Astma u kotów: objawy i leczenie

Według ekspertów weterynaryjnych, u około 1% kotów diagnozuje się astmę, chorobę układu oddechowego, która może mieć przebieg ostry lub przewlekły. Skłonność do rozwoju tej choroby jest często dziedziczna, szczególnie u ras syjamskich i himalajskich.

Astma jest chorobą nieuleczalną, dlatego głównym celem leczenia jest osiągnięcie trwałej i długotrwałej remisji. Bez leczenia ataki stają się częstsze i poważniejsze. Jednak odpowiednie leczenie może znacznie złagodzić objawy i zapewnić Twojemu kotu aktywne i satysfakcjonujące życie.

Mechanizm rozwoju astmy i jej przyczyny

Atak astmy jest wynikiem zwężenia oskrzeli. Zjawisko to nazywa się skurczem oskrzeli i zazwyczaj towarzyszy mu obrzęk tkanek oraz wytwarzanie dużej ilości śluzu. Zwężenie dróg oddechowych powoduje trudności w oddychaniu, napady kaszlu i uduszenie.

Astma u kotów ma najczęściej charakter alergiczny. Atak występuje, gdy ilość alergenu wnikającego do organizmu jest wystarczająca, aby układ odpornościowy mógł zareagować. Aby zniszczyć obce elementy, układ odpornościowy produkuje „komórki zabójców” – przeciwciała (immunoglobuliny). W trakcie tego procesu do krwiobiegu zwierzęcia uwalnia się mediator zapalny histamina; jej podwyższone stężenie prowadzi do rozwoju skurczu oskrzeli.

Te same czynniki, które wywołują astmę u ludzi, mogą wywołać astmę u kotów:

• pyłki roślin, pleśń, roztocza kurzu;
• zanieczyszczenie powietrza szkodliwymi gazami, dymem papierosowym;
• stres;
• choroby wirusowe układu oddechowego.

Ważne wskazówki! Jeśli u Twojego dorosłego kota nagle rozwinie się astma, zwróć uwagę na wszelkie zmiany w domu: być może położyłeś nową tapetę lub kupiłeś nowe meble, ktoś z rodziny zmienił szampon, a ktoś kupił nieużywany odświeżacz powietrza lub inne produkty gospodarstwa domowego.

Objawy

Objawy astmy u kotów są niespecyficzne, dlatego choroba ta jest często mylona z innymi schorzeniami. Najbardziej charakterystycznymi objawami ataku astmy są napięta postawa zwierzęcia oraz szybki, ciężki oddech. Kot siedzi zgarbiony z wyciągniętą szyją. oddycha z szeroko otwartymi ustami, kaszel lub świszczący oddech od czasu do czasu. Pomiędzy atakami obserwuje się utratę aktywności, osłabienie i letarg; przestraszone zwierzę często przejawia agresję.

W zależności od stopnia zaawansowania astmy wyróżnia się kilka stadiów:

1. Ataki zdarzają się rzadko, kilka razy do roku i mijają dość łatwo.
2. Zespół astmatyczny nie rozwija się zbyt często, ale charakteryzuje się cięższym przebiegiem.
3. Objawy choroby pojawiają się często i są bardzo uciążliwe dla zwierząt.
4. Dokonujące się niemal codziennie poważne ataki zakłócają normalne życie kota i mogą zagrażać jego życiu.

Uwaga! W końcowym stadium choroby dochodzi do znacznego zwężenia oskrzeli, co prowadzi do niedotlenienia: powieki i wargi kota sinieją, zwierzę traci przytomność i upada na bok, leżąc nieruchomo. Postępująca duszność może być potencjalnie śmiertelna, dlatego w takich przypadkach zwierzę wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Diagnostyka

Podobieństwo wielu objawów astmy do objawów innych schorzeń często uniemożliwia lekarzowi weterynarii postawienie ostatecznej diagnozy podczas badania zwierzęcia. Lekarz weterynarii musi wykluczyć takie schorzenia, jak: zapalenie oskrzeli, zapalenie nosa i tchawicy, infekcja dróg oddechowych, zapalenie płuc, niewydolność serca, bordeteloza, mykoplazmoza, obecność robaków, nowotworów lub ciał obcych w drogach oddechowych.

Aby odróżnić astmę od innych chorób, kot musi przejść szereg dość obszernych badań:

• Morfologia krwi. Zespół astmy charakteryzuje się podwyższonym poziomem eozynofili we krwi, rodzaju białych krwinek produkowanych przez układ odpornościowy w odpowiedzi na substancje obce wnikające do organizmu. Przeczytaj o niskim poziomie białych krwinek. na stronie internetowej tutaj.
• Ogólna analiza moczu. Znaczne zmętnienie moczu wskazuje na obecność duża liczba leukocytów, czerwonych krwinek, bakterii lub soli.
• Analiza kału na obecność jaj pasożytów.
• Wymazy z błony śluzowej oskrzeli i tchawicy. Badanie histologiczne i bakteriologiczne próbek pozwala na wykrycie szeregu chorób zakaźnych, grzybiczych i zapalnych.
• Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej. W astmie przewlekłej zdjęcia rentgenowskie mogą wykazać pogrubienie ścian oskrzeli i/lub rozdęcie przepony.

Leczenie

Lekarz ustala strategię leczenia astmy u kotów na podstawie wyników badań, historii choroby i nasilenia choroby. Nie ma standardowych metod leczenia ataków astmy; każdy koci pacjent wymaga indywidualnego podejścia. Jednak w każdym przypadku głównym celem leczenia objawowego jest identyfikacja i eliminacja alergenów oraz złagodzenie lub zmniejszenie skurczu oskrzeli.

W celu rozluźnienia mięśni oskrzeli, złagodzenia obrzęków i nadmiernego wydzielania śluzu dróg oddechowych stosuje się leki hormonalne podawane w formie zastrzyków (DeksametazonPrednizolon (prednizolon, metyloprednizolon) jest dodawany do paszy w postaci tabletek lub proszku. Inhalatory zawierające leki rozszerzające oskrzela, takie jak fenoterol, klenbuterol i albuterol, są najwygodniejsze i dlatego najczęściej stosowane.

Spejsery AeroKat zostały zaprojektowane specjalnie do podawania inhalacji kotom. Urządzenia te składają się z małej komory z maską. Maskę zakłada się na nos kota, a gdy kot wdycha, lek, zawarty w komorze w postaci aerozolu, jest uwalniany do dróg oddechowych zwierzęcia. Liczbę inhalacji kontroluje się za pomocą zaworu.

Specjalistyczna opieka i redukcja częstotliwości napadów

Często nie da się dokładnie określić alergenu wywołującego ataki astmy u kota, dlatego głównym celem właściciela jest minimalizowanie narażenia na potencjalne czynniki drażniące. W tym celu zalecamy:

• Regularnie sprzątaj na mokro i wietrz pomieszczenie.
• Ogranicz do minimum stosowanie domowych środków chemicznych, odświeżaczy powietrza i różnych sprayów, których opary może wdychać Twój pupil.
• Ostrożnie wsyp wypełniacz do tacki, starając się nie wzbijać kurzu, lub, jeśli to konieczne, całkowicie go wyrzuć.
• Używaj nawilżacza powietrza, zwłaszcza w sezonie grzewczym, gdy powietrze staje się zbyt suche.
• Staraj się unikać stresujących sytuacji. Nie zostawiaj kota samego na dłuższy czas i poświęcaj mu dużo uwagi.
• Nie wolno palić w pomieszczeniu, w którym przebywa zwierzę.
• Monitoruj dietę swojego pupila i unikaj przekarmiania, aby zapobiec nadmiernemu przyrostowi masy ciała. Otyłość jest jednym z czynników pogarszających zdrowie układu oddechowego.
• Jeżeli to możliwe, usuń dywany i inne przedmioty, na których gromadzi się kurz.

Jeśli Twój kot otrzymuje leki na receptę, podawaj je ściśle według schematu zaleconego przez lekarza weterynarii. Nie zmieniaj dawkowania, nie zmieniaj leków ani nie przerywaj leczenia przy pierwszych oznakach poprawy, ponieważ może to doprowadzić do pogorszenia stanu i wystąpienia powikłań.

Prognozy na przyszłość

Jeśli skonsultujesz się z lekarzem weterynarii na wczesnym etapie choroby, rokowanie jest zazwyczaj pomyślne. Dzięki odpowiedniemu leczeniu wspomagającemu stan Twojego pupila można utrzymać pod kontrolą, nie wpływając znacząco na jego jakość życia.

Znacznie mniej korzystny obraz rysuje się, gdy choroba zostanie wykryta zbyt późno lub przez długi czas pozostaje niezauważona. Należy pamiętać, że odpowiedzialność za zdrowie zwierzęcia spoczywa na jego właścicielu. Nie należy ignorować żadnych niepokojących objawów, nawet jeśli na pierwszy rzut oka wydają się nieistotne.

Przeczytaj także:

• Dlaczego kot kaszle?
• Obrzęk płuc u kotów
• Co należy zrobić, gdy kot ciężko oddycha i ma otwarty pysk?