Bambino

To zabawne stworzenie ma imię Bambino, co po włosku oznacza „dziecko” lub „niemowlę”. Ta młoda, ale już popularna rasa powstała ze skrzyżowania kotów rasy munchkin z kotami rasy sfinks kanadyjski, co zaowocowało dwiema mutacjami: brakiem sierści i krótkimi nogami.

Historia pochodzenia

Pierwszymi przedstawicielami kotów miniaturowych o krótkich łapach byli maluchyRasa powstała w wyniku spontanicznej, naturalnej mutacji, którą z powodzeniem wprowadzili amerykańscy hodowcy. Munchkiny zostały uznane w 1985 roku, ale amerykańscy hodowcy byli nie do zatrzymania. Skrzyżowali Munchkiny z Curlami, tworząc nową rasę o nazwie Kinkalow. Miłość Munchkinów do La Perm dała początek rasie Skookum, a Munchkiny i Persy przyniosły światu… Buty z wykładanymi cholewamiMoglibyśmy na tym skończyć, ale wkrótce miłośników kotów czekała kolejna niespodzianka. Czy to przez przypadek, czy celowo, ktoś postanowił skrzyżować munchkiny z sfinksyZapoczątkowało to nową rasę – Bambino.

Historia rasy w Ameryce

Na początku XXI wieku Stephanie i Pat Osborne, małżeństwo z Ozark w stanie Arkansas, którzy byli właścicielami hodowli HolyMoly Sphynx, nabyli bezwłosego kociaka o krótkich łapkach. Hodowcy postanowili pielęgnować te niezwykłe cechy, a dzięki ich bogatemu doświadczeniu w hodowli kotów, ich starania odniosły sukces. Państwo Osborne nadali swojemu pierwszemu kociakowi imię Bambino. Później uznali, że to imię będzie pasować do rasy. Miot Bambino został zarejestrowany po raz pierwszy w 2005 roku, a rasa uzyskała status w 2006 roku.

Bambino nie jest jeszcze rasą uznaną przez żadną organizację międzynarodową. TICA przyznała mu jedynie status eksperymentalny.

Rozwój rasy Bambino w Rosji

Równolegle z hodowcami amerykańskimi, krzyżowanie munchkinów ze sfinksami trwało również w Rosji, a konkretnie w hodowli Baby Moon, prowadzonej przez Marię i Elenę Czernow. Pierwsze domowe Bambino zostały zarejestrowane w 2005 roku przez WCA Nica Center. Do tego czasu hodowla miała już na koncie 18 miotów (od pierwszego do czwartego pokolenia).

Recenzja wideo rasy kotów Bambino:

Obecnie koty rasy Bambino wpisane są na Listę Zwierząt Rzadkich i Egzotycznych (REFR) i są również uznawane przez Stowarzyszenie Kotów Miniaturowych (TDCA).

Wygląd i standardy

Bambino nie mają wdzięku i wyrafinowania kanadyjskich sfinksów. Są figlarne i urocze, o nietypowym chodzie i zabawnych manierach odziedziczonych po munchkinach. Te krępe stworzenia są niewielkich rozmiarów, ważą średnio 2-3 kg.

Głowa i pysk

Głowa Bambino jest średniej wielkości, w kształcie zmodyfikowanego klina o zaokrąglonych krawędziach, nieco węższa niż dłuższa. Kości policzkowe są wyraźne, z wyraźnie zaznaczonym załamaniem. Kufa jest zaokrąglona, ​​pełna i lekko zaakcentowana. Broda jest mocna, ale nie wystająca i leży w jednej linii z nosem. Uszy są duże lub bardzo duże, dobrze rozwarte i w kształcie liścia. Widoczne jest lekkie rozstawienie na boki. Ważne jest, aby odległość między uszami nie była mniejsza niż szerokość nasady ucha. Oczy są duże, osadzone lekko skośnie i szeroko, o jasnym, jednolitym kolorze, pasującym do umaszczenia.

Budowa ciała

Ciało jest lekko wydłużone, ale nie rozciągnięte. Szerokość w biodrach i barkach jest mniej więcej równa. Mięśnie są dobrze rozwinięte. Szyja jest średniej długości, zaokrąglona i lekko wysklepiona w kierunku podstawy czaszki. Klatka piersiowa jest głęboka, płynnie przechodząca w silne, silne barki. Brzuch jest pełny i zaokrąglony. Linia grzbietu wznosi się w kierunku zaokrąglonego zadu. To wzniesienie jest szczególnie zauważalne, gdy kot stoi. Szkielet jest dość ciężki, z wyraźnym dymorfizmem płciowym. Nogi są krótkie i silne. Tylne nogi są nieco dłuższe od przednich, barki i przedramiona, a także uda i podudzia są mniej więcej tej samej długości. Preferowana długość nóg wynosi 1/3 wysokości w kłębie. Ogon jest proporcjonalny do ciała, giętki, dość gruby u nasady, z zaokrąglonym końcem.

Gen odpowiedzialny za krótkie nogi u Bambinos jest recesywny, więc w tym samym miocie, wraz z karłowatymi kociętami, rodzą się szczenięta z długimi nogami. Te szczenięta są uznawane za rasowe i wykorzystywane w hodowli, ale nie biorą udziału w wystawach.

Skóra, sierść i kolory

Skóra Bambino jest dość gruba z obfitą warstwą tłuszczu podskórnego, pofałdowanego, szczególnie wokół barków i pyska, między uszami i na szyi. Wąsy są krótkie, kręcone i połamane lub całkowicie nieobecne. Kilka krótkich, delikatnych włosków znajduje się na nogach, ogonie i mosznie, a krótkie włosy często pokrywają grzbiet nosa. Niewielka ilość lekkiego puchu jest dopuszczalna wzdłuż konturu dolnej części ucha wewnętrznego, a także na zewnętrznej części małżowiny usznej. Reszta ciała może być całkowicie naga lub pokryta miękkim puchem o długości nie większej niż 2 mm, który w dotyku przypomina zamsz lub welur.

Dopuszczalne są wszystkie kolory, w dowolnej kombinacji, z wyjątkiem, rzecz jasna, tych, które charakteryzują się strefowym rozkładem koloru na całej długości włosów.

Charakter

Bambino mogą sprawiać wrażenie niezdarnych i rozpieszczonych, ale w rzeczywistości są silnymi, żywymi, bardzo aktywnymi i chętnymi do zabawy kotami, tak samo żywiołowymi i hałaśliwymi jak ich więksi, bezwłosi kuzyni, a także tak samo zabawnymi i ciekawskimi jak Munchkiny.

Według hodowców i doświadczonych właścicieli, Bambino są całkowicie pozbawione agresji i instynktu łowieckiego. Są bardzo łagodne i czułe, dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, nawet gryzoniami i ptakami. Dojrzewają powoli, zachowując ciekawość i spontaniczność kociąt do trzeciego roku życia, po czym stają się nieco spokojniejsze i bardziej pewne siebie.

Treść

Przyszli właściciele Bambino powinni pamiętać o kilku ważnych aspektach. Temperatura w pomieszczeniu powinna być komfortowa, między 22 a 25°C, i należy unikać przeciągów.

Jeśli utrzymanie odpowiedniego mikroklimatu nie jest możliwe, należy zapewnić pupilowi ​​dodatkową izolację i dobrać wygodne ubranie. W chłodne dni należy zadbać o to, aby delikatna skóra nie została uszkodzona przez gorący kaloryfer, a latem chronić pupila przed promieniowaniem ultrafioletowym. Wylegiwanie się na słońcu lub parapecie w słoneczny dzień może nie tylko spowodować opaleniznę, ale także poważne oparzenia. W pozostałych przypadkach wymagania są takie same jak w przypadku każdego innego kota. Zwierzę powinno mieć własne miski na wodę i karmę oraz kuwetę. odpowiedni wypełniaczdrapak, a jeszcze lepiej, plac zabaw, kilka zabawek, łóżko lub przytulny domek, w którym dziecko może odpocząć.

Dieta

Ważne jest, aby z wyprzedzeniem zdecydować, jaki rodzaj żywienia będzie stosowany u Twojego pupila: karmę naturalną czy karmę gotową (suchą lub mokrą). Harmonogram karmienia i dieta zależą od wieku Twojego pupila, ale najlepiej trzymać się rutyny, do której Twój pupil szybko się przyzwyczai.

Bambinos odziedziczyły zdrowy apetyt po sfinksie, dlatego ważne jest, aby nie skupiać się tylko na zachciankach kota, ale także na zalecanych porcjach, aby zapobiegać otyłości i związanym z nią problemom.

Cechy opieki nad Bambino

Kluczem do pielęgnacji jest utrzymanie czystości skóry. Podobnie jak sfinksy, psy rasy Bambino mają gruczoły łojowe, które wydzielają specjalny olej, który należy usuwać. Kąp je w razie potrzeby, mniej więcej co 7-10 dni. Czasami kąpiel można zastąpić przecieraniem skóry i fałdek wilgotnymi chusteczkami. Zaleca się stosowanie szamponów przeznaczonych specjalnie dla ras bezwłosych lub szamponów dla niemowląt, takich jak Johnson's Baby.

Uszy dość szybko się brudzą z powodu braku sierści, dlatego ważne jest regularne czyszczenie małżowiny usznej. Oczy należy przemywać codziennie, aby usunąć wszelkie nagromadzone zanieczyszczenia. Można stosować specjalne płyny, napary z rumianku lub herbatki.

Pielęgnacja zębów i jamy ustnej obejmuje przyzwyczajenie kociaka do szczoteczki i pasty do zębów oraz szczotkowanie go raz lub dwa razy w miesiącu. Jednak wielu właścicieli pomija ten krok, a kluczem do zdrowych zębów jest zbilansowana dieta.

Jeśli Twój kot jest przyzwyczajony do drapaka i nie niszczy mebli ani nie drapie, nie ma potrzeby przycinania mu pazurów. W przeciwnym razie możesz przycinać mu pazury specjalnymi obcinaczkami co 3-4 tygodnie.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Chociaż rasa ta jest jeszcze zbyt młoda i słabo zbadana, aby z całą pewnością stwierdzić, czy cierpi na jakieś konkretne choroby genetyczne, można już zidentyfikować kilka powszechnych problemów zdrowotnych:

• Alergie i różne rodzaje zapaleń skóry;
• Guzy rozwijające się w wyniku pustej rui;
• Pojedyncze przypadki rozwoju dysplazji stawu biodrowego.

Koty rasy Bambino wymagają regularnych szczepień, rutynowego odrobaczania i ochrony przed pasożytami zewnętrznymi. Hodowcy twierdzą, że Bambino to bardzo silne i zdrowe koty, pomimo nietypowego wyglądu, a mutacje związane z krótkimi nogami i brakiem sierści nie stanowią problemu. Średnia długość życia wynosi 12-13 lat.

Wybór kociaka i cena

Zakup kociąt Bambino w niskiej cenie jest mało prawdopodobny; rasa ta nie jest jeszcze rozpowszechniona i jest hodowana głównie przez wyspecjalizowane hodowle. W 2016 roku ich liczba w Rosji nie przekroczyła 10. Większość kociąt jest sprzedawana z zaleceniem późniejszej sterylizacji/kastracji.

Kociaka można nazwać bambino, jeżeli od skrzyżowania munchkina i kanadyjskiego sfinksa minęły co najmniej trzy pokolenia.

Koty zazwyczaj dobrze znoszą ciążę i rodzą do pięciu kociąt, traktując swoje potomstwo czule i z wielką troską. Kocięta, zwłaszcza te z krótkimi nogami, są znacznie mniejsze niż ich rówieśnicy innych ras, a ich skóra ma wiele fałd, które nieco się wygładzają, gdy koty osiągną rok lub dwa lata.

Cena kociaka Bambino u hodowców o wysokiej renomie i dbających o czystość rasy wynosi około 70 000-100 000 rubli. W niektórych przypadkach kocię można kupić znacznie taniej. Na przykład, jeśli kociak ma wady wyglądu lub hodowca ze względów osobistych zdecydował się zaoferować znaczną zniżkę. W Ameryce koty Bambino do hodowli kosztują od 2500 do 4000 dolarów.

Zdjęcia

Zdjęcia kociąt i kotów Bambino:

Przeczytaj także:

• Koty bezwłose: zdjęcia, historia rasy, pielęgnacja i utrzymanie
• Sfinks petersburski (Peterbald)
• Don Sphynx: koty i kotki