Australijski jedwabisty terier (jedwabisty)

Australijski Silky Terrier to mały, miniaturowy pies o pięknej, bujnej sierści. Silky, jak go również nazywamy, może być doskonałym wyborem dla osób poszukujących miniaturowego towarzysza o wyrazistym wyglądzie i łagodnym usposobieniu. Ze względu na umaszczenie i niewielkie rozmiary, często mylony jest z Yorkshire Terrierem, ale to wyraźnie dwie różne rasy.

Historia pochodzenia

Wraz z początkiem brytyjskiej kolonizacji w Australii zaczęły pojawiać się nowe rasy psów, w tym małe teriery sprowadzone przez Brytyjczyków. Jednym z pierwszych dzieł australijskich hodowców był terier australijski. Stał się on podstawą nowej rasy – australijskiego jedwabistego teriera. Prawdopodobnie selekcja była celowa, a jedwabisty terier powstał w wyniku skrzyżowania australijskich psów i Yorkshire terieryW programie wzięły udział również psy rasy Dandie Dinmont Terriers. Na początku rasa była znana jako Sydney Silky Dog.

Na początku XX wieku nie było wyraźnych rozróżnień między terierami australijskim, sydney i yorkshire. W 1929 roku opracowano standard dla każdego z nich. Jednak hodowla postępowała powoli i nabrała tempa dopiero po 1955 roku, kiedy oficjalnie przyjęto nazwę „australijski jedwabisty terier”. W 1958 roku rasa została uznana przez Narodowy Związek Kynologiczny Australii.

Po II wojnie światowej amerykańscy żołnierze przywieźli Silky Terriery do Stanów Zjednoczonych, gdzie szybko zyskały popularność. W 1959 roku Amerykański Kennel Club przyznał rasie status championa, a w 1965 roku uzyskała międzynarodowe uznanie od Zjednoczonego Kennel Clubu (KCU). Chociaż Silky Terriery to teriery, wszystkie organizacje klasyfikowały je jako rasy miniaturowe, uznając, że będą bezpieczniejsze w towarzystwie mniejszych psów niż większych.

Film o rasie Australian Silky Terrier:

Wygląd i standardy

Według standardów rasy, australijski silky terrier to mały, zwarty, lekko wydłużony piesek miniaturowy o długiej, miękkiej sierści i spiczastym pysku. Wysokość w kłębie wynosi 20-23 cm, a waga 3,5-4,5 kg.

Głowa jest umiarkowanie długa, z wyraźnym stopem. Kufa spiczasta, a nos czarny. Szczęki silne, z prawidłowym zgryzem. Oczy małe i owalne. Uszy ciemne, stojące, wysoko osadzone i szeroko rozstawione, z zaostrzonymi końcami. Małżowina uszna cienka.

Szyja jest lekko wysklepiona i średniej długości. Ciało jest umiarkowanie długie, z równą linią grzbietu. Lędźwie mocne. Klatka piersiowa jest umiarkowanie szeroka i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami. Ogon można przyciąć, ale wówczas należy go umieścić wysoko i trzymać w pozycji pionowej. Nieobcięty ogon powinien być w równowadze z ogólnym rozmiarem. Może być lekko zakrzywiony, ale nie zawinięty nad grzbietem. Nogi są silne, proste i niedługie. Łapy są małe i ściśle zwarte, przypominające kocie. Poduszki są grube, a pazury ciemne.

Sierść jest prosta, puszysta, cienka i lśniąca. Jej jedwabista struktura sprawia, że ​​jest miękka w dotyku. Jej długość nie powinna krępować ruchów psa, dlatego między dolną, poziomą krawędzią włosa, która opada od tułowia, a podłożem powinna być przerwa. Sierść na przednich i tylnych kończynach, uszach, grzbiecie nosa, wokół oczu i żuchwie jest krótka. Na głowie, między uszami, włos jest długi, rozdzielony i opada na boki, nie zakrywając pyska. Podszerstek jest nieobecny.

Rozpoznawalny kolor jedwabistych kotów to niebieski z podpalaniem. Sierść może mieć dowolny odcień niebieskiego, preferowany jest bogatszy kolor. Ogon jest znacznie ciemniejszy. Podpalane znaczenia pojawiają się na uszach, pysku, kościach policzkowych, wokół odbytu i na podudziach. Niebieski, czysty i nieuporządkowany, zaczyna się u podstawy czaszki, sięga do końca ogona i ciągnie się wzdłuż przednich kończyn do nadgarstków oraz tylnych kończyn do stawów skokowych. Bardzo trudno jest opisać oryginalny kolor sierści, dlatego najlepiej posłużyć się zdjęciami australijskich jedwabistych kotów jako wskazówką.

Różnica między jedwabistym terierem a yorkshire terrierem

Psy rasy silky są często mylone z yorkami. Nic dziwnego, ponieważ rasy te są spokrewnione i mają podobne umaszczenie i wielkość, ale na tym podobieństwa się kończą. Przyjrzyjmy się kluczowym cechom, które pomogą odróżnić teriera australijskiego od yorkshire terriera:

• Głowa i szczęka jedwabistego psa są większe niż u yorka, a pysk jest dłuższy;
• Teriery australijskie są większe i cięższe od terierów yorkshire;
• Uszy, ogon, nos i dolna część nóg u Silky pokryte są krótką sierścią, podczas gdy u Yorkshire Terriera sierść jest długa;
• Włosy jedwabne są bardziej miękkie i lżejsze, widać to nawet na zdjęciu;
• Ciało yorka jest kwadratowe, natomiast australijskiego teriera jest wydłużone;
• O wiele łatwiej jest dbać o sidła pokazowe;
• Psy rasy silky są bardziej wytrzymałe i wytrzymałe, lepiej nadają się na długie spacery. Generalnie rzecz biorąc, nie są tak wesołe jak yorkshire terriery.

Charakter

Australijski Silky Terrier to przyjazny i energiczny pies, który uwielbia energiczne spacery i zabawy. Ogólnie rzecz biorąc, uosabia wszystkie cechy teriera: czujność, aktywność, odwagę i poczucie własnej wartości. Silky Terrier tworzy silną więź ze swoimi właścicielami i jest czuły i przyjacielski w stosunku do innych członków rodziny.

Dobrze dogadują się z dziećmi w każdym wieku, ale szczególnie interesują się starszymi. Ich rozmiary uniemożliwiają im pełnienie roli psa stróżującego w stadzie, ale ich odwaga i czujność czynią je doskonałymi stróżami, zawsze ostrzegając o przybyszach głośnym szczekaniem. Są nieufne wobec obcych. Australijski jedwabisty terier był pierwotnie uważany za psa wyłącznie do towarzystwa, ale jego przodkowie, z instynktem myśliwskim i terytorialnym, okazjonalnie dają o sobie znać. Jeśli pozwoli się mu spędzać czas na daczy latem, krety i myszy polne odchodzą w zapomnienie.

Według opinii właścicieli, Silky Terriery mają wspaniały charakter. Są radosne, chętne do zabawy i szczęśliwe. Szybko rozumieją, czego się od nich oczekuje i dostosowują się do charakteru i stylu życia swojej rodziny. Zawsze chcą być blisko swojego właściciela.

Silky są inteligentne i bardzo łatwe w tresurze. Najnowsze badania wykazały, że wśród 100 ras psów miniaturowych zajmują one 20. miejsce pod względem podatności na tresurę. Mogą być bardzo kapryśne, uparte w domu i wszczynać bójki z większymi psami na spacerach, ale po odpowiednim szkoleniu stają się uległe i posłuszne. Uwielbiają się przytulać i otrzymywać pochwały.

Treść

Silky, jak przystało na psa miniaturowego, powinny mieszkać w mieszkaniu lub domu prywatnym. Warto zauważyć, że w domu są dość spokojne, ale gdy tylko znajdą się na zewnątrz, zapominają o swojej inteligencji i świeżo wyszczotkowanej sierści i szaleją, rozładowując zgromadzoną energię. Kluczowe jest codzienne spędzanie czasu z psem, bawiąc się z nim, aby nie miał energii na psoty.

Ponieważ koty jedwabiste nie mają podszerstka, w chłodne dni bardzo im zimno i potrzebują dodatkowej izolacji.

Dieta

Silky teriery można karmić karmą naturalną lub komercyjną. Hodowcy zalecają tę drugą, ponieważ ułatwia ona zbilansowaną dietę. Jeśli karma nie jest specjalnie opracowana dla ras długowłosych, zaleca się dodanie witamin na skórę i sierść.

Pielęgnacja

Pielęgnacja jedwabistego psa nie jest tak trudna, jak się wydaje, ale nie jest też tak łatwa, jak w przypadku psa krótkowłosego. Od szczenięctwa musisz przyzwyczaić szczeniaka do kąpieli i suszenia, a także szczotkowania zębów i uszu oraz przycinania sierści. Te zabiegi staną się regularne.

Jedwabista sierść teriera ma tendencję do splątywania się, dlatego zaleca się codzienne szczotkowanie. Używaj produktów pielęgnacyjnych przeznaczonych dla psów o długiej, miękkiej sierści. Produkty dla Yorkshire Terriera często się do tego nadają. Kołtunów nie należy czesać; należy je starannie rozczesać. Psy jedwabiste kąpie się raz w tygodniu. W razie potrzeby należy czyścić uszy psa, dbać o czystość oczu, szczotkować zęby i przycinać pazury.

Silky Terriery wystawiane są w najbardziej naturalnej formie. Przed wystawą sierść jest delikatnie przycinana. Na życzenie, w domu dopuszczalne jest strzyżenie na krótko.

Warunki zatrzymania

Australijski Silky Terrier doskonale czuje się w małym mieszkaniu, ale regularny ruch jest niezbędny dla jego harmonijnego rozwoju. Długie, codzienne spacery z właścicielem pomagają psu zachować aktywność. Po takich spacerach Silky Terrier ma energię na zabawę i zabawę w domu. Jednak zbyt siedzący tryb życia może sygnalizować potencjalne problemy zdrowotne.

Trzymając psa w domu na wsi, ważne jest zapewnienie mu bezpiecznej przestrzeni: podwórko powinno być solidnie ogrodzone. Ta rasa jest bardzo ciekawska i może uciec, jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie środki ostrożności.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Wiadomo, że u tej rasy występuje kilka chorób, do których psy mają predyspozycje genetyczne:

• alergie;
• zapadnięcie tchawicy;
• cukrzyca;
• zwichnięcie rzepki;
• dysplazja łokcia;
• padaczka;
• przepuklina krążka międzykręgowego;
• martwica aseptyczna głowy kości udowej;
• Zapalenie skóry wywołane przez Malassezia;
• zaćma;
• kamica moczowa;
• wrzód rogówki;
• syndrom krótkich włosów.

Wszystkie psy muszą być szczepione. Wymagają również regularnego leczenia przeciwko pasożytom zewnętrznym i wewnętrznym. Długość ich życia wynosi 12-13 lat.

Wybór szczeniaka i cena

Przedstawiciele rasy zaczęli pojawiać się w Rosji po 2010 roku. Populacja jest wciąż bardzo mała, ale w dużych miastach istnieją już hodowle australijskich terierów jedwabistych, oferujące wysokiej jakości szczenięta. Przed zakupem szczeniaka warto zapoznać się z rasą, poznać hodowle i zadzwonić do hodowcy.

Szczeniaka należy wybierać bardzo ostrożnie. Oszuści często podszywają się pod szczenięta yorkshire terriera, traktując je jako rzadsze i droższe sidła.

Kluczowa jest ocena osiągnięć i charakteru rodziców. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że wygląd fizyczny i temperament są dziedziczne. Młode szczenię powinno być jak najbardziej zgodne ze standardem. Sierść powinna być gładka w dotyku, z zgryzem nożycowym, gładkim ogonem i prostym grzbietem. Pochodzenie szczenięcia musi być potwierdzone dokumentami z RKF lub kraju urodzenia. Wymagany jest paszport weterynaryjny i umowa kupna-sprzedaży. Ogromnym plusem jest, jeśli rodzice zostali przebadani pod kątem chorób genetycznych typowych dla rasy. Szczenięta mogą mieć znacznie ciemniejsze umaszczenie. Zgodnie ze standardem, umaszczenie szczenięcia powinno całkowicie stać się niebieskie do 18. miesiąca życia.

Ile kosztuje australijski jedwabisty terier?

Przejdźmy teraz do pytania, ile kosztuje australijski silky terrier. Średnio kosztują one od 30 000 do 45 000 rubli. Czasami szczenięta sprzedawane są za niższą cenę niż zwykle, jeśli należą do klasy, która nie nadaje się do hodowli lub wystaw. Czasami pies może kosztować ponad 45 000 rubli, jeśli jest interesujący pod kątem hodowli, pochodzi z rzadkich linii rodowych lub idealnie spełnia standard.

Zdjęcia

W tej galerii znajdziesz zdjęcia szczeniąt i dorosłych psów rasy Australian Silky Terrier. Silky w całej okazałości:

Przeczytaj także:

• Lakeland Terrier
• Sealyham Terrier
• Australijski pies pasterski o krótkim ogonie (ASTD)