Wścieklizna u psów: objawy i leczenie

Jedną z najbardziej przerażających chorób, których obawiają się właściciele zwierząt domowych, jest wścieklizna u psów. Psy mogą zarazić się wirusem podczas spaceru od bezdomnych psów, które miały kontakt z dzikimi zwierzętami (myszami, jeżami, lisami itp.). Wirus często przenosi się poprzez ugryzienie, ale czasami wystarczy sama ślina na otwartej ranie. To wystarczy, aby zainicjować rozwój tak niebezpiecznej choroby, jak wścieklizna.

Okres inkubacji wścieklizny

Choroba jest wywoływana przez wirus neurotropowy, który atakuje mózg. Wykrycie wirusa u zwierzęcia bezpośrednio po kontakcie z zakażonym zwierzęciem jest praktycznie niemożliwe, ponieważ okres inkubacji może trwać nawet trzy miesiące. Badanie śliny może dokładnie określić, czy pies jest zakażony. Jest to jednak możliwe dopiero kilka dni przed pojawieniem się pierwszych objawów. oznaki wściekliznyDlatego właściciele muszą starannie chronić swoje zwierzęta przed kontaktem z dzikimi zwierzętami, a w szczególności z psami bezdomnymi.

Wścieklizna u psów: objawy

Choroba atakuje układ nerwowy psów, powodując paraliż oddechowy, porażenie kończyn, wzmożoną pobudliwość i wodowstręt. Niestety, choroba jest śmiertelna. Dlatego ważne jest, aby znać objawy wścieklizny u psów.

We wczesnym stadium choroby (trwającym od 2 do 10 dni) możesz zauważyć zmiany w zachowaniu swojego pupila. Zazwyczaj u psa wystąpią:

1. Drażliwość.
2. Złe samopoczucie.
3. Dreszcze.
4. Ból mięśni.
5. Odmowa jedzenia.
6. Nagła utrata wagi.
7. Lęk.
8. Kaszel.
9. Światłowstręt.
10. Biegunka lub wymioty.
11. Gorączka.

Formy wścieklizny

Chorobę tę zazwyczaj dzieli się na kilka postaci: ukrytą, gwałtowną, poronną, atypową i nawracającą.

Cicha forma

Późne stadium łagodnej wścieklizny nazywane jest stadium cichym. Trwa od 3 do 7 dni. Ten typ wścieklizny jest uważany za nietypowy. W tym przypadku pies je normalnie i zachowuje się stosunkowo spokojnie. Objawami choroby są: wzmożone wydzielanie śliny, paraliż kończyn i gardła (pies nie może nawet połknąć wody), pojawienie się dziwnego szczekania oraz chęć zjedzenia czegoś niejadalnego.

Forma gwałtowna

Ten etap choroby trwa od 5 do 13 dni. To właśnie ten etap jest najczęściej wykorzystywany do identyfikacji wścieklizny u psów. W rzeczywistości, etap wściekłości dzieli się na trzy etapy:

1. Faza prodromalna. Trwa nie dłużej niż trzy dni. W tym czasie zwierzę może chować się w ustronnych miejscach i nie reagować na wołania właściciela lub wręcz przeciwnie, domagać się ciągłej pieszczoty i uwagi. W takim przypadku właściciel może zauważyć nadmierne ślinienie i trudności z połykaniem. Niebezpieczeństwo związane z tą fazą polega na tym, że w tym czasie uwalnia się największa ilość wirusa, co zwiększa ryzyko zakażenia u ludzi.
2. Faza maniakalna. Czas trwania jest taki sam. Jednak apatia ustępuje miejsca agresji. W tej fazie zwierzę może zaatakować każdego, nawet swojego właściciela. Pies wyładowuje również swoją złość na przedmiotach wokół siebie. W fazie maniakalnej ruchy chwytające zwierzęcia są niezwykle silne, co może prowadzić nawet do złamań szczęki. Jeśli zarażony pies uwolni się ze smyczy, może ugryźć niezliczone osoby i zwierzęta na swojej drodze. Nawet właściciel nie będzie w stanie powstrzymać rozwścieczonego psa. Jednym z wyraźnych objawów tej fazy jest pojawienie się wzmożonego wydzielania śliny (pienienia).
3. Faza paraliżująca. Ta faza trwa do 7 dni. W tym okresie pies odczuwa silny ból, ma poważne trudności z oddychaniem, praktycznie nie połyka i rozwija się paraliż kończyn. Ostatecznie zwierzę zapada w śpiączkę i umiera w ciągu kilku dni.

Forma aborcyjna

W tym przypadku pies wyzdrowiał z wścieklizny. Ta forma choroby jest niezwykle rzadka. Większość naukowców wciąż nie jest w stanie ustalić dokładnej przyczyny, a badania w tym zakresie wciąż trwają.

Nietypowa forma

Podstępność tej formy choroby polega na tym, że pierwsze objawy wścieklizny mogą być „zamaskowane” przez objawy zapalenia żołądka i jelit.

Zwierzę zaczyna wymiotować i ma krwawą biegunkę, a właściciele po prostu nie zdają sobie sprawy z niebezpiecznej choroby swojego pupila. W tym momencie pies może łatwo zarazić zarówno ludzi, jak i inne zwierzęta.

Forma zwrotna

Charakteryzuje się ona wyzdrowieniem zwierzęcia, które po kilku dniach (zwykle dwóch tygodniach) ponownie powraca do wszystkich głównych objawów choroby.

Diagnoza wścieklizny

Jak wspomniano powyżej, wścieklizna może nie dawać objawów przez długi czas. Co więcej, objawy choroby są bardzo podobne do objawów innych poważnych chorób. Dlatego tylko lekarz weterynarii może wykryć wirusa i odróżnić wściekliznę od choroby Aujeszky'ego, zapalenia mózgu lub nerwowej postaci nosówki.

1. Wścieklizna rzekoma, czyli choroba Aujeszky'ego. Pies cierpi na intensywny świąd, drapie się aż do krwawienia. Nie atakuje ludzi, lecz wyładowuje swoją agresję na otaczających go przedmiotach. Choroba kończy się śmiercią w ciągu trzech dni.
2. Zapalenie mózgu. Rozwija się paraliż kończyn, pies staje się apatyczny, gwałtownie drży i ma gorączkę. Szybkie przewiezienie zwierzęcia do weterynarza może je uratować.
3. PlagaObjawia się również paraliżem kończyn tylnych, ale w przeciwieństwie do wścieklizny, nigdy nie paraliżuje żuchwy. Wyzdrowienie jest możliwe przy szybkim leczeniu.

Wynik choroby

Leczenie wścieklizny u psów pozostaje marzeniem wielu właścicieli zwierząt. Niestety, choroba ta jest nieuleczalna. Aby jednak zapobiec poważniejszym konsekwencjom, każdy właściciel psa powinien podejść do problemu odpowiedzialnie i zwrócić się o pomoc do specjalisty już przy pierwszych oznakach wścieklizny. Zazwyczaj zwierzę jest poddawane dziesięciodniowej kwarantannie. W tym czasie specjalista może wiarygodnie potwierdzić obecność lub brak wścieklizny, przeprowadzając niezbędne badania i monitorując postęp choroby.

Zapobieganie wściekliźnie

Przenoszenie wścieklizny u psów zostało omówione powyżej. Dlatego każde zwierzę domowe jest narażone na ryzyko i tylko środki zapobiegawcze mogą je zmniejszyć. Do takich środków należą coroczne szczepienia.

Warto zauważyć, że pierwsze szczepienie nie zapewni długotrwałej odporności. Pies może być uznany za niezawodnie chronionego przed wścieklizną dopiero po trzecim szczepieniu. Dlatego ważne jest, aby przez pierwsze trzy lata uważnie obserwować swojego pupila i trzymać go z dala od innych zwierząt.

Bez szczepionki przeciwko wściekliźnie Twój pies nie tylko nie będzie mógł uczestniczyć w wystawach psów, ale także nie będzie mógł podróżować pociągami ani samolotami. Zabieranie niezaszczepionego zwierzęcia na polowanie jest również zabronione.

Pierwsza pomoc dla zwierzęcia domowego

Właściciele psów często wpadają w panikę lub wręcz ignorują konfrontację swojego pupila z innym zwierzęciem, niezależnie od tego, czy jest to pies, kot, itp. Tak naprawdę, pozostawianie tej sytuacji bez nadzoru nie jest dobrym pomysłem, ani też panikowanie nie jest konieczne.

Jeżeli Twój pies został pogryziony przez bezdomnego psa lub zaatakowany przez bezdomnego kota, najlepszym rozwiązaniem jest:

• zabierz psa do domu;
• założyć jej kaganiec;
• zbadaj swojego pupila mając na sobie gumowe rękawice.

Jeśli znajdziesz ranę lub nawet niewielkie zadrapanie, przemyj je wodą z mydłem. Aby ułatwić sobie zadanie, możesz przyciąć trochę sierści wokół rany i nanieść roztwór mydła za pomocą strzykawki pod ciśnieniem. Najlepiej sprawdzi się w tym przypadku zwykłe mydło do prania.

Po opatrzeniu rany należy skonsultować się ze specjalistą. W miarę możliwości można wezwać lekarza weterynarii do domu. Po wstępnym badaniu zwierzę otrzyma szczepionkę przeciw wściekliźnie, a dwa tygodnie później dawkę przypominającą. Zwierzę powinno być pod ścisłą obserwacją przez 10 dni. Zwykle w tym czasie pojawiają się objawy charakterystyczne dla wścieklizny.

Warto zauważyć, że czas pojawienia się objawów choroby zależy bezpośrednio od liczby ran. W przypadku pojedynczego zadrapania lub ugryzienia objawy pojawią się po co najmniej 7 dniach. Jeśli pies ma wiele ran, objawy wścieklizny pojawią się prawdopodobnie w ciągu 2-3 dni.

Ugryzienie wściekłego psa

Pewnie wielokrotnie słyszałeś, że po ugryzieniu psa należy natychmiast udać się do lekarza i przyjąć 40 zastrzyków. Wiele osób nie zdaje sobie jednak sprawy, jak niebezpieczna jest ta choroba dla ludzi. Jeśli ugryzł cię pies (lub lis, jeż, mysz czy bezpański kot), natychmiast zgłoś się do lekarza, ponieważ zwłoka może kosztować cię życie.

Najpierw oczyść ranę wodą z mydłem. Następnie nałóż nadtlenek wodoru i zabandażuj. Po udzieleniu pierwszej pomocy nie bój się udać na pogotowie. Dziś nie podają tylu zastrzyków, co dekady temu, a otrzymasz tylko siedem w ramię. Jeśli otrzymasz je przed pojawieniem się objawów wścieklizny, prawdopodobieństwo całkowitego wyzdrowienia wynosi 100%.

Aby zrozumieć powagę problemu, warto osobno opisać, co dzieje się z człowiekiem, który został pogryziony przez wściekłego psa i nie zgłosi się po pomoc medyczną.

1. Od 24 godzin do 3 dni występują takie objawy jak: ból w miejscu ukąszenia, stabilizacja temperatury na poziomie 37-37,3 stopni, pojawienie się bólu głowy i osłabienia, wymioty i biegunkaWystępuje utrata apetytu, problemy ze snem i koszmary senne. Jeśli ugryzienie dotyczy twarzy, osoba może zacząć doświadczać halucynacji.
2. W ciągu kolejnych trzech dni wzrasta pobudzenie układu nerwowego, rozwija się wodowstręt, występują trudności w oddychaniu, pojawiają się drgawki twarzy, osoba odczuwa ciągły lęk, wpatruje się w nieruchomy punkt, obficie się poci i ślini. W tym okresie pacjent staje się drażliwy i skrajnie nerwowy. Jego agresja może wykraczać poza ludzi i przedmioty. Osoba zarażona wścieklizną może gryźć się, szarpać przedmioty i wyrywać sobie włosy. Wszystko to dzieje się po prostu dlatego, że w tym czasie pacjent widzi pewne przerażające obrazy lub słyszy głosy.
3. Po krótkim czasie następuje paraliż. Okres ten trwa nie dłużej niż jeden dzień, po czym człowiek umiera w strasznych męczarniach.

Aby uniknąć narażania siebie i innych na ryzyko, ważne jest, aby odpowiedzialnie szczepić swoje zwierzęta. Terminowe szczepienie przeciwko wściekliźnie jest niezbędne dla szczęśliwego życia dla Ciebie i Twojego pupila.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii zatrudnionemu przez naszą stronę internetową, a my udzielimy na nie odpowiedzi tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Przeczytaj także:

• Kiedy i jakie szczepienia należy podawać szczeniętom?
• Nosówka u psów
• Zapalenie jelit wywołane parwowirusem u psów