Dlaczego kleszcze są niebezpieczne dla psów?

Kleszcze (łac. Acari) to grupa pajęczaków należąca do podgromady stawonogów. Obecnie znanych jest ponad 50 000 gatunków tych małych bezkręgowców. Niektóre gatunki kleszczy są pasożytami i stanowią zagrożenie dla zwierząt domowych. Dlatego właściciele psów powinni bardzo poważnie traktować ochronę swoich pupili przed tymi pasożytami.

Rodzaje kleszczy i ich zagrożenie dla psów

Największym zagrożeniem dla psów są kleszcze, należące do klasy mięsożerców. Zwierzę służy jako „żywiciel tymczasowy”. Kleszcz lokalizuje swoją ofiarę za pomocą zapachu lub ciepła, przyczepia się do jej ciała, a następnie ryje się pod skórą, aby pożywić się krwią. Niebezpieczeństwo nie tkwi jednak w krwiożerczej naturze kleszcza: nawet „zespół” tych pasożytów nie jest w stanie wysysać krwi ze zwierzęcia. Problem polega na tym, że kleszcze przenoszą patogeny wywołujące poważne choroby.

Psy w każdym wieku i każdej rasie mogą zarazić się nie tylko przez ugryzienie, ale także przez przypadkowe połknięcie pasożyta. Ponieważ choroba rozwija się powoli, po okresie inkubacji patogenu, właściciele często nie kojarzą objawów z ukąszeniem kleszcza, co utrudnia diagnozę i leczenie.

Istnieją gatunki kleszczy, które żyją na stałe na zwierzętach. Są one mniej niebezpieczne, ponieważ nie przenoszą infekcji. Jednak żerując na komórkach skóry, te stawonogi mogą powodować choroby skóry.

Cykl życiowy kleszcza obejmuje larwy, nimfy i osobniki dorosłe. Nimfy są często mniejsze, ale nie mniej niebezpieczne – przenoszą również infekcje.

---

Tabela: Dodatkowe zagrożenia opisane przez konkurentów

Dlaczego właściciele psów powinni wziąć te cechy pod uwagę?

Jeśli zauważysz kleszcza zaraz po spacerze, ważne jest, aby zrobić coś więcej niż tylko go usunąć. Nawet pozornie niegroźne ugryzienie może prowadzić do:

• do reakcji toksyczno-alergicznej, gdy toksyny zaburzają koordynację czynności motorycznych;

• do opóźnień w wykrywaniu zakażeń – w przypadku braku leczenia doraźnego prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań gwałtownie wzrasta;

• do niespecyficznych dolegliwości, które mogą ukrywać przyczynę - pies staje się apatyczny, ukrywa objawy, jest to sygnał, że należy zwrócić się o pomoc lekarską.

Choroby przenoszone przez kleszcze

W zdecydowanej większości przypadków psy są atakowane przez kleszcza Ixodes. Jest to dość duży stawonóg, którego wielkość waha się od 2 do 10 mm. Rzadziej spotykany jest kleszcz Argasidae, mały, płaski, szarawy stawonóg.

Najczęściej kleszcze przenoszą pierwotniaki z rodzaju Babesia. Te czynniki zakaźne powodują ciężką chorobę krwi zwaną piroplazmozą (babeszjozą). Jej objawy obejmują ogólne osłabienie, utratę masy ciała, wysoką gorączkę, żółtaczkapowiększona śledziona lub wątroba oraz ciemny mocz. Jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte szybko, rozwinie się niewydolność nerek i zwierzę umrze.

Inną niebezpieczną chorobą dla psów, którą może wywołać ukąszenie kleszcza, jest borelioza (choroba z Lyme). Wywoływana przez bakterię Borrelia, charakteryzuje się zaburzeniami neurologicznymi i uszkodzeniami stawów.

Uwaga! Borelioza jest szczególnie niebezpieczna dla ciężarnych suk, ponieważ prawie zawsze powoduje śmierć szczeniąt w łonie matki.

Kleszcz psi Ixodes może być również nosicielem patogenów hepatozoonozy, Ehrlichioza i bartonelloza – choroby atakujące komórki krwi. Po zakażeniu pies może pozostać nosicielem przez długi czas, ale nagle rozwija się u niego wyniszczająca gorączka, zapalenie stawów, osłabienie mięśni, anemia i obrzęk płuc. Czynnikami zakaźnymi tych chorób są pierwotniaki z rodzaju Hepatozoon, riketsje Ehrlichia i bakterie Bartonella.

To ważne! Statystycznie tylko jeden na dziesięć kleszczy jest nosicielem tej infekcji. Dlatego widok kleszcza na psie nie powinien wywoływać paniki. Jeśli jednak zauważysz którykolwiek z powyższych objawów u swojego pupila, natychmiast skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Diagnozę stawia się na podstawie badań biochemicznych i morfologicznych krwi, w tym analizy PCR.

Z grupy kleszczy, które nie przenoszą zakażeń, najbardziej znane są:

• Roztocz świerzbowca (Sarcoptes scabiei). Ten mały, okrągły pasożyt skórny wywołuje świerzb sarkoptyczny, chorobę charakteryzującą się dokuczliwym swędzeniem.
• Otodectes cynotis, roztocz uszny, to mikroskopijny roztocz, który atakuje wyłącznie uszy. Schorzenie to nazywa się otodektozą, a jego objawy obejmują drapanie i owrzodzenia wewnątrz uszu psa.

Jak chronić psa przed kleszczami

Środki zapobiegawcze w przypadku szkód wyrządzonych przez psy z kleszczami Leczenie polega na potraktowaniu sierści zwierzęcia akarycydami i dokładnym zbadaniu psa po każdym spacerze. W przypadku stwierdzenia pasożyta wbitego pod skórę, należy go ostrożnie usunąć. Najlepiej, aby zrobił to lekarz weterynarii. Kleszcze, które jeszcze się nie przyczepiły, można łatwo wyczesać z sierści psa.

Środki odstraszające kleszcze dostępne są w postaci sprayów, kropli i żeli. Najpopularniejszym produktem jest „Amitan”.Lampart„, „Defendog”, „Decor”. W sezonie występowania pasożytów (późna wiosna, lato, wczesna jesień) stosuj raz w tygodniu akarycydy na sierść psa. Dla dodatkowej ochrony zaleca się stosowanie obroży przeciw pchłom i kleszczom.

Tylko podejście prewencyjne, polegające na stosowaniu środków ochrony (obroży, kropli, sprayów), w połączeniu z regularnymi badaniami i terminowymi wizytami u weterynarza, zapewnia prawdziwą ochronę psów. Jest to szczególnie ważne w przypadku następujących grup:

• szczenięta, starsze zwierzęta, małe rasy - ich układ odpornościowy i nerwowy jest bardziej wrażliwy;

• psy mieszkające w podwórkach miejskich, mające możliwość kontaktu z trawą i posłaniem;

• Rasy służbowe i myśliwskie, które często można spotkać podczas aktywnych spacerów w środowisku naturalnym.

Przeczytaj także:

• Delcid dla kotów i psów
• Amitrazyna dla psów
• Zapalenie mózgu u psów: objawy i leczenie