Antybiotyki dla kotów

Leki przeciwbakteryjne, czyli antybiotyki, są szeroko stosowane w praktyce weterynaryjnej w leczeniu chorób wywoływanych przez bakterie chorobotwórcze, grzyby lub pierwotniaki. Zakażeń wirusowych nie leczy się środkami przeciwbakteryjnymi, a organizmy bezkomórkowe nie reagują na nie.

Środki przeciwdrobnoustrojowe są dostępne zarówno do stosowania miejscowego (zewnętrznego), jak i ogólnoustrojowego. Do stosowania miejscowego należą maści, nalewki, żele, proszki, aerozole, czopki i krople. Do stosowania wewnętrznego dostępne są tabletki, kapsułki, mieszanki i roztwory do wstrzykiwań.

Rodzaje środków antybakteryjnych

Leki oddziałujące na konkretny typ patogennej mikroflory określane są mianem antybiotyków o wąskim spektrum działania, natomiast leki, które mogą niszczyć kilka typów bakterii, określane są mianem leków o szerokim spektrum działania.

Ze względu na sposób działania na patogen, środki przeciwbakteryjne klasyfikuje się jako bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Te pierwsze zabijają bakterie, a te drugie zapobiegają ich rozmnażaniu. Z czasem populacja drobnoustrojów maleje, a ich produkty przemiany materii są naturalnie wydalane z organizmu.

Warto wiedzieć! Mechanizm działania antybiotyku jest niezwykle istotny. Na przykład, w przypadku zakaźnego zapalenia cewki moczowej, bakterie zabite masowo przez lek bakteriobójczy mogą spowodować niedrożność cewki moczowej lub rozwój kamicy moczowej. Z kolei w przypadku ropnego zapalenia błony śluzowej macicy lub sepsy, antybiotyki mogą uratować życie kota.

Wskazania do terapii antybiotykowej

W leczeniu kotów stosuje się grupę leków przeciwdrobnoustrojowych:

• zapalenie płuc;
• odmiedniczkowe zapalenie nerek;
• zapalenie układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej);
• choroby zakaźne górnych dróg oddechowych;
• choroby zapalne oczu;
• leptospiroza;
• pseudomonoza;
• zakażenia jelitowe;
• głębokie lub ropne rany, ropnie po urazach;
• choroby skóry;
• choroby onkologiczne (jako środek pomocniczy zapobiegający zakażeniu tkanek dotkniętych nowotworem).

Antybiotyki u kotów stosuje się również profilaktycznie: przepisuje się je po zabiegach operacyjnych, aby zapobiec powikłaniom ropnym i skrócić okres rekonwalescencji (np. po sterylizacji kota).

Skutki uboczne, przeciwwskazania

Jak każdy lek, antybiotyki mogą powodować działania niepożądane. Najczęstszym z nich jest dysbioza. Oprócz szkodliwych mikroorganizmów, lek przeciwbakteryjny niszczy część naturalnej mikroflory, co prowadzi do zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Na przykład, kot może mieć biegunkę po zażyciu antybiotyku. Dlatego leki przeciwbakteryjne zazwyczaj przepisuje się razem z probiotykami, które przywracają mikroflorę jelitową. Probiotyki stosuje się przez 2-3 tygodnie po zakończeniu antybiotykoterapii.

Leki zawsze zawierają dodatkowe składniki: emulgatory, stabilizatory, konserwanty i substancje pomocnicze. Niektóre z nich mogą powodować reakcje alergiczne u kotów (swędzenie, wysypkę skórną).

Inne działania niepożądane leków przeciwdrobnoustrojowych u kotów zależą od rodzaju leku, dawkowania i czasu jego podawania. Potencjalne działania niepożądane stosowania antybiotyków obejmują:

• obrzęk wywołany reakcją układu odpornościowego na substancję obcą;
• wymioty, które zwykle są związane z indywidualną nietolerancją leku;
• trudności w oddychaniu;
• skurcze mięśni (drgawki).

Metabolity wielu leków przeciwdrobnoustrojowych są wydalane przez nerki, a jeśli zwierzę cierpi na chorobę dróg moczowych, może to prowadzić do zaostrzenia stanu. Aminoglikozyd monomycyny nie powinien być podawany pacjentom z chorobami wątroby lub nerek, a środki bakteriostatyczne, takie jak chloramfenikol i synthomycyna, są przeciwwskazane w przypadku niektórych schorzeń skóry. Wszystkie te czynniki należy wziąć pod uwagę, przepisując lek przeciwdrobnoustrojowy kotu.

Ważne! Antybiotyki negatywnie wpływają na funkcje rozrodcze. Dlatego nie zaleca się krycia kotów przez trzy miesiące po zakończeniu terapii antybiotykowej, ponieważ może to skutkować wadliwym potomstwem.

Zasady stosowania

Podczas leczenia kotów antybiotykami kluczowe jest przestrzeganie prawidłowego dawkowania. Niewystarczające dawki nie wyeliminują całkowicie infekcji, nawet jeśli objawy zewnętrzne ustąpią. Zbyt wysokie dawki mogą prowadzić do zatrucia, a nawet śmierci, ponieważ wiele środków przeciwdrobnoustrojowych jest toksycznych.

Kolejnym ważnym czynnikiem wpływającym na skuteczność leczenia jest jakość leku. Najlepiej kupować leki dla kotów w licencjonowanych aptekach weterynaryjnych. Należy pamiętać o sprawdzeniu daty ważności leku.

Właściciel kota musi nauczyć się, jak prawidłowo podawać leki swojemu zwierzęciu. Kociętom podaje się je najłatwiej – leki są dostępne w kroplach lub mieszankach, które łatwo aplikować na tylną część języka kociaka. Jeśli musisz podać kociakowi tabletkę, najlepiej połamać ją na kilka kawałków, a następnie umieścić każdy kawałek głęboko na boku języka. Dorosłym kotom podaje się tabletki w ten sam sposób, ale w całości, a nie w kawałkach.

Jeśli Twój kot otrzyma zastrzyk, najlepiej, aby pierwszą dawkę podał weterynarz. Będzie on mógł monitorować reakcję kota na lek i w razie potrzeby udzielić pierwszej pomocy. zastrzyki można wykonać w domuTwój lekarz weterynarii poinformuje Cię, jak często podawać antybiotyki, ponieważ każdy lek ma swoją własną dzienną dawkę.

Dla kotów najwygodniejszą drogą podania leku jest wstrzyknięcie podskórne, w kłąb lub w zgięcie kolana. Zastrzyk podaje się za pomocą strzykawki o odpowiedniej objętości, zaleca się użycie cienkiej igły. Nie ma potrzeby smarowania miejsca wstrzyknięcia alkoholem. Skórę w miejscu wstrzyknięcia należy zebrać w fałd, a następnie nakłuć, upewniając się, że igła nie wnika całkowicie i że jej koniec znajduje się w przestrzeni podskórnej. Następnie należy szybko wstrzyknąć lek i, trzymając skórę w miejscu, wycofać igłę. Prawidłowe podanie leku podskórnego praktycznie nie spowoduje bólu.

Antybiotyki stosowane w leczeniu kotów

Lekarz weterynarii ustala, jaki antybiotyk jest potrzebny w konkretnym przypadku, po zbadaniu zwierzęcia i przeprowadzeniu niezbędnych badań. Nawet jeśli właściciel ma wykształcenie medyczne, prawdopodobnie nie będzie w stanie samodzielnie ustalić przyczyny stanu zapalnego i dobrać odpowiedniego leku, który przyniesie najlepsze rezultaty, nie powodując przy tym żadnych szkód.

W przypadku infekcji dróg oddechowych, zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli i płuc, chorób układu moczowo-płciowego - zapalenia macicy, zapalenia cewki moczowej, zapalenie pęcherza koty mają przepisane:

• Amoxiclav (opakowanie 10 tabletek w blistrze kosztuje 300–350 rubli);
• Betamox (zawiesina o zawartości substancji czynnej 150 mg/ml, cena butelki 100 ml od 500 do 550 rubli);
• Gentamycyna (4% roztwór do wstrzykiwań, koszt butelki 10 ml wynosi 25 rubli);
• Amoksycylina (15% roztwór do wstrzykiwań, fiolki 10 ml, cena 90 rubli);
• Enrofloksacyna (10% roztwór do wstrzykiwań, koszt butelki 100 ml wynosi 28 rubli);
• Kanamycyna lub Alfasan (25% roztwór do wstrzykiwań, objętość butelki 100 ml, cena 400–450 rubli);
• Vetrimoxin (15% roztwór do wstrzykiwań, koszt butelki 100 ml to około 800 rubli).

W przypadku infekcji oczu, ucha, głębokich ran oraz zakażeń bakteryjnych jamy ustnej, tkanek miękkich i skóry, zazwyczaj przepisuje się zastrzyki z azytromycyny lub gentamycyny. Jedna 10-mililitrowa ampułka tych leków kosztuje około 25-30 rubli. W leczeniu chorób skóry i błon śluzowych wywołanych przez paciorkowce, gronkowce, chlamydie, salmonellę, mykoplazmy, Escherichia coli i Borrelia (boreliozę) stosuje się również:

• Amuril;
• Wetrimoksyna;
• Klawulanian;
• Oksytetracyklina;
• Enrofloksacyna;
• Enromag.

Lek bakteriobójczy Xiclav jest skuteczny w leczeniu infekcji przewodu pokarmowego, urazów okołoporodowych i chorób zapalnych narządów rozrodczych u kotów. Opakowanie 16 tabletek 500 mg kosztuje 930 rubli. Przeciwwskazaniami do stosowania Xiclavu są nadwrażliwość na penicyliny.

Oksytetracyklina weterynaryjna stosowana jest w leczeniu zakażeń jamy ustnej, nosogardła i oczu wywołanych przez mikroorganizmy pierwotniakowe (Trichomonas, Giardia lamblia, malaryczne zarodźce malaryczne), natomiast cefalosporyna piątej generacji Recef 4.0 stosowana jest w leczeniu chorób układu oddechowego wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.

Cena 100 ml roztworu do iniekcji wynosi 160 rubli. Recef 4.0, cefalosporyna piątej generacji, jest stosowana w leczeniu infekcji dróg oddechowych wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne. Jest dostępna w postaci proszku do sporządzania roztworów do iniekcji. Butelka 100 ml kosztuje około 700 rubli.

Spośród zewnętrznych środków leczniczych stosowanych w leczeniu zakażonych ran, czyraków, krostkowych chorób skóry, egzemy i oparzeń, maść tetracyklinowa jest najczęściej stosowana.

Ważne! Podczas leczenia antybiotykami kluczowe jest przeprowadzenie pełnej kuracji; nie należy jej skracać, nawet jeśli kot wydaje się zdrowy. Dzieje się tak, ponieważ bakterie pozostające w organizmie stają się bardziej odporne na szkodliwe substancje, bardziej agresywne i tym samym stanowią większe zagrożenie.

Prawie wszystkie antybiotyki weterynaryjne mają odpowiedniki dla ludzi. Czasami leki te stosuje się również u kotów, jeśli zwierzę wymaga pilnego leczenia, a wersja weterynaryjna jest z jakiegoś powodu niedostępna. Dawka dla dorosłego kota jest taka sama jak dla noworodka, a dla kociąt dawka ta jest o połowę mniejsza.

Przeczytaj także:

• Ceftriakson dla kotów
• Synulox dla kotów
• Ropomacicze u kotów: objawy i leczenie