Choroby szczeniąt

Szczenięta, podobnie jak dorosłe psy, chorują i to częściej. Co więcej, choroby u szczeniąt wyrządzają o wiele większe szkody ich małym, delikatnym organizmom, a często trudno przewidzieć konsekwencje każdej choroby. Przygotowaliśmy listę najczęstszych chorób u szczeniąt wraz z opisem objawów i zaleceniami dotyczącymi leczenia, dzieląc je na trzy typy: zakaźne, pasożytnicze i niezakaźne.

Jeśli matka jest zaszczepiona, podczas karmienia szczeniąt, są one chronione przez układ odpornościowy matki, ponieważ w mleku znajdują się przeciwciała. Po oddzieleniu od matki szczenięta stają się podatne na różnorodne choroby zakaźne. Jednak szczenięta nie zawsze chorują z powodu wirusów lub bakterii. Choroby pasożytnicze są również powszechne. Istnieje wiele chorób niezakaźnych, które stanowią poważne zagrożenie dla zwierząt i ich właścicieli.

Choroby zakaźne szczeniąt

Najgroźniejsze są choroby zakaźne u szczeniąt. Śmiertelność w takich przypadkach jest wyjątkowo wysoka, zwłaszcza gdy właściciel zbyt późno rozpozna przyczynę.

Zapalenie jelit wywołane parwowirusem

Śmierć z powodu parwowirusowe zapalenie jelit u psówObjawy mogą wystąpić w ciągu pierwszych 24 godzin, ale częściej chory szczeniak umiera bez leczenia w ciągu 3 dni. Wielu właścicieli myli wirusowe zapalenie jelit z zatruciem, ponieważ w przypadku tej choroby temperatura prawie nigdy nie wzrasta; w rzeczywistości może spaść do 37,5°C.

Jednak wymioty i krwawa biegunka powinny być sygnałem ostrzegawczym dla każdego właściciela. Zapalenie jelit ma również wiele innych objawów. Leczenie jest specyficzne: surowica o wysokim stężeniu przeciwciał przeciwko patogenowi.

Nosówka lub plaga mięsożerców

Najczęściej chorują niemowlęta w wieku od 3 miesięcy do 1 roku, ale późniejsze zakażenie jest również możliwe, jeśli układ odpornościowy jest bardzo osłabiony. Ta choroba wirusowa występuje w wielu postaciach: skórnej, nerwowej, jelitowej, płucnej i mieszanej. Ważne jest, aby jak najszybciej rozpocząć leczenie nosówki u niemowlęcia, aby zapewnić mu przeżycie i uniknąć poważnych powikłań. Szczenięta owczarków niemieckich są bardziej podatne na tę chorobę, ale to nie znaczy, że nie należy szczepić psa, jeśli ma się inną rasę. Samo szczepienie zmniejsza ryzyko zakażenia do zaledwie 1%. Powrót do zdrowia następuje wtedy bardzo szybko.

Zakaźne zapalenie wątroby

Wirus atakuje przede wszystkim wątrobę, ale inne narządy również są dotknięte. Główne objawy choroby u szczeniąt to gorączka (do prawie 40°C), wymioty żółcią i prawie całkowita utrata apetytu. Błony śluzowe najpierw bledną, a następnie żółkną. Białka oczu również nabierają niezdrowego odcienia z powodu żółci. Dzieje się tak, ponieważ wątroba uwalnia do krwi duże ilości bilirubiny, która nie jest rozkładana (jak powinno być u zdrowego zwierzęcia). To uszkadza mózg, a mocz staje się ciemnobrązowy. To kolejny wyraźny objaw choroby zakaźnej. zapalenie wątroby – chory szczeniak rozstawia szeroko przednie łapy, gdy stoi lub leży.

Choroby pasożytnicze szczeniąt

Choroby pasożytnicze u szczeniąt można również opisać jako choroby wywoływane przez pasożyty. Pasożytami mogą być:

• zewnętrzne (pchły, kleszcze, wszy) - pasożyty skórne u psów;
• wewnętrzne - rodzaje robaków;
• Roztocza podskórne to również roztocza, które żerują w warstwach skóry szczeniąt. Najczęściej występującymi są: nużyca u psów.

W tym artykule krótko omówimy robaki.

Tasiemce

Grupa robaczyc wywoływanych przez tasiemce (znane również jako tasiemce). Do tej grupy należą: difylobotrioza, dipylidiaza, bąblowica, tasiemczyca i wiele innych. Zwierzęta domowe mogą zarazić się poprzez spożycie surowej ryby lub podrobów zakażonych zwierząt. Nawet spożycie pasożytów skórnych (pcheł lub wszy) może prowadzić do tasiemczycy.

Trematodozy

Ta grupa chorób jest wywoływana przez przywry. Najczęstszą jest opistorchoza. Atakuje trzustkę, drogi żółciowe i samą wątrobę. Zwierzęta domowe mogą zarazić się poprzez spożycie surowej ryby zawierającej larwy przywr.

Nicienie

Najczęściej występują u młodych szczeniąt. Te szczenięta często cierpią na toksokarozę lub toksoaskariozę (w skrócie: glisty). Brzuszek dziecka staje się duży, wzdęty i napięty. W przypadku silnej inwazji obserwuje się kaszel (ponieważ jeden etap rozwoju pasożyta zachodzi w płucach). Zwierzę odkrztusza larwy, które migrują do jelita cienkiego, gdzie rosną i rozmnażają się jako osobniki dorosłe.

Często odnotowuje się zakażenie wewnątrzmaciczne (nienarodzone szczenięta zarażają się od zakażonej matki). Glisty obłe znacznie osłabiają układ odpornościowy. Każda „infekcja” może dotknąć szczenięta. Dlatego tak ważne jest odrobaczanie przed szczepieniem. Regularne odrobaczanie jest również konieczne! Nawet jeśli uważasz, że Twój maluch jest całkowicie zdrowy, możesz nawet nie zdawać sobie sprawy z inwazji.

Niezakaźne choroby szczeniąt

Tytuł sekcji jasno wskazuje, że te choroby są najmniej niebezpieczne, ale nie oznacza to, że można je ignorować. W zaawansowanym stadium choroba ta może powodować poważne cierpienie u szczeniaka.

Krzywica

Krzywica to powszechna choroba u szczeniąt wszystkich ras. Rozwija się z powodu niedoboru witaminy D u rosnących szczeniąt. Z powodu jej niedoboru młody organizm nie jest w stanie w pełni wchłonąć wapnia. W praktyce „przechodzi” on przez jelita, nie ulegając wchłanianiu. W konsekwencji poziom wapnia we krwi spada. Jednak organizm jest tak skonstruowany, że jeśli czegoś brakuje, znajdzie sposób, aby to uzupełnić.

Gdzie jest dużo wapnia? Zgadza się, w kościach i zębach. Kości stają się porowate i kruche. A pod ciężarem ciała wyginają się. To powoduje koślawość nóg i wygięcie klatki piersiowej, a na żebrach można wyczuć coś w rodzaju kuleczek – tzw. kuleczki krzywicy. Mogą wystąpić skurcze, ale w każdym razie zwierzę odczuwa ból. Więcej o krzywica u psów.

Przepuklina

U niektórych zwierząt pępowina nie zamyka się całkowicie. Pępowina może przez nią wystawać. Jest to bardzo niebezpieczne, ponieważ jelita mogą zostać uwięzione, uniemożliwiając przedostanie się pokarmu. Najpierw pokarm zacznie gnić, powodując poważne zatrucie u szczenięcia. Następnie jelita zostaną zablokowane, powodując u zwierzęcia potworny ból.

Nieleczone, jelita zwierzęcia mogą ulec uszkodzeniu, a ich treść może przedostać się do jamy brzusznej. Doprowadzi to do zapalenia otrzewnej. Przepukliny u szczeniaka nie powinien naprawiać sam właściciel! To zabieg chirurgiczny, dlatego powinien go wykonywać wyłącznie lekarz weterynarii!

Otyłość

Otyłość Jest to choroba szczeniąt dużych ras, ale małe rasy również mogą na nią cierpieć. U małych ras tłuszcz gromadzi się najpierw na brzuchu, a następnie na nogach. Natomiast duże rasy przybierają na wadze bardziej równomiernie. Nadwaga obciąża jednak tylko stawy. Należy również pamiętać, że tłuszcz to nie tylko tkanka podskórna, ale także tłuszcz trzewny – odkładający się wokół narządów wewnętrznych. A ten tłuszcz jest znacznie bardziej niebezpieczny niż tłuszcz odkładający się pod skórą. Szczenię powinno być aktywne i zdrowe.

Nie przekarmiaj i nie ulegaj tym psim oczom, które błagają o więcej. Nie rozpieszczaj swojego pupila słodyczami. Pamiętaj, że niezrównoważona dieta prowadzi nie tylko do hipo- lub hiperwitaminozy, ale także do otyłości i innych zaburzeń metabolicznych. A potem pojawia się efekt domina. Nieprawidłowy metabolizm może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak kamienie nerkowe i cukrzyca.

Osteochondroza (choroba stawów)

Występuje częściej u dużych ras. Stawy powiększają się i pogrubiają. Rozwija się kulawizna, a same stawy ulegają deformacji. Jeśli przyjrzysz się uważnie, zauważysz, że kość promieniowa (jedna z kości biegnących od nadgarstka do łokcia) jest skrzywiona. To nie tylko powoduje wadę wyglądu, ale także dyskomfort dla rosnącego szczeniaka.

Ta przypadłość (u szczeniąt alabaju, owczarków niemieckich i innych dużych ras) rozwija się w wyniku przekarmiania karmą bogatą w wapń. Jak widać, nadmiar tego pierwiastka jest równie szkodliwy, jak jego niedobór. Jeśli szczeniak przybiera na wadze, stawy ulegają silnej deformacji pod jego ciężarem, jakby były zgniatane. Nie przekarmiaj szczeniaka, nawet jeśli prosi o więcej.

Niedobór witamin (hipowitaminoza)

W miarę jak szczeniak rośnie, jego organizm potrzebuje składników odżywczych dla wzrostu kości i zębów oraz rozwoju narządów wewnętrznych. Szczeniak powinien jeść różnorodne pokarmy: mięso (nie surowe ani tłuste), warzywa (nie przesadzaj z ziemniakami, bo Twój pupil stanie się otyły), produkty mleczne (ale nie przekarmiaj go, bo rozwinie się osteochondroza), jajka na twardo oraz zboża i płatki zbożowe. Można podawać suplementy witaminowe dla rosnących szczeniąt.

Nadmiar witamin (hiperwitaminoza)

Wielu właścicieli błędnie uważa, że ​​podawanie szczeniętom większej ilości witamin i minerałów sprawi, że będą zdrowsze i silniejsze. To nieprawda. Nadmiar witamin może również powodować wypadanie sierści (podobnie jak niedobory witamin) oraz deformacje kości i zębów. Szczenięta często poważnie chorują. Dzieje się tak, ponieważ objawy, dla niedoświadczonych właścicieli, często przypominają hipowitaminozę. Dlatego właściciele często próbują podawać im jeszcze więcej witamin, co w rzeczywistości powoduje dalsze szkody.

Dlatego tak ważne jest, aby nie zaczynać leczenia na własną rękę, ale najpierw udać się do lekarza weterynarii i wykonać badania krwi, aby dowiedzieć się, czy rzeczywiście występuje niedobór witamin, czy też jest ich za dużo i konieczna jest zmiana diety.

Masz pytania? Możesz je zadać lekarzowi weterynarii obsługującemu naszą stronę w komentarzach poniżej, a my odpowiemy na nie najszybciej, jak to możliwe.

Przeczytaj także:

• Czym i jak prawidłowo karmić szczeniaka?
• Kiedy i jakie szczepienia należy podawać szczeniętom?