Akita Inu (japońska Akita) to rasa psa

Akita Inu to piękny pies o fascynującej historii, który zyskał niesamowitą popularność na całym świecie po premierze filmu „Hachiko”. Przedstawiciele rasy charakteryzują się wyrazistym, przyciągającym wzrok wyglądem i doskonałymi umiejętnościami stróżującymi, rozwijanymi przez wieki. Jeśli rozważasz adopcję szczeniaka akity inu, zalecamy dokładne zapoznanie się ze specyfiką opieki nad tymi psami, ponieważ treserzy psów zgodnie twierdzą, że akita japońska nie jest rasą dla początkujących.

Charakterystyka rasy

• oryginalny tytuł – Akita-inu;
• pochodzenie – Japonia (prefektura Akita);
• waga – K(60-70 kg), C(50-60 kg);
• wysokość – K(64-70 cm), C(58-64 cm);
• długość życia – od 10 do 12 lat;
• charakter - złożone, niezależne;
• spotkanie – towarzysz, myśliwy, strażnik.

Na podstawie oficjalnych danych i opinii właścicieli, opracowano następujące cechy rasy Akita Inu:

Pochodzenie

Akita Inu, znana również jako „japońska akita”, jest jedną z 14 najstarszych ras na świecie. Charakter i wygląd tego psa kształtowały się przez wieki na północy największej japońskiej wyspy Honsiu.

Wykopaliska archeologiczne potwierdzają, że przodkowie akity zamieszkiwali ten region od co najmniej 4000 lat, ale historia tej rasy jest niewątpliwie o wiele starsza.

Głównym zajęciem Ajnów zamieszkujących prefekturę Akita było polowanie na duże zwierzęta, takie jak lisy, jelenie, dziki, niedźwiedzie itp., dlatego pierwotnie duże i silne psy nazywano Matagi-inu, były hodowane do polowań. Naturalnie, ceniono wielkość, agresywność, muskularność i wytrzymałość psów, co położyło podwaliny pod unikalną rasę.

Działalność człowieka uległa zmianie i nieco później psy stały się poszukiwane nie tylko jako psy myśliwskie, ale także stróżujące. Wyłoniła się odrębna linia, znana jako Akita Inu.

Walki psów rozpoczęły się w Japonii w XII i XIII wieku. Właściciele psów bojowych Adate-inu Na przestrzeni wielu stuleci u przedstawicieli tej rasy kształtowano agresję i wytrzymałość, podobnie jak u ich przodków-łowców.

W połowie XIX wieku do Japonii zaczęto importować inne rasy psów bojowych (głównie mastify i bullmastify), a także podejmowano próby krzyżowania japońskich psów z największymi i najbardziej agresywnymi europejskimi psami bojowymi. W rezultacie rasa stopniowo zatraciła swoje charakterystyczne cechy. W latach 30. XX wieku japońscy hodowcy psów wyrazili zaniepokojenie, zakazali krzyżowania japońskiej akity z innymi rasami i rozpoczęli starania o odrodzenie pierwotnej odmiany akita-inu. Co więcej, w 1931 roku dziewięć najwspanialszych okazów tej rasy zostało uznanych za „pomniki przyrody”.

Dziś akita inu zachowuje swoje cechy stróżujące, ale częściej jest wykorzystywana jako pies do towarzystwa. Zajmuje szczególne miejsce w kulturze Kraju Kwitnącej Wiśni i jest dumnie nazywana „skarbem Japonii”. Organizacja Nippo umieściła tę rasę na liście sześciu rodzimych japońskich ras, których hodowla jest ściśle kontrolowana w celu zachowania autentyczności ich wyglądu: akita, Kai, Kisyu, Hokkaido, Kikoku i Shiba.

Rasa Akita Inu pojawiła się w Ameryce po II wojnie światowej. Amerykańscy żołnierze stacjonujący w Japonii podziwiali wygląd i umiejętności obronne Akita Inu i zabierali te psy ze sobą, gdy wracali do domu.

W efekcie powstały dwie gałęzie rasy:

• autentyczny (japoński), w którym starają się zachować oryginalne cechy i wygląd zewnętrzny starożytnych japońskich psów;
• amerykański, który powstał w wyniku skrzyżowania japońskiej akity z owczarkiem niemieckim (w celu polepszenia cech stróżujących) i mastifem (w celu polepszenia cech bojowych).

Zewnętrzny (dane zewnętrzne)

Japoński Akita Inu

Oryginalny japoński pies rasy Akita Inu należy do rodziny szpiców.

System klasyfikacji FCI określa następujące charakterystyczne cechy dla dorosłego osobnika:

Kolory Akita Inu mogą być różne:

• czerwono-płowy (uważany za klasyczny dla psów japońskich);
• sezamowy (podobny do rudego płowego, ale na końcach rudych włosów ma czarny odcień);
• moręgowaty;
• biały.

Ważne! Pierwsze trzy kolory wymagają obecności „urajiro” (łat białego futra na kościach policzkowych, bokach pyska, żuchwie, przedniej części szyi, wewnętrznej stronie ciała i nóg oraz zewnętrznej stronie ogona).

Należy pamiętać, że standard uznaje białego akitę, ale całkowicie czarnego akitę nie uwzględnia się w klasyfikacji rasy. Ciemna maska ​​na pysku również jest uznawana za wadę.

Szczenięta długowłose są rzadkością w klasycznej japońskiej linii rasy. Są niezwykle rzadkie, ponieważ cecha ta jest spowodowana genem recesywnym, pierwotnie uzyskanym w wyniku krzyżowania z rasami długowłosymi, a hodowcy starają się minimalizować występowanie takich psów.

Amerykański Akita Inu

Po wprowadzeniu zakazu eksportu psów tej autentycznej rasy z Japonii, amerykańska gałąź rasy obrała odrębną ścieżkę rozwoju. Ponieważ pies ten genetycznie niesie ze sobą nie tylko cechy klasycznej akity, ale także cechy pochodzące od mastifów i owczarków, niektóre cechy typu amerykańskiego różnią się od tych określonych we wzorcu akity japońskiej.

Tak, zgodnie ze standardem Akita amerykańska ma:

• masywniejszy szkielet (dorosły pies może osiągnąć wagę 65 kg i 71 cm w kłębie);
• głowa typu niedźwiedzia;
• absolutnie wszelkie różnice kolorystyczne, w tym ciemna maska ​​na twarzy, cętki i różne odmiany tygrysa;
• wełna dwuwarstwowa (krótka lub długa);

W przypadku psów typu amerykańskiego długi włos nie jest wadą. W USA takie osobniki są dopuszczone do udziału w wystawach i wykorzystywane w hodowli.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć, aby zobaczyć jak wyglądają długowłose akity amerykańskiej hodowli.

Charakter

Charakter psa kształtuje się z reguły na podstawie kilku czynników:

1. cechy uwarunkowane genetycznie (przeczytaj sekcję o pochodzeniu);
2. warunki, w jakich przetrzymywane jest zwierzę, jego otoczenie;
3. poziom szkolenia i ilość uwagi, jaką właściciel poświęca wychowaniu psa.

Akita Inu to wszechstronna i różnorodna rasa. Mogą być lojalnymi i oddanymi towarzyszami, niezawodnymi psami stróżującymi i nieustraszonymi myśliwymi.

Jeśli jednak planujesz kupić szczeniaka rasy Acti lub sprowadzić do domu dorosłe zwierzę, ważne jest, aby zdawać sobie sprawę, że większość przedstawicieli tej rasy ma następujące cechy charakteru:

• rozwinięte poczucie hierarchii (jeśli pies nie uważa właściciela za przywódcę, będzie dążył do zajęcia dominującej pozycji);
• niezależność (bez wzajemnego zrozumienia między psem i właścicielem trudno jest osiągnąć zgodność z wymaganiami);
• duża aktywność i potrzeba przestrzeni (psy są wesołe, lubią biegać i wymagają dużo codziennej aktywności fizycznej);
• zdolność uczenia się (Akity są dobrymi uczniami, jeśli szkolenie opiera się na wzajemnym zaufaniu i szacunku do właściciela);
• czułość i cierpliwość (pies może dogadać się z dzieckiem, ale pod warunkiem, że nie będzie w nim widział konkurenta w walce o miłość właściciela);
• lojalność (jeśli między właścicielem a psem wytworzy się bliska, oparta na zaufaniu relacja).

Psy zazwyczaj dobrze dogadują się z dorosłymi w najbliższym otoczeniu właściciela, ale są nieufne i nieufne wobec obcych. Trudniej jest zapoznać dorosłego psa z innym zwierzęciem w ciasnej przestrzeni mieszkania. Jeśli szczeniak trafi do domu z innym psem, może się zaadaptować i nawiązać więź, choć prawdopodobnie będzie to pies dominujący.

Nie zaleca się wprowadzania dorosłego akity do domu z innymi zwierzętami. Przyjaźń jest mało prawdopodobna, a biorąc pod uwagę ich wielkość i genetycznie uwarunkowaną agresję, rywalizacja o terytorium i uwagę właściciela może być bardzo zacięta.

Funkcje treści

Dzięki ciepłej sierści Akita Inu będzie się świetnie czuł w kojcu, choć równie dobrze sprawdzi się w miejskim mieszkaniu, jeśli pomieszczenie jest wystarczająco duże, by pomieścić psa tej wielkości.

Ważnym elementem życia domowego akity są długie, aktywne spacery dwa razy dziennie i regularne szkolenie.

Właściciele zauważają, że te psy są dość ciche. Przy odpowiednim szkoleniu głośne szczekanie lub wycie z pewnością nie będzie przeszkadzać sąsiadom. Jednak jeśli pies nie będzie poświęcał mu uwagi i nie będzie miał wystarczająco dużo ruchu w okresie szczenięcym lub nastoletnim, może stać się uzależniony od niszczenia mienia. Tę tendencję trudniej wykorzenić niż zapobiec jej poprzez odpowiednią uwagę i odpowiednie szkolenie.

Akita ma dość gęstą sierść, dlatego wymaga odpowiedniej pielęgnacji:

• kąpiel nie częściej niż 2 razy w roku;
• czesanie przynajmniej raz w tygodniu;
• codzienne czesanie w okresie linienia (styczeń-luty i maj-czerwiec);
• Procedura „pomoże uprościć opiekę”ekspresowe linienie, który jest wykonywany w salonach.

Ciągłe linienie u psów mieszkających w mieszkaniach może być spowodowane zbyt suchym powietrzem w sezonie grzewczym.

Szkolenie

Szkolenie należy rozpocząć od dnia pojawienia się szczeniaka rasy Akita Inu w Twoim domu.

Podstawy komfortowego życia psa w Twojej rodzinie to:

• ścisła hierarchia (właściciel jest liderem);
• bezwzględne posłuszeństwo (gotowość do dania właścicielowi ulubionej zabawki lub smakołyku na zawołanie);
• zrozumienie przez psa swojego miejsca w domu (zapewnij swojemu pupilowi ​​wygodne legowisko i miejsce do jedzenia);
• komunikacja ze wszystkimi członkami rodziny (zapobiegnie to agresji w przyszłości);
• socjalizacja i zapoznanie ze światem zewnętrznym.

Pamiętaj, że fundamenty psiego charakteru kształtują się już we wczesnym wieku. Jeśli szczeniak nie otrzyma odpowiedniego szkolenia do 4. miesiąca życia i nie nauczy się zasad życia rodzinnego do 7. miesiąca życia, niezwykle trudno będzie skorygować jego zachowanie w dorosłym życiu. Jeśli Twój szczeniak wykazuje oznaki agresji, uporu lub nieposłuszeństwa, ważne jest, aby jak najszybciej skontaktować się z doświadczonym trenerem psów, aby skorygować te niepożądane zachowania.

Zdrowie

Szczenięta urodzone ze zdrowych osobników rasy w wyniku planowanych kryć są zazwyczaj zdrowe. Jednak sprzedaż szczeniąt poza klubem hodowlanym ma również miejsce w Rosji, dlatego ważne jest, aby być świadomym szeregu chorób genetycznych, które mogą ujawnić się u szczeniąt, jeśli ich przodkowie byli nosicielami niepożądanego schorzenia.

Wśród najczęściej diagnozowanych chorób (dziedzicznych i nabytych) u przedstawicieli tej rasy lekarze weterynarii wymieniają:

• różne formy alergii;
• dysplazja stawu biodrowego (typowa dla wielu dużych ras psów);
• niedoczynność tarczycy;
• choroba von Willebranda;
• miastenia pseudoparalityczna;
• zapalenie gruczołów łojowych;
• wzdęcia;
• entropia;
• zaćma, jaskra i zanik siatkówki.

Gdzie kupić szczeniaka

Jeżeli zdecydowałeś się na zakup szczeniaka rasy Akita Inu, polecamy skontaktować się z jedną z rosyjskich hodowli specjalizujących się w hodowli tej rasy:

Kupując szczeniaka w Moskwie, Petersburgu lub u zagranicznego hodowcy, warto wiedzieć, że masz prawo odwiedzić sprzedawcę i wybrać szczeniaka spośród kilku dostępnych opcji. Nie kupuj zwierzęcia na podstawie zdjęcia, ponieważ nie będziesz w stanie ocenić jego stanu zdrowia i poziomu aktywności.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć, na których pokażemy Państwu jak wygląda zdrowy szczeniak japońskiej akity w wieku 2-3 miesięcy (optymalny wiek do odstawienia od piersi).

Tak wygląda dziecko typu amerykańskiego.

Nie myśl, że hodowla oferuje tylko bardzo drogie szczenięta. Wszystkie szczenięta są podzielone na trzy klasy:

• klasa zwierząt domowych – maluchy od znanych producentów, które mają pewne defekty uniemożliwiające im karierę wystawową;
• pospolity - otrzymany po rodzicach z rodowodem, mający potencjał wystawowy, ale nie wyróżniający się szczególnie wśród współplemieńców;
• Szczenięta elitarne to szczenięta pochodzące od najlepszych przedstawicieli rasy, odznaczające się szczególnymi cechami, rokującymi szansę na otrzymanie wysokich tytułów i nagród.

Cena szczeniaka może się wahać w rublach od 60 tys. za szczeniaka klasy pet do 230 tys. za elitarnego przedstawiciela rasy.

Film o rasie

Przeczytaj także:

• Japoński Chin (japoński spaniel)
• Shiba Inu (Shiba Inu)
• Japońskie rasy psów