Briard (francuski owczarek długowłosy)
Ich gęste grzywki, długa, kudłata sierść i radość życia sprawiają, że przypominają zabawne postacie z kreskówek, ale to pierwsze wrażenie często bywa mylące. Briardy, znane również jako briardy lub francuskie owczarki długowłose, to duże psy pracujące, które łączą w sobie wszechstronne cechy użytkowe. Chociaż briardy mają wiele zalet, nie są odpowiednimi towarzyszami dla każdego. Ponadto, rasa ta jest dość trudna w szkoleniu i pielęgnacji.
Treść
Historia pochodzenia rasy Briard
Przodkowie briarda, podobnie jak większości innych ras pasterskich, przybyli do Europy wraz ze wschodnimi plemionami koczowniczymi. We Francji, kraju o tradycyjnym pasterstwie, stały się integralną częścią rolnictwa. Nazwa „briard shepherd”, podkreślająca jego terytorialne pochodzenie, pojawiła się po raz pierwszy w XIX wieku. Tak Abat de Rosier opisał duże, długowłose psy, biegle pasterskie i posiadające inne talenty, w swojej pracy „Course of Agriculture”.
Oficjalna historia rasy rozpoczyna się w 1963 roku, kiedy to briardy zostały po raz pierwszy wystawione. Do francuskiej księgi stadnej briardy zostały po raz pierwszy wpisane w 1885 roku. W 1897 roku Francuski Klub Owczarka opracował i zatwierdził standard.
Podczas wojen światowych psy te były wykorzystywane przez armię francuską jako łączniki, sanitariusze oraz psy poszukiwawczo-ratownicze. W latach powojennych rasa była na skraju wyginięcia, ale dzięki staraniom entuzjastów została w pełni odrestaurowana, a nawet udoskonalona. Aby poprawić wygląd, hodowcy wzbogacili briardy o umaszczenie barbet i bosserony.
Briardy można zobaczyć w filmach, głównie komediach familijnych, takich jak Dennis Rozrabiaka i Karate Dog.
Recenzja wideo rasy psów Briard:
Wygląd i standardy
Briardy to piękne, zwinne psy o harmonijnej budowie, sprawiające wrażenie siły, szybkości i wyjątkowej inteligencji. Są duże i krzepkie, o suchej budowie, mocnym kośćcu i dobrze rozwiniętej muskulaturze. Ich klatka piersiowa jest lekko wydłużona (108 cm/110 cm). Wysokość: 56-68 cm, waga: 32-50 kg.
Głowa i pysk
Głowa jest prostokątna, ani gruba, ani ciężka, ale raczej długa i umiarkowanie szeroka. Czoło jest lekko wypukłe. Stop jest dobrze zaznaczony. Nos jest duży, kwadratowy i czarny z otwartymi nozdrzami. Uszy są osadzone wysoko i umiarkowanie szeroko. Zewnętrzna powierzchnia małżowiny usznej pokryta jest długim włosem. W spoczynku końce uszu zwisają na chrząstce; w stanie pobudzenia unoszą się. Oczy są duże i wyraziste, okrągłe i prosto osadzone. Maść jest ciemnobrązowa. Powieki ściśle przylegają, są suche i dobrze pigmentowane. Szczęki są silne, a wargi suche i napięte. Zgryz jest prawidłowy.
Rama
Szyja jest wysoko osadzona, ma kształt ściętego stożka i jest średniej długości. Linia grzbietu jest lekko opadająca. Grzbiet jest prosty i umiarkowanie szeroki. Lędźwie są wysklepione i krótkie. Zad jest lekko opadający. Ogon jest nisko osadzony, długi i gruby u nasady. W stanie rozluźnionym zwisa, ale jego koniec jest trzymany pionowo. Klatka piersiowa jest głęboka i owalna w przekroju poprzecznym. Brzuch jest umiarkowanie podkasany. Kończyny są proste i równoległe. Tylne kończyny powinny mieć wilcze pazury z dwoma paliczkami. Łapy są mocne i wysklepione. Pazury i opuszki łap są czarne.
Płaszcz i kolory
Sierść jest długa i lekko falowana, znana jako kozia. Sierść jest szorstka, sucha i nieco matowa. Na tułowiu włos może osiągać 15 cm długości, tworząc przedziałek na głowie, brwiach i brodzie. Podszerstek jest krótki, miękki i gęsty, zazwyczaj jaśniejszy od włosa głównego. Sierść jest w pełni ukształtowana w wieku 8 miesięcy.
Dopuszczalne są wszystkie jednolite kolory, z wyjątkiem białego. Preferowane są nasycone odcienie. Najpopularniejsze kolory to płowy, czarny, szary i brązowy.
Charakter i portret psychologiczny
Briardy znane są ze zrównoważonego temperamentu i stabilnej psychiki. Nie są skłonne do nieuzasadnionej agresji, są aktywne i radosne. Są bardzo oddane rodzinie i lubią być w centrum uwagi, a jednocześnie pozostają dyskretne. Słyną również z umiejętności samodzielnego podejmowania decyzji. Owczarki francuskie charakteryzują się wysoką inteligencją i doskonałą pamięcią. Są bardzo dociekliwe, energiczne i proaktywne, a także chętnie uczą się nowych rzeczy.
Briardy to nie tylko dobrzy pasterze, to także nieustraszeni stróże, zawsze uważni, nie rozpraszani przez drobiazgi i potrafiący natychmiast zareagować w razie niebezpieczeństwa.
Są dość pewne siebie, bywają uparte i zazdrosne, a czasem próbują dominować w stadzie. Są powściągliwe lub nieufne wobec obcych, nie okazują uczuć każdemu i generalnie nie lubią uwagi ze strony obcych. Niektóre osobniki bywają płochliwe, a nawet agresywne, ale jest to bardziej prawdopodobne z powodu złego szkolenia. Briardy dobrze dogadują się z dziećmi, jeśli jako szczenięta mają kontakt z małymi, asertywnymi stworzeniami.
Trening i ćwiczenia
Briardy są bardzo inteligentne i podatne na szkolenie, ale wymagają specjalnego podejścia: stanowczości, konsekwencji i spokoju ze strony właściciela, bez sprzecznych instrukcji i szorstkości. Konieczne jest przejście co najmniej OKD.
Z natury bris są niezależne i samowystarczalne. Brak szkolenia może utrudniać zarządzanie i utrzymanie tych psów, a słaba socjalizacja może prowadzić do agresywnego zachowania wobec innych zwierząt.
Ćwiczenia fizyczne są niezbędne. Bez ćwiczeń umysłowych i mięśniowych potulny briard może stać się zgorzkniałym i nieszczęśliwym zwierzęciem. Same spacery nie wystarczą. Spacery należy uzupełniać treningiem i zabawą. Dobrym pomysłem jest, aby pies uprawiał jakiś sport.
Konserwacja i pielęgnacja
Briardy nie nadają się do życia w wolierze; mogą i powinny spędzać dużo czasu na zewnątrz, jeśli mieszkają w domu prywatnym, ale wymagają stałego kontaktu i interakcji z właścicielem. Te kudłate olbrzymy nie są najlepszym wyborem do mieszkania w bloku, choć mogą przystosować się do życia w ograniczonej przestrzeni, jeśli właściciel zapewni im odpowiednią ilość ruchu.
Briardy wymagają regularnej, kompleksowej pielęgnacji, aby wyglądały na zadbane i schludne, a nie jak pogryziona myjka. Ważne jest, aby uczyć szczeniaka prawidłowej higieny od najmłodszych lat.
Pielęgnacja składa się z trzech etapów:
- Czesanie;
- Mycie;
- Ostrzyżenie.
Najlepiej szczotkować Brie codziennie lub co drugi dzień. Głównym problemem jest to, że jego miękki podszerstek ma tendencję do tworzenia kołtunów, które są bardzo trudne do rozczesania i wymagają przycinania. Do szczotkowania najlepiej używać grzebienia o drobnych zębach lub, czasami, fumigatora.
Briardy należy kąpać co miesiąc. Produkty pielęgnacyjne należy dobierać indywidualnie. Po kąpieli zaleca się użycie odżywki lub balsamu zapobiegającego splątywaniu. Po kąpieli psa należy dokładnie osuszyć ręcznikiem i pozostawić do wyschnięcia na powietrzu.
Mniej więcej raz w miesiącu przycina się włosy między palcami i pazury. Owczarki francuskie wystawiane są w naturalnej formie; jeśli pies nie bierze udziału w wystawach latem, można mu zrobić krótkie strzyżenie. Inne równie ważne elementy pielęgnacji to higiena oczu, uszu i jamy ustnej. Broda i wąsy są regularnie myte, zwłaszcza jeśli pies jest karmiony naturalną karmą.
Dieta
Dieta powinna być dostosowana do wieku, wielkości i stanu fizjologicznego psa. Ważne jest, aby była dobrze zbilansowana pod względem wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Świadczy o tym zdrowy wygląd i dobre samopoczucie. Briardy dobrze czują się zarówno na karmie naturalnej, jak i gotowej, w tym na suchej; należy jednak unikać mieszania tych dwóch rodzajów karmy.
Ze względu na tendencję do skręt żołądka Psów nie należy karmić bezpośrednio przed spacerem ani po ćwiczeniach. Należy również zachować regularne porcje i całkowicie unikać pokarmów powodujących fermentację.
Zdrowie, choroby, długość życia
Ogólnie rzecz biorąc, brytyjczycy to silne i wytrzymałe psy, które żyją ponad 10 lat, należy jednak wziąć pod uwagę, że niektóre osobniki mogą być nosicielami chorób typowych dla tej rasy:
- Skręt żołądka jest szczególnie powszechny u psów o dużej klatce piersiowej;
- Dysplazję stawu biodrowego stwierdza się u 20% psów;
- Postępujący zanik siatkówki (PRA) jest nieuleczalny i ostatecznie prowadzi do ślepoty. Statystycznie 5 na 6 psów jest nosicielami genu wywołującego tę chorobę;
- Zapalenie tarczycy o podłożu autoimmunologicznym jest chorobą tarczycy;
- Choroba von Willebranda charakteryzuje się zaburzeniem procesów krzepnięcia krwi;
- Stacjonarna ślepota nocna, w przeciwieństwie do zaniku siatkówki, nie postępuje i objawia się już w okresie szczenięcym pogorszeniem widzenia przy słabym oświetleniu;
- Alergie i predyspozycje do chorób dermatologicznych.
- W wieku dorosłym mogą rozwinąć się różne rodzaje nowotworów; najczęściej u Briardów diagnozuje się mięsaka limfatycznego.
Wybór szczeniaka i cena
W wieku 2-3 miesięcy szczenięta zaczynają już rozwijać indywidualne cechy, ale trudno przewidzieć, jaki charakter będzie miał dorosły pies, dlatego najlepiej zdać się na rodziców. Warunki w wybranej hodowli powinny być doskonałe.
Hodowca musi dostarczyć zaświadczenia o braku chorób genetycznych u psów hodowlanych, dokumenty szczeniąt, a także wykonać niezbędne zabiegi profilaktyczne (odrobaczanie, szczepienie), które należy odnotować w paszporcie weterynaryjnym.
Szczenięta powinny być aktywne i zdrowe, mieć dobry apetyt i spokojny sen, bez śladu nieśmiałości czy nerwowości. Wybierając szczenię rasy briard, zwróć uwagę na standard:
- Obecność w pełni rozwiniętych pazurów szczątkowych;
- Pysk prostokątny z wydatnym nosem;
- Zęby w pełnym ustawieniu;
- Zgryz jest prawidłowy;
- Kolor jest jednolity;
- Długi ogon sięgający do stawów skokowych.
Briardy nie są najpopularniejszą rasą, więc zakup szczeniaka może być wyzwaniem. Nie chodzi tylko o cenę; naprawdę dobre psy nie rodzą się na taśmie produkcyjnej, ale są wynikiem nieregularnych, planowanych kryć. Średnia cena szczeniaka briarda z hodowli wynosi 40 000-50 000 rubli. Mieszanki ras i szczenięta z losowych kryć bez dokumentów mogą kosztować znacznie mniej.
Zdjęcia
Zdjęcia szczeniąt i psów rasy briard:
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz