Alabai - rasa psa

Alabai i owczarek środkowoazjatycki to ta sama rasa, ale skrócona nazwa jest częściej używana wśród miłośników psów. Zwierzę to łączy w sobie niezwykłą wytrzymałość starożytnych owczarków azjatyckich z nieustraszonością ras bojowych z Mezopotamii. Trudno oprzeć się urokowi i sile tego psa, ale zanim zdecydujesz się na jego posiadanie, warto dowiedzieć się więcej o jego cechach charakterystycznych i wymaganiach pielęgnacyjnych.

Pochodzenie

Rasa ta wywodzi się z Azji Środkowej. Jej przodkami były mastify azjatyckie i tybetańskie, wykorzystywane jako psy pasterskie i bojowe. Przez tysiące lat selektywna hodowla i selekcja naturalna ukształtowały to piękne zwierzę o unikalnych cechach. Cechy takie jak terytorializm i zdolność podejmowania decyzji stały się instynktowne.

Hodowcy po raz pierwszy zauważyli ałabaja w latach dwudziestych XX wieku i postanowili prowadzić hodowlę ukierunkowaną. Owczarek środkowoazjatycki miał być wykorzystywany do ochrony tajnych obiektów radzieckich, ale zamiłowanie psa do wolności i niezależna natura uniemożliwiły realizację tych planów. W związku z tym późniejsze hodowle były w dużej mierze nieprzewidywalne. Niemniej jednak, w 1993 roku oficjalnie zatwierdzono wzorce rasy. Obecnie owczarek środkowoazjatycki jest uważany za narodowy skarb Turkmenistanu.

Charakter

Od wieków zadaniem tych zwierząt było podejmowanie decyzji w celu ochrony stad lub ludzi przed niebezpieczeństwem. To ukształtowało ich niezależną i upartą naturę, a także niezwykłą inteligencję. Ich instynkt opiekuńczy całkowicie determinuje ich zachowanie. Z tego powodu są niezwykle wrogo nastawione do wszelkich obcych, zarówno zwierząt, jak i ludzi.

Jednocześnie, poza terytorium, które uważa za konieczne do ochrony, ałabaj jest bardzo cierpliwy i przyjazny. Ważne jest, aby zrozumieć, że należy mu zapewnić „swoje” terytorium, gdzie będzie mógł w pełni zaspokoić swoje naturalne instynkty ochrony przestrzeni; w przeciwnym razie jego charakter nieuchronnie ulegnie pogorszeniu.

Owczarek środkowoazjatycki jest powolny i pełen zarozumiałości. Ignorowany może się obrazić.

Charakterystyka

Alabai to bardzo duży pies, ale sprawia wrażenie proporcjonalnego, o harmonijnej budowie kończyn i ciała. Klatka piersiowa jest dobrze rozwinięta. Wysokość w kłębie dorosłego psa wynosi 0,75 m, a waga 70-80 kg. Przy zachowaniu tych proporcji, standardy rasy dopuszczają większy wzrost. Suki są mniejsze pod względem wysokości i wagi – 70-75 cm i 60-70 kg.

Standardy rasy Alabai:

• duża, pięciokątna głowa, fałdy skórne w okolicy szyi.
• łagodne opadanie od czoła w kierunku kufy.
• mocne kości szczęki.
• dolna warga zakrywa szczękę.
• Oczy osadzone z przodu głowy, małe, z brązową tęczówką. Dolna powieka opada. Spojrzenie jest spokojne.
• Dopuszcza się nieobcinane uszy.
• Nos jest czarny, niezależnie od koloru sierści.
• duży, prosty, szeroki grzbiet, zdolny do wytrzymywania dużych obciążeń.
• szczupły brzuch.
• proste, wysokie, umięśnione kończyny.
• Ogon osadzony wysoko i zwykle cięty.
• szata z dobrze rozwiniętym podszerstkiem, średnio twarda.
• Umaszczenie jest często dwubarwne. Możliwe kolory to łaciaty, nakrapiany, szary, brązowy lub płowy.

Rysy twarzy alabaja są wyraziste, dzięki czemu nawet szczenięta są łatwe do zidentyfikowania, nie wspominając o dorosłych psach. Długość życia wynosi 12-15 lat.

Wychowanie

Ważne jest, aby zrozumieć, że alabai nie jest psem bojowym, jak wielu uważa, lecz stróżującym. Jest bardzo niezależny i nie wykonuje żadnych zadań za jedzenie; zamiast tego może wykorzystać coś smacznego jako nagrodę. Rasa ta nie jest agresywna i nie atakuje pierwsza. Ważne jest, aby nauczyć się sygnałów, jakie daje pies przed atakiem: początkowo będzie on cicho szczekał lub warczał, ostrzegając. Jeśli te sygnały zostaną zignorowane, a próby wtargnięcia na terytorium będą kontynuowane, pies zaatakuje.

Wszystkie psy tej rasy wykazują silne osobowości, dlatego szkolenie należy rozpocząć już w pierwszych tygodniach życia. Należy unikać kar fizycznych, ponieważ alabai może być bardzo niespokojny. Kluczem do skutecznego szkolenia jest wzajemne zrozumienie. Zaleca się kontakt z profesjonalistą mającym doświadczenie w szkoleniu tej rasy.

Pielęgnacja

Przetrzymywanie owczarka azjatyckiego w mieszkaniu jest niedozwolone; potrzebuje on przestrzeni, ruchu, ciągłego ruchu i spacerów. Szczenięta alabai są jednak trzymane w domu przez pierwsze kilka miesięcy, a dopiero po wzmocnieniu i zaszczepieniu można je przenieść na zewnątrz. Pomimo niewielkich wymagań pielęgnacyjnych, rasa ta uwielbia czystość, dlatego codzienne czyszczenie jest niezbędne.

Kąpielowy

Sierść psa nie brudzi się łatwo, dlatego kąpiele są konieczne rzadko. Wystarczy raz na dwa miesiące. Należy stosować ciepły prysznic, a nie kąpiel. W razie potrzeby można stosować suche szampony weterynaryjne.

Czesanie

Rasa ta może mieć gładką lub nieco dłuższą sierść, która linieje równomiernie przez cały rok. Linienie nasila się wiosną i jesienią. W tym okresie zaleca się użycie furminatora do usunięcia podszerstka lub łącze ekspresoweSzczotkowanie alabaja przez 10 minut co drugi dzień wystarczy, aby linienie stało się praktycznie niezauważalne.

Higiena

Raz w tygodniu należy kontrolować pysk, uszy i oczy. Uszy psów bez obcinania uszu są szczególnie starannie badane, ponieważ zwisają, przez co kleszcze lub stany zapalne mogą pozostać niezauważone. Oczy alabai należy przemywać wacikiem nasączonym świeżymi liśćmi herbaty, a uszy przecierać wilgotną bawełnianą szmatką nasączoną wodą utlenioną lub specjalnymi kroplami do uszu.

Do celów higienicznych nie należy używać patyczków higienicznych, gdyż pies może szarpnąć głową i uszkodzić ucho wewnętrzne.

Jeśli Twój pies nie ma wystarczającej ilości ruchu, jego pazury mogą nie być ścierane. W takim przypadku należy je starannie przycinać obcinaczką do pazurów, w razie potrzeby.

Zdrowie

Prawidłowa opieka nad alabajem obejmuje regularne kontrole weterynaryjne. Należy pamiętać, że rasa ta jest podatna na następujące problemy zdrowotne:

• układ ruchu - dysplazja miednicy i stawów kończyn, skręcenia i zwichnięcia;
• oczy - zapalenie spojówek, wywinięcie powieki, urazy;
• narządy wewnętrzne - wrodzone i nabyte wady serca, skręt jelit.

Prawidłowe odżywianie i regularna aktywność fizyczna mogą zapobiec większości tych problemów.

Karmienie

Opracowując dietę dla alabai, należy pamiętać, że nadwaga znacznie zwiększa ryzyko schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Dieta powinna zawierać:

• świeże chude mięso - cielęcina, wołowina, indyk lub filet z kurczaka domowego;
• kasze - ryżowa, gryczana, owsiana;
• warzywa;
• jajka;
• chude ryby morskie;
• chudy twaróg.

Woda musi być dostępna 24 godziny na dobę.

Niezalecane:

• słodki;
• słony;
• wędliny;
• kiełbaski;
• tłuste mięso.

Jeśli stosujesz gotowe, zbilansowane karmy, powinieneś wybierać przede wszystkim te przeznaczone dla ras dużych.

Wybór i zakup

Średnia cena ałabaja wynosi 25 000–45 000 rubli, w zależności od statusu rodziców psa, rodowodu, eksterieru i innych czynników.

Zanim wybierzesz zwierzę domowe, musisz dokładniej poznać następujące kwestie:

• zobaczyć rodziców lub ich zdjęcia;
• dowiedz się o certyfikatach i nagrodach otrzymanych na wystawach;
• dowiedz się o czystości rasy wskaźników w poprzednich miotach;
• zapytaj o możliwe choroby genetyczne.

Czasami szczenię trafia do weterynarza, który może przeprowadzić badanie i potwierdzić dobry stan zdrowia. Najlepiej kupić alabaja od profesjonalnych hodowców lub w wyspecjalizowanej hodowli.

Przeczytaj także:

• Rasy psów stróżujących do domów prywatnych
• Najlepsze rasy psów stróżujących
• Jak obliczyć karmę dla psa