Bobtail (staroangielski owczarek)

Bobtail pochodzi z Wielkiej Brytanii. Początkowo Anglicy wyhodowali psa, który miał być wszechstronnym parobkiem, niezawodnym pasterzem i potężnym psem stróżującym. Współcześni przedstawiciele rasy są już rzadko wykorzystywani zgodnie z przeznaczeniem i zazwyczaj pełnią jedynie funkcję psa do towarzystwa, ale nie utracili zdolności do bycia niezawodnym psem stróżującym.

Historia pochodzenia

Kilka wieków temu, kiedy po raz pierwszy hodowano bobtaile, ich temperament był znacznie bardziej surowy, co wynikało z ich statusu wszechstronnego psa gospodarskiego. Uważa się, że ich przodkami byli briard i owczarek południoworosyjski.

Nazwa „Bobtail” pochodzi od dwóch angielskich słów oznaczających „krótki ogon”. Jeśli w miocie urodziły się szczenięta z długimi ogonami, ogony były kopiowane. Nie wynikało to jednak wyłącznie z powodów estetycznych czy praktycznych. W Anglii w tamtym czasie pasterze musieli płacić podatek od swoich psów, a im dłuższy ogon, tym wyższy podatek. Przodkowie współczesnego bobtaila wyróżniali się szorstką sylwetką i nieco wiotką budową. Były wykorzystywane głównie jako psy stróżujące i pasterskie, a bardziej zwinne collie często służyły jako psy asystujące.

Wyjątkowa uroda bobtaila po raz pierwszy przykuła uwagę publiczności na wystawie w 1873 roku, kiedy psy te były już wystawiane jako odrębna rasa. Piętnaście lat później powstał pierwszy klub rasy, a te dawne wiejskie psy zaczęły pojawiać się na trawnikach dworów angielskiej elity. Hodowcy z kolei nadal testowali cechy użytkowe rasy, ale starali się również złagodzić jej wygląd i charakter. W rezultacie bobtail przekształcił się z psa o szorstkiej budowie w uroczego psa rodzinnego.

Wygląd

Z wyglądu te duże i nieco kwadratowe psy sprawiają wrażenie ciężkich i niezdarnych, ale ich wygląd jest mylący. Chód bobtaila jest dość lekki, z lekką sprężystością podczas biegu. Głowa jest masywna z kwadratową czaszką. Sierść jest gęsta, długa i lekko falista, nieco krótsza na pysku niż na reszcie ciała. Oczy i nos są małe i zawsze ciemne. Uszy są miniaturowe i prawie całkowicie ukryte pod sierścią.

Kończyny są długie i proste. Ogon był wcześniej kopiowany zgodnie ze standardami, ale dziś akceptowane są również psy z nieobciętym ogonem. Bobtaile mogą występować w dowolnym odcieniu szarości lub bieli.

Trening i ćwiczenia

Bobtaile to silne i odporne psy, które są dość łatwe w tresurze, uwielbiają pracę i chętnie podejmują nowe wyzwania. Właściciele powinni pamiętać, że psy te potrafią być bardzo uparte i niezależne, dlatego wszelkie pożądane nawyki należy im wpajać od najmłodszych lat. Każdy pies wymaga indywidualnego podejścia; najlepiej wypróbować kilka metod szkolenia, aby określić, która jest najlepsza dla Twojego pupila. Jednak trening motywacyjny jest zazwyczaj najlepszym rozwiązaniem. Mając na uwadze cel, psy stają się bardziej zaangażowane i uważne.

Aktywność fizyczna powinna być dość intensywna. Bobtaile wymagają aktywnych, długich spacerów na świeżym powietrzu, najlepiej bez smyczy. Choć mogą sprawiać wrażenie ospałych i ospałych, w rzeczywistości są bardzo energiczne i zawsze chętne do zabawy.

Charakter

Bobtaile są dość spokojne i przyjazne, ale w żadnym wypadku nie flegmatyczne. Nie są skłonne do walki, ale ich wrodzony instynkt pasterski każe im bezinteresownie bronić swojego terytorium i właściciela, któremu są niezłomnie oddane. Owczarki staroangielskie potrafią słuchać swoich właścicieli i rozumieć ich ton głosu. Uwielbiają zabawę i socjalizację, ale zawsze znają swoje granice; jeśli pupil zauważy, że właściciel nie ma ochoty na zabawę, nie będzie go zaczepiał.

Bobtaile to bardzo rozsądne i spokojne psy. Zawsze zachowują się z pewną rezerwą i psotami zajmują się tylko za zgodą właściciela. Jako psy pasterskie, potrafią pracować bez wytchnienia godzinami. Często próbują przekazywać swoje instynkty pasterskie członkom rodziny, dlatego ważne jest, aby… Od najmłodszych lat ucz bobtaile szacunku do innychPrzedstawiciele tej rasy wolą trzymać się blisko domu, co oznacza, że ​​rzadko się gubią. Przy odpowiednim podejściu i szkoleniu, pies ten będzie posłuszny i uległy, ale jeśli nie poświęci mu się należytej uwagi, może stać się niegrzeczny i niezależny.

Konserwacja i pielęgnacja

Bobtaile najlepiej trzymać w domu; mieszkania są akceptowalne, ale tylko pod warunkiem, że są wystarczająco przestronne. Wymagają regularnych spacerów i ruchu. Bobtaile są bardzo spokojne i dobrze dogadują się z innymi zwierzętami.

Ponadto są to bardzo troskliwe nianie, które wezmą udział w dziecięcych psikusach i w razie potrzeby uchronią dziecko przed niebezpieczeństwem.

Patrząc na bobtaila, od razu można sobie wyobrazić, jak trudna jest pielęgnacja jego sierści, która, nawiasem mówiąc, pomimo swojej długości, nie wydziela intensywnego zapachu. Pielęgnacja odbywa się na dwa sposoby: w domu i na wystawach. Szczenięta rodzą się krótkowłose i linieją trzy razy w wieku 2,5 roku.

• Pierwszy raz jest około 4 miesiąca. Wtedy jest to konieczne. naucz szczeniaka akceptować szczotkę, który stanie się jego towarzyszem na całe życie.
• Bardziej wymagającym etapem będzie wiek około pierwszego roku, kiedy futro zaczyna się splątywać. W tym okresie szczotkowanie należy wykonywać co najmniej 2-3 razy w tygodniu, a następnie nieco rzadziej, 3-4 razy w miesiącu.
• Po trzeciej zmianie sierści, bobtail czesany jest dwa razy w miesiącu.

Psy są kąpane, gdy się zabrudzą. Jeśli zwierzęta przygotowują się do wystawy, kąpie się je dwa tygodnie przed wystawą. Suszenie wełny wyłącznie z suszarką do włosów W chłodnym otoczeniu. Zwróć szczególną uwagę na uszy, regularnie czyszcząc i przycinając sierść wewnątrz. Zaleca się również przycinanie sierści między palcami i na opuszkach łap. W ciepłe dni sierść psa powinna być krótko przycięta na całym ciele, w przeciwnym razie istnieje wysokie ryzyko udaru cieplnego. Pazury mają tendencję do przeciekania w miarę wzrostu. Zwracaj szczególną uwagę na stan uzębienia.

Dieta i zdrowie bobtaili

Dieta

Dieta bobtaila powinna być przemyślana i pożywna. Ważne jest, aby zawierała wszystkie niezbędne składniki odżywcze i była dostosowana do jego potrzeb żywieniowych. Preferowana jest karma naturalna. Miski z karmą i świeżą wodą powinny być ustawione na podstawce, aby pies nie schylał głowy zbyt nisko. Jeśli wolisz karmić psa karmą komercyjną, zdecydowanie warto sięgnąć po wysokiej jakości karmy holistyczne lub co najmniej super premium.

Zdrowie

Przez całe życie zwierzaka szczególną uwagę zwraca się na uszy, które są słabą stroną rasy i są podatne na stany zapalne. Choroby dziedziczne obejmują niewielką predyspozycję do problemów ze wzrokiem i słuchem. Możliwa jest dysplazja stawów biodrowych. Długość życia wynosi do 13 lat.

Zdjęcia

Zdjęcia bobtaili (staroangielskich owczarków):

Przeczytaj także:

• Kurylski bobtail: koty płci męskiej i żeńskiej
• Mekong Bobtail: koty płci męskiej i żeńskiej
• Amerykański bobtail: samce i samice