Mastif amerykański

Mastif amerykański to rasa psów powstała ze skrzyżowania owczarka anatolijskiego i mastifa angielskiego. Mastif amerykański łączy w sobie najlepsze cechy psa stróżującego i rodzinnego. Jako olbrzymia rasa, wymaga rygorystycznego szkolenia i profesjonalnego nadzoru.

Treść

1 Historia pochodzenia
2 Wygląd
3 Charakter i zachowanie
4 Edukacja i szkolenia
5 Funkcje treści
- 5.1 Pielęgnacja
6 Zdrowie i oczekiwana długość życia
- 6.1 Cena
7 Zdjęcia i filmy
- 7.1 Mastif amerykański na wideo

Historia pochodzenia

Mastif amerykański został wyhodowany przez Fredericka Wagnera z Piketon w stanie Ohio. Celem hodowcy było stworzenie psa o temperamencie i wyglądzie mastifa angielskiego, ale z mniejszą liczbą problemów zdrowotnych i ślinienia się. Pierwotne rasy to Mastif angielski I Owczarek anatolijskiMastif amerykański został uznany przez Continental Kennel Club w 2000 roku. Od tego czasu za rasowe uznaje się wyłącznie szczenięta zarejestrowane w CKC. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) nie uznaje tej rasy i uważa ją za typową mieszankę mastifa angielskiego.

Wygląd

Mastif amerykański to masywny, silny, duży lub olbrzymi pies z opadającymi uszami i szeroką głową.

Wysokość w kłębie psów wynosi 81-92 cm, a masa ciała 80-90 kg.
Wysokość w kłębie suk wynosi 71-80 cm, a waga 60-80 kg.

Głowa jest duża, pysk umiarkowanie szeroki. Uszy osadzone nisko, wiszące i szerokie. Oczy brązowe lub bursztynowe.

Szyja jest mocna i średniej długości. Ciało jest silne, potężne i nieco wydłużone. Klatka piersiowa jest głęboka i szeroka. Grzbiet jest muskularny. Ogon jest gruby u nasady, zwęża się ku końcowi i w spoczynku zwisa lub tworzy lekkie zagięcie. Kończyny są dobrze kościste i stawowe, szeroko rozstawione. Łapy są okrągłe, zwarte i duże.

Wyglądem mastif amerykański nie różni się wiele od mastifa angielskiego, ale ma bardziej suchy pysk i bardziej przyjazne usposobienie.

Sierść jest krótka, gęsta i przylegająca do ciała. Niektóre szczenięta mają dłuższą sierść, zwaną „puszystą”; jest to niezwykle rzadkie i nie jest uznawane za wadę. Umaszczenie:

Płowy (różne odcienie);
Morela;
Tygrys.

Dopuszczalne są drobne białe plamki na pysku, klatce piersiowej i nogach. Wymagana jest czarna maska na pysku.

Wszystkie szczenięta rodzą się w ciemniejszym kolorze, który staje się jaśniejszy w miarę dojrzewania.

Charakter i zachowanie

Mastif angielski ma spokojny, zrównoważony temperament, ale nie jest tak flegmatyczny jak wiele innych mastifów. Jest oddany rodzinie i uwielbia dzieci, ale może przypadkowo szturchnąć dziecko lub uderzyć je merdającym ogonem podczas zabawy. Mastif angielski jest miły, łagodny i cierpliwy, zawsze stara się być w centrum uwagi i obserwować wszystko, co się dzieje. Nie jest agresywny wobec przyjaciół ani gości, ale jeśli ktoś zagrozi jego rodzinie lub wtargnie na jego posesję, pokaże całą swoją siłę i nie zawaha się oddać życia, aby ich chronić.

Dobrze wyszkolony mastif amerykański jest powściągliwy, spokojny i pewny siebie. Rozumie wszystkich wokół i łatwo adaptuje się w różnych sytuacjach, wykazując cierpliwość i opanowanie. Jest nieufny wobec obcych, ale z natury nie jest agresywny. W obliczu narastającego zagrożenia początkowo reaguje uzasadnionymi ostrzeżeniami. Do aktywnej obrony ucieka się tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.

Mastify mają silnie rozwinięty instynkt obronny i terytorialny. Jednak ich zachowanie wobec obcych na ich terytorium zależy od ich wychowania i szkolenia.

Hodowcy mastifów amerykańskich podkreślają, że ich psy powinny być traktowane jako towarzysze i mieszkać tylko w domach, w których będą częścią rodziny, a nie jako psy stróżujące porzucone na podwórku. Mastify amerykańskie zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, jeśli są z nimi wychowywane. Nowe zwierzęta należy wprowadzać ostrożnie, biorąc pod uwagę ich instynkt obronny i wielkość. W Ameryce psy te często spotyka się w gronie psich terapeutów.

Edukacja i szkolenia

Najważniejsze dla mastifa amerykańskiego to dobra, kompleksowa socjalizacja i podstawowe szkolenie w zakresie komend. Choć pies nie będzie wykonywał sztuczek cyrkowych, rozumie wszystko i potrafi samodzielnie podejmować decyzje. Właściciel mastifa powinien mieć silny charakter. Podczas szkolenia pies powinien być cierpliwy i konsekwentny, hojnie obdarowujący smakołykami i pochwałami. Zaleca się współpracę z renomowanym instruktorem oraz udział w kursach z zakresu ogólnego szkolenia psów (OKD) i ochrony ciała (ZKS).

Funkcje treści

Mastif amerykański najlepiej nadaje się do domu prywatnego. Wymaga dużego terytorium do pilnowania i umiejętności samodzielnego organizowania ruchu. Jego budowa i temperament nie sprzyjają rzadkim, długim spacerom. Krótka sierść nie zapewnia odpowiedniej ochrony przed ekstremalnym zimnem. Pozostawiony sam sobie, może narazić właściciela na problemy behawioralne.

Mastif amerykański linieje umiarkowanie, a przy odpowiedniej pielęgnacji tylko nieznacznie. Ślinienie jest umiarkowane, ale obfite w stanie podniecenia lub podczas jedzenia.

Pielęgnacja

Mastif nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Pielęgnacja polega na prostych zabiegach higienicznych:

Szczotkowanie raz w tygodniu;
Kąpiel raz na 3-6 miesięcy;
Czyszczenie uszu raz w tygodniu;
W razie potrzeby przecieraj oczy;
Przycinaj pazury w miarę ich wzrostu.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

U mastifa amerykańskiego mogą występować te same problemy zdrowotne co u mastifa angielskiego, jednak występują one znacznie rzadziej:

Problemy ze stawami;
Choroby okulistyczne;
Niewydolność serca;
Niedoczynność tarczycy;
Wzdęcie i skręt żołądka;
Zapalenie skóry;
Alergie.

Długość życia wynosi 8-11 lat.

Gdzie kupić szczeniaka mastifa amerykańskiego

Poza Stanami Zjednoczonymi rasa jest mało znana i liczna. Wynika to głównie z braku uznania jej przez FCI i inne kluby. W Rosji nie ma żadnych danych o rasie. Osoby zainteresowane zakupem szczeniaka powinny rozważyć poszukanie hodowcy za granicą.