaje się w zaawansowanym stadium choroby. Najczęściej stosuje się leki na bazie iwermektyny (iwermektyna, amitrazyna, Baymek, Novomek). Składnik ten paraliżuje pasożyta, nie powodując u zwierzęcia żadnych szkód. Jedynym przeciwwskazaniem jest wczesny wiek, co oznacza, że iwermektyny nie stosuje się u kociąt.
W przypadku niemowląt należy stosować specjalne krople na kłąb.
Rany i krostki oczyszcza się nadtlenkiem wodoru i smaruje lewomekolem.
Antybiotyki stosuje się w celu zapobiegania zakażeniom wtórnym. Pamiętając, że kleszcze stają się aktywne, gdy układ odpornościowy jest osłabiony, witaminoterapia może być korzystna dla kota.

Uwaga: Wypadanie włosów może się nasilić w trakcie leczenia. Należy to uznać za reakcję organizmu na leki.

Zapobieganie świerzbowi u kotów

Roztocze świerzbu, niezależnie od gatunku, najczęściej bytuje na skórze bezdomnych zwierząt. Aby zapobiec zakażeniu, należy ściśle monitorować kontakt pupila z innymi kotami.

Utrzymywanie czystości w domu jest niezwykle ważne, ponieważ nawet ocieranie się o brudne buty może spowodować zarażenie kota świerzbem. Jeśli Twój pupil może swobodnie się poruszać, powinien mieć założoną obrożę przeciw pchłom i kleszczom.

W przypadku wykrycia pasożyta należy podjąć następujące środki zapobiegawcze:

Wyrzuć wszystkie tekstylia, z którymi zwierzę miało styczność (zabawki, posłanie).
Rzeczy właściciela (ubrania, pościel), których dotknął chory pupil, są podgrzewane do wysokiej temperatury i wynoszone na zimno.
Meble i podłogi są przecierane środkami dezynfekującymi.
Dobrym środkiem zapobiegawczym dla innych zwierząt w domu jest stosowanie specjalnych kropli do kłębu.
Najbardziej skuteczną metodą zapobiegawczą jest podanie leku przeciwpasożytniczego w formie zastrzyku.

Po leczeniu, Twój ukochany kot będzie potrzebował czasu, aby odzyskać dawną urodę. Po miesiącu terapii, pełny powrót do zdrowia nastąpi w ciągu 20-40 dni.

Przeczytaj także:

Polecamy