Terier brazylijski (Fox Paulistinha)
Terier brazylijski (Fox Paulistinha) to stosunkowo nowa rasa małych psów, typowych dla terierów pod względem charakteru i charakteru. Są zwinnymi myśliwymi na gryzonie i drobną zwierzynę, czujnymi stróżami i oddanymi towarzyszami. Zdobywszy miłość i uznanie w swojej ojczyźnie, terier brazylijski zyskuje coraz większą popularność za granicą.
Treść
Historia pochodzenia
Terier brazylijski został wyhodowany w Brazylii na początku XX wieku. Na przełomie XIX i XX wieku wielu Brazylijczyków wyjeżdżało na studia na uniwersytety europejskie, głównie do Anglii i Francji. Młodzi ludzie często wracali do domów z rodzinami i psami, które następnie krzyżowano z lokalnymi krewnymi z farm i miast. W ten sposób powstał nowy typ, który był wzmacniany przez kolejne pokolenia przez entuzjastycznych hodowców. Uważa się, że założycielami rasy byli: Jack Russell Terrier, Foxterier gładkowłosy, pinczer, duży Chihuahua i inni.
Inna nazwa tej rasy to Fox paulistinha, co z języka portugalskiego oznacza „mały terier z São Paulo”.
Pierwszy standard opublikowano w 1964 roku. Przez długi czas rasa nie chciała zostać uznana w Brazylii, a tym bardziej na arenie międzynarodowej, ale dzięki staraniom entuzjastów rasy Fox Paulistinha, starania te w końcu przyniosły skutek. W 2007 roku rasa została ostatecznie uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) pod nazwą Terrier Brasileiro (terier brazylijski).
Wygląd
Terier brazylijski to smukły, średniej wielkości pies, harmonijnie zbudowany, o kwadratowej budowie i silnej, ale nie ciężkiej budowie. Wysokość w kłębie u psów wynosi 35-40 cm, u suk 33-38 cm. Waga: około 10 kg.
Głowa ma kształt trójkąta, zwężająca się wyraźnie od oczu ku nosowi. Czaszka jest zaokrąglona. Bruzda między oczami dobrze rozwinięta. Stop jest wyraźny. Kufa ma kształt trójkąta równoramiennego. Nos jest umiarkowanie rozwinięty z szerokimi nozdrzami. Kolor zmienia się w zależności od umaszczenia. Wargi są suche i przylegające. Uzębienie kompletne, z zgryzem nożycowym. Oczy osadzone w połowie odległości między potylicą a nosem, ustawione na wprost, zaokrąglone, szeroko otwarte i tak ciemne, jak to możliwe. Są wysoko osadzone, z końcami skierowanymi w stronę zewnętrznych kącików oczu.
Szyja jest umiarkowanej długości, dobrze zaznaczona, sucha, sucha i lekko wysklepiona. Ciało kwadratowe, o wyraźnie zaznaczonych krzywiznach. Linia górna prosta i mocna. Kłąb dobrze zaznaczony. Grzbiet stosunkowo krótki. Lędźwie mocne i krótkie. Zad lekko opadający. Klatka piersiowa głęboka i długa, sięgająca do łokci. Żebra dobrze wysklepione, a linia dolna umiarkowanie podkasana. Ogon jest długi lub krótki (wrodzony krótki ogon). Kończyny są cienkie, suche, proste i równoległe.
Sierść jest krótka, gładka i przylegająca do skóry. Jest delikatniejsza i rzadsza na głowie, uszach, szyi oraz wewnętrznej stronie przednich i tylnych kończyn. Podstawowym kolorem jest biel z czarnymi, niebieskimi, brązowymi lub bordowymi plamkami. Czerwone znaczenia znajdują się nad oczami, na wewnętrznych krawędziach uszu i na pysku. Na jaśniejszych częściach ciała mogą występować cętki.
Charakter i zachowanie
Terier brazylijski jest niespokojny, a nawet nieco niespokojny, energiczny i czujny. Przyjazny i czuły wobec rodziny i przyjaciół, jest nieufny wobec obcych. Agresja jest rzadka. Małe teriery prawie nigdy nie są płochliwe. Zaciekle bronią swojego terytorium, zawsze głośno szczekając, gdy zbliżają się do jego granic, a nawet bronią się, gdy zwierzę jest mniejsze. Nadaje się dla rodzin z dziećmi, pod warunkiem, że szczeniak wychowywał się w ich otoczeniu.
Brazylijskie teriery są wesołe i inteligentne, uwielbiają zabawę i kopanie dołów. Przy odpowiednim wychowaniu i szkoleniu są posłuszne i towarzyskie. Tworzą silne więzi ze wszystkimi członkami rodziny, ale tylko jednego postrzegają jako przywódcę i pana.
Brazylijskie teriery mają bardzo silny instynkt myśliwski, dlatego nie należy ich zostawiać samych z małymi zwierzętami ani oczekiwać, że będą mogły spokojnie współistnieć z chomikiem. Dobrze dogadują się z innymi psami, ale rzadko z kotami. Te małe teriery były pierwotnie wykorzystywane na brazylijskich farmach do tępienia gryzoni, a w mniejszym stopniu do polowania na małe zwierzęta. Psy te równie dobrze radzą sobie samotnie, jak i w stadzie. Gdy wyczują wroga, gonią go do upadłego. Metoda jest prosta, ale skuteczna.
Edukacja i szkolenia
Wczesne szkolenie i kompleksowa socjalizacja są kluczowe dla teriera brazylijskiego. Psy te są dość trudne w szkoleniu, zwłaszcza szczenięta. Często są nadmiernie niezależne i bardzo energiczne. Szkolenie powinno być konsekwentne, z dużą ilością pochwał i smakołyków. W pierwszych miesiącach życia najlepiej prowadzić szkolenie w formie zabawy. W miarę dojrzewania pies będzie się uspokajał, ale korygowanie niepożądanych zachowań będzie praktycznie niemożliwe.
Jeśli brazylijski terier nie będzie odpowiednio wychowany i wyszkolony, najprawdopodobniej wyrośnie na niesfornego i samowystarczalnego psa z wieloma złymi nawykami.
Brazylijski terier szybko się uczy, jeśli zaangażujesz go w aktywności i zamienisz je w zabawę. Niektóre brazylijskie teriery odnoszą sukcesy w agility i innych sportach.
Funkcje treści
Terier brazylijski nie jest najlepszym wyborem do małego mieszkania. Jest bardzo aktywny i potrzebuje dużo ruchu, w przeciwnym razie staje się niespokojny i niszczycielski. Chociaż całe dnie spędza goniąc koty po podwórku, regularne spacery na świeżym powietrzu są niezbędne. Terier brazylijski to wspaniały towarzysz dla osób aktywnych, które lubią długie wędrówki.
Brazylijski terier pozostawiony w zamkniętej przestrzeni może okazać się katastrofą.
Brazylijski terier nie ma podszerstka, który zapewniałby ciepło, dlatego gdy nadejdą chłody, psa należy ogrzewać przed spacerami.
Pielęgnacja
Terier brazylijski wymaga niewielkiej pielęgnacji. W okresie linienia krótka sierść linieje umiarkowanie, ale w pozostałych okresach nieznacznie. Zaleca się dokładną kąpiel raz lub dwa razy w miesiącu. Zaleca się cotygodniowe szczotkowanie zębów i uszu. Oczy należy czyścić w razie potrzeby. Pazury należy przycinać co 3-4 tygodnie lub rzadziej.
Zdrowie i oczekiwana długość życia
Teriery brazylijskie to silne i odporne psy, wolne od chorób dziedzicznych. Wynika to głównie z wymogów Międzynarodowego Stowarzyszenia Kynologicznego (ICA) dotyczących uznania rasy: rasa musi być nie tylko wystarczająco duża, ale także posiadać badania zdrowotne. Długość życia wynosi 13-14 lat.
Ogólnie rzecz biorąc, brazylijski terier wymaga takich samych środków ostrożności jak każdy inny pies: szczepień, odrobaczania, badań lekarskich, dobrej opieki i żywienia.
Wybór szczeniaka teriera brazylijskiego
Rasa ta jest dość dobrze znana w Brazylii, gdzie skupia się większość psów i profesjonalnych hodowli. Jej popularność przyczyniła się do rozpowszechnienia brazylijskich terierów na całym świecie, ale obecnie poza granicami ojczyzny jest ich bardzo niewiele. Poza Brazylią, duże hodowle istnieją w Stanach Zjednoczonych, Portugalii, Austrii i Finlandii. Pojedynczych przedstawicieli rasy można spotkać w innych krajach Europy, Ameryki Południowej i Północnej.
Cena
W Brazylii średnia cena szczeniaka wynosi 1300 reali brazylijskich, czyli około 350 dolarów. Tymczasem w Europie i Ameryce ceny są dość zróżnicowane – za rasowego szczeniaka od hodowcy trzeba zapłacić 500–700 dolarów. Jest to średnia cena, która znacznie różni się w zależności od regionu hodowli, wartości linii hodowlanej i perspektyw szczeniaka.
Zdjęcia i filmy
W galerii znajdują się zdjęcia psów rasy brazylijski terier (Fox Paulistinha) różnej płci, wieku i umaszczenia.
Film o rasie psów brazylijski terier (Fox Paulistinha):
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz