Azawakh (charcik afrykański)

Azawakh, znany również jako chart afrykański lub tuareg, to elegancki, piękny pies o typowej dla chartów budowie, przystosowany do życia w gorącym klimacie. Na całym świecie rasa ta pozostaje rzadka i mało popularna. Pomimo swoich zalet, azawakh ma również szereg wad, o których powinni wiedzieć potencjalni właściciele.

Historia pochodzenia

Korzenie rasy Azawakh sięgają początków cywilizacji nigeryjskiej. Starożytne psy podobnego typu towarzyszyły koczowniczym plemionom Tuaregów. Uważa się, że one również są ich potomkami. Saluki i Sloughi. Nic nie wiadomo o historii rasy przed początkiem XX wieku; pochodzenie azawakh można wywnioskować jedynie z pośrednich dowodów i rzadkich pozostałości archeologicznych.

Azawakh to rasa rodzima, na której rozwój wpłynęły przede wszystkim czynniki naturalne regionu Sahelu, tropikalnej sawanny, która stanowi przejście między Saharą a żyźniejszymi ziemiami południowymi. Człowiek odegrał tu jedynie pośrednią rolę. Obecnie Sahel obejmuje takie kraje jak Burkina Faso, Algieria, Mali, Mauretania, Senegal, Czad, Kamerun, Nigeria, Erytrea i Sudan. Spośród nich jedynie Mali zostało oficjalnie uznane za kraj pochodzenia Azawakh. Rasa znajduje się pod patronatem Francji, kraju, który zarejestrował ją w Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Azawakh zawdzięcza swoją nazwę dolinie na granicy Nigerii i Mali, skąd sprowadzono pierwsze psy. Inne nazwy tej rasy to Tuareg lub chart afrykański.

W latach 60. i 70. francuscy legioniści powracający z Sahelu zabrali ze sobą siedem lokalnych psów, które dały początek linii francuskiej. Mniej więcej w tym samym czasie jugosłowiański dyplomata wysłał do ojczyzny dwa psy, które stały się podwaliną linii jugosłowiańskiej. Później azawakhi zaczęto hodować w Niemczech, Holandii i Szwajcarii. Azawakh jest jedną z najrzadszych i najrzadszych ras. Jednym z głównych powodów ich niepopularności jest ich trudny charakter.

Hodowla azawakhów rozpoczęła się w Europie, od zaledwie kilkunastu psów, od których pochodzi większość współczesnych rodowodów.

Psy z Afryki są nadal importowane do Europy i Ameryki, co jest niezbędne do utrzymania szerokiej puli genów i zachowania pierwotnej rasy. Staje się to jednak coraz trudniejsze. Stowarzyszenie ABIS, które co roku wysyła ekspedycje do Afryki, potwierdza, że ​​Tuaregów i ich azawakhów pozostaje coraz mniej. Członkowie wyższej kasty, którzy posiadali najlepsze okazy rasy, zostali wygnani lub zabici podczas zamachu stanu. Współczesne importowane psy nie są już tak rasowe. Są mniejsze i bardziej kościste, i rzadko dają dobre potomstwo hodowlane.

Film o rasie psów Azawakh (charty afrykańskie):

Wygląd

Azawakh wyróżnia się bardzo szczupłą, a jednocześnie harmonijną budową, o prostych liniach i otwartych kątach. Wydaje się bardzo duży ze względu na długie nogi i stosunkowo krótki grzbiet. W rzeczywistości jest średniej wielkości, osiągając wysokość w kłębie 55-71 cm i ważąc zaledwie 13,5-25 kg.

Obecnie w obrębie rasy wyróżnia się dwa odrębne typy: francuski i jugosłowiański. Psy francuskie są bardziej eleganckie, imponujące, szybkie, dumne i energiczne, mają wąską głowę, słabo rozwiniętą żuchwę i krótszy, lżejszy pysk niż psy jugosłowiańskie, które są również cięższe i mają mocniejszą kość, doskonałe łapy, silną żuchwę i mniej białych znaczeń.

Głowa jest długa i wąska, czaszka umiarkowanie szeroka. Uszy są płaskie, opadające, bardzo szerokie u nasady i ruchliwe. Oczy są duże, migdałowate i osadzone skośnie. Umaszczenie waha się od ciemnego do jasnobrązowego. Duże zęby tworzą prawidłowy zgryz. Nos jest pigmentowany w kolorze sierści.

Szyja jest prosta, wysoko osadzona i giętka, co potęguje wrażenie, że pies jest bardzo wysoki. Przednie kończyny są wydłużone, zwarte i rzeźbione, bez śladu słabości. Kłąb jest dobrze zaznaczony. Żebra są płaskie i długie. Mostek jest wysklepiony i krótki. Brzuch jest ostro podkasany. Zad jest stromo opadający. Jego szeroki kąt odzwierciedla szeroki kąt łopatki. Tylne kończyny mają wyraźne, wysokie łuki. Staw kolanowy jest otwarty, staw kolanowy jest wysoki, a staw skokowy jest blisko podłoża. W pozycji stojącej Azawakh prostuje staw biodrowy pionowo. Górna linia jest lekko wysklepiona. Kości biodrowe wydają się być wyższe niż kłąb, ale w rzeczywistości są równe. Lędźwie są suche, krótkie i proste. Łapy są okrągłe, średniej wielkości, z wysoko widocznymi stawami palców. Ogon jest cienki, zwężający się ku końcowi, nisko osadzony i sierpowaty, ale może być zapętlony na końcu, jak u charta kazachskiego. Chód jest elastyczny, swobodny, harmonijny i zrównoważony.

Sierść jest krótka i cienka, a na brzuchu może jej brakować. Pierwsze psy sprowadzone z Afryki były przeważnie jednolicie płowe i rude, ale w ich ojczyźnie gama kolorów jest znacznie szersza, z psami piaskowymi i pręgowanymi z białymi łatkami lub prawie wyłącznie białymi, niebieskimi, czarnymi i grizzly.

Charakter

Azawakhi mają złożony charakter; to psy niezależne, o silnej woli, skłonne do dominacji. Jednocześnie bywają płochliwe i łatwo się obrażają. Ich temperament jest trudny do opisania. Azawakhi to rasa przeznaczona wyłącznie dla amatorów. Często porównywane do kota, są powściągliwe, mało uczuciowe i wymagają socjalizacji z obcymi od najmłodszych lat. Pomimo bliskiego pokrewieństwa z chartami, nie są szczególnie przyjazne, ale mają silny instynkt stróżujący, a czasem nawet opiekuńczy.

Azawakh ma bardzo złożoną osobowość. Nie myśl o zakupie szczeniaka wyłącznie ze względu na wygląd. Wiele osób, w tym hodowców chartów, jest rozczarowanych efektami końcowymi.

W miarę dojrzewania azawakh mocno przywiązuje się do swojej rodziny, stając się jej częścią. Jednak postrzega tylko jedną osobę jako swojego właściciela i jest bardzo wrażliwy na rozłąkę. Tuaregowie wysoko cenią azawakh za siłę charakteru, która jest uważana za oznakę szlachetności, a nadmierna towarzyskość jest rzadkością.

Azawakhi mają dobrze rozwinięte poczucie terytorium. Nie lubią naruszania ich przestrzeni osobistej, brutalnego traktowania, hałasu i zamieszania. W swojej ojczyźnie i w kojcach tworzą stada o jasno określonej hierarchii. Mogą żyć z innymi psami, ale dopóki ich relacje społeczne nie zostaną nawiązane, będą się pojawiać konflikty i walki. Jeśli azawakhi utworzą stado, stają się niesforne.

Azawakh nie jest najlepszym wyborem, jeśli w rodzinie są już inne zwierzęta. Mogą być agresywne w stosunku do innych psów i nie zawsze potrafią nawiązać przyjazne relacje ze względu na skłonność do dominacji, co jest szczególnie widoczne u samców. Czasami dobrze dogadują się ze średnimi lub dużymi psami, które nie wykazują cech przywódczych. Często postrzegają małe psy i koty jako potencjalne ofiary. Są stosunkowo tolerancyjne wobec zwierząt, z którymi dorastały, ale nie dotyczy to zwierząt z sąsiedztwa ani innych zwierząt. Azawakh nie toleruje małych zwierząt i ptaków, co pobudza jego instynkt łowiecki.

Azawakh nie nadaje się dla rodzin z małymi dziećmi ze względu na swoją niezależną naturę i energię. Nie toleruje ograniczeń wolności, nie jest najlepszym towarzyszem do gry w piłkę czy kręgle z dzieckiem, rzadko słucha kogokolwiek poza swoim właścicielem i może przypadkowo popchnąć lub celowo warknąć na dziecko, jeśli zostanie spłoszone. Co więcej, biegające dzieci mogą wyzwolić u azawakhów instynkt łowiecki, powodując, że będą one gonione i przewracane. Psy, które nie mają kontaktu z dziećmi od najmłodszych lat, są wobec nich nieufne i nie tolerują hałasu ani gwałtownych ruchów.

Edukacja i szkolenia

Azawakh nie nadaje się dla początkujących. Tylko osoba z doświadczeniem w opiece nad chartami, rozumiejąca i akceptująca temperament tego psa oraz gotowa poświęcić czas na szkolenie i dobrać odpowiednie metody, które mogą się różnić w zależności od wieku, może sobie z nim poradzić. Azawakh lubi robić wszystko po swojemu, dlatego należy go szkolić tak, aby nie był ani agresywny, ani płochliwy, aby zapewnić mu odpowiednie zachowanie w różnych sytuacjach.

Można nauczyć azawakha szacunku do właściciela i wykonywania jego poleceń, ale nie da się go wytresować i oczekiwać, że będzie posłuszny bezwarunkowo.

Azawakhi nie tolerują brutalnej siły; stają się wycofane lub agresywne. Nie lubią monotonii i nie są skłonne do bezsensownego wykonywania poleceń. Podczas szkolenia ważne jest, aby właściciel wyrobił sobie przywództwo i utrzymywał je. Socjalizacja jest kluczowa. W miarę dojrzewania szczeniak powinien mieć kontakt z nowymi zapachami, zwierzętami i ludźmi. Jeśli tego nie zrobi, pies może stać się nerwowy, agresywny lub płochliwy.

Funkcje treści

Azawakh jest całkowicie nieprzystosowany do życia na zewnątrz. Pies ten powinien być trzymany wyłącznie przez osoby, które zamierzają trzymać go w domu lub mieszkaniu. Ta rasa psów gończych wymaga ruchu, w tym 30-60 minut aktywnego joggingu lub zabawy dziennie, aby utrzymać dobrą kondycję fizyczną. W pobliżu domu powinno być dostępne odpowiednie miejsce, aby azawakh mógł swobodnie biegać, nie narażając się na ruch uliczny ani inne utrudnienia. Jeśli azawakh nie otrzyma niezbędnej dawki ruchu, co najmniej przytyje, stanie się ospały, leniwy, a nawet nadpobudliwy i destrukcyjny. W upały psy kopią doły, aby się ochłodzić. Na podwórku często bawią się w „kopacza” z nudów. Azawakh nie przepadają za wodą, rzadko lubią kąpiele i prawie nigdy nie pływają.

Azawakh bardzo dobrze znosi upały i absolutnie nie znosi zimna. Ma krótką sierść, brak podszerstka i bardzo cienką tkankę podskórną. Temperatury od 0°C (32°F) do 5°C (41°F) mogą spowodować, że pies zmarznie. W wilgotną pogodę Azawakh może łatwo się przeziębić. Rozwiązaniem jest dodatkowa izolacja. Ubranie należy dobierać w zależności od pogody. Ważne jest, aby pamiętać, że obroże dla chartów różnią się od obroży dla innych psów tym, że mają wyższą obrożę, którą często można podciągnąć do głowy. Ta obroża chroni wrażliwe miejsca, takie jak uszy i szyja, przed wychłodzeniem. Zwykłe cienkie obroże nie są odpowiednie dla Azawakhów; stosuje się bardzo szerokie obroże dla chartów, a szelki są rzadziej spotykane. Azawakh wymaga dużo uwagi i źle znosi samotność.

Pielęgnacja

Azawakhi są całkowicie niewymagające pod względem pielęgnacji. Należy je regularnie czesać rękawiczką lub usuwać nadmiar sierści wilgotną ręką. Kąpiele są rzadkie. Utrzymuj uszy, oczy i pazury w czystości. Warto przyzwyczaić psa do cotygodniowego szczotkowania zębów. Należy je regularnie odrobaczać i odrobaczać na pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne.

Odżywianie

W swoim naturalnym środowisku starają się karmić psa tą samą dietą, co jego właściciele, głównie prosem i mlekiem kozim. Układ pokarmowy azawakhów jest przystosowany do diety niskobiałkowej. Ich dieta nie powinna zawierać dużej ilości mięsa, ale powinna zawierać zboża (proso lub dziki ryż), owoce i warzywa (banany, marchew, cukinię, jabłka itp.), fermentowane produkty mleczne, zieleninę oraz mięso pierwszej i drugiej klasy, czasami zastępowane podrobami lub rybami. Wiele współczesnych psów przyzwyczaja się do jedzenia gotowych karm, które są indywidualnie dobierane. Diety niskobiałkowe dla średnich i dużych ras są odpowiednie dla azawakhów.

Azawakh pije stosunkowo mało; jego organizm jest zaprojektowany tak, aby wchłaniać maksymalną ilość płynów z pożywienia. Jednak woda powinna być zawsze swobodnie dostępna, zwłaszcza podczas karmienia suchą karmą.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Azawakhi słyną z silnego zdrowia, odporności i niewymagającej natury. Ich długość życia wynosi zazwyczaj od 10 do 12 lat, choć psy długowieczne nie należą do rzadkości. Chociaż rasa ta jest generalnie zdrowa, nie jest wolna od dziedzicznych problemów zdrowotnych, które występują z różną częstością:

• Dysplazja stawu biodrowego;
• Niedoczynność tarczycy;
• Eozynofilowe zapalenie mięśni;
• choroba von Willebranda;
• Skłonność do skrętu żołądka;
• Choroby układu sercowo-naczyniowego;
• Padaczka (częściej spotykane u psów z linii jugosłowiańskich);
• Nieprawidłowa budowa przednich nóg (znany problem u francuskich azawakhów).

Ze względu na niewielką populację, hodowla azawakhów jest niemożliwa bez mniej lub bardziej bliskiego inbredu. Dlatego niemieccy hodowcy zaproponowali ostatnio krzyżowanie z innymi podobnymi rasami w celu zachowania rasy. Większość hodowców uważa jednak, że takie podejście jest motywowane strachem przed chorobą i nie powinno być stosowane ze względu na ryzyko utraty unikalnych cech rasy.

Wybór szczeniaka Azawakh

Znalezienie dobrego szczeniaka rasy azawakh w Rosji jest trudne, podobnie jak w krajach sąsiednich. W Polsce, na Łotwie i w Czechach jest kilka dobrych psów. Osobom poważnie zainteresowanym zakupem szczeniaka rasy azawakh zaleca się poszukanie hodowli w Niemczech lub Francji. W Moskwie ostatnio pojawiło się kilka udanych okazów tej rasy. Czas pokaże, jaka będzie jakość rosyjskiej linii hodowlanej.

Amerykańskie Stowarzyszenie Kynologiczne (ACA) nie uznaje tej rasy, dlatego szczenięta azawakh urodzone w Stanach Zjednoczonych nie mogą zostać zarejestrowane w FCI. Jeśli jednak psy zostały sprowadzone z Europy z dokumentami FCI, ich potomstwo może zostać zarejestrowane w alternatywnych klubach amerykańskich i będzie uznawane tylko przez te kluby, a nie przez FCI. Ta niejasna sytuacja jest typowa dla wielu rzadkich ras i utrudnia wymianę materiału hodowlanego między Ameryką a Europą.

Szukając szczeniaka, warto szukać hodowców, którzy hodują psy o odpowiednim temperamencie i stawiają na zdrowie, a nie tylko na wygląd. W końcu sposób wychowania miotu i zachowanie rodziców wobec szczeniąt w dużej mierze determinują osobowość dorosłego psa. W wieku 2-3 miesięcy można już przewidzieć, jaki typ i cechy charakteru będzie miał azawakh w przyszłości. Budowa, proporcje, rozmiar i umaszczenie są oczywiste. Jednak osobie nieznającej rasy trudno będzie ocenić potencjał psa, dlatego najlepiej zaufać hodowcy lub skorzystać z pomocy wykwalifikowanego trenera psów.

Zaleca się, aby szczeniak azawakh trafił do nowego domu nie wcześniej niż w wieku trzech miesięcy. Wczesna socjalizacja i kontakt z innymi szczeniętami azawakh w każdym wieku są niezbędne. Tylko hodowca może zapewnić takie warunki.

Cena

Ze względu na niski popyt, cena szczeniaka azawakh rzadko jest wygórowana. Szczenię z metrykami od renomowanych rodziców można kupić za 35 000-40 000 rubli. Ogłoszenia szczeniąt azawakh bez metryk są bardzo rzadkie. Rasa ta nie jest rasą komercyjną, a większość hodowców stosuje odpowiedzialne metody hodowli.

Zdjęcia

Galeria zawiera zdjęcia psów rasy Azawakh.

Przeczytaj także:

• Tazy (kazachski chart)
• Szkocki Deerhound
• Sloughi (charcik arabski)