Choroba Lyme u psów: objawy i leczenie

Borelioza, znana również jako borelioza odkleszczowa, to choroba zakaźna przenoszona przez kleszcze. Może dotknąć nie tylko psy, ale także ludzi. Podstępny charakter tej choroby polega na tym, że objawy są bardzo zróżnicowane i pojawiają się w dłuższym okresie czasu (kilka tygodni, a nawet miesiąc). Dlatego nie zawsze jest możliwe natychmiastowe powiązanie objawów klinicznych z wcześniejszym ukąszeniem. W rezultacie psy nie otrzymują terminowego i odpowiedniego leczenia, co prowadzi do postępu boreliozy i rozwoju negatywnych konsekwencji.

Ogólna charakterystyka

Borelioza u psów i innych zwierząt, a także u ludzi, występuje po ukąszeniu przez zakażonego kleszcza. Na zakażenie podatne są również dzikie zwierzęta i swobodnie poruszające się zwierzęta domowe. Choroba nie przenosi się drogą kontaktową, więc nie ma powodu do obaw o zakażenie, jeśli u zwierzęcia domowego zostanie zdiagnozowana. Należy jednak zachować ostrożność.

Objawy boreliozy nie pojawiają się od razu i w początkowym stadium mogą przypominać typową chorobę. Z czasem choroba postępuje, atakując różne narządy, co może utrudniać diagnozę. Dlatego, aby rozpocząć szybkie leczenie, ważne jest, aby odnotować u psa ataki kleszczy i, jeśli stan psa się pogorszy, skonsultować się z lekarzem weterynarii. Należy poinformować lekarza weterynarii o wszelkich wcześniejszych ukąszeniach, nawet jeśli miały miejsce 1-1,5 miesiąca temu.

Borelioza (choroba z Lyme) jest wywoływana przez krętki (specyficzny rodzaj bakterii) z rodzaju Borrelia burgdorferi. Patogen wnika do organizmu zwierzęcia lub człowieka poprzez ślinę zakażonego kleszcza. Patogen jest przenoszony drogą limfatyczną i krwionośną do różnych narządów, powodując ich dysfunkcję. Kiedy Borrelia obumiera, uwalnia endotoksynę, która wywołuje nieprawidłową odpowiedź immunologiczną.

Drogi zakażenia

Choroba jest najbardziej rozpowszechniona na półkuli północnej. Kleszcze kleszczowate, główne wektory zakażenia, są równie powszechne na kontynencie amerykańskim i euroazjatyckim. Migrują z pomocą ptaków. Najczęściej występują w lasach mieszanych i na obszarach porośniętych wysoką trawą.

Sezonowa aktywność kleszczy rozpoczyna się wczesną wiosną, ustaje w czasie upałów w środku lata i powraca we wrześniu. Ryzyko zarażenia się boreliozą jest najwyższe w maju, kiedy trawa jest wystarczająco wysoka, aby pasożyt mógł łatwo przenieść się na ssaki.

Borrelia żyje w jelitach kleszczy, więc infekcja może nie wystąpić w ciągu pierwszych 24 godzin po ukąszeniu. Dlatego ważne jest, aby zbadać psa po spacerze i natychmiast usunąć wszelkie kleszcze (w tym szczękoczułki).

Ludzie mogą również zarazić się boreliozą po ukąszeniu kleszcza. Jeśli pies jest zarażony, nie stanowi to zagrożenia dla ludzi. Należy jednak pamiętać, że do zakażenia może dojść przez spojówkę oka, jeśli patogen wejdzie z nią w kontakt. Może to nastąpić, gdy właściciel zmiażdży ciało kleszcza podczas usuwania go ze zwierzęcia. Dlatego ważne jest, aby usuwać pasożyty z najwyższą ostrożnością, uważając, aby ich nie uszkodzić.

Ponieważ patogen może utrzymywać się w organizmie psa przez długi czas, istnieje ryzyko przeniesienia zakażenia podczas transfuzji krwi. Odnotowano również przypadki zakażenia wewnątrzmacicznego. Najczęściej jednak dochodzi do obumarcia płodu.

Objawy kliniczne

Borelioza u psów zazwyczaj przebiega bezobjawowo. Choroba może pozostawać bezobjawowa przez długi czas lub pod postacią innych schorzeń, ostatecznie przechodząc w postać przewlekłą. Objawy pojawiają się zazwyczaj w fazie ostrej i mogą obejmować:

• gorączka, wysoka temperatura ciała;
• ogólne osłabienie, depresja;
• brak apetytu, który wkrótce przechodzi w całkowitą odmowę jedzenia;
• ból mięśni;
• ból i patologiczne powiększenie dużych stawów (łokcia, kolana, stawu skokowego itp.).

Poniżej znajduje się tabela dająca pełniejszy obraz objawów:

Często objawy są podobne do objawów innych chorób, co utrudnia szybką diagnozę.

W miarę postępu choroby Lyme u psów objawy stają się bardziej wyraźne:

• zwierzę cierpi na ropne zapalenie stawów (zapalną chorobę stawów);
• zapalenie błony maziowej stawu (synovitis);
• kalectwo;
• powiększone węzły chłonne.

Patologia stawów jest najbardziej charakterystycznym objawem boreliozy u psów. Stawy położone bezpośrednio w pobliżu miejsca ukąszenia są atakowane w pierwszej kolejności. Z czasem infekcja rozprzestrzenia się na odległe obszary ciała.

Uwaga: Ból stawów, artretyzm a kulawizna może mieć charakter napadowy i powracać nawet po wielu latach od zakończenia leczenia.

W miarę postępu infekcji dochodzi do zaburzeń w funkcjonowaniu wielu narządów i układów. Najczęściej zmiany obserwuje się w tkance mięśniowej, układzie sercowo-naczyniowym i nerwowym.

Połączenie patologii neurologicznych z przewlekłym zapaleniem stawów uzasadnia podejrzenie boreliozy u zwierzęcia.

Diagnostyka

Charakterystycznym objawem choroby u ludzi jest rumień wędrujący. Jego obecność potwierdza rozwój boreliozy, dlatego należy niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie.

Rumień wędrujący jest trudny do wykrycia u psów ze względu na ich sierść. Dlatego do diagnozowania choroby u zwierząt stosuje się laboratoryjne i instrumentalne metody diagnostyczne.

Wykrycie pasożyta w tkankach zwierzęcych jest dość trudne, ponieważ jest on bardzo mały i występuje w tkankach w postaci przetrwalników. Do wykrywania stosuje się serologiczne badania krwi, diagnostykę PCR oraz mikroskopię elektronową. Testy immunofluorescencji pośredniej (IIF) dały dobre wyniki. Pozwalają one zidentyfikować czynnik zakaźny za pomocą specyficznych przeciwciał znakowanych fluoresceiną.

Zdjęcia rentgenowskie pozwalają wykryć zapalenie stawów w różnych stawach. We wczesnych stadiach zmiany wzrokowe mogą być niewidoczne. Specjalista może jednak zauważyć pogorszenie chodu i utykanie.

Ogólne badanie krwi może wykazać leukocytozę, a badanie biochemiczne może wykazać podwyższony poziom testów wątrobowych.

Podstawy diagnostyki:

• Testy serologiczne (ELISA, Western blot).

• Badania ogólne i biochemiczne krwi: ujawniają procesy zapalne i oznaki dysfunkcji wątroby/nerek.

• Zdjęcia rentgenowskie i USG stawów w przypadku długotrwałego bólu.

• Elektrokardiogram w celu sprawdzenia podejrzenia powikłań kardiologicznych.

Przydatna może być tabela czułości różnych testów:

Leczenie

Tylko specjalista może leczyć boreliozę. Choroba ta wymaga długotrwałej terapii i ścisłego monitorowania jej przebiegu.

W leczeniu choroby stosuje się terapię antybakteryjną. Leki przepisuje się na okres do czterech tygodni, a w razie potrzeby kurację można wydłużyć. Możliwa jest również zmiana antybiotyku, jeśli początkowo wybrany antybiotyk nie przynosi oczekiwanego efektu lub zwierzę źle go toleruje.

Ważne! Terapia antybiotykowa może pogorszyć stan z powodu masowego obumierania bakterii Borrelia, ponieważ uwalniają one endotoksynę podczas obumierania.

Wysokie miana przeciwciał mogą utrzymywać się po zakończeniu pełnego cyklu leczenia. Jest to normalne, ponieważ psy są bardzo podatne na zakażenie Borrelia. Jednak miana nadal będą niższe niż wcześniej.

Równolegle stosuje się leczenie objawowe, które w zależności od umiejscowienia działania pasożyta może obejmować różnego rodzaju leki:

• leki rozkurczowe;
• środki przeciwbólowe;
• niesteroidowe leki przeciwzapalne;
• immunostymulatory;
• witaminy;
• roztwory do infuzji.

Przykładowy plan leczenia

Dla wygody właścicieli podajemy tabelę z etapami planu leczenia:

W razie konieczności zleca się dodatkowe badania: USG nerek, EKG, badania krzepnięcia.

Zapobieganie

Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania boreliozie jest stosowanie insektycydów i repelentów. Współczesny rynek produktów dla zwierząt obfituje w różnorodne produkty do stosowania miejscowego, które usuwają pasożyty ze zwierząt i zapobiegają ich inwazjom.

Środki są prezentowane obroże, spraye i krople aplikowane na kłąb. Działają miejscowo, co oznacza, że ​​nie przenikają do krwiobiegu. Ich skuteczność może utrzymywać się od kilku tygodni do kilku miesięcy. Kluczowe jest, aby rozpocząć leczenie psa na samym początku sezonu kleszczowego (kwiecień-maj) i kontynuować je aż do nadejścia jesiennego przeziębienia.

Charakterystyka przebiegu choroby i jej następstwa odległe

• U niektórych psów rozwija się przewlekły stan zapalny stawów, który wymaga dożywotniej opieki wspomagającej.

• Mogą utrzymywać się zaburzenia czynności nerek i nerwów.

• Po wyzdrowieniu ważne jest przeprowadzanie corocznych działań profilaktycznych i obserwacji.

Przeczytaj także:

• Gronkowiec u psów: objawy i leczenie
• Borelioza u psów: objawy i leczenie
• Adenowirus i zakażenie adenowirusem u psów: objawy i leczenie